در روزهای تلخی که جنگ اوکراین آغاز شد، برخی سیاستمداران اروپایی در توصیف پناهجویان می‌گفتند: «این‌ها مردم ما هستند، از خون ما و شبیه ما». این جمله، ورای تمام نقدهای سیاسی که به آن وارد است، یک حقیقت ساده را به یاد ما می‌آورد: در لحظات بحران، غریزه به ما حکم می‌کند که از شبیه‌ترین به خودمان محافظت کنیم.

امروز، این آزمون انسانیت و این تعریف از «خودی»، پیش روی ماست. امروز انسانیت نه یک مفهوم انتزاعی در کتاب‌ها، که یک لیوان آب، یک وعده غذای ساده و یک سقف امن برای یک خانواده هراسان است؛ خانواده‌ای که شاید دیروز نمی‌شناختیم، اما امروز هم‌سرنوشت و هم‌وطن ماست.

پس بیایید مراقب هم‌وطنانی باشیم که به شهرهایمان پناه آورده‌اند. بیایید تا زمان بازگشت آرامش، تکیه‌گاه یکدیگر باشیم و معنای واقعی معرفت و همبستگی را نه در کلام، که در عمل نشان دهیم.

این مهربانی و همبستگی، تنها یک واکنش احساسی نیست، بلکه بخشی از جنگ واقعی ماست. جنگ ما، جنگ برای یک زندگی عادی است. جنگ برای آزادی، برای رفاه، برای ساختن آینده‌ای که در آن فرزندانمان مجبور به ترک خانه‌هایشان از ترس بمب و موشک نباشند. جنگ ما برای فردایی است که در آن، دغدغه اصلی‌مان نه بقا، بلکه شکوفایی باشد.

هدف ما ساختن زندگی است و ساختن، از همین قدم‌های کوچک شروع می‌شود: با تقسیم کردن نان، با گشودن درها و با مراقبت از یکدیگر در سخت‌ترین روزها.

–نظری

متفکران دوران خردگرایی و روشنگری حس می‌کردند که نیاز شدیدی به یک پایه و اساس غیرمذهبی (سکولار) برای اخلاق وجود دارد. دلیلش این بود که کابوس خاطرات تاریخی قرن‌ها خونریزی و کشتار مذهبی (جنگ‌های صلیبی، تفتیش عقاید، شکار جادوگران، جنگ‌های مذهبی در اروپا) رهایشان نمی‌کرد. راه‌حلی که پیدا کردند، پایه‌گذاری چیزی بود که ما امروز به آن انسانگرایی می‌گوییم. انسانگرایی یعنی اولویت دادن به رفاه و خوشبختی تک‌تک آدم‌ها (مرد، زن و بچه) به جای سربلندی و افتخار قبیله، نژاد، ملت یا دین. چون این آدم‌ها هستند (نه گروه‌ها) که احساس دارند – لذت می‌برند، درد می‌کشند، احساس رضایت می‌کنند یا رنج می‌برند. به گفتهٔ این متفکران، چه هدفمان را «فراهم کردن بیشترین خوشبختی برای بیشترین تعداد آدم‌ها» بگذاریم، چه به عنوان یک «اصل اخلاقی قطعی» بگوییم که «باید با آدم‌ها مثل هدف رفتار کرد نه وسیله»، در هر صورت، این ظرفیت و توانایی مشترک و جهانی هر فرد برای رنج کشیدن و شکوفا شدن است که باید محور توجه و نگرانی اخلاقی ما باشد.

~ استیون پینکر
–نظری
در دست ترجمه

در عصر روشنگری، به جای تمرکز بر تغییر سرشت انسان، امید به پیشرفت معطوف به اصلاح نهادهای انسانی بود. نظام‌های ساخته‌ٔ دست بشر؛ مانند دولت‌ها، قوانین، مدارس، بازارها و نهادهای بین‌المللی، هدف‌هایی طبیعی برای به‌کارگیری خرد در مسیر بهبود زندگی انسان تلقی می‌شدند.

بر اساس این دیدگاه، حکومت نه فرمانی الهی برای حکمرانی است، نه با «جامعه» یکی پنداشته می‌شود و نه نمودی از جوهر ملی، دینی یا نژادی به شمار می‌رود. بلکه حکومت ابداعی انسانی است که بر مبنای یک قرارداد اجتماعی نانوشته مورد توافق قرار گرفته و هدف از طراحی آن افزایش رفاه شهروندان از طریق هماهنگ کردن کنش‌هایشان و بازداشتن ایشان از اعمال خودخواهانه است؛ اعمالی که گرچه ممکن است برای تک‌تک افراد وسوسه‌انگیز باشند، اما در نهایت به زیان همگان تمام می‌شوند. همان‌طور که در نامدارترین ثمره‌ٔ عصر روشنگری، یعنی اعلامیهٔ استقلال [آمریکا] بیان شده است: برای تأمین حق حیات، آزادی و پیگیری سعادت، دولت‌ها در میان مردمان بنیاد نهاده می‌شوند و قدرت مشروع خویش را از رضایت مردمی که بر آن‌ها حکومت می‌کنند، به دست می‌آورند.

~ استیون پینکر
–نظری
در دست ترجمه

کسانی که جوامع سرمایه‌داری مدرن را به سنگدلی در قبال فقرا محکوم می‌کنند، احتمالاً از این واقعیت بی‌خبرند که جوامع پیشا-سرمایه‌داری در گذشته، چه مبالغ ناچیزی را صرف امدادرسانی به تهیدستان می‌کرده‌اند. مسئله فقط این نیست که آن‌ها در مقیاس مطلق، پول کمتری برای خرج کردن داشتند، بلکه سهم و نسبت کوچک‌تری از ثروت خود را صرف این امر می‌کردند. و این سهم، به مراتب کوچک‌تر بود: از دوران رنسانس تا اوایل قرن بیستم، کشورهای اروپایی به طور میانگین ۱٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف امدادرسانی به فقرا، آموزش و دیگر انتقالات اجتماعی می‌کردند. در بسیاری از کشورها و در بسیاری از دوره‌ها این هزینه مطلقاً هیچ بود.

~ استیون پینکر
–نظری
در دست ترجمه

History of social spending: Lindert 2004; van Bavel & Rijpma 2016.

در حقیقت، اکثر دانشمندان آفرینش‌گرایی را شبه‌علم می‌دانند، نه به این دلیل که طرفداران آن، علم را بد اجرا می‌کنند –آن‌ها اصولاً هیچ کار علمی انجام نمی‌دهند– بلکه به این دلایل که آنان آموزش علم در آمریکا را تهدید می‌کنند، دیوار جدایی کلیسا از دولت را فرو می‌ریزند و عموم مردم را در مورد ماهیت نظریهٔ تکامل دچار سردرگمی می‌سازند.

~ مایکل شرمر
–نظری

درس دوم:
شک‌گرایی و علم

~ علی نظری

درس‌گفتار تفکر علمی

۱. در باب فضیلت‌های شک‌گرایی
۲. شک‌گرایی و علم

علی‌رغم تمام اعتراضات به فربگی دولت و مالیات‌های سنگین، مردم به هزینه‌های اجتماعی علاقه دارند. تأمین اجتماعی را ریل سوم سیاست آمریکا لقب داده‌اند، زیرا هر سیاستمداری که به آن دست بزند کارش تمام است. بنابه روایتی مشهور، در یکی از نشست‌های عمومی، شهر‌وندی خشمگین به نماینده‌ٔ منتخب خود هشدار داد: «دست دولتت را از مدیکر (Medicare) من کوتاه کن!» (اشاره به برنامه‌ٔ بیمه‌ٔ درمانی دولتی برای سالمندان). به محض تصویب اوباماکر (Obamacare)، حزب جمهوری‌خواه لغو آن را به آرمان مقدس خود تبدیل کرد، اما پس از تسلط بر قدرت در سال ۲۰۱۷، تمام هجمه‌ها به این قانون، با مقاومت شهروندان خشمگین در نشست‌های عمومی و هراس قانون‌گذاران از غضب آنان رو‌به‌رو شد و به شکست انجامید. در کانادا، دو تفریح برتر همگانی (البته بعد از هاکی) گلایه از نظام درمانی کشور و در عین حال مباهات به همان نظام درمانی است.

~ استیون پینکر
–نظری
در دست ترجمه

«گاهی، خداوند تو را به نبرد نمی‌فرستد که فاتح آن شوی، تو‌ را می‌فرستد تا به آن خاتمه بدهی»

شانون ال. آلدر
–معدنی

روانشناسی زیربنایی مدیریت تعارض، رفتارهایی را فعال می‌کند که از هوشیاری تا خشونت متغیر است. حسادت جنسی که زمانی توسط روانشناسان به عنوان یک آسیب روانی یا نقص شخصیتی در نظر گرفته می‌شد، در واقع یک احساس بسیار مهم است که انگیزه راه‌های حفظ همسر را فراهم می‌کند. سازگاری در معنای تکاملی، به معنای بقا و موفقیت بیشتر در تولید مثل است، البته به معنای اخلاقی خوب بودن نیست. همانطور که خواهیم دید، حسادت جنسی مردان یکی از علل اصلی خشونت جسمی و جنسی علیه زنان است.

~ دیوید باس
–طباخیان

حسادت از نظر روانی زمانی فعال می‌شود که خطری برای یک رابطه اجتماعی ارزشمند وجود دارد. هنگامی که رابطه ارزشمند یک رابطه عاشقانه است، تهدیدات می‌تواند از بیرون به شکل رقبای علاقه‌مند و مطلوب‌تر باشد. تهدیدات همچنین می‌تواند از درون، از خطر دوگانه خیانت یا ترک شریک زندگی باشد. حتی اگر شریک زندگی فرد ۱۰۰ درصد وفادار باشد و هیچ نشانه‌ای از گرایش به دیگران نشان ندهد، حسادت می‌تواند توسط اختلاف در ارزش جفتی ایجاد شود. این اختلاف زمانی می‌تواند رخ دهد که شریک زندگی در محل کار تنزل پیدا کند، اخراج شود، جایگاه اجتماعی خود را از دست بدهد یا دچار بیماری ناتوان‌کننده شود. در این موارد، خطرات ناشی از تمایلات متناقض ممکن است بلافاصله ایجاد نشود؛ اکثر مردم شریک زندگی خود را که دچار یک شکست موقت می‌شود، ترک نمی‌کنند. با این حال، اختلافات مداوم مانند ابرهای شوم در افق رابطه ظاهر می‌شوند و اگر خیلی طول بکشد، طوفانی را به ارمغان می‌آورند.

~ دیوید باس
–طباخیان

با این حال، از برخی جهات، آسیب‌های تاریخی ناشی از خیانت یا ترک شریک زندگی برای مردان و زنان نامتقارن بوده است. یک عدم تقارن اساسی در مورد زیست‌شناسی تولید مثل انسان متمرکز است - لقاح و لانه‌گزینی در داخل بدن زنان اتفاق می‌افتد، نه در بدن مردان. این عدم تقارن جنسی، تفاوت جنسی عمیقی را در قطعیت والدین بیولوژیکی ایجاد می‌کند. زنان ۱۰۰ درصد مطمئن هستند که نوزادانی که از بدن خودشان بیرون می‌آیند، فرزندان خودشان هستند. مردان هرگز نمی‌توانند مطمئن باشند. برای تشدید این مشکل، مردان ممکن است یک یا دو دهه را صرف سرمایه‌گذاری روی فرزند رقیب کنند، با این باور اشتباه که فرزند متعلق به خودشان است. در نتیجه، متخصصان تکامل پیشنهاد کرده‌اند که حسادت جنسی مردان، به شدت بر جنبه‌های جنسی خیانت تمرکز خواهد کرد. دقیقاً یک خیانت جنسی است - زمانی که شریک زندگی او با مرد دیگری رابطه جنسی دارد - که قطعیت او را در پدری و هزینه‌های متوالی ناشی از آن را تهدید می‌کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

هر دو جنس معمولاً از نشانه‌های خیانت جنسی و عاطفی بسیار ناراحت می‌شوند، همانطور که باید باشند – مردم گاهی اوقات عاشق کسانی می‌شوند که با آن‌ها رابطه جنسی دارند و برعکس، با کسانی که از نظر عاطفی با آن‌ها درگیر می‌شوند، رابطه جنسی دارند. بنابراین محققان پرسیدند: چه چیزی شما را بیشتر ناراحت می‌کند: (الف) تصور کنید شریک زندگی شما با شخص دیگری رابطه جنسی دارد؟ یا (ب) تصور کنید شریک زندگی شما عاشق شخص دیگری می‌شود؟ این روش تفاوت‌های جنسی زیادی را نشان داد. اکثریت مردان، تقریباً ۶۰ درصد، خیانت جنسی (الف) و اکثر زنان، تقریباً ۸۵ درصد، خیانت عاطفی (ب) را انتخاب کردند.

~ دیوید باس
–طباخیان

روانشناسی جفتی متمایز جنسی، تفاوت‌های جنسی را در اقدامات حسادت آمیز که در هنگام کشف خیانت انجام می‌شود، پیش‌بینی می‌کند. در مطالعات بازجویی‌های کلامی پس از کشف اینکه نوعی خیانت رخ داده است، مردان بیشتر می‌گویند "آیا با او خوابیدی؟" در حالی که زنان بیشتر می‌گویند "آیا او را دوست داری؟" زنان بیشتر احتمال دارد خیانت جنسی شریک زندگی را ببخشند. مردان اگر خیانت با رابطه جنسی با یک مرد رقیب همراه نباشد، بیشتر احتمال دارد یک خیانت عاطفی را ببخشند.

~ دیوید باس
–طباخیان

مواجهه با رقبای دارای ارزش جفتی بالاتر، انگیزه اقدامات حل مسئله را ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، زنان و مردان با کلمات تندی که برای برخی نفرت‌انگیز است، رقبای خود را تحقیر می‌کنند. زنان بیش از مردان رقبای همسری خود را به عنوان افرادی بی‌جذبه، نامتناسب، چاق، زشت، دارای ران‌های ول، بدون شکل و دارای "باسن شل و ول" یا "بدون باسن" توصیف می‌کنند. مردان بیش از زنان به قدرت، جایگاه، کیفیت ماشین، جاه‌طلبی، انگیزه و چشم‌انداز شغلی رقبای خود حمله می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

بخشی از مقاله حنان پرویز که قبلاً تو کانال قرار دادم.

درک روانشناسی زیربنایی حسادت جنسی بسیار مهم است زیرا این عامل اصلی خشونت مرتبط با همسر، به ویژه خشونت‌هایی است که توسط مردان انجام می‌شود. این امر باعث می‌شود که مردان شریک زندگی خود را منزوی کنند، با آن‌ها خشونت کلامی کنند و در موارد شدید آن‌ها را به قتل برسانند. حسادت جنسی مردان علت اصلی قتل زنان بالغ است که بین ۵۰ تا ۷۰ درصد از کل این قتل‌ها را تشکیل می‌دهد. پلیس این را می‌داند. وقتی زن‌ها به قتل می‌رسند، مظنونان اصلی دوست پسر، شوهر، دوست پسر سابق و شوهر سابق هستند. اگرچه حسادت گاهی اوقات زنان را به قتل ترغیب می‌کند، اما تنها ۳ درصد از مردان مقتول توسط شرکای عشقی یا سابق خود کشته می‌شوند و بسیاری از این قتل‌ها که توسط زنان انجام می‌شود، زنانی هستند که از خود در برابر یک مرد خشن حسود دفاع می‌کنند. اگرچه بیشتر مردانی که حسادت می‌کنند، خشونت مرگبار علیه شرکای عشقی خود اعمال نمی‌کنند، اما وحشیگری‌های غیرمرگبار در قالب خشونت خانگی (IPV)، تعقیب و تجاوز به همسر به طرز نگران کننده‌ای رایج است.

~ دیوید باس
–طباخیان