ناسا به دنبال طرح هواپیمای مافوق صوت با صدای پایین به نام QUE SST است که در سال 2021 تولید که تحولی در صنعت هوانوردی خواهد بود.NB
🌿🍂@Science4lifee

الگوهای طبیعی، توهم یا واقعیت #قسمت_پایانی #از_رخواره‌های_مریخی_تا_نشریات_زرد
برگرفته از کتاب: #جهان_در_تسخیر_اهریمن
#نوشته‌ی_کارل_سیگن
ترجمه: رضا شعبانی
اختصاصی کانال دانش و اگاهی
@LiberalScientists

حتی اگر بر همگان آشکار شود که این ناهمواری‌های سطح مریخ، خاصیت ژئولوژیک آن هستند و نه بنا‌های دست‌ساز [تمدنی هوشمند]، ترس من از آن است که حکایت تندیس‌‌های رخواره (و عجایب مشابه آن) پایانی نداشته باشد. در حال حاضر نیز، در نشریات زرد موجود در سوپرمارکت‌ها، گزارش‌هایی از مشاهده رخواره‌‌های مشابه، از ونوس گرفته تا نپتون (معلق در ابر‌های سیاره گازی؟) وجود دارد. این «اکتشافات» معمولا به فضاپیما‌های جعلی روسیه و یا دانشمندان خیالی فضایی مرتبط می‌شوند که البته بررسی اصالت ماجرا را برای یک شک‌گرای فعال دشوار می‌کند.
یکی از گزارش‌های علاقه‌مندان به رخواره‌‌های مریخی چنین بیان می‌کند:
خبر تکان دهنده قرن
سانسور شده توسط ناسا
بدلیل ترس از شکست و فروریزش مذهب
کشف یک مخروبه باستانی منسوب به فضایی‌‌‌ها بر سطح ماه.
در مطالعات و بررسی‌‌های دقیق ماه، وجود یک شهر عظیم، با ابعادی به بزرگی لس‌آنجلس، پوشیده شده توسط یک گنبد شیشه‌ای بسیار بزرگ، بجا‌مانده از میلیون‌ها سال پیش و مخروبه به دلیل بارش شهابی، تایید شده است. این مخروبه دارای برجی به ارتفاع پنج مایل شامل اتاقک مکعبی شکل در بالای آن به مساحت یک مایل مربع بوده است. و اما شواهد؟ تصاویر بدست آمده از ماموریت ربوتیک آپولو و ناسا، که اهمیت آن توسط دولت نادیده گرفته شده است اما توسط دانشمندان ماه‌شناس دیگر کشور‌ها که برای دولت کار نمی‌کنند بازنگری شده است.
موضوع گزارشات 18 آگوست سال 1992 در روزنامه اخبار هفتگی جهان، این بود که ماهواره سری ناسا، هزاران و یا حتی ملیون‌ها صدا را ضبط کرده است که از سیاه چاله واقع در کهکشان M51 ساطع می‌شود. و همه آن‌‌‌ها بار‌ها و بار‌ها به زبان انگلیسی می‌خوانند: ببالید، ببالید، ببالید به ارباب والامقام. حتی یک گزارش از جراید زرد وجود دارد که هرچند مبهم اما بصورت کاملا مصور ادعا می‌کند با استفاده از یک فضا‌پیما از خدا، یا دست‌کم چشم‌‌ها و تیغه بینی‌اش، منقوش در سحابی جبار، تصویر‌برداری شده است.
تیتر اخبار هفتگی جهان در بیستم جولای 1993 چنین نمایش می‌دهد: «کلینتون با جان.اف.کندی دیدار کرد». این عنوان با یک عکس ساختگی از جان کندی سالخورده و خمیده، روی ویلچیر در اردوگاه کمپ‌دیوید همراه شده است که نشان می‌دهد او از سوءقصد جان سالم بدر برده است. بسیاری از صفحات داخلی این نشریه زرد به موضوعات جذاب دیگر پرداخته‌اند. در «بارش شهابی آخرا‌لزمانی»، طبق یک سند [به گفته آن‌ها] فوق سری، از زبان یک دانشمند والا‌مرتبه، اینطور بیان شده است که، در 11 نوامبر 1993 یک شهاب‌سنگ از کهکشان ام.۱۶۷ با زمین برخورد خواهد کرد و «این می‌تواند به معنای پایان حیات بر روی سیاره زمین باشد». طبق گفته‌ی آن‌ها، «رئیس‌جمهور کلینتون از مکان دقیق و سرعت این شهاب‌سنگ به طور پیوسته مطلع می‌شود». شاید این یکی از موضوعاتی است که او در دیدارش با کندی به آن پرداخته است. هر‌طور که باشد، این موضوع که زمین از این فاجعه جان بدر برده است، نشان می‌دهد اختصاص یک پاراگراف به این موضوع حتی به صرف یادآوری، پس از تاریخ بدون حادثه ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳، بیهوده است. عنوان انتقادی نویسنده مبنی بر پر نکردن سر مقاله با اخبار پایان جهان، دست کم می‌تواند این را توجیه کند.
برخی این را صرفا یک شوخی و سرگرمی می‌بینند. در هر حال، ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که احتمال برخورد یک شهاب‌سنگ با زمین، مدت‌ها پیش از آن قابل محاسبه است. (این علم واقعی است که الهام بخش است، اگر منظور از کلمه الهام در داستان مطرح شده در مجله مذکور دقیق باشد) نهاد‌های اطلاعاتی دولتی [مستمرا] در حال بررسی و چاره‌اندیشی در مورد آن هستند. اما داستان‌هایی مشابه این، موضوع را با هیجان و اغراق، به سناریو‌های اخرالزمانی در می‌آمیزند، و تشخیص خطر واقعی از دروغ‌‌ها و او‌هامات مطبوعاتی را برای عموم جامعه دشوار می‌کنند، و [در عین حال] می‌توانند به طرز قابل تصوری توانایی ما را در انجام اقدامات پیشگیرانه از خطر کاهش دهند.
از این جراید شکایاتی نیز صورت می‌پذیرد-گهگاه از جانب هنرمندانی که نقش نفرت‌انگیز خود را [در ماجرا‌های بیان شده] قویا انکار می‌کنند- و میزان هنگفتی پول از دستی به دست دیگر جابجا می‌شود. این جراید الزاما باید این قبیل شکایات را بخشی از خسارت‌‌های [ناگزیر] انجام یک تجارت سود‌آور به‌حساب آورند.

آن‌ها در دفاعیات خویش اغلب اذعان می‌دارند که این لطف نویسندگانشان است و هیچ مسئولیت سازمانی برای بررسی حقیقت مطالبشان که منتشر می‌کنند، ندارند. سال آیْوُن سردبیر مجله‌ی اخبار هفتگی جهان، درباره داستان‌‌هایی که به چاپ رسانده می‌گوید: «تمام چیزی که می‌دانم، اینست که این‌ها ماحصل تصورات خلاق هستند. اما چون این یک خلاصه‌نامه است، نیازی نیست در مورد متن داستان از خود پرسشی داشته باشیم». افراد منتقد و بدبین روزنامه‌‌ها را بفروش نمی‌رسانند. نویسندگانی که از این قبیل مجلات فاصله گرفته‌اند این خلاقیت را چنین توصیف می‌کنند که طی جلساتی نویسندگان و سردبیر‌ها داستان‌ها و تیتر‌ها را، بطور کامل خلق می‌کنند، [آن‌ها معتقدند] هر چه داستان‌ها مهیج‌تر باشد مطلب جذاب‌تر است.
گذشته، از تعداد بیشمار خوانندگان، آیا تعداد افرادی که تنها به ظاهر داستان توجه می‌کنند زیاد نیست، کسانی که باور دارند اگر این مطالب صحت نداشته باشد جراید «نمی‌ توانند» آنرا به چاپ رسانند؟ برخی از خوانندگان این نشریات که شخصا با آن‌‌ها صحبت کردم به این موضع اصرار می‌ورزند که آن‌‌ها را تنها برای سرگرمی می‌خوانند، به همان‌صورت که مسابقات کشتی را از تلویزیون تماشا می‌کنند، که آن‌ها جزو معدود افرادی هستند که این چیزها را باور نمی‌کنند، که خوانندگان این نشریات هم به اندازه ناشران آنها می‌دانند این موارد بی معنا از روی بوالهوسی دنبال می‌شوند. اما صندوق پیام من، مؤید آن است که تعداد زیادی از آمریکایی‌ها این روزنامه‌‌‌ها را در واقع با جدیت تهیه و مطالعه می‌کنند.
بازار این مجلات (چکیده اخبار شامل تصاویر پر زرق و برق و اغراق آمیز) در این دهه (دهه نود) در حال گسترش است و حریصانه در حال بلعیدن دیگر رسانه ‌هاست. روزنامه‌‌ها، مجلات و برنامه‌‌های تلویزیونی تحت محدودیت‌‌های اعمال شده توسط سیستم دقیق «سانسور» کار می‌کنند، اهرم فشاری که در حقیقت پرفروش بودن خروجی رسانه‌‌هایی با استاندرد‌های شفافیت بسیار کم است. ما می‌توانیم این را در نسل جدیدی از نشریات زرد تلویزیونی و بطور فزاینده‌ای در اخبار و برنامه‌‌های آموزشی مشاهده کنیم.
چنین گزارش‌هایی [همچنان] ادامه می‌یابند و بر شمار آن‌ها افزوده می‌شود، تنها به این دلیل که خریدار دارند. فکر می‌کنم به این دلیل که بسیاری از ما دوست داریم تغییری در زندگی یکنواخت‌مان بدهیم، تا آن حس پرواز که از کودکی بیاد داریم، دوباره بیدار شود، و همچنین در موارد کمی برای اینکه از ته قلب بتوانیم باور داشته باشیم کسی مسن‌تر، داناتر و حکیم‌تر [از خودمان] پیش از پیدایش ما وجود داشته و نگهبان ما است. مسلما ایمان در نظر بسیاری افراد کافی نیست، آن‌ها دلیل و مدرک محکم علمی می‌خواهند، آن‌ها مهر تایید دانش تجربی را می‌طلبند و حاضر نیستند شواهد دقیق و قابل استناد را که در برگیرنده‌ی میزان اعتبار این مهر تایید است، ر‌ها کنند. چقدر آرامش‌بخش خواهد بود: که شک گرایی را براندازیم! آنگاه آن بار مسئولیت دردآور مواظبت از خویش برچیده خواهد شد. ما نگران هستیم- و دلایل خوبی برای این نگرانی داریم-که چه پیش می‌آید اگر مسئولیت آینده بشریت تنها بر عهده خودمان باشد.
این‌ها معجزات امروزی هستند که توسط عده‌ای بی‌شرمانه از هیچ به‌یکباره ساخته و پرداخته می‌شوند و پژوهش‌های موشکافانه و مبتنی بر شک گرایی را دور می‌زنند، و با هزینه‌ای اندک در سوپرمارکت‌‌ها، فروشگاه‌‌ها و دیگر مکان‌‌های عمومی در دسترس قرار می‌گیرند. یکی از نمود‌های نشریات زرد این است که علم را، یعنی ابزاری که اصولا اطمینان و ایمان [کاذب] ما را به چالش می‌کشد، آن چنان جلوه دهد که گویی دستاویزی جهت صحه گذاشتن بر باور‌های باستانی‌مان است و در جهت همسو کردن شبه‌علم و شبه‌مذهب گام برمی‌دارد.
در ماموریت‌های آینده به مریخ یا سیارات جذاب دیگر در گردنه این جنگل کیهانی عجایب بسیاری را-حتی در مقیاس افسانه‌ای- ممکن است بیابیم. اما ما انسان‌‌ها استعداد ویژه‌ای در فریفتن خویش داریم. شک‌گرایی باید یکی از اجزای بسته پژوهشی ما باشد، در غیر این صورت از مسیر خود خارج خواهیم شد. شگفتی‌‌های بسیاری در این جهان وجود دارد، بدون نیاز به اینکه چیزی را از پیش بسازیم و جعل کنیم.

@LiberalScientists
ترجمه و تنظیم: رضا شعبانی
اختصاصی کانال دانش و آگاهی

🐝 پژوهشگران موفق شدند یک زنبور را آموزش دهند تا برای دریافت شهد، یک توپ کوچک را به نقطه مشخصی بغلتاند.
🌿🍂 @Science4lifee

در مرحله بعد، چند زنبور دیگر با مشاهده رفتار زنبور اولی شروع به تقلید این رفتار برای بدست آوردن شهد کردند.

حتی زمانی که چندین توپ در نزدیکی محل تحویل پاداش ( شهد) قرار گرفت، زنبورها نزدیک ترین توپ را تشخیص می دادند و آن را به مرکز منتقل می کردند. در واقع فقط رفتار یکدیگر را تقلید نمی کردند ، بلکه ابتکار بخرج می دادند.
👤گردآورنده : مسعود سعیدی
🌿🍂 @Science4lifee
♻️منبع:
https://www.nature.com/news/bees-learn-football-from-their-buddies-1.21540

گدازه های آتشفشانی منظره ای شبیه یک اثر هنری بوجود آورده اند.

https://www.usgs.gov/media/images/west-kamokuna-skylight
🌿🍂 @Science4lifee

🌿🍂 @Science4lifee
با درود به دوستان انديشمند و سپاس از مهر هميشگي دوستان خوبم

در تلنگري ديگر بر افكارتان ، ميخواهيم ببينيم چرا زيبايي را دوست داريم ؟ چه زيبايي صورت و چه زيبايي سيرت؟

زیبایی مهم است؛ از راههایی که میدانیم
و نمیدانیم
Anjan Chatterjee
✍ #دکتر_مانی_منوچهری

ما همگی مجذوب زیبایی بصری میشویم.

خود را علاقه مند به انسانها، مکانها و اشیای زیبا مییابیم.
تجربه زیبایی واضح و آنی است، و برخلاف مأنوس بودن در دل خود رازی غیر قابل توصیف دارد.

چرا باید برخی آرایشها از خط، شکل، سایه و رنگ ما را چنین به هیجان آورد؟
   
در مطلب پيش رو بر صورتها به عنوان یک نمونه مهم از چیزهایی که میتوانند زیبا باشند، تمرکز میکنيم.

دانشمندان درباره اینکه زیبایی از لحاظ بیولوژیکی چه معنایی دارد شروع به تحقیق کرده اند.
در هر روش علمی، اندازه گیری امری اساسی و پایه ای است، که در مورد زیبایی، برخی آنرا مردود میدانند.

اندازه گیری زیبایی چهره دارای پیشینه ای از کارهای کوته نظرانه و نژادپرستانه است که به دروغ ادعای بیطرفی و جهانی بودن دارند.
برای مثال، هنرمند و کالبدشناس هلندی قرن هجدهم، پتروس کمپرز petrus campers ، اندازه گیریهایی از فرم صورت براساس زوایای صورت انجام داد؛

یکی از خطوط زاویه از سوراخ بینی تا گوش، و دیگری از برآمده ترین قسمت استخوان آرواره تا برجسته ترین قسمت پیشانی بود.

زوایای آفریقاییها و آسیاییها نزدیک به 70 درجه، و اروپاییها نزدیک به 80 درجه بود.

وی متوجه شد، «کنکاش در یک سازوکار سرگرم کننده است...در توالی عادی: بوزینه ها، اورانگوتانها، سیاهان، جمجمه یک هوتنتات ، ماداگاسکار، سلبیها، چینیها، مغولان ، کالموک، و اروپاییان مختلف.»
این ترتیب بندی ادعا میکرد که اروپاییان در رأس شجره بیطرفانه زیبایی قرار داشتند.

    برخلاف این پیشینه سیاه، آزمایشات زیادی نشان میدهند که زیبایی چهره ویژگیهایی مرتبط است که هیچگونه نسبتی با نژاد و قومیت یک شخص ندارد.

ازجمله این ویژگیها میتوان به تعادل، تقارن و تأثیرات فیزیکی استروژن و تستوسترون اشاره کرد.

📌به چه دلیل چهره هایی با این خصوصیات از نظر ما زیبا هستند؟

دو نیروی فرگشتي یعنی،
انتخاب طبیعی ،که طول عمر را افزایش داده،
و انتخاب جنسی، که تولیدمثل را افزایش میدهد، بینشهایی درمورد این پرسش ارائه میکنند.

    در آزمایشگاه، ویژگیهای معمولی با استفاده از برنامه های کامپیوتری ساخته میشوند که چهره های مختلف را ترکیب میکنند.
با وجود اینکه هر چهره به تنهایی دارای برتریهای خاصی نسبت به بقیه است، چهره های متعادل شده عموماً جذابتر از هر چهره به تنهایی دانسته میشوند.

این تأثیر در ناظران غربی، چینی و ژاپنی هم درون میانگین نژادی و هم خارج آن دیده شده است.
چهره های متعادل شده در آزمایشگاه، مشابه با چهره هایی که نشاندهنده تمایل اصلی جامعه در زندگی واقعی هستند.

احتمالاً ویژگیهای فیزیکی که ترکیبی از جمعیتهای مختلف هستند، گوناگونی ژنتیکی بیشتری نشان میدهند.

این گوناگونی همچنین دلالت بر انعطاف پذیری بیشتری برای تطابق و زنده ماندن تحت شرایط محیطی متغیر دارد.
گمان میرود ویژگیهای متعادل شده، تبلیغ کننده تندرستی(تناسب اندام)یک شخص باشند.

این گمانه زنیها درمورد چند میلیون سال گذشته که مغز ما فرگشت یافته، صدق میکند ولی درمورد محیط فعلی با نوآوریهای جدید در پزشکی و فتاوری، اینگونه نیست.
برخلاف تفاوتها در محیط فعلی که در آن زیست میکنیم، برخی مطالعات به یک ارتباط بین تعادل و سلامت، در سوابق پزشکی و سلامت اشاره میکنند.
   
بحث فرگشتي بر سر زیبایی در تقارن چهره از همان منطق تبلیغ تندرستی پیروی میکند.
بسیاری از نابهنجاریهای رشد یابنده، باعث ایجاد بی تقارنیهای فیزیکی میشوند.
تقارن همچنین نشان دهنده یک سیستم دفاعی سالم در بدن است.

انگلها که نقش بسیار مهمی در فرگشت انسان ایفا کردند، بی تقارنیهای فیزیکی در بسیاری از گیاهان، حیوانات و انسانها ایجاد میکنند.

انسانها از لحاظ آسیب پذیری در مقابل انگلها، براساس نقش آنها در توان سیستمهای دفاعی، متفاوت اند.

بنابراین تقارن اندامی و چهره ای نشاندهنده شخصی مقاوم در برابر انگل است.

📌با داشتن این ایده و اینکه جذابیت در حالت کلی بسیار مورد توجه است، اطلاعات بدست آمده از بیست و نه فرهنگ مختلف نشان میدهد مردمانی که در نواحی جغرافیایی با شیوع بیماری بیشتر زندگی میکنند، به جذابیت فیزیکی همنوع خود اهمیت بیشتری میدهند تا کسانیکه کمتر در معرض بیماری هستند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

دوشکلی جنسیتی سومین عامل جذابیت برخی ویژگیهای مشخص برای ماست.

خصوصیات زنانه که توسط استروژن ایجاد شده اند، نشان دهنده قابلیت باروری هستند.
مردان جذب زنانی میشوند که ویژگیهای صورتشان با تعادل بین جوانی و بلوغ، نشاندهنده قابلیت باروری هستند.

چهره هایی که بیش از حد بچگانه هستند ممکن است این معنا را القا کنند که دختر هنوز نمیتواند بارور شود؛ زنان به درجاتی از بلوغ جنسی نیاز دارند تا توانایی به دنیا آوردن و بزرگ کردن بچه ها را داشته باشند.

بدین ترتیب، مردان زنانی که دارای چشمان درشت، لبهای پُر، چانه های باریک ( نشان دهنده جوانی) و استخوان گونه بلند (نشان دهنده بلوغ جنسی) هستند را جذاب میدانند.
زنان جوانتر، نسبت به زنان بزرگتر، فرصت بیشتری برای باردار شدن دارند. مردانی که به زنان جوان و بارور جذب میشوند، نسبت به مردانی که جذب زنان مسنتر میشوند بچه های بیشتری میتوانند داشته باشند، و این ارجعیت به نسلهای بعد نیز منتقل میشود.
 
  ویژگیهای فیزیکی که چهره های مردانه را جذاب مبکنند نیز میتوان بوسیله مکانیزمهای فرگشتي توضیح داد.

تستوسترون باعث ایجاد خصوصیات مردانه میشود، مثل آرواره های بزرگ و مربعی، گونه های کم عرضتر و ابروان حجیم تر.
در بسیاری از گونه های جانوری و انسانها، بنظر میرسد که تستوسترون باعث اخلال در کار دستگاه ایمنی بدن میشود.

پس این نظریه که ویژگیهای تأثیر گرفته از تستوسترون نشان دهنده سلامت و تناسب است معنایی ندارد. در اینجا منطق برعکس شده است. دانشمندان بجای آنکه آنرا نشانه تناسب بدانند، به یک اصل نقصان استدلال میکنند.

تنها مردانی که دارای سیستم دفاعی قوی هستند میتوانند وجود تستوسترون در دستگاه ایمنی را به جان بخرند. معمول ترین مثالی که میتوان از نقصان ذکر کرد طاووس و دمش است.

یقیناً این دم طاقت فرسا و در عین حال زیبا، کمکی به طاووس نر برای نزدیکی به طاووس ماده و یا فرار چالاک از یک متجاوز نمیکند.
چرا باید چنین بخش ناقص کننده ای فرگشت یابد؟
دلیل آن است که طاووس بوسیله آن قدرت خود را نیز برای یک طاووس نر به نمایش در میآورد.
به همین دلیل انرژی اضافی برای حفظ چنین دم پر دردسری مصرف میکند.

📌 در پیوند تنگاتنگ با این مطلب، پرندگانی که رنگ روشنتری دارند در محیطهایی یافت میشوند که بیشترین انگل را دارند، و در اینجا نیز پرندگانی که بیشترین تندرستی و تناسب را دارند در برابر چنین آلودگیهایی مقاوم بوده، و این امر را با سرگرم کردن و پر زرق و برق نشان دادن اعضایشان به رخ میکشند.
با داشتن خصوصیات چهره ای مردانه که سیستم دفاعی از آنها ضربه میخورد، بحث بر سر این است که دارنده چنین خصوصیاتی از لحاظ ژنتیکی بسیار سالم و متناسب است.
     
البته که بیشتر جوانان در زمان انتخاب جفت تحت تأثیر نیاز هستند، نه محاسبات آنالیزی درباره افزایش بقای ژن در آینده ای که نامشخص است.
با این حال، جذب شدن توسط کسانیکه پتانسیل تولید فرزندان بیشتر و سالمتری را دارند، خصیصه ای است که در طول زمان فرگشت به یک ویژگی ذاتی از مغز ما تبدیل شده است.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

📌مغز چگونه به زیبایی چهره واکنش نشان میدهد؟
برای تحقیق چیزی به پیچیدگی یک پاسخ زیبایی شناختی، این پدیده نیاز دارد تا به بخشهای تشکیل دهنده تقسیم گردد،

شامل سیستمهای محرک-حسی، پاداش-هیجانی و معنا-شناختی.

 سیتسم بینایی به گونه ای سازمان یافته است که دسته های مختلف از اشیای قابل رؤیت، مانند چهره ها، مناظر طبیعی و نوشته ها در بخشهای متفاوت پردازش میشوند.

هنگامیکه مردم به چهره ها نگاه میکنند، در صورتیکه چهره جذابی باشد، بخشهایی از قشر بینایی که در پردازش چهره ها و اشیا تأثیر مهمتری دارند با شدت بیشتری فعال میشوند.
این عمل در بخشی به نام دوکی شکل(fusiform gyrus)، قسمتی از مغز که برای چهره ها تنظیم میشود، و یک بخش مجاور به نام شبکه جانبی پس سری( lateral occipital complex) ،که نسبت به اشیا واکنش نشان میدهد، انجام میشود.

ورای این عکس العمل در مناطق پردازش بصری، چهره های جذاب سیستمهای پاداش را درگیر میکنند. سیستمهای پاداش مناطقی از مغز هستند که به پاداشهای گوناگون واکنش نشان میدهند، مثل غذا هنگامیکه یک شخص گرسنه است. این مناطق شامل بخشهایی از استریاتوم ونترال، قشر اوربيتو فرونتال و قشر پری فرونتال میانی هستند.

📍بدین شکل قشر بینایی که برای پردازش چهره ها تنظیم شده است، با سیستمهای پاداش در مغز ارتباط برقرار میکند تا تجربه زیبایی را تحکیم کند.
 📌   به نظر میرسد مغز ما حتی زمانیکه به زیبایی فکر نمیکنیم نیز نسبت به چهره های زیبا واکنش نشان میدهد.

مطالعه ای انجام شده که در آن کسانیکه در یک دستگاه اسکن مغز خوابیده بودند، هویت یک چهره را تعیین میکردند _ یعنی اینکه آیا چهره ای که دیده اند، از همان شخصی است که در تصویر قبل دیده بودند یا خیر.

بخشهایی از قشر بینایی آنها نسبت به چهره های جذاب با شدت بیشتری واکنش نشان دادند (همانطور که گروهی از شرکت کنندگان قضاوت کردند)، با اینکه داشتند به سؤالاتی درباره هویت یک شخص پاسخ میدادند و نه زیبایی وی.

به طور مشابه یک گروه تحقیقاتی دیگر از مردم خواستند در مورد یک خصوصیت ادراکی نظر دهند: عرض صورت.

آنها همچنین یک واکنش خودکار عصبی نسبت به زیبایی چهره یافتند، برخلاف این واقعیت که داوطلبان یک حکم ادراکی و نه زیبایی شناختی میدادند.

این واکنش عصبی در بخشهایی از چرخه های پاداش مغز اتفاق افتاد.

📌 در مجموع این مطالعات به ما میگویند که شناساگرهای خودکار زیبایی در مغز، بین بینایی و لذت ارتباط برقرار میکنند. به نظر میرسد این شناساگرها هربار که زیبایی میبینیم فعال میشوند، صرف نظر از هرآنچه که غیر از آن فکر میکنیم.
   
بسیاری از ما این تجربه را داشتیم که آشنا شدن با مردم میتواند نظر ما را نسبت به جذابیتشان تغییر دهد.
اگر از آنها خوشمان بیاید، با گذشت زمان برایمان جذاب تر میشوند.

این مثالی از سیستم معنا-شناختی است که تجربیات زیبایی شناختی را تنظیم میکند _ آنچه درباره مردم میدانیم میتواند زیبایی آنها را برایمان بیشتر یا کمتر کند. ما از بدو تولد این کلیشه را در خود داریم که «زیبایی خوب است»

✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

درمورد تلاش برای درک این کلیشه ها از لحاظ بیولوژیکی، محققان واکنشهای عصبی را نسبت به چهره های جذاب و نیز رفتارهایی که از لحاظ اخلاقی پسندیده هستند بررسی کرده اند.

به مردم چهره هایی نشان داده شد که زیبا یا معمولی بوده و یا عبارات و تصاویری که رفتارهای پسندیده و یا خنثی را نشان میدادند.

📍بخشهایی از مغز که به پاداشها در قشر اوربيتو فرونتال واکنش نشان میدادند، به زیبایی چهره و درستی اخلاق نیزواکنش نشان میدادند،
که این امر به ما میگوید پاداشی که از زیبایی و پسنديده بودن در مغزمان تجربه میکنیم، با یکدیگر مشابه اند.

📌 این موضوع جالب است که یک الگو از فعالیتهای مغزی همپوشاننده، در قشر اوربيتو فرونتال جانبي مشاهده میشود،
حتی زمانیکه مردم به زیبایی و یا نیکی فکر نمیکنند.
مشابه با شناساگر زیبایی خودکار، مثل این است که ما خود به خود زیبایی را با نیکی مرتبط میکنیم، حتی زمانیکه به صراحت درباره هیچکدام فکر نکنیم.

این ارتباط انعکاسی ممکن است جرقه بیولوژیکی برای تأثیرات اجتماعی  زیبایی باشد که به خوبی توسط دانشمندان علوم اجتماعی جمع اوری شده اند _

برای مثال کسانیکه جذابند فواید زیادی در زندگی دریافت میکنند، مثل حقوق بیشتر و تنبیه کمتر.

این مشاهدات سدهای زشتی که زیبایی برای ما میسازد نشان میدهند.

اخیراً دریافته ایم کسانیکه ناهنجاریهای کمي در چهره دارند، کمتر پسندیده، رقابت جو، باهوش، سختکوش و مهربان ارزیابی میشوند.

متأسفانه بیشتر مردم کلیشه ای به نام «زشت-بد است» دارند.

درک این بینظمی های شناختی که در مغز ما قرار داده شده اند، برای غلبه بر آنها مهم است؛ اگر بخواهیم رفتار مناسبی با مردم داشته و براساس شایستگیهای رفتاریشان آنها را قضاوت کنیم و نه ویژگیهای ظاهری.
   

شما را با یک گمان نهایی رها میکنيم.

مشخصه های جهانی زیبایی چهره توسط محیط هایی ایجاد شده اند که اولویتها و مجموعه ویژگیهای خاصی را انتخاب کرده اند که برای سلامت و تولیدمثل موفق در طول دو میلیون سال دوره پلیستوسنpleistocene (که تنها حدود 11700 سال پیش، چشم برهم زدنی در دوره زمانی فرگشت تمام شد) مهم و ضروری هستند.

در جوامع مدرن، همین قیود انتخابی مشابه، صادق نیستند. برای مثال، در بیشتر بخشهای (پیشرفته شده با تکنولوژی) دنیا هجوم انگلها یک عامل اصلی مرگ و میر نیست.
در دنیای معاصری که ساخته ایم، از آنتی بیوتیکها گرفته تا عملهای جراحی و از کنترل زاد و ولد گرفته تا لقاح مصنوعی، در حال تغییر ملاکهای گزینش برای موفقیت در تولیدمثل است.

تحت این شرایط جدید، مجموعه مشخصات و اولویتهای فیزیکی که شانس بقا را افزایش میدهند میتوانند تغییر کنند.

📌همانطور که ما عمیقاً محیط زیست خود را تغییر میدهیم، نوآوریهای تکنولوژیکی و پزشکی عمیقاً در حال تغییر ذات طبیعی زیبایی هستند.
#پایان
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

🌿🍂 @Science4lifee
✋با درود به دوستان گرانقدر

هيچ وقت فكر كرديد چرا جذب و عاشق یک فرد خاص می‌‌شویم، نه فرد دیگری؟

بريم ببينيم علم چه پاسخي دارد.🤔

❤️عشق رمانتیک شدید از مدارهای ناخودآگاه بقا در مغز استفاده می‌کند
Lucy l. Brown
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

🌿🍂 @Science4lifee
❤️عشق چیست⁉️

❤️ «عشق چیست؟»

در یک ماه از سال ۲۰۱۶، چهار صد هزار نفر در سراسر جهان پشت رایانۀشان نشستند و از گوگل این سؤال را کردند.

سايت psychology today در صدر صفحۀ نتایج جستجو با این پاسخ قرار داشت: «عشق نیروی طبیعت است. با این حال، هر کاری کنیم، همانطور که نمی‌‌توانیم ماه را کنترل کنیم، نمی‌توانیم عشق را کنترل، مطالبه یا نابود کنیم.»

عشق در واقع نیروی طبیعت است. به زبان علوم اعصاب، عشق رمانتیک شدید آن دسته از مدارهای مغزی را درگیر می‌کند که در سطح ناخودآگاه فعالیت دارند.

این مدارهای عصبی به‌قدری مهم هستند که در نزدیکی مناطقی در ساقۀ مغز قرار دارند که اساسی‌ترین رفلکس‌‌های بقای ما مانند تنفس و بلعیدن را میانجی‌گری می‌‌کنند.

این مکان برای سیستم‌های ضروری عشق توضیح می‌‌دهد که چرا در مراحل اولیۀ عشق رمانتیک یا پس از از دست دادن یک عزیز از کنترل خارج می‌‌شویم.
کنترل کمی بر احساسات و اعمالمان دربارۀ عشق داریم، درست همانطور که وقتی تشنه هستیم، به‌شدت دنبال آب و رفع تشنگی هستیم.

ممکن است به نامزد، همسر، والدین، فرزندان، خواهران و برادران و حتی حیوانات خانگی بگوییم که «عاشقت هستم».
نوعی از عشق که در اینجا به آن می‌‌پردازيم، نیروی غیراختیاری که به‌راحتی می‌‌تواند زندگی‌مان را تحت‌الشعاع قرار دهد، عشق رمانتیک شدید ابتدایی است که در پی پیوند عاطفی با فرد دیگر، حتی بیش از رابطۀ جنسی، است. چنین عشقی است: «چطور عاشقتم؟ بگذار ببینمت» - عشق درگیرکننده که باعث می‌‌شود دربارۀ آن فرد دیگر در بخش اعظم روز صحبت کنیم.

دوروتی تنوف، روان‌شناس، آن را «لیمرانس» نامید.
ایلین هاتفیلد برای سنجش آن یک پرسشنامه تهیه کرد و آن را «مقیاس عشق پرشور» نامید.
سایر روان‌شناسان به منابع غرب نگاه و یک مقیاس نگرش‌های عاشقانه را تدوین کردند که شش نوع عشق دارد، از اِروس (عشق وسواسی) تا استورج (عشق مبتنی بر دوستی).

این موارد همگی جنبه‌های عشق رمانتیک هستند، و سنجش آن‌ها هم برای نشان دادن تنوع و هم ماهیت پیش‌بینی‌پذیر عشق رمانتیک و کمک به سازماندهی جستجوی سیستم‌های مغزی دخیل مفید است.

هلن فیشر، انسان‌شناس، عشق رمانتیک ابتدایی را در زمینۀ فرگشت قرار داد. آن را بخشی از راهبرد انسانی فرگشت ‌یافته می‌‌داند که به ژن‌های انسان منتقل می‌‌شود: داشتن رابطۀ جنسی، بچه‌دار شدن، و سپس محافظت از خود و فرزندانتان حین رشدشان.

این دیدگاه برای درک عاشقانه‌ها مفید است و علیه کسانی بحث می‌کند که فکر می‌کنند عشق رمانتیک وجود ندارد، یا جادویی، یا بی‌اهمیت است.

پیشنهاد فیشر این است که سه مورد ضروری برای تولید مثل انسان وجود دارد: شهوت؛ جاذبه یا رمانتیک و دلبستگی،

«شهوت» کشش جنسی است، نوعی سیستم بدوی که همۀمان برای بقای گونه‌ آن را لازم می‌‌دانیم.
«جذبه» رفتاری است که می‌‌توانیم در حیوانات دیگر حین اظهار عشقشان ببینیم، همانند طاووس ماده که به طاووس نر و دم باشکوهشان نزدیک می‌‌شوند.

این رفتار عاشقانه و پاسخ جذبه به همان اندازۀ عمل جنسی برای بقای گونه‌ ضروری است.
نکتۀ مهم دربارۀ جذبه در انسان‌ها تمرکز روی یک فرد در طول چند ماه است، که به خاطر سرخوشی که رمانس (داستان عاشقانه)می‌‌نامیم و حفاظت طرف دیگر زنده نگه‌داشته می‌‌شود.
این انتخاب جفت است، که از طریق فرگشت یک جفت را به اندازۀ کافی کنار هم نگه می‌دارد تا کودک از تغذیۀ مادر جدا شود.
«دلبستگی» بلندمدت در موفقیت گروه خانوادگی نقش دارد، که برای حفاظت بیشتر از افراد سودمند است.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

در این زمینه، چندین نفر از دانشمندان، از جمله هلن فیشر، تصمیم گرفتند عشق رمانتیک شدید ابتدایی را بررسی کنند تا بفهمند چرا مردم زندگی‌شان را برای با هم بودن تغییر می‌دهند و به خاطر اینکه روانشناسان دربارۀ تعریف و منشأهای عشق اختلاف نظر دارند - یعنی، آیا هیجان است یا کشش؟

هیجان نوعی احساس قوی است، و رابطۀ عاشقانه قطعاً همین‌طور است.

اما هیجان سرخوشی مرتبط با عشق می‌تواند بیاید و برود، و با هیجان‌های دیگر مانند اضطراب یا خشم (حسادت) جایگزین شود، بنابراین ممکن است شناسایی عشق به عنوان نوعی هیجان واحد مناسب نباشد.

کشش از هیجان طولانی‌تر است؛ همچنین، کشش، مانند خوردن غذا و نوشیدن آب، هدفدار است و شیفتگی به شخص دیگری باعث می‌شود رابطۀ عاشقانه بیشتر شبیه کشش باشد، بنابراین مطالعات تصویربرداری مغز ممکن است به طبقه‌بندی روابط عاشقانه کمک کند.

یافتۀ اصلی مطالعۀ نخست اسکن مغز این بود که هر کسی که در مراحل اولیۀ رابطۀ عاشقانه قرار دارد و در مقیاس عشق پرشور نمرۀ بالایی دارد، هنگام نگریستن به عکس معشوق، یک منطقه کلیدی کشش و پاداش ساقۀ مغز را فعال می‌‌کند.

این منطقۀ دوپامینی ناحیۀ تگمنتال شکمی (VTA)نامیده می‌شود. به این منطقه نیاز داریم تا بدانیم که آب احساس ناخوشایند تشنگی یا غذا احساس ناخوشایند گرسنگی را از بین می‌برد. نمی‌توانیم بدون این سیستم زندگی کنیم.

قسمت‌های دیگر مغز مرتبط با پاداش نیز فعال می‌‌شوند، مانند هستۀ دم‌دار(Caudate nucleus)، که بیش‌ترین تراکم پایانه‌های آکسونی دوپامین در مغز را دارد.

فعالیت آنجا با نمرات مقیاس عشق پرشور همبستگی مثبتی داشت. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن عشق ابتدایی به عنوان کشش، و نه هیجان، بهتر است.

در عاشقی می‌توانیم هیجانات بسیاری داشته باشیم،از سرخوشی تا اضطراب، اما ماهیتِ عشق کششِ بودن با فرد دیگر است.

اهمیت دارد که دانشمندان در آزمایش‌های تصویربرداری مغزی دیگر در نیویورک، لندن، و پکن تأیید کردند که سیستم پاداش زمینه‌ای در مغز برای رابطۀ عاشقانۀ ابتدایی میان‌فرهنگی است، هر چند ایده‌‌ها و نگرش‌‌های فرهنگی دربارۀ عشق رمانتیک شدید تفاوت‌‌های گسترده‌ای دارند.

سیستم پاداش و کشش ساقۀ مغز همچنین وقتی فعال می‌شود که معتادان نشئه(نئشه) کوکائین را تجربه می‌‌کنند.

همه می‌دانیم که مواد مخدر چگونه سرخوشی ایجاد می‌‌کند و باعث می‌‌شود معتادان کارهای غیر منطقی برای بدست آوردن ماده بکنند. از این جهت، عشق رمانتیک قابل‌درک‌تر می‌شود. ممکن است نوعی اجبار طبیعی کلیدی، شکلی از اعتیاد مثبت، باشد.

بررسی دقیق علایم استفاده از مواد مخدر اجباری و عشق رمانتیک شباهت‌های بسیاری را نشان می‌دهد، به‌خصوص برای «قطع» دل‌شکستگی: هر دو شامل سرخوشی، هوس، وسواس، و رفتار پرخطر برای رسیدن به هدف (معشوق یا مواد مخدر) هستند.

یکی از امیدواری‌‌های بسیار خوب برای آیندۀ این تحقیقات یافتن راه‌هایی برای کمک به مردم برای مقابله با اعتیاد به مواد مخدر و نیز «اعتیاد به معشوق» در طول دل‌شکستگی است.


📌پرسش بزرگ بی‌پاسخ این است که چرا جذب و عاشق یک فرد خاص می‌‌شویم، نه فرد دیگری.

به‌وضوح رنگ پرهای ما نیست، اگرچه خیلی‌ها معتقدند که رنگ لاک ناخن، رژ لب، مو یا خودروی اسپورت است!

مجموعه‌ای از آزمایش‌های اسکن مغزی به این سؤال پرداخته‌اند. محققان بعد از یک جلسۀ دوست‌یابیِ سریع فعال‌سازی مغز را سنجیدند، که امکان ارزیابی سریع رابطۀ عاشقانۀ بالقوه را فراهم می‌آورد. انتخابی که شرکت‌کنندگان برای شریک عشقی‌شان براساس جذابیت چهره می‌‌کردند مناطق پاداش مانند ناحیۀ تگمنتال شکمی را درگیر می‌‌کرد. اما مهم‌تر از همه، انتخاب‌های عجیب و غریب («شیرین به نظر می‌رسد») مناطق پاداش ساقۀ مغز را درگیر نکرد.

بلکه، بخشی از نئوکورتکس (قشر پره‌فرونتال) را شامل می‌‌شد که ما را با دیگران مقایسه می‌کند و شباهت بین ما و فرد دیگر را بررسی می‌کند.

📍البته، هیچ بخشی از مغز فقط یک کار نمی‌‌کند، اما نتایج نشان می‌دهد که پردازش شباهت‌های ممکن ما با دیگری کلید تصمیم اولیۀ انتخاب همسر است. این شناخت اجتماعی سطح بالا است، اما هنوز لزوماً انتخاب آگاهانه‌ای نیست.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان در این آزمایش نگفتند که این مقایسه را انجام می‌دادند.

سایر فرایندهای شناختی و تفاوت‌های فردی در طول عشق و دلبستگی چطور؟

مطالعات نقشه‌برداری مغزی تغییرات فعالیت را در نئوکورتکس نشان می‌دهد که شخصیت ما، گرایش‌های همدلانۀ ما، رضایت ما از رابطه، و نمرۀ ما در مقیاس عشق مبتنی بر دوستی یا استورج در رابطه را منعکس می‌کند.

تغییراتی در نئوکورتکس مغز در ارتباط با مدت رابطه وجود دارد که در حافظه، توجه و خودآگاهی دخیل است.

مثلاً، فعالیت مغزی در inferior frontal gyrus، قشر اینسولار، subcallosal gyrus و قشر پیش‌پیشانی با رضایت از رابطه هم در اوایل و هم اواخر رابطه ارتباط دارد، که نشان می‌‌دهد همدلی، تجربیات مثبت، و تنظیم هیجانی در رابطۀ عاشقانه اهمیت دارد.

افرادی که «بسیار حساس» یا «مذاکره‌کننده» هستند از دیگران در مناطق قشری مغز مرتبط با همدلی فعال‌ترند.
به‌وضوح، نئوکورتکس و فرآیندهای شناختی آن بسیاری از تفاوت‌های فردی ما را میانجی‌گری می‌کنند.
اما هیچ تفاوتی در قشر یا ساقۀ مغز وجود ندارد که تاکنون در آزمایش‌های عاشقانه بین مردان و زنان تشخیص داده شده باشد و هیچ تفاوتی بین افراد دارای شریک هم‌جنس و غیر هم‌جنس وجود ندارد.

مغزهای ما مدارهای عصبی دارند که در بقا و انتقال ژن‌هایمان به نسل بعد به ما کمک می‌کنند. عشق رمانتیک بخشی از آن مدارهاست. از همان سلول‌هایی استفاده می‌کند که ما را به سمت مواد غذایی و نوشیدنی‌های ضروری، و لذیذ، می‌‌کشاند.

از فرستنده‌ها و هورمون‌هایی مثل دوپامین، اکسی‌توسین و وازوپرسین استفاده می‌کند، که برای عملکردهای اساسی مانند تشخیص پاداش، حرکت، تشنگی و تولید مثل بسیار مهم هستند.

هلن فيشر در رابطه با انتخاب يك نفر خاص بعنوان معشوق ميگويد:
📍<<مناسب بودن زمان رويارويي، وجود تفاوت در سيستم ايمني و بسياري از ديگر عوامل بيولوژيكي دست به دست هم مي دهند تا زمانيكه شخص خاصي از ميان جمع به شما لبخند مي زند، مغزتان وادار به فعاليت شود ، اما از ميان تمام عواملي كه قادرند اين آتش را بر افروزند ، مهمترين عامل تجربيات دوران كودكي شما است>>.

عشق و دلبستگی برای زنده ماندن چنان اساسی و مهم هستند که عشق اعتیاد طبیعی و مثبتی است که طبیعت در مغز ما ایجاد کرده ‌است.

به یکدیگر نیاز داریم و، به همان روشی که هنگام گرسنگی بر روی غذا متمرکز می‌شویم، زمان زیادی را صرف جستجوی عشق می‌کنیم.

به یکدیگر برای حفاظت در این دنیا و برای سرگرمی نیاز داریم، نه فقط برای بچه‌دار شدن و تشکیل خانواده.
کشش رمانتیک در تمام سنین، بدون کودکان، و در روابط هم‌جنس وجود دارد.

روابط نزدیک عاشقانه ما را غنی می‌‌کنند، به ما پاداش می‌‌دهند و پشتیبان ما هستند. ممکن است در مورد مناطق شناختی مغزی که در رابطۀ عاشقانه استفاده می‌کنیم تفاوت‌هایی داشته باشیم، اما همگی یک سیستم بدوی پاداش و کشش داریم.

هر روز از آن برای عاشق شدن و جستجوی معشوق استفاده می‌کنیم تا یک پیوند عاطفی پایدار با آن فرد برقرار کنیم.

📌داده‌های مربوط به اسکن مغزی نشان می‌دهد که در اینجا هیچ راز اساسی دربارۀ احساسات و اعمال ما وجود ندارد، بلکه یک سیستم کهن بقای طبیعی فرگشت یافته وجود دارد که مختص انسان‌ها نیست
#پایان
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee

الگوهای طبیعی، توهم یا واقعیت؟
برگرفته از کتاب جهان در تسخیر اهریمن
نوشته‌ی کارل سیگن
بخش پایانی- قسمت اول : از رخواره‌های مریخی تا نشریات زرد

حتی اگر بر همگان آشکار شود که این ناهمواری‌های سطح مریخ، خاصیت ژئولوژیک آن هستند و نه بنا‌های دست‌ساز [تمدنی هوشمند]، ترس من از آن است که حکایت تندیس‌‌های رخواره (و عجایب مشابه آن) پایانی نداشته باشد. در حال حاضر نیز، در نشریات زرد موجود در سوپرمارکت‌ها، گزارش‌هایی از مشاهده رخواره‌‌های مشابه، از ونوس گرفته تا نپتون (معلق در ابر‌های سیاره گازی؟) وجود دارد. این «اکتشافات» معمولا به فضاپیما‌های جعلی روسیه و یا دانشمندان خیالی فضایی مرتبط می‌شوند که البته بررسی اصالت ماجرا را برای یک شک‌گرای فعال دشوار می‌کند.
یکی از گزارش‌های علاقه‌مندان به رخواره‌‌های مریخی چنین بیان می‌کند:
خبر تکان دهنده قرن
سانسور شده توسط ناسا
بدلیل ترس از شکست و فروریزش مذهب
کشف یک مخروبه باستانی منسوب به فضایی‌‌‌ها بر سطح ماه.
در مطالعات و بررسی‌‌های دقیق ماه، وجود یک شهر عظیم، با ابعادی به بزرگی لس‌آنجلس، پوشیده شده توسط یک گنبد شیشه‌ای بسیار بزرگ، بجا‌مانده از میلیون‌ها سال پیش و مخروبه به دلیل بارش شهابی، تایید شده است. این مخروبه دارای برجی به ارتفاع پنج مایل شامل اتاقک مکعبی شکل در بالای آن به مساحت یک مایل مربع بوده است. و اما شواهد؟ تصاویر بدست آمده از ماموریت ربوتیک آپولو و ناسا، که اهمیت آن توسط دولت نادیده گرفته شده است اما توسط دانشمندان ماه‌شناس دیگر کشور‌ها که برای دولت کار نمی‌کنند بازنگری شده است.
موضوع گزارشات 18 آگوست سال 1992 در روزنامه اخبار هفتگی جهان، این بود که ماهواره سری ناسا، هزاران و یا حتی ملیون‌ها صدا را ضبط کرده است که از سیاه چاله واقع در کهکشان M51 ساطع می‌شود. و همه آن‌‌‌ها بار‌ها و بار‌ها به زبان انگلیسی می‌خوانند: ببالید، ببالید، ببالید به ارباب والامقام. حتی یک گزارش از جراید زرد وجود دارد که هرچند مبهم اما بصورت کاملا مصور ادعا می‌کند با استفاده از یک فضا‌پیما از خدا، یا دست‌کم چشم‌‌ها و تیغه بینی‌اش، منقوش در سحابی جبار، تصویر‌برداری شده است.
تیتر اخبار هفتگی جهان در بیستم جولای 1993 چنین نمایش می‌دهد: «کلینتون با جان.اف.کندی دیدار کرد». این عنوان با یک عکس ساختگی از جان کندی سالخورده و خمیده، روی ویلچیر در اردوگاه کمپ‌دیوید همراه شده است که نشان می‌دهد او از سوءقصد جان سالم بدر برده است. بسیاری از صفحات داخلی این نشریه زرد به موضوعات جذاب دیگر پرداخته‌اند. در «بارش شهابی آخرا‌لزمانی»، طبق یک سند [به گفته آن‌ها] فوق سری، از زبان یک دانشمند والا‌مرتبه، اینطور بیان شده است که، در 11 نوامبر 1993 یک شهاب‌سنگ از کهکشان ام.۱۶۷ با زمین برخورد خواهد کرد و «این می‌تواند به معنای پایان حیات بر روی سیاره زمین باشد». طبق گفته‌ی آن‌ها، «رئیس‌جمهور کلینتون از مکان دقیق و سرعت این شهاب‌سنگ به طور پیوسته مطلع می‌شود». شاید این یکی از موضوعاتی است که او در دیدارش با کندی به آن پرداخته است. هر‌طور که باشد، این موضوع که زمین از این فاجعه جان بدر برده است، نشان می‌دهد اختصاص یک پاراگراف به این موضوع حتی به صرف یادآوری، پس از تاریخ بدون حادثه ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳، بیهوده است. عنوان انتقادی نویسنده مبنی بر پر نکردن سر مقاله با اخبار پایان جهان، دست کم می‌تواند این را توجیه کند.
برخی این را صرفا یک شوخی و سرگرمی می‌بینند. در هر حال، ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که احتمال برخورد یک شهاب‌سنگ با زمین، مدت‌ها پیش از آن قابل محاسبه است. (این علم واقعی است که الهام بخش است، اگر منظور از کلمه الهام در داستان مطرح شده در مجله مذکور دقیق باشد) نهاد‌های اطلاعاتی دولتی [مستمرا] در حال بررسی و چاره‌اندیشی در مورد آن هستند. اما داستان‌هایی مشابه این، موضوع را با هیجان و اغراق، به سناریو‌های اخرالزمانی در می‌آمیزند، و تشخیص خطر واقعی از دروغ‌‌ها و او‌هامات مطبوعاتی را برای عموم جامعه دشوار می‌کنند، و [در عین حال] می‌توانند به طرز قابل تصوری توانایی ما را در انجام اقدامات پیشگیرانه از خطر کاهش دهند.
از این جراید شکایاتی نیز صورت می‌پذیرد-گهگاه از جانب هنرمندانی که نقش نفرت‌انگیز خود را [در ماجرا‌های بیان شده] قویا انکار می‌کنند- و میزان هنگفتی پول از دستی به دست دیگر جابجا می‌شود. این جراید الزاما باید این قبیل شکایات را بخشی از خسارت‌‌های [ناگزیر] انجام یک تجارت سود‌آور به‌حساب آورند.

ترجمه و تنظیم: رضا شعبانی
انتشار اختصاصی کانال دانش و اگاهی

@daneshagahi
https://goo.gl/YUB9Kv

الگوهای طبیعی، توهم یا واقعیت؟
برگرفته از کتاب جهان در تسخیر اهریمن
نوشته‌ی کارل سیگن
بخش پایانی- قسمت دوم : از رخواره‌های مریخی تا نشریات زرد

آن‌ها در دفاعیات خویش اغلب اذعان می‌دارند که این لطف نویسندگانشان است و هیچ مسئولیت سازمانی برای بررسی حقیقت مطالبشان که منتشر می‌کنند، ندارند. سال آیْوُن سردبیر مجله‌ی اخبار هفتگی جهان، درباره داستان‌‌هایی که به چاپ رسانده می‌گوید: «تمام چیزی که می‌دانم، اینست که این‌ها ماحصل تصورات خلاق هستند. اما چون این یک خلاصه‌نامه است، نیازی نیست در مورد متن داستان از خود پرسشی داشته باشیم». افراد منتقد و بدبین روزنامه‌‌ها را بفروش نمی‌رسانند. نویسندگانی که از این قبیل مجلات فاصله گرفته‌اند این خلاقیت را چنین توصیف می‌کنند که طی جلساتی نویسندگان و سردبیر‌ها داستان‌ها و تیتر‌ها را، بطور کامل خلق می‌کنند، [آن‌ها معتقدند] هر چه داستان‌ها مهیج‌تر باشد مطلب جذاب‌تر است.
گذشته، از تعداد بیشمار خوانندگان، آیا تعداد افرادی که تنها به ظاهر داستان توجه می‌کنند زیاد نیست، کسانی که باور دارند اگر این مطالب صحت نداشته باشد جراید «نمی‌ توانند» آنرا به چاپ رسانند؟ برخی از خوانندگان این نشریات که شخصا با آن‌‌ها صحبت کردم به این موضع اصرار می‌ورزند که آن‌‌ها را تنها برای سرگرمی می‌خوانند، به همان‌صورت که مسابقات کشتی را از تلویزیون تماشا می‌کنند، که آن‌ها جزو معدود افرادی هستند که این چیزها را باور نمی‌کنند، که خوانندگان این نشریات هم به اندازه ناشران آنها می‌دانند این موارد بی معنا از روی بوالهوسی دنبال می‌شوند. اما صندوق پیام من، مؤید آن است که تعداد زیادی از آمریکایی‌ها این روزنامه‌‌‌ها را در واقع با جدیت تهیه و مطالعه می‌کنند.
بازار این مجلات (چکیده اخبار شامل تصاویر پر زرق و برق و اغراق آمیز) در این دهه (دهه نود) در حال گسترش است و حریصانه در حال بلعیدن دیگر رسانه ‌هاست. روزنامه‌‌ها، مجلات و برنامه‌‌های تلویزیونی تحت محدودیت‌‌های اعمال شده توسط سیستم دقیق «سانسور» کار می‌کنند، اهرم فشاری که در حقیقت پرفروش بودن خروجی رسانه‌‌هایی با استاندرد‌های شفافیت بسیار کم است. ما می‌توانیم این را در نسل جدیدی از نشریات زرد تلویزیونی و بطور فزاینده‌ای در اخبار و برنامه‌‌های آموزشی مشاهده کنیم.
چنین گزارش‌هایی [همچنان] ادامه می‌یابند و بر شمار آن‌ها افزوده می‌شود، تنها به این دلیل که خریدار دارند. فکر می‌کنم به این دلیل که بسیاری از ما دوست داریم تغییری در زندگی یکنواخت‌مان بدهیم، تا آن حس پرواز که از کودکی بیاد داریم، دوباره بیدار شود، و همچنین در موارد کمی برای اینکه از ته قلب بتوانیم باور داشته باشیم کسی مسن‌تر، داناتر و حکیم‌تر [از خودمان] پیش از پیدایش ما وجود داشته و نگهبان ما است. مسلما ایمان در نظر بسیاری افراد کافی نیست، آن‌ها دلیل و مدرک محکم علمی می‌خواهند، آن‌ها مهر تایید دانش تجربی را می‌طلبند و حاضر نیستند شواهد دقیق و قابل استناد را که در برگیرنده‌ی میزان اعتبار این مهر تایید است، ر‌ها کنند. چقدر آرامش‌بخش خواهد بود: که شک گرایی را براندازیم! آنگاه آن بار مسئولیت دردآور مواظبت از خویش برچیده خواهد شد. ما نگران هستیم- و دلایل خوبی برای این نگرانی داریم-که چه پیش می‌آید اگر مسئولیت آینده بشریت تنها بر عهده خودمان باشد.
این‌ها معجزات امروزی هستند که توسط عده‌ای بی‌شرمانه از هیچ به‌یکباره ساخته و پرداخته می‌شوند و پژوهش‌های موشکافانه و مبتنی بر شک گرایی را دور می‌زنند، و با هزینه‌ای اندک در سوپرمارکت‌‌ها، فروشگاه‌‌ها و دیگر مکان‌‌های عمومی در دسترس قرار می‌گیرند. یکی از نمود‌های نشریات زرد این است که علم را، یعنی ابزاری که اصولا اطمینان و ایمان [کاذب] ما را به چالش می‌کشد، آن چنان جلوه دهد که گویی دستاویزی جهت صحه گذاشتن بر باور‌های باستانی‌مان است و در جهت همسو کردن شبه‌علم و شبه‌مذهب گام برمی‌دارد.
در ماموریت‌های آینده به مریخ یا سیارات جذاب دیگر در گردنه این جنگل کیهانی عجایب بسیاری را-حتی در مقیاس افسانه‌ای- ممکن است بیابیم. اما ما انسان‌‌ها استعداد ویژه‌ای در فریفتن خویش داریم. شک‌گرایی باید یکی از اجزای بسته پژوهشی ما باشد، در غیر این صورت از مسیر خود خارج خواهیم شد. شگفتی‌‌های بسیاری در این جهان وجود دارد، بدون نیاز به اینکه چیزی را از پیش بسازیم و جعل کنیم.

پایان

ترجمه و تنظیم: رضا شعبانی
انتشار اختصاصی کانال دانش و اگاهی

@daneshagahi
https://goo.gl/YUB9Kv