☘️ ابن سینا و فلسفه تحلیلی
✍️ #رضا_یعقوبی (سایت)
🔅درست است كه فلسفه تحلیلی به عنوان یك مكتب مستقل در قرن بیستم شكل گرفت و نام فلسفه تحلیلی بر آن گذاشته شد. اما ریشه و تاریخ این سبك و روش فلسفه‌ورزی به همان یونان باستان و آثار افلاطون و ارسطو برمی‌گردد. شیوه غالب در فلسفه تحلیلی این است كه مفاهیم پیچیده را به مفاهیم ساده‌تر و واضح‌تر تحلیل(تجزیه) كنند و بعد از وضوح و روشن‌سازی(clarification) كافی، به مسئله برگردند و آن را حل كنند. این روش در آثار افلاطون و ارسطو فراوان یافت می‌شود. تحلیل‌های دقیق و موشكافانه ابن‌سینا در كتاب برهان و كتاب‌الحدود پیشتاز پژوهش‌های زبانی فلاسفه تحلیل زبانی است. به همین دلیل است كه فلاسفه تحلیلی جدید اقبال زیادی به ابن‌سینا و پیروانش مثل توماس آكویناس نشان می‌دهند و جنبش توماس‌گرایی تحلیلی را بنا نهاده‌اند.
🔅دكتر ضیا موحد در كتاب تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ابن‌سینا را در كشف فرمول‌های بوریدان و باركن مقدم می‌داند و معتقد است قبل از سول كریپكی، ابن‌سینا نظریه او را در باب دلالت‌شناسی اسم‌های خاص ابداع كرده است(چون ابن‌سینا هم معتقد است كه اسامی خاص حد(تعریف) ندارند). همچنین تیموتی ویلیامسون در كتاب فلسفه‌ورزی(doing philosophy) ابن‌سینا را در كنار كارناپ، كریپكی، باركان ماركوس از پیشگامان منطق موجهات محمولی(Quantified Modal Logic) دانسته است. و در كتاب «منطق موجهات به عنوان مابعدالطبیعه»(modal logic as metaphysics) در همین باره عنوانی مجزا به ابن‌سینا اختصاص داده است و می‌گوید نظریه باركان ماركوس 9 قرن پیش توسط فیلسوف ایرانی، ابن‌سینا بیان شده است. آنگاه به عنوان شاهد، عبارتی از فن سوم منطق شفا را نقل می‌كند «و اما قولنا "بعض الناس یمكن ان لا یكون كاتبا"، فانه قد یساوی من جهت قولنا "یمكن ان لا یكون بعض الناس كاتبا" و قد یخالفه و ان لازمه...».
🔅نكته پایانی اینكه كسی كه موشكافی‌های خواجه نصیر در اساس‌الاقتباس را دیده باشد كه تقسیم‌بندی قضایا به هلیه بسیطه و هلیه مركبه فقط یك رقم از آن‌هاست، خواهد دید كه این قضایا در اروپا و نزد كسانی چون كانت و راسل و فرگه چگونه موضوعیت یافته‌اند و تاریخ فلسفه تحلیلی را به قرن بیستم محدود نخواهد كرد.
🔅حسن ختام این یادداشت نام بردن از كتابی است كه نوآوری بدیع و زیبایی در جهت شكوفایی دوباره و تازه فلسفه اسلامی در جهان امروز و در چارچوب فلسفه تحلیلی است. كتاب «فلسفه اسلامی تحلیلی» (Analytic Islamic Philosophy) نوشته آنتونی رابرت بوث (Anthony Robert Booth) است كه با رویكرد تحلیلی و منطقی فلاسفه اسلامی را تفسیر كرده و مدعی است رویكرد تطبیقی ندارد و عملا در این كتاب فلسفه‌روزی تحلیلی اسلامی را از سر گرفته است.
🔅آنتونی كنی هم در جلد دوم تاریخ فلسفه غرب كه به ترجمه این حقیر در دست چاپ است ابن‌سینا را بزرگ‌ترین مابعدالطبیعه‌پرداز هزاره اول میلادی می‌داند و حسرت می‌خورد كه چرا عربی بلد نیست تا بتواند آثار ابن سینا را به زبان اصلی بخواند. بالاتر از آن در پیامی كه برای قرائت در جشن رونمایی از ترجمه تاریخ فلسفه غرب فرستاد، اظهار داشت: «ابن سینا در طول قرون وسطی و بعد از آن بی تردید تاثیرگذارترین فیلسوف بعد از افلاطون و ارسطو بوده است و امیدوارم فلسفه ایران در عصر حاضر به همان شکوفایی اش در عصر ابن سینا برسد.».
🔹كتابشناسی:
تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ضیا موحد، نشر هرمس، تهران: 1394.
المنطق، الشفا، منشورات مكتبه آیت الله العظمی مرعشی نجفی، قم، 1405 هجری قمری.
اساس‌الاقتباس، خواجه نصیرالدین طوسی، تصحیح محمدتقی مدرس رضوی، انتشارات دانشگاه تهران، بی‌تا.
Modal Logic as Metaphysics, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2013.
Doing Philosophy, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2018.
Analytic Islamic Philosophy, Anthony Robert Booth, Macmillan Publishers Ltd, 2017.
✍️ #رضا_یعقوبی (سایت)
🔅درست است كه فلسفه تحلیلی به عنوان یك مكتب مستقل در قرن بیستم شكل گرفت و نام فلسفه تحلیلی بر آن گذاشته شد. اما ریشه و تاریخ این سبك و روش فلسفه‌ورزی به همان یونان باستان و آثار افلاطون و ارسطو برمی‌گردد. شیوه غالب در فلسفه تحلیلی این است كه مفاهیم پیچیده را به مفاهیم ساده‌تر و واضح‌تر تحلیل(تجزیه) كنند و بعد از وضوح و روشن‌سازی(clarification) كافی، به مسئله برگردند و آن را حل كنند. این روش در آثار افلاطون و ارسطو فراوان یافت می‌شود. تحلیل‌های دقیق و موشكافانه ابن‌سینا در كتاب برهان و كتاب‌الحدود پیشتاز پژوهش‌های زبانی فلاسفه تحلیل زبانی است. به همین دلیل است كه فلاسفه تحلیلی جدید اقبال زیادی به ابن‌سینا و پیروانش مثل توماس آكویناس نشان می‌دهند و جنبش توماس‌گرایی تحلیلی را بنا نهاده‌اند.
🔅دكتر ضیا موحد در كتاب تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ابن‌سینا را در كشف فرمول‌های بوریدان و باركن مقدم می‌داند و معتقد است قبل از سول كریپكی، ابن‌سینا نظریه او را در باب دلالت‌شناسی اسم‌های خاص ابداع كرده است(چون ابن‌سینا هم معتقد است كه اسامی خاص حد(تعریف) ندارند). همچنین تیموتی ویلیامسون در كتاب فلسفه‌ورزی(doing philosophy) ابن‌سینا را در كنار كارناپ، كریپكی، باركان ماركوس از پیشگامان منطق موجهات محمولی(Quantified Modal Logic) دانسته است. و در كتاب «منطق موجهات به عنوان مابعدالطبیعه»(modal logic as metaphysics) در همین باره عنوانی مجزا به ابن‌سینا اختصاص داده است و می‌گوید نظریه باركان ماركوس 9 قرن پیش توسط فیلسوف ایرانی، ابن‌سینا بیان شده است. آنگاه به عنوان شاهد، عبارتی از فن سوم منطق شفا را نقل می‌كند «و اما قولنا "بعض الناس یمكن ان لا یكون كاتبا"، فانه قد یساوی من جهت قولنا "یمكن ان لا یكون بعض الناس كاتبا" و قد یخالفه و ان لازمه...».
🔅نكته پایانی اینكه كسی كه موشكافی‌های خواجه نصیر در اساس‌الاقتباس را دیده باشد كه تقسیم‌بندی قضایا به هلیه بسیطه و هلیه مركبه فقط یك رقم از آن‌هاست، خواهد دید كه این قضایا در اروپا و نزد كسانی چون كانت و راسل و فرگه چگونه موضوعیت یافته‌اند و تاریخ فلسفه تحلیلی را به قرن بیستم محدود نخواهد كرد.
🔅حسن ختام این یادداشت نام بردن از كتابی است كه نوآوری بدیع و زیبایی در جهت شكوفایی دوباره و تازه فلسفه اسلامی در جهان امروز و در چارچوب فلسفه تحلیلی است. كتاب «فلسفه اسلامی تحلیلی» (Analytic Islamic Philosophy) نوشته آنتونی رابرت بوث (Anthony Robert Booth) است كه با رویكرد تحلیلی و منطقی فلاسفه اسلامی را تفسیر كرده و مدعی است رویكرد تطبیقی ندارد و عملا در این كتاب فلسفه‌روزی تحلیلی اسلامی را از سر گرفته است.
🔅آنتونی كنی هم در جلد دوم تاریخ فلسفه غرب كه به ترجمه این حقیر در دست چاپ است ابن‌سینا را بزرگ‌ترین مابعدالطبیعه‌پرداز هزاره اول میلادی می‌داند و حسرت می‌خورد كه چرا عربی بلد نیست تا بتواند آثار ابن سینا را به زبان اصلی بخواند. بالاتر از آن در پیامی كه برای قرائت در جشن رونمایی از ترجمه تاریخ فلسفه غرب فرستاد، اظهار داشت: «ابن سینا در طول قرون وسطی و بعد از آن بی تردید تاثیرگذارترین فیلسوف بعد از افلاطون و ارسطو بوده است و امیدوارم فلسفه ایران در عصر حاضر به همان شکوفایی اش در عصر ابن سینا برسد.».
🔹كتابشناسی:
تاملاتی در منطق ابن‌سینا و سهروردی، ضیا موحد، نشر هرمس، تهران: 1394.
المنطق، الشفا، منشورات مكتبه آیت الله العظمی مرعشی نجفی، قم، 1405 هجری قمری.
اساس‌الاقتباس، خواجه نصیرالدین طوسی، تصحیح محمدتقی مدرس رضوی، انتشارات دانشگاه تهران، بی‌تا.
Modal Logic as Metaphysics, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2013.
Doing Philosophy, Timothy Williamson, Oxford University Press, 2018.
Analytic Islamic Philosophy, Anthony Robert Booth, Macmillan Publishers Ltd, 2017.
🎙 اخلاق در روابط عاشقانه
🗣 #محمود_مقدسی (پژوهشگر و مترجم فلسفه)
دانشگاه فردوسی مشهد | ۳۰ مرداد
🔅عشق تجربه ای پر کننده، لذت بخش و معنا آفرین است که به یک‌باره رنگ و بوی ملال، آشفتگی و تنهایی را از زندگی ما می زداید. اما عاشق و معشوق در جهانی واقعی و در مناسباتی واقعی زندگی می کنند.
🔅عاشق و معشوق نیز مثل هر انسان دیگری خوشایندها، بدایندها، انتظارات و احساسات و عواطف متفاوت و گاه متعارضی دارند. به همین دلیل در عشق‌ورزی هم همانند سایر مناسبات انسانی می توان از باید و نبایدهایی برای بقای رابطه و آسیب ندیدن هر یک از طرفین سخن گفت.
🔅این باید و نبایدها همان هنجارهای اخلاقی حاکم بر روابط عاشقانه‌اند. در این جلسه با نظر به ابعاد روانشناختی مناسبات عاشقانه به بررسی معنا و کارکرد اخلاق در این مناسبات خواهیم پرداخت.
فایل صوتی این نشست
🌾 @sdjdir
🌾 @Sedanet
🌾 @besateakhlagh
🌾 @theworldasIsee
🗣 #محمود_مقدسی (پژوهشگر و مترجم فلسفه)
دانشگاه فردوسی مشهد | ۳۰ مرداد
🔅عشق تجربه ای پر کننده، لذت بخش و معنا آفرین است که به یک‌باره رنگ و بوی ملال، آشفتگی و تنهایی را از زندگی ما می زداید. اما عاشق و معشوق در جهانی واقعی و در مناسباتی واقعی زندگی می کنند.
🔅عاشق و معشوق نیز مثل هر انسان دیگری خوشایندها، بدایندها، انتظارات و احساسات و عواطف متفاوت و گاه متعارضی دارند. به همین دلیل در عشق‌ورزی هم همانند سایر مناسبات انسانی می توان از باید و نبایدهایی برای بقای رابطه و آسیب ندیدن هر یک از طرفین سخن گفت.
🔅این باید و نبایدها همان هنجارهای اخلاقی حاکم بر روابط عاشقانه‌اند. در این جلسه با نظر به ابعاد روانشناختی مناسبات عاشقانه به بررسی معنا و کارکرد اخلاق در این مناسبات خواهیم پرداخت.
فایل صوتی این نشست
🌾 @sdjdir
🌾 @Sedanet
🌾 @besateakhlagh
🌾 @theworldasIsee
☘️ عوارض حداکثر گرایی!
✍️ #یاسر_عرب
🔅کافی بود در کودکی لیوانی بشکند یا در نوجوانی خطایی سر زند. اولین جمله واکنشی این بود «الان میام می کشمت!» کشتنِ لفظی بالاترین واکنش بود برای پیش پا افتاده ترین اتفاقات. از سینمای فیلم فارسی که دعوا سر یک کفتر طوقی مساوی بود با کشیدن چاقو و گذاشتن اش توی قلب رفیق قدیمی! تا دهه شصت و بازنمایی رزمندگانی که تا آخرین قطره خون می جنگیدند همه چیز حداکثری بود.
🔅در چنین جامعه ای جای تعجب نداشت که موی دانش آموز باید در حداکثر کوتاهی خود اش می بود (2/4) و درس نخواندن حداکثر تنبیه (فلک کردن دانش آموز سر صف مقابل 400 کودک از همان محله ی زندگی) را به همراه داشته باشد! درس خوان کسی بود که "همه" ی نمرات اش بیست باشد و اینچنین ما به "وسواس 20" در کارنامه دچار می شدیم. حتی یک 19/5 هم می توانست بکارتِ کارنامه ی ما را لکه دار کند!
🔅اسطوره هایمان فرقی نداشت وارداتی باشد (بروسلی) یا صادراتی (نرمیان) تاریخی باشد (رستم) یا معاصر (جمشید آریا) "تمام" دشمنان باید شکست می خوردند. پیروزی نسبی معنی نداشت و "نابودی کامل" سرنوشت محتوم حریفان بود. برای هر دستاوردی حداکثر ایستادگی لازم بود. ما باید "تا آخرین نفس" می جنگیدیم. دهه شصت حتی شهدا هم ناقص و کامل داشتند. شهیدِ واقعی کسی بود که با گلوله ای در قلب یا سر اش کشته شده، اما شهید واقعی تر! کسی که جنازه اش پودر و خاکستر شده باشد.
🔅فارغ از اسطوره ها، اسوه های ما هم حداکثری بودند. حضرت علی (ع) برای ما شخصیتی بازنمایی می شد که هر شب هزار رکعت نماز می خواند. خانواده اش 3 روز افطار نمی کردند الا به آب و حضرت زهرا (س) مقابل کور هم حجاب داشت. یک جامعه ی حداکثری در تبادل فرهنگی با ائمه، دوازده امام اول اش امام حسین (ع) بود. امام حسینی که رفتار حداکثری اش در ده روز پایانی عمر مهم است (و از آن ده روز هم عاشورا) نه باقی.. خوب برای آن امامِ حداکثری هم خوانشی حداکثری و عزاداری حداکثری لازم بود. دو ماه تمام. با انواع و اقسام زنجیر و قمه و لطمه زنی، و رفتارهای حداکثری دیگر در عزاداری. ما دیسکورس علم را هم حداکثری می فهمیدیم فرزند فلان عالم گفته بود «پدر من می خواهم مثل شما بشوم» و پدر در جواب گفته بود «هیچی نخواهی شد! من می خواستم امام صادق (ع) بشوم و شدم این! تو می خواهی مثل من بشوی؟ پس هیچی نخواهی نشد!»
🔅در زیست حداکثری کوه نورد واقعی کسی بود که اورست را فتح کند. اندیشمند کمتر از انیشتن آنچنان دندانگیر نبود! عارف واقعی باید کرامتی می داشت که در توان بشر عادی نباشد. همه چیز در قله! ما باید هنگام عشق ورزی چون مجنون هست و نیست را برای معشوق می باختیم! جامعه ای که من در آن بزرگ می شدم پر بود از بازنمایی قله های ادب، پیشانیِ های مبارزه با استکبار، ته قدرت بدنی، و عندِ عرفان، یا ته اعتیاد! و آخرِ رفیق بازی.. گویا هر میانه ای، در راه مانده ای ناقص بود.
🔅شما ردِ این فضا، تربیت، و جامعه، و روش حداکثری را اگر بگیرید می بینید که این یادداشت باید صد صفحه ای باشد. در مورد علل تولید این جامعه ی حداکثری سخن بسیار است اما اگر به سراغ ساده ترین عوارضِ آن برویم چه خواهیم دید؟ آدمهایی ناراضی! بعد یک عمر زندگی با تکالیفِ حداکثری وقتی وارد جامعه شده و حقوق شان را مطالبه می کنند با پاسخ حداقلی مواجه می شوند! (مثلا حداکثر زحمت اش را کشیده و حداکثر تحصیلات را دارد ولی حداقل کار در خور شان گیرش نمیاید) او در این زیست جهانِ صفر و صدی وقتی به صد نمی رسد، دائم خود را صفر می پندارد. چرا که باز چشم اش به حداکثر داشته های دیگران است! اینگونه آدمهایی تربیت شدند که نمی نویسند چون می دانند ویکتور هوگو نیستند. و خطر نمی کنند چون می پندارند حداکثر تلاش شان به حداقل مطالبات نخواهد انجامید. پر هم بیراه نیست! مگر نه اینکه در حافظه تاریخ معاصر پدران شان حداکثر هزینه را برای انقلاب 57 پرداخته اند و بسیاری شعارهای حداکثری دادند اما حالا حسرت حداقلِ روزهای قبل انقلاب را می خورند!؟ اینگونه است که این نسل دائم حداکثر توقع را از رخدادهای پیرامونی دارند و جهان اما،،، یک رئالیته ی محض و پر از ایراد تحویل آنها می دهد!
🔅من در چنین سنتی رشد کردم و با همین شیوه حداکثری خودم و بسیاری دیگر را به دردسر انداختم! اما این روزها تلاش می کنم در مقابل این ایده آل گرایی (که نام زیبای آرمانگرایی روی آن گذاشته ایم) تفکر انتقادی ام را رشد دهم. بنابراین کم و بیش مراقبم برای مقابله با این حداکثر گرایی حداکثر تلاشم را نکنم!
🌾 @Sedanet
🌾 @yaser_arab57
✍️ #یاسر_عرب
🔅کافی بود در کودکی لیوانی بشکند یا در نوجوانی خطایی سر زند. اولین جمله واکنشی این بود «الان میام می کشمت!» کشتنِ لفظی بالاترین واکنش بود برای پیش پا افتاده ترین اتفاقات. از سینمای فیلم فارسی که دعوا سر یک کفتر طوقی مساوی بود با کشیدن چاقو و گذاشتن اش توی قلب رفیق قدیمی! تا دهه شصت و بازنمایی رزمندگانی که تا آخرین قطره خون می جنگیدند همه چیز حداکثری بود.
🔅در چنین جامعه ای جای تعجب نداشت که موی دانش آموز باید در حداکثر کوتاهی خود اش می بود (2/4) و درس نخواندن حداکثر تنبیه (فلک کردن دانش آموز سر صف مقابل 400 کودک از همان محله ی زندگی) را به همراه داشته باشد! درس خوان کسی بود که "همه" ی نمرات اش بیست باشد و اینچنین ما به "وسواس 20" در کارنامه دچار می شدیم. حتی یک 19/5 هم می توانست بکارتِ کارنامه ی ما را لکه دار کند!
🔅اسطوره هایمان فرقی نداشت وارداتی باشد (بروسلی) یا صادراتی (نرمیان) تاریخی باشد (رستم) یا معاصر (جمشید آریا) "تمام" دشمنان باید شکست می خوردند. پیروزی نسبی معنی نداشت و "نابودی کامل" سرنوشت محتوم حریفان بود. برای هر دستاوردی حداکثر ایستادگی لازم بود. ما باید "تا آخرین نفس" می جنگیدیم. دهه شصت حتی شهدا هم ناقص و کامل داشتند. شهیدِ واقعی کسی بود که با گلوله ای در قلب یا سر اش کشته شده، اما شهید واقعی تر! کسی که جنازه اش پودر و خاکستر شده باشد.
🔅فارغ از اسطوره ها، اسوه های ما هم حداکثری بودند. حضرت علی (ع) برای ما شخصیتی بازنمایی می شد که هر شب هزار رکعت نماز می خواند. خانواده اش 3 روز افطار نمی کردند الا به آب و حضرت زهرا (س) مقابل کور هم حجاب داشت. یک جامعه ی حداکثری در تبادل فرهنگی با ائمه، دوازده امام اول اش امام حسین (ع) بود. امام حسینی که رفتار حداکثری اش در ده روز پایانی عمر مهم است (و از آن ده روز هم عاشورا) نه باقی.. خوب برای آن امامِ حداکثری هم خوانشی حداکثری و عزاداری حداکثری لازم بود. دو ماه تمام. با انواع و اقسام زنجیر و قمه و لطمه زنی، و رفتارهای حداکثری دیگر در عزاداری. ما دیسکورس علم را هم حداکثری می فهمیدیم فرزند فلان عالم گفته بود «پدر من می خواهم مثل شما بشوم» و پدر در جواب گفته بود «هیچی نخواهی شد! من می خواستم امام صادق (ع) بشوم و شدم این! تو می خواهی مثل من بشوی؟ پس هیچی نخواهی نشد!»
🔅در زیست حداکثری کوه نورد واقعی کسی بود که اورست را فتح کند. اندیشمند کمتر از انیشتن آنچنان دندانگیر نبود! عارف واقعی باید کرامتی می داشت که در توان بشر عادی نباشد. همه چیز در قله! ما باید هنگام عشق ورزی چون مجنون هست و نیست را برای معشوق می باختیم! جامعه ای که من در آن بزرگ می شدم پر بود از بازنمایی قله های ادب، پیشانیِ های مبارزه با استکبار، ته قدرت بدنی، و عندِ عرفان، یا ته اعتیاد! و آخرِ رفیق بازی.. گویا هر میانه ای، در راه مانده ای ناقص بود.
🔅شما ردِ این فضا، تربیت، و جامعه، و روش حداکثری را اگر بگیرید می بینید که این یادداشت باید صد صفحه ای باشد. در مورد علل تولید این جامعه ی حداکثری سخن بسیار است اما اگر به سراغ ساده ترین عوارضِ آن برویم چه خواهیم دید؟ آدمهایی ناراضی! بعد یک عمر زندگی با تکالیفِ حداکثری وقتی وارد جامعه شده و حقوق شان را مطالبه می کنند با پاسخ حداقلی مواجه می شوند! (مثلا حداکثر زحمت اش را کشیده و حداکثر تحصیلات را دارد ولی حداقل کار در خور شان گیرش نمیاید) او در این زیست جهانِ صفر و صدی وقتی به صد نمی رسد، دائم خود را صفر می پندارد. چرا که باز چشم اش به حداکثر داشته های دیگران است! اینگونه آدمهایی تربیت شدند که نمی نویسند چون می دانند ویکتور هوگو نیستند. و خطر نمی کنند چون می پندارند حداکثر تلاش شان به حداقل مطالبات نخواهد انجامید. پر هم بیراه نیست! مگر نه اینکه در حافظه تاریخ معاصر پدران شان حداکثر هزینه را برای انقلاب 57 پرداخته اند و بسیاری شعارهای حداکثری دادند اما حالا حسرت حداقلِ روزهای قبل انقلاب را می خورند!؟ اینگونه است که این نسل دائم حداکثر توقع را از رخدادهای پیرامونی دارند و جهان اما،،، یک رئالیته ی محض و پر از ایراد تحویل آنها می دهد!
🔅من در چنین سنتی رشد کردم و با همین شیوه حداکثری خودم و بسیاری دیگر را به دردسر انداختم! اما این روزها تلاش می کنم در مقابل این ایده آل گرایی (که نام زیبای آرمانگرایی روی آن گذاشته ایم) تفکر انتقادی ام را رشد دهم. بنابراین کم و بیش مراقبم برای مقابله با این حداکثر گرایی حداکثر تلاشم را نکنم!
🌾 @Sedanet
🌾 @yaser_arab57
☘️ مردم خیس می‌شوند
✍️ محمد جواد غلامرضا کاشی
🔅ما یاد گرفته‌ایم چگونه خود را همیشه تکرار کنیم. در مقابل تجربه مقاومت می‌کنیم، تا ویرانمان نکند. تلاش می‌کنیم تجربه‌ها را چنان مصادره کنیم که خود دست نخورده و ترک برنداشته بر جا بماند. اگر هم ترک برداشت، سعی می‌کنیم به آن بی اعتنا بمانیم، باشد تا در یک تجربه موافق دیگر، آن را جبران کنیم.
🔅هنوز نمی‌توان در باره مذاکرات احتمالی ایران و آمریکا قضاوت کرد. اما تا همین جا میتوان تجربه ماه‌های گذشته را مرور کرد. آن را یک تجربه پیش روی همگان بر شمرد، و از هر کس خواست نسبت به موضع گیری‌های خود بازاندیشی کند، و به جای تکرار خود، خود را بازآفرینی کند.
🔅وقتی ترامپ از برجام خارج شد، سه صدای بلند طنین انداز شد. اول صدای براندازان بود. تصورشان این بود که دیگر کار تمام است و نشستند و به بعد از جمهوری اسلامی اندیشیدند. دوم صدای برخی از چهره‌های اصلاح طلب بود، آنها توصیه کردند اگر آب دست مسئولان است زمین بگذارند و به شتاب به مذاکره با ترامپ تن در دهند. صدای سوم صدای اصولگرایان تندرو بود. آنها از مقاومت تمام عیار سخن گفتند. گفتند آمریکا به زودی در مقابل قدرت عظیم ایران عقب نشینی خواهد کرد و ایران را در آستانه یک پیروزی بزرگ بر همه قدرت‌های جهان دانستند.
🔅اگر مذاکراتی در جریان باشد، احتمالاً این هر سه صدا تلاش می‌کنند خود را از زیر بار این اتفاق خشک و سالم و ترک برنداشته بیرون بیاورند. براندازان سکوت می‌کنند، اما در دل امید می‌اندوزند که مذاکرات شکست بخورد و آنها دوباره بر طبل و سنج گذشته بکوبند. اصلاح طلب‌ها احتمالاً مدعی خواهند شد از اول درست می‌گفتند و شروع مذاکرات نشانه صدق ادعاهای آنان است. جناح مقابل را متهم می‌کنند که برای کشور هزینه بیهوده ساختند. اما اصولگرایان تند رو، مذاکره را بیهوده قلمداد می‌کنند، در دل امید می‌برند کار به جایی نرسد و حتی اگر دستشان رسید اختلال هم می‌کنند. به این ترتیب رویداد نابهنگام و غیر منتظره مذاکره میان ایران و آمریکا، تجربه‌ای خواهد بود که هیچ کس خود را به آب آن نمی‌زند. هر کس خود را تکرار میکند یکی با تاکید بر اهمیت آن، و دیگری با انکارش.
🔅اگر مذاکره‌ای میان ایران و آمریکا جریان پیدا کند، براندازان باید تصدیق کنند، نظام بیش از آنچه فکر می‌کنند قدرت بازیگری در دوره‌های بحرانی دارد. می‌تواند با تکیه بر ریشه‌های اجتماعی و تمهیدات منطقه‌ای بیش از آنچه فکر می‌کنند ایستادگی کند. آمریکا هم در اعمال قدرت محدودیت دارد و هر چه بخواهد قادر به انجامش نیست. اصلاح طلبان باید تصدیق کنند سیاست منحصر به گفتگو نیست. سویه جدالی سیاست را نباید فراموش کرد و سویه جدالی، نیازمند اعمال قدرت، بازیگری درست و مقاومت معقول است. اصولگرایان تندرو هم باید بیاموزند هیچ قدرتی نامحدود نیست، و اعمال قدرت بدون توجه به محدودیت‌هایش، خنجر به پشت خود کوبیدن است.
🔅ماجرای ما و آمریکا بعد از برجام، یک رویداد بزرگ سیاسی است. این تجربه به شرطی به یک تجربه پربرکت جمعی تبدیل خواهد شد که هر یک از بازیگران دامن خود را به تجربه بیالاید، خیس شود و خود را بازآفرینی کند. ظرفیت بازآفرینی را هنگامی میتوان افزایش داد که بازیگران از خیال تحقق یک هدف بزرگ در زمان کوتاه دست بردارند. برانداختن جمهوری اسلامی برای براندازان، تحقق بخشیدن به یک دمکراسی تمام عیار برای اصلاح طلبان و به کار آوردن یک رژیم تماماً انقلابی یا تماماً اسلامی، برای اصولگرایان تندرو، اهداف به ظاهر بزرگ است. اما هر کدام با علم اهداف بزرگ، در صدد جا به جایی مردان قدرتی به جای مردان دیگر قدرتند. همه در به حساب نیاوردن مردم هم داستان خواهند بود. همه هم داستانند در تبدیل سیاست به چرخیدن در بر همان پاشنه پیشین.
🔅مردان سیاست ایرانی، به ندرت دست به چنین بازاندیشی‌هایی می‌زنند. همه خود را تکرار می‌کنند. اما مردم اینچنین نیستند. مردم خوب در آب تجربه‌ها خیس می‌شوند. حافظه‌هاشان فعال است. فاصله میان مفاهیم تکرار شونده و واقعیت‌های سترگ را مشاهده می‌کنند. نمی‌توانند تجربه‌های زیسته خود را خوب بیان کنند. اما می‌دانند که در رسانه‌ها، حرف‌های مفت بسیار است. سخن متفاوتی نمی‌سازند، اما به سخن‌های موجود هم بی اعتنایی می‌کنند. این راز و رمز فاصله میان مردم و صحنه متعارف سیاسی در ایران امروز است.
🔅اگر نیروهای سیاسی خود را نقد و بازیابی کنند. در خلال این بازیابی فرصت دیدن دیگری را هم پیدا می‌کنند. فرصت دیدن خود را هم خواهد یافت. در نتیجه وحدتی حاصل نمی‌شود، اما هر کدام با زبان و روایت تازه، به صحنه بازخواهد گشت. همین تغییر در صدا و سخن و واژگان، درونی کردن تجربه برای مردم است و کمک کردن به آنکه رویدادها به تجربه‌های جمعی تبدیل شوند و خرد جمعی را بیافزایند.
🌾 @Sedanet | @javadkashi
✍️ محمد جواد غلامرضا کاشی
🔅ما یاد گرفته‌ایم چگونه خود را همیشه تکرار کنیم. در مقابل تجربه مقاومت می‌کنیم، تا ویرانمان نکند. تلاش می‌کنیم تجربه‌ها را چنان مصادره کنیم که خود دست نخورده و ترک برنداشته بر جا بماند. اگر هم ترک برداشت، سعی می‌کنیم به آن بی اعتنا بمانیم، باشد تا در یک تجربه موافق دیگر، آن را جبران کنیم.
🔅هنوز نمی‌توان در باره مذاکرات احتمالی ایران و آمریکا قضاوت کرد. اما تا همین جا میتوان تجربه ماه‌های گذشته را مرور کرد. آن را یک تجربه پیش روی همگان بر شمرد، و از هر کس خواست نسبت به موضع گیری‌های خود بازاندیشی کند، و به جای تکرار خود، خود را بازآفرینی کند.
🔅وقتی ترامپ از برجام خارج شد، سه صدای بلند طنین انداز شد. اول صدای براندازان بود. تصورشان این بود که دیگر کار تمام است و نشستند و به بعد از جمهوری اسلامی اندیشیدند. دوم صدای برخی از چهره‌های اصلاح طلب بود، آنها توصیه کردند اگر آب دست مسئولان است زمین بگذارند و به شتاب به مذاکره با ترامپ تن در دهند. صدای سوم صدای اصولگرایان تندرو بود. آنها از مقاومت تمام عیار سخن گفتند. گفتند آمریکا به زودی در مقابل قدرت عظیم ایران عقب نشینی خواهد کرد و ایران را در آستانه یک پیروزی بزرگ بر همه قدرت‌های جهان دانستند.
🔅اگر مذاکراتی در جریان باشد، احتمالاً این هر سه صدا تلاش می‌کنند خود را از زیر بار این اتفاق خشک و سالم و ترک برنداشته بیرون بیاورند. براندازان سکوت می‌کنند، اما در دل امید می‌اندوزند که مذاکرات شکست بخورد و آنها دوباره بر طبل و سنج گذشته بکوبند. اصلاح طلب‌ها احتمالاً مدعی خواهند شد از اول درست می‌گفتند و شروع مذاکرات نشانه صدق ادعاهای آنان است. جناح مقابل را متهم می‌کنند که برای کشور هزینه بیهوده ساختند. اما اصولگرایان تند رو، مذاکره را بیهوده قلمداد می‌کنند، در دل امید می‌برند کار به جایی نرسد و حتی اگر دستشان رسید اختلال هم می‌کنند. به این ترتیب رویداد نابهنگام و غیر منتظره مذاکره میان ایران و آمریکا، تجربه‌ای خواهد بود که هیچ کس خود را به آب آن نمی‌زند. هر کس خود را تکرار میکند یکی با تاکید بر اهمیت آن، و دیگری با انکارش.
🔅اگر مذاکره‌ای میان ایران و آمریکا جریان پیدا کند، براندازان باید تصدیق کنند، نظام بیش از آنچه فکر می‌کنند قدرت بازیگری در دوره‌های بحرانی دارد. می‌تواند با تکیه بر ریشه‌های اجتماعی و تمهیدات منطقه‌ای بیش از آنچه فکر می‌کنند ایستادگی کند. آمریکا هم در اعمال قدرت محدودیت دارد و هر چه بخواهد قادر به انجامش نیست. اصلاح طلبان باید تصدیق کنند سیاست منحصر به گفتگو نیست. سویه جدالی سیاست را نباید فراموش کرد و سویه جدالی، نیازمند اعمال قدرت، بازیگری درست و مقاومت معقول است. اصولگرایان تندرو هم باید بیاموزند هیچ قدرتی نامحدود نیست، و اعمال قدرت بدون توجه به محدودیت‌هایش، خنجر به پشت خود کوبیدن است.
🔅ماجرای ما و آمریکا بعد از برجام، یک رویداد بزرگ سیاسی است. این تجربه به شرطی به یک تجربه پربرکت جمعی تبدیل خواهد شد که هر یک از بازیگران دامن خود را به تجربه بیالاید، خیس شود و خود را بازآفرینی کند. ظرفیت بازآفرینی را هنگامی میتوان افزایش داد که بازیگران از خیال تحقق یک هدف بزرگ در زمان کوتاه دست بردارند. برانداختن جمهوری اسلامی برای براندازان، تحقق بخشیدن به یک دمکراسی تمام عیار برای اصلاح طلبان و به کار آوردن یک رژیم تماماً انقلابی یا تماماً اسلامی، برای اصولگرایان تندرو، اهداف به ظاهر بزرگ است. اما هر کدام با علم اهداف بزرگ، در صدد جا به جایی مردان قدرتی به جای مردان دیگر قدرتند. همه در به حساب نیاوردن مردم هم داستان خواهند بود. همه هم داستانند در تبدیل سیاست به چرخیدن در بر همان پاشنه پیشین.
🔅مردان سیاست ایرانی، به ندرت دست به چنین بازاندیشی‌هایی می‌زنند. همه خود را تکرار می‌کنند. اما مردم اینچنین نیستند. مردم خوب در آب تجربه‌ها خیس می‌شوند. حافظه‌هاشان فعال است. فاصله میان مفاهیم تکرار شونده و واقعیت‌های سترگ را مشاهده می‌کنند. نمی‌توانند تجربه‌های زیسته خود را خوب بیان کنند. اما می‌دانند که در رسانه‌ها، حرف‌های مفت بسیار است. سخن متفاوتی نمی‌سازند، اما به سخن‌های موجود هم بی اعتنایی می‌کنند. این راز و رمز فاصله میان مردم و صحنه متعارف سیاسی در ایران امروز است.
🔅اگر نیروهای سیاسی خود را نقد و بازیابی کنند. در خلال این بازیابی فرصت دیدن دیگری را هم پیدا می‌کنند. فرصت دیدن خود را هم خواهد یافت. در نتیجه وحدتی حاصل نمی‌شود، اما هر کدام با زبان و روایت تازه، به صحنه بازخواهد گشت. همین تغییر در صدا و سخن و واژگان، درونی کردن تجربه برای مردم است و کمک کردن به آنکه رویدادها به تجربه‌های جمعی تبدیل شوند و خرد جمعی را بیافزایند.
🌾 @Sedanet | @javadkashi
Telegram
انبار صدانت
🌾 @Sedanet
🎙 تحلیل جامعه‌شناختی پدیده‌های زن‌کشی و شوهرکشی
👤 با حضور #حسن_محدثی و #مرضیه_ابراهیمی
3 شهریور 98 | پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
دریافت فایل صوتی این نشست
🌾 @Sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
👤 با حضور #حسن_محدثی و #مرضیه_ابراهیمی
3 شهریور 98 | پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
دریافت فایل صوتی این نشست
🌾 @Sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
☘️ شمارۀ ۱۵۱ نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «کاربردی‌سازی علوم انسانی»
🔅صدوپنجاه‌ویکمین شمارۀ فصلنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «کاربردی‌سازی علوم انسانی» به دبیری احمد پورقاسم شادهی و نغمه پروان منتشر شد.
🔅«فلسفۀ کاربردی چیست؟» نخستین مطلب این دفتر، گفت‌و‌گویی است با پرفسور دیوید آرچارد، معاون «انجمن فلسفه کاربردی» انگلستان که احمد پورقاسم آن را به انجام رسانده است.
🔅در دومین گفت‌وگو یعنی «کاربردی‌سازی علوم قرآنی در گسترۀ کاربرد‌سازی علوم انسانی» دکتر هادی وکیلی از پژوهشگران و اساتید حوزه علوم قرآنی به پرسش‌های حسن باقریان در این حیطه پاسخ می‌دهد.
🔅سومین مطلب، نوشتاری است با عنوان «رویکردی جدید به کاربردی‌سازی علوم انسانی» به قلم احمد پورقاسم شادهی که کاربردی‌سازی علوم انسانی را بر اساس عملکرد آن موضوع بررسی قرار داده است.
🔅نوشتار چهارم ویژه‌نامۀ کاربردی‌سازی علوم انسانی مقاله‌ای است با عنوان «فلسفه برای زندگی روزمره» اثر فین جینینگ که ریحانه‌السادات عظیمی آن را به فارسی برگردانده است.
🔅«روش تدریس در علوم انسانی» به قلم الهام گرامی و محمد تاج‌بخش پنجمین نوشتار دفتر حاضر است که با استناد به یکی از رویکردهای نوین یادگیری، به تحلیل روش آموزش سنتی و نوین می‌پردازد.
🔅«علوم انسانی سلامت‌گرا زندگی انسان‌ها را نجات خواهد داد» ششمین نوشتار بحث کاربردی‌سازی علوم انسانی است. این مقاله را استفن تولیمن به رشتۀ تحریر درآورده و الهام شمسی به فارسی ترجمه کرده است.
🔅نوشتار هفتم این دفتر با عنوان «شاخه‌هایی از یک درخت» فصلی است از کتاب « ادغام علوم انسانی و هنر با علوم تجربی، مهندسی و پزشکی در آموزش عالی» با ترجمۀ مریم پورعسکری.
🔅هشتمین و آخرین نوشتار مطلبی است در باب «درمان فلسفی» اثر الیوت کوهن که نغمۀ پروان آن را به فارسی برگردانده است و یکی از مهم‌ترین کارکردهای فلسفه در عصر حاضر را کمک به کاهش بحران‌های اخلاقی و معنوی معرفی میکند.
معرفی کامل به همراه سخن دبیر👇
✨ → 3danet.ir/NTjTM
🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat
🔅صدوپنجاه‌ویکمین شمارۀ فصلنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «کاربردی‌سازی علوم انسانی» به دبیری احمد پورقاسم شادهی و نغمه پروان منتشر شد.
🔅«فلسفۀ کاربردی چیست؟» نخستین مطلب این دفتر، گفت‌و‌گویی است با پرفسور دیوید آرچارد، معاون «انجمن فلسفه کاربردی» انگلستان که احمد پورقاسم آن را به انجام رسانده است.
🔅در دومین گفت‌وگو یعنی «کاربردی‌سازی علوم قرآنی در گسترۀ کاربرد‌سازی علوم انسانی» دکتر هادی وکیلی از پژوهشگران و اساتید حوزه علوم قرآنی به پرسش‌های حسن باقریان در این حیطه پاسخ می‌دهد.
🔅سومین مطلب، نوشتاری است با عنوان «رویکردی جدید به کاربردی‌سازی علوم انسانی» به قلم احمد پورقاسم شادهی که کاربردی‌سازی علوم انسانی را بر اساس عملکرد آن موضوع بررسی قرار داده است.
🔅نوشتار چهارم ویژه‌نامۀ کاربردی‌سازی علوم انسانی مقاله‌ای است با عنوان «فلسفه برای زندگی روزمره» اثر فین جینینگ که ریحانه‌السادات عظیمی آن را به فارسی برگردانده است.
🔅«روش تدریس در علوم انسانی» به قلم الهام گرامی و محمد تاج‌بخش پنجمین نوشتار دفتر حاضر است که با استناد به یکی از رویکردهای نوین یادگیری، به تحلیل روش آموزش سنتی و نوین می‌پردازد.
🔅«علوم انسانی سلامت‌گرا زندگی انسان‌ها را نجات خواهد داد» ششمین نوشتار بحث کاربردی‌سازی علوم انسانی است. این مقاله را استفن تولیمن به رشتۀ تحریر درآورده و الهام شمسی به فارسی ترجمه کرده است.
🔅نوشتار هفتم این دفتر با عنوان «شاخه‌هایی از یک درخت» فصلی است از کتاب « ادغام علوم انسانی و هنر با علوم تجربی، مهندسی و پزشکی در آموزش عالی» با ترجمۀ مریم پورعسکری.
🔅هشتمین و آخرین نوشتار مطلبی است در باب «درمان فلسفی» اثر الیوت کوهن که نغمۀ پروان آن را به فارسی برگردانده است و یکی از مهم‌ترین کارکردهای فلسفه در عصر حاضر را کمک به کاهش بحران‌های اخلاقی و معنوی معرفی میکند.
معرفی کامل به همراه سخن دبیر👇
✨ → 3danet.ir/NTjTM
🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat
صدانت
شمارۀ 151 نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «کاربردی‌سازی علوم انسانی» • صدانت
صدوپنجاه‌ویکمین شمارۀ فصلنامۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «کاربردی‌سازی علوم انسانی» به دبیری احمد پورقاسم شادهی و نغمه پروان منتشر شد...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 نقد تصوف و ابن عربی
👤 #مصطفی_ملکیان
قسمتی از جلسه سوم درس‌گفتار روانشناسی اخلاق
برگزارشده در موسسه پرسش
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
🌾 @porseshiha
👤 #مصطفی_ملکیان
قسمتی از جلسه سوم درس‌گفتار روانشناسی اخلاق
برگزارشده در موسسه پرسش
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
🌾 @porseshiha
☘️ اخلاق اقلیمی، اخلاق قحطی یا اخلاق انقراض؟
✍️ محمدعلی طباطبایی (مهر داد)
🔅تصور کنید جزء فرزندان ارشد خانواده‌ای پرجمعیت و به نسبتِ جمعیت کم‌درآمد هستید. پدر خانواده هر روز مایحتاج غذایی خانواده را تأمین میکند و به خانه می‌فرستد. مدیریت و توزیع این اقلام به عهدۀ فرد خاصی نیست و در واقع کاری موکول بر عهدۀ تمام افراد خانواده است. در این وضعیت چند حالت متصور است:
حالت اول: فرزندان بزرگ‌تر یا قوی‌تر اقلام مقوی‌تر و خوشمزه‌تر را تصاحب می‌کنند و کوچک‌ترها به هرچه ماند، می‌سازند.
حالت دوم: آنان‌که قوی‌ترند، عدالت را حاکم می‌کنند و تلاش می‌کنند اقلام غذایی را به گونه‌ای تقسیم کنند که به همه کمابیش مواد مشابهی برسد.
حالت سوم: آنان که قوی‌ترند، صبر می‌کنند تا کوچک‌ترها هرچه می‌خواهند بخورند، و آن گاه بزرگ‌ترها به آنچه مانده می‌سازند.
🔅حالت‌های اول و سوم آشکارا مردود و غیراخلاقی‌اند؛ چون در این دو حالت به هر حال عده‌ای محروم می‌مانند. پس فعلا روی حالت دوم تمرکز می‌کنیم. اکنون فرض کنیم که پس از مدتی به دلیل پرجمعیت‌تر شدن یا کم‌درآمدتر شدن خانواده، حتی در حالت دوم هم مواد مورد نیاز به همۀ اعضا نمی‌رسد. اکنون چه باید کرد؟
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/JdhhA
🌾 @Sedanet
✍️ محمدعلی طباطبایی (مهر داد)
🔅تصور کنید جزء فرزندان ارشد خانواده‌ای پرجمعیت و به نسبتِ جمعیت کم‌درآمد هستید. پدر خانواده هر روز مایحتاج غذایی خانواده را تأمین میکند و به خانه می‌فرستد. مدیریت و توزیع این اقلام به عهدۀ فرد خاصی نیست و در واقع کاری موکول بر عهدۀ تمام افراد خانواده است. در این وضعیت چند حالت متصور است:
حالت اول: فرزندان بزرگ‌تر یا قوی‌تر اقلام مقوی‌تر و خوشمزه‌تر را تصاحب می‌کنند و کوچک‌ترها به هرچه ماند، می‌سازند.
حالت دوم: آنان‌که قوی‌ترند، عدالت را حاکم می‌کنند و تلاش می‌کنند اقلام غذایی را به گونه‌ای تقسیم کنند که به همه کمابیش مواد مشابهی برسد.
حالت سوم: آنان که قوی‌ترند، صبر می‌کنند تا کوچک‌ترها هرچه می‌خواهند بخورند، و آن گاه بزرگ‌ترها به آنچه مانده می‌سازند.
🔅حالت‌های اول و سوم آشکارا مردود و غیراخلاقی‌اند؛ چون در این دو حالت به هر حال عده‌ای محروم می‌مانند. پس فعلا روی حالت دوم تمرکز می‌کنیم. اکنون فرض کنیم که پس از مدتی به دلیل پرجمعیت‌تر شدن یا کم‌درآمدتر شدن خانواده، حتی در حالت دوم هم مواد مورد نیاز به همۀ اعضا نمی‌رسد. اکنون چه باید کرد؟
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/JdhhA
🌾 @Sedanet
☘️ فیلم “غلاف تمام فلزی” و اختلال اضطرابی
✍️ دکتر امیرمسعود رستمی
🔅فیلم “غلاف تمام فلزی” اثرکارگردان کمالگرای سینما،استنلی کوبریک است که درباره جنگ ویتنام و آماده‌سازی سربازان امریکایی و نبرد آنها با مردم ویتنام صحبت میکند. کوبریک فیلم”غلاف تمام فلزی” دیدگاه ضدجنگ خود را سربازان از دست رفته آمریکایی و در عین حال نابودی یک نسل از مردم ویتنام و تبعات آن برجای می‌گذارد.
🔅فیلم “غلاف تمام فلزی”، فقط اثری درباره جنگ ویتنام نیست. استنلی کوبریک در این فیلم مانند بیشتر آثارش به درون ضمیر انسان نگاه میکند و هر فیلم را تبدیل به پژوهشی روان‌کاوانه می کند. “غلاف تمام فلزی” یک دهه پس از فروکش کردن موج فیلم‌های مربوط به جنگ ویتنام ساخته شد تا اثری درباره ذات خشونت و خشونت‌پروران که مضمونی سیاسی و اجتماعی دارد.در فیلم “غلاف تمام فلزی” روحیه را مهم‌ترین سلاح در زمان جنگ می‌داند.
🔅فیلم آشکارا انتقادی است به تزریق روحیه وحشی‌گری و جنگ طلبی به سربازان بیچاره آمریکایی و تبدیل کردن آنها به حیوانات دست آموز. جالب آنکه این فیلم با وجود برخورداری از فضایی به شدت تلخ و عصبی‌کننده، در سراسر فیلم طنز خاص کوبریک را نیز در خود دارد. شروع فیلم حتی به گونه‌ای نوید یک فیلم کمدی درباره جنگ را می‌دهد، اما رفته رفته ماهیت واقعی خود را آشکار میکند و در چرخشی عصبی کننده، تماشاگر را به شدت درگیر میکند.
🔅حالات روانی سرجوخه لئونارد بسیار حائز اهمیت است و کلاه جوکر که در پوستر اصلی فیلم هم هست؛ به همراه عبارت ” متولد شده برای کشتن” در کنار علامت صلح! ترکیب طعنه‌آمیزی به حرف‌های بانیان جنگ در آمریکا است.
دانلود فیلم “غلاف تمام فلزی”
زیرنویس فارسی فیلم “غلاف تمام فلزی”
زیرنویس انگلیسی فیلم “غلاف تمام فلزی”
✍️ دکتر امیرمسعود رستمی
🔅فیلم “غلاف تمام فلزی” اثرکارگردان کمالگرای سینما،استنلی کوبریک است که درباره جنگ ویتنام و آماده‌سازی سربازان امریکایی و نبرد آنها با مردم ویتنام صحبت میکند. کوبریک فیلم”غلاف تمام فلزی” دیدگاه ضدجنگ خود را سربازان از دست رفته آمریکایی و در عین حال نابودی یک نسل از مردم ویتنام و تبعات آن برجای می‌گذارد.
🔅فیلم “غلاف تمام فلزی”، فقط اثری درباره جنگ ویتنام نیست. استنلی کوبریک در این فیلم مانند بیشتر آثارش به درون ضمیر انسان نگاه میکند و هر فیلم را تبدیل به پژوهشی روان‌کاوانه می کند. “غلاف تمام فلزی” یک دهه پس از فروکش کردن موج فیلم‌های مربوط به جنگ ویتنام ساخته شد تا اثری درباره ذات خشونت و خشونت‌پروران که مضمونی سیاسی و اجتماعی دارد.در فیلم “غلاف تمام فلزی” روحیه را مهم‌ترین سلاح در زمان جنگ می‌داند.
🔅فیلم آشکارا انتقادی است به تزریق روحیه وحشی‌گری و جنگ طلبی به سربازان بیچاره آمریکایی و تبدیل کردن آنها به حیوانات دست آموز. جالب آنکه این فیلم با وجود برخورداری از فضایی به شدت تلخ و عصبی‌کننده، در سراسر فیلم طنز خاص کوبریک را نیز در خود دارد. شروع فیلم حتی به گونه‌ای نوید یک فیلم کمدی درباره جنگ را می‌دهد، اما رفته رفته ماهیت واقعی خود را آشکار میکند و در چرخشی عصبی کننده، تماشاگر را به شدت درگیر میکند.
🔅حالات روانی سرجوخه لئونارد بسیار حائز اهمیت است و کلاه جوکر که در پوستر اصلی فیلم هم هست؛ به همراه عبارت ” متولد شده برای کشتن” در کنار علامت صلح! ترکیب طعنه‌آمیزی به حرف‌های بانیان جنگ در آمریکا است.
دانلود فیلم “غلاف تمام فلزی”
زیرنویس فارسی فیلم “غلاف تمام فلزی”
زیرنویس انگلیسی فیلم “غلاف تمام فلزی”
Telegram
انبار صدانت
Full Metal Jacket (1987)
☘️ خودشناسی؛ مجموع گفتگوهای حسام شوشتری با مصطفی ملکیان طی چند سال
🔅مجموعه گفتگوهای پیش‌رو که حاصل پرسش و پاسخ های بنده با استاد #مصطفی_ملکیان است اکثرا پیرامون خودشناسی بوده و مجموعا در طول ۵ سال به انجام رسیده است. زندگی می‌تواند روزبه‌روز بهتر شود و هر یک از ما روزبه‌روز میتوانیم از خامی و درد و رنج، رهایی یابیم؛ خودشناسی امری ارزشمند است زیرا به تعبیر نیچه “(خودشناسی) انسان را از زادهی تصادف شدن میرهاند.” انسانی که شخصیت و منشش صرفاً محصول تصادفات کور ژنتیک و تعلیم و تربیت و محیط، سنخ روانی و سن باشد، زادهی تصادف است؛ او هرگز سعی نکرده است که خود فراروی کند و تجارب ذهنی و عینیاش را گسترش دهد.
🔅چه بسا زندگی بر اساس بخت و اقبال خوش‌تر از زندگی‌هایی است که افراد دغدغه‌ی فضیلت‌مندی را دارند اما همه چیز در خوش بودن خلاصه نشده است. اگر صرفاً یک مصرف‌کننده‌ی محض باشیم که جز برگرفتن از هستی، سود دیگری نداشته است، گویی حق گذار هستی نبوده‌ایم؛ گویی اصلاً بهبودی جهان، برایمان بی‌اهمیت بوده است. استاد ملکیان را به خاطر آموزگاری نیکویش ستایش می‌کنم و امیدوارم به کمک این مجموعه گفتگو، به شیفتگان راه عقلانیت و معنویت، دانش یا شوری بیفزایم.
🔅در این مجموعه، سؤالاتی از استاد ملکیان پرسیده شده است که به هر چهار نوع ارتباط انسان با خدا، انسان با خودش، انسان با دیگری و انسان با موجودات غیر انسان بازگردد و البته سؤالاتی که عمدتاً جواب آنها در درس‌گفتارهای مهم ایشان غایب بوده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/self_malekian
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
🔅مجموعه گفتگوهای پیش‌رو که حاصل پرسش و پاسخ های بنده با استاد #مصطفی_ملکیان است اکثرا پیرامون خودشناسی بوده و مجموعا در طول ۵ سال به انجام رسیده است. زندگی می‌تواند روزبه‌روز بهتر شود و هر یک از ما روزبه‌روز میتوانیم از خامی و درد و رنج، رهایی یابیم؛ خودشناسی امری ارزشمند است زیرا به تعبیر نیچه “(خودشناسی) انسان را از زادهی تصادف شدن میرهاند.” انسانی که شخصیت و منشش صرفاً محصول تصادفات کور ژنتیک و تعلیم و تربیت و محیط، سنخ روانی و سن باشد، زادهی تصادف است؛ او هرگز سعی نکرده است که خود فراروی کند و تجارب ذهنی و عینیاش را گسترش دهد.
🔅چه بسا زندگی بر اساس بخت و اقبال خوش‌تر از زندگی‌هایی است که افراد دغدغه‌ی فضیلت‌مندی را دارند اما همه چیز در خوش بودن خلاصه نشده است. اگر صرفاً یک مصرف‌کننده‌ی محض باشیم که جز برگرفتن از هستی، سود دیگری نداشته است، گویی حق گذار هستی نبوده‌ایم؛ گویی اصلاً بهبودی جهان، برایمان بی‌اهمیت بوده است. استاد ملکیان را به خاطر آموزگاری نیکویش ستایش می‌کنم و امیدوارم به کمک این مجموعه گفتگو، به شیفتگان راه عقلانیت و معنویت، دانش یا شوری بیفزایم.
🔅در این مجموعه، سؤالاتی از استاد ملکیان پرسیده شده است که به هر چهار نوع ارتباط انسان با خدا، انسان با خودش، انسان با دیگری و انسان با موجودات غیر انسان بازگردد و البته سؤالاتی که عمدتاً جواب آنها در درس‌گفتارهای مهم ایشان غایب بوده است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/self_malekian
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
3danet.net
خودشناسی؛ مجموع گفتگوهای حسام شوشتری با مصطفی ملکیان طی چند سال
حسام شوشتری: مجموعه گفتگوهای پیش‌رو که حاصل پرسش و پاسخ های من با استاد مصطفی ملکیان است بیشتر پیرامون خودشناسی بوده که مجموعا 5 سال به طول انجامید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 برشی از مصاحبه با #صدیقه_وسمقی
قسمت سی و دوم مجموعه خرد جنسی
- چقدر مردم باید معطل بمانند تا یک فقیه دیدش باز شود و نظرش را تغییر دهد؟ آیا مردم همیشه باید هزینه ی این را بپردازند؟ در اینجا یک اشکال مبنایی وجود دارد...
مشاهده این قسمت به طور کامل👇
✨ → aparat.com/v/02hVc
توضیحات و دانلود تمام قسمت‌ها👇
✨ → 3danet.ir/vKDGJ
🌾 @kherad_jensi
قسمت سی و دوم مجموعه خرد جنسی
- چقدر مردم باید معطل بمانند تا یک فقیه دیدش باز شود و نظرش را تغییر دهد؟ آیا مردم همیشه باید هزینه ی این را بپردازند؟ در اینجا یک اشکال مبنایی وجود دارد...
مشاهده این قسمت به طور کامل👇
✨ → aparat.com/v/02hVc
توضیحات و دانلود تمام قسمت‌ها👇
✨ → 3danet.ir/vKDGJ
🌾 @kherad_jensi
⚫️ محرمِ اخلاقی
✍️ #محمدرضا_جلائی‌پور
عزای سیدالشهدا در محرم در کنار مراسم نوروز فراگیرترین مناسک جمعی جامعه‌ی ما و مهم‌ترین بهانه‌ی جمع شدن ایرانیان در همه‌ی روستاها و شهرهای ایران است. امید که امسال در ده‌ها هزار تکیه، حسینیه، مسجد، خانه و دسته، بانیان و هم‌وطنان پرشمارتری:
▪️ از ظروف پلاستیکی استفاده نکنند و زباله‌ی کمتری تولید کنند.
▪️ اطعام محرومان را بر پذیرایی از بهره‌مندان اولویت بدهند.
▪️ با بلند نکردن صدای بلندگو در کوچه و خیابان و نبستن راه و ایجاد نکردن ترافیک از ایجاد مزاحمت برای شهروندان دیگر پرهیز کنند.
▪️به وجوه زیبایی‌شناختی مراسم توجه بیشتری نشان دهند و صدای دلنشین و اشعار زیبا و پرمایه را به صدای گوش‌خراش و اشعار سخیف ترجیح بدهند.
▪️ در سخنرانی‌ها بسط اخلاق و معنویتِ سازگار با عقلانیت و یادآوری شیوه و اهداف زندگی مومنانه‌ی سیدالشهدا را به جای پرورش هویت‌های دیگری‌ستیز و نشر خرافه بنشانند.
▪️ مراسم را حتی‌الامکان با هزینه‌های کمتری برگزار کنند و به جای هزینه‌های مسرفانه و نمایشی و تجملی، به شکلی موثر به ضعیف‌ترین ایرانیان خیررسانی کنند.
▪️ پذیرای تکثر ایرانیان در این مراسم باشند.
▪️ حتی‌الامکان تفکیک جنسیتی نکنند و هر جا کردند به شرایط و امکانات بخش زنان به اندازه‌ی بخش مردان توجه داشته باشند و در مدیریت و برگزاری مراسم به عدالت جنسیتی عنایت بیشتری کنند.
▪️ به جای استفاده از منابع عمومی و حکومتی، صرفا به کمک داوطلبانه‌ی شهروندان علاقمند به برپاداشتن عزای سیدالشهدا تکیه کنند.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
✍️ #محمدرضا_جلائی‌پور
عزای سیدالشهدا در محرم در کنار مراسم نوروز فراگیرترین مناسک جمعی جامعه‌ی ما و مهم‌ترین بهانه‌ی جمع شدن ایرانیان در همه‌ی روستاها و شهرهای ایران است. امید که امسال در ده‌ها هزار تکیه، حسینیه، مسجد، خانه و دسته، بانیان و هم‌وطنان پرشمارتری:
▪️ از ظروف پلاستیکی استفاده نکنند و زباله‌ی کمتری تولید کنند.
▪️ اطعام محرومان را بر پذیرایی از بهره‌مندان اولویت بدهند.
▪️ با بلند نکردن صدای بلندگو در کوچه و خیابان و نبستن راه و ایجاد نکردن ترافیک از ایجاد مزاحمت برای شهروندان دیگر پرهیز کنند.
▪️به وجوه زیبایی‌شناختی مراسم توجه بیشتری نشان دهند و صدای دلنشین و اشعار زیبا و پرمایه را به صدای گوش‌خراش و اشعار سخیف ترجیح بدهند.
▪️ در سخنرانی‌ها بسط اخلاق و معنویتِ سازگار با عقلانیت و یادآوری شیوه و اهداف زندگی مومنانه‌ی سیدالشهدا را به جای پرورش هویت‌های دیگری‌ستیز و نشر خرافه بنشانند.
▪️ مراسم را حتی‌الامکان با هزینه‌های کمتری برگزار کنند و به جای هزینه‌های مسرفانه و نمایشی و تجملی، به شکلی موثر به ضعیف‌ترین ایرانیان خیررسانی کنند.
▪️ پذیرای تکثر ایرانیان در این مراسم باشند.
▪️ حتی‌الامکان تفکیک جنسیتی نکنند و هر جا کردند به شرایط و امکانات بخش زنان به اندازه‌ی بخش مردان توجه داشته باشند و در مدیریت و برگزاری مراسم به عدالت جنسیتی عنایت بیشتری کنند.
▪️ به جای استفاده از منابع عمومی و حکومتی، صرفا به کمک داوطلبانه‌ی شهروندان علاقمند به برپاداشتن عزای سیدالشهدا تکیه کنند.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
Telegram
انبار صدانت
☘️ گفتگو فرامرز معتمد دزفولی با حسن محدثی؛ کیفیّت سخن گفتن از خدا در جهان مدرن | از کتاب “گذر از دفاعیه‌گرایی؛ به سوی پدیدارشناسی متن”
"🔸 چه‌‌گونه میتوان برای فرد و انسانی که در این دنیای مدرن زندگی میکند و مدرن فکر میکند، الله را اثبات نمود؟
🔹برای من در این مرحله از زنده‌‌گی و رشد فکری‌‌اَم، اثبات عقاید دینی‌‌ام برای دیگران معنایی ندارد؛ یعنی ارزش اعتقادات به‌‌نحو قابل توجّهی نزد من نزول کرده است؛ خواه دینی و خواه غیردینی. بنابراین، در مرحله‌‌ای از دین‌‌داری‌‌اَم به‌‌سر می‌‌برم که جا انداختن عقیده‌‌ای از عقاید دینی برای دیگران در نزد من اهمیّتش را از دست داده است. در جوانی اصلاً این‌‌طور نبودم. یادم هست که در دوران سربازی برای نخستین بار با دوستی از اهل تسنّن آشنا شدم و با هم مباحثه‌‌‌هایی طولانی داشتیم. در آن موقع مایل بودم به او نشان دهم که تشیّع مذهب بر حق اسلامی است و تسنّن چنین نیست. می‌‌کوشیدم با هدیه دادن کتابهای برخی نویسنده‌‌گان شیعی مثل برخی آثار علی شریعتی به او این را ثابت کنم. او نیز می‌‌کوشید با هدیه‌‌ی کتاب‌‌هایی در باره‌‌ی کلام و فقه اهل سنّت چنین کند. هنوز هدایای این دوست اهل تسنّن را دارم. امروزه اما به نقطه‌‌‌ای در دین‌‌داری‌‌ام رسیده‌‌ام که اعتقادات دینی در آن امری فرعی‌‌اند..."
متن کامل این گفتگو به همراه معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/E0vvD
🌾 @Sedanet
🌾 @faramarzmotamad
🌾 @NewHasanMohaddesi
"🔸 چه‌‌گونه میتوان برای فرد و انسانی که در این دنیای مدرن زندگی میکند و مدرن فکر میکند، الله را اثبات نمود؟
🔹برای من در این مرحله از زنده‌‌گی و رشد فکری‌‌اَم، اثبات عقاید دینی‌‌ام برای دیگران معنایی ندارد؛ یعنی ارزش اعتقادات به‌‌نحو قابل توجّهی نزد من نزول کرده است؛ خواه دینی و خواه غیردینی. بنابراین، در مرحله‌‌ای از دین‌‌داری‌‌اَم به‌‌سر می‌‌برم که جا انداختن عقیده‌‌ای از عقاید دینی برای دیگران در نزد من اهمیّتش را از دست داده است. در جوانی اصلاً این‌‌طور نبودم. یادم هست که در دوران سربازی برای نخستین بار با دوستی از اهل تسنّن آشنا شدم و با هم مباحثه‌‌‌هایی طولانی داشتیم. در آن موقع مایل بودم به او نشان دهم که تشیّع مذهب بر حق اسلامی است و تسنّن چنین نیست. می‌‌کوشیدم با هدیه دادن کتابهای برخی نویسنده‌‌گان شیعی مثل برخی آثار علی شریعتی به او این را ثابت کنم. او نیز می‌‌کوشید با هدیه‌‌ی کتاب‌‌هایی در باره‌‌ی کلام و فقه اهل سنّت چنین کند. هنوز هدایای این دوست اهل تسنّن را دارم. امروزه اما به نقطه‌‌‌ای در دین‌‌داری‌‌ام رسیده‌‌ام که اعتقادات دینی در آن امری فرعی‌‌اند..."
متن کامل این گفتگو به همراه معرفی کتاب👇
✨ → 3danet.ir/E0vvD
🌾 @Sedanet
🌾 @faramarzmotamad
🌾 @NewHasanMohaddesi
☘️ تغییر از بیرون
✍️ #رضا_بابایی | ۹۸/۶/۴
🔅گویا سرانجام ورود محدود زنان را به ورزشگاه‌ها برای دیدن بازی‌های ملی(نه داخلی) اجازه داده‌اند؛ اجازه‌ای از سر ناگزیری و بر اثر فشارهای بین‌المللی و پس از تهدیدهای فیفا. تغییرات در فقه و فتاوای شرعی یا سنت‌های به‌ظاهر دینی، همیشه همین‌گونه بوده است؛ یعنی هیچ تغییری درون‌زا نبوده و فقهای ما در تغییر هیچ فتوایی قدم پیش نگذاشته‌اند. نخست جامعه و عرف تغییر کرده و سپس فقه و دستگاه استنباطات شرعی، اندک‌اندک وضع جدید را پذیرفته و حتی برای آن وجه شرعی یافته است؛ البته پس از سال‌ها ایستادگی و سرسختی و هزینه‌سازی. نمونه‌های مشهور آن، دوش حمام، رادیو، بلندگو، بیمه، بیع معاطاتی و حضور زنان در انتخابات است که سال‌ها جزء منکرات و اقبح قبایح بود.
🔅 آنچه امروز نزد اهل شرع و فقهای حوزه در ایران، حجاب کامل و مطلوب زن، محسوب می‌شود، صد سال پیش به هیچ وجه پذیرفتنی نبود. در عصر مشروطه، شیخ فضل‌الله نوری، قانون‌نویسی را در مجلس شورا، اعلان جنگ با خدا و رسول خدا می‌دانست و امروز پیروان همو برای رفتن به مجلس سر و دست می‌شکنند. تا سال ۱۳۵۰، مطبوعات دینی سرشار بود از مقالاتی که ورود زنان را به انتخابات(هم برای رأی دادن و هم برای نماینده شدن) حرام قطعی می‌شمردند. سخنان مرحوم سید حسن مدرس در مجلس شورا(جلسۀ روز هشتم شعبان ۱۳۲۹ق) مشهور است که گفت: «برهان این است که امروز ما هر چه تأمل می‌کنیم می‌بینیم خداوند قابلیت در اینها(زنان) قرار نداده است که لیاقت حق انتخاب را داشته باشند. عقول آنها استعداد ندارد و گذشته از اینکه در حقیقت نسوان در مذهب اسلام ما در تحت قیومت رجال‌اند: الرجال قوامون علی النساء. ابداً حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زن‌ها را بکنند که خداوند هم در قرآن می‌فرماید در تحت قیومیت‌اند و حق انتخاب نخواهند داشت؛ هم دینی هم دنیوی. این مسئله‌ای بود که اجمالاً عرض شد.»
🔅پس از این نیز داستان همین گونه خواهد بود؛ یعنی بیشتر تغییرات همچنان از بیرون بر فقه تحمیل می‌شود. اگر امروز دو هزار دلیل عقلی، عرفی و حتی از متون دینی برای جواز دوچرخه‌سواری زنان بیاوری، به اندازۀ آنچه در کوچه‌ها و خیابان‌ها می‌گذرد، در درازمدت در فتوای مجتهدان اثر ندارد. نواندیشان دینی و جامعۀ روشنفکری می‌کوشند از رهگذر مباحث نظری و علمی، برخی احکام فقهی را تغییر دهند؛ اما گویا تغییر از این راه چندان آسان یا مقرون‌به‌صرفه نیست. تغییر همیشه و تقریبا بدون استثنا از راه بیرون بوده است.
🌾 @Sedanet | @Rezababaei43
✍️ #رضا_بابایی | ۹۸/۶/۴
🔅گویا سرانجام ورود محدود زنان را به ورزشگاه‌ها برای دیدن بازی‌های ملی(نه داخلی) اجازه داده‌اند؛ اجازه‌ای از سر ناگزیری و بر اثر فشارهای بین‌المللی و پس از تهدیدهای فیفا. تغییرات در فقه و فتاوای شرعی یا سنت‌های به‌ظاهر دینی، همیشه همین‌گونه بوده است؛ یعنی هیچ تغییری درون‌زا نبوده و فقهای ما در تغییر هیچ فتوایی قدم پیش نگذاشته‌اند. نخست جامعه و عرف تغییر کرده و سپس فقه و دستگاه استنباطات شرعی، اندک‌اندک وضع جدید را پذیرفته و حتی برای آن وجه شرعی یافته است؛ البته پس از سال‌ها ایستادگی و سرسختی و هزینه‌سازی. نمونه‌های مشهور آن، دوش حمام، رادیو، بلندگو، بیمه، بیع معاطاتی و حضور زنان در انتخابات است که سال‌ها جزء منکرات و اقبح قبایح بود.
🔅 آنچه امروز نزد اهل شرع و فقهای حوزه در ایران، حجاب کامل و مطلوب زن، محسوب می‌شود، صد سال پیش به هیچ وجه پذیرفتنی نبود. در عصر مشروطه، شیخ فضل‌الله نوری، قانون‌نویسی را در مجلس شورا، اعلان جنگ با خدا و رسول خدا می‌دانست و امروز پیروان همو برای رفتن به مجلس سر و دست می‌شکنند. تا سال ۱۳۵۰، مطبوعات دینی سرشار بود از مقالاتی که ورود زنان را به انتخابات(هم برای رأی دادن و هم برای نماینده شدن) حرام قطعی می‌شمردند. سخنان مرحوم سید حسن مدرس در مجلس شورا(جلسۀ روز هشتم شعبان ۱۳۲۹ق) مشهور است که گفت: «برهان این است که امروز ما هر چه تأمل می‌کنیم می‌بینیم خداوند قابلیت در اینها(زنان) قرار نداده است که لیاقت حق انتخاب را داشته باشند. عقول آنها استعداد ندارد و گذشته از اینکه در حقیقت نسوان در مذهب اسلام ما در تحت قیومت رجال‌اند: الرجال قوامون علی النساء. ابداً حق انتخاب نخواهند داشت. دیگران باید حفظ حقوق زن‌ها را بکنند که خداوند هم در قرآن می‌فرماید در تحت قیومیت‌اند و حق انتخاب نخواهند داشت؛ هم دینی هم دنیوی. این مسئله‌ای بود که اجمالاً عرض شد.»
🔅پس از این نیز داستان همین گونه خواهد بود؛ یعنی بیشتر تغییرات همچنان از بیرون بر فقه تحمیل می‌شود. اگر امروز دو هزار دلیل عقلی، عرفی و حتی از متون دینی برای جواز دوچرخه‌سواری زنان بیاوری، به اندازۀ آنچه در کوچه‌ها و خیابان‌ها می‌گذرد، در درازمدت در فتوای مجتهدان اثر ندارد. نواندیشان دینی و جامعۀ روشنفکری می‌کوشند از رهگذر مباحث نظری و علمی، برخی احکام فقهی را تغییر دهند؛ اما گویا تغییر از این راه چندان آسان یا مقرون‌به‌صرفه نیست. تغییر همیشه و تقریبا بدون استثنا از راه بیرون بوده است.
🌾 @Sedanet | @Rezababaei43
Telegram
بایگانی صدانت
☘️فایل pdf تمام کتابهای مرتضی مطهری
🔅بنیاد علمی و فرهنگی استاد شهید مرتضی مطهری با همکاری انتشارات صدرا برای اولین بار اقدام به تهیه نسخه PDF همه کتاب های آیت الله مرتضی مطهری باکیفیت بالا و عرضه رایگان آن در فضای مجازی نموده است. لازم به ذکر است که تاکنون نسخه های گوناگونی از متن و فایل PDF کتاب های استاد در محیط مجازی منتشر شده بود که اولا شامل همه آثار آن استاد شهید نمی شد. ثانیا دارای اغلاط فراوان تایپی و نگارشی بود و ثالثا با نسخه چاپی کتاب ها منطبق نبود.
از امکانات و مزایای نسخه فعلی می توان موارد زیر را برشمرد:
– تطبیق کامل نسخه PDF کتاب ها با آخرین نسخه چاپی آنها
– درج فهرست تفصیلی کتاب ها در کنار متن هر کتاب
– حجم پایین اغلب فایل ها
دانلود به صورت جداگانه و یکجا👇
✨ → 3danet.ir/9SgWg
🌾 @Sedanet
🔅بنیاد علمی و فرهنگی استاد شهید مرتضی مطهری با همکاری انتشارات صدرا برای اولین بار اقدام به تهیه نسخه PDF همه کتاب های آیت الله مرتضی مطهری باکیفیت بالا و عرضه رایگان آن در فضای مجازی نموده است. لازم به ذکر است که تاکنون نسخه های گوناگونی از متن و فایل PDF کتاب های استاد در محیط مجازی منتشر شده بود که اولا شامل همه آثار آن استاد شهید نمی شد. ثانیا دارای اغلاط فراوان تایپی و نگارشی بود و ثالثا با نسخه چاپی کتاب ها منطبق نبود.
از امکانات و مزایای نسخه فعلی می توان موارد زیر را برشمرد:
– تطبیق کامل نسخه PDF کتاب ها با آخرین نسخه چاپی آنها
– درج فهرست تفصیلی کتاب ها در کنار متن هر کتاب
– حجم پایین اغلب فایل ها
دانلود به صورت جداگانه و یکجا👇
✨ → 3danet.ir/9SgWg
🌾 @Sedanet
🗞 فلسفه‌ی قیام امام حسین (ع)
✍️ آثاری از: مرتضی مطهری، عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنائی و هاشم آغاجری
کاری از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شفیلد
دریافت فایل pdf
🌾 @Sedanet
✍️ آثاری از: مرتضی مطهری، عبدالکریم سروش، مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنائی و هاشم آغاجری
کاری از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شفیلد
دریافت فایل pdf
🌾 @Sedanet
⚫️ سه جمله از قصه کربلا
✍️ #صدیق_قطبی
▪️من نمی‌دانم داستان کربلا آنگونه که برای ما روایت کرده‌اند تا چه اندازه مطابق با واقع است. نه می‌دانم و نه وقت و انگیزه‌ی کافی دارم که در این زمینه پژوهشی روشمند و تاریخی انجام دهم. همچنین می‌خواهم همه‌ی حواشی امروزی را که بر اثر سیاست‌زدگی امر دینی در ما گونه‌ای مقاومت ایجاد کرده است موقتاً نادیده بگیرم. نادیده بگیرم که این حرف و حدیث‌ها تا کجا دستمایه‌ی سیاست‌های ناروا یا دیوارکشی‌های مذهبی قرار گرفته است. می‌خواهم موقتاً همه‌ی سوء‌استفاده‌های فردی و جناحی و سیاسی را که می‌تواند پاک‌ترین چیزها را هم آلوده کند، نادیده بگیرم. نادیده بگیرم و تنها همچون رهگذری نابلد و غریبه که از شهری می‌گذرد و داستانی را می‌شنود به این ماجرا گوش بسپارم. با این فرض، سه جمله در این داستان، یعنی داستان کربلا و شهیدان سربلند آن، در چشم این رهگذر، این رهگذر که منم، خیلی درخشان و درگیرکننده است:
▪️یک. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة». محال است تن به ذلّت دهیم.
خیلی تأمل‌انگیز است. حواس‌مان باشد معنای این سخن چیست. معنای سخن این است که زندگی بدون عزت نفس، به هیچ نمی‌ارزد. مرگ از آن گونه زندگی که عاری از عزت نفس است، بهتر است. در این گفته، بیش از هر چیز اهمیت «حرمت نفس» را استشمام می‌کنم. و اینکه از ویرانگرترین نتایج استبداد، فرومیراندن عزت نفس آدم‌هاست. از آدم‌ها که آزادی‌شان را بگیریم، عزت نفس‌شان را گرفته‌ایم. آن وقت ممکن است ناگزیر شوند مرگ را بر زندگی ترجیح دهند. ترجیحی که به گمان من بسیار ستودنی و قدیسانه است. قادر به چنین ترجیحی نیستم، اما نمی‌توانم از ستایش آن خودداری کنم. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة» مرا یاد شعر شاملو می‌اندازد:
«هرگز از مرگ نهراسیده‌ام
اگرچه دستانش از ابتذال شکننده‌تر بود.
هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینی‌ست
که مزدِ گورکن
از بهای آزادیِ آدمی
افزون باشد.»
▪️دو. «إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَكُنْتُمْ لاَ تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ هَذِهِ». اگر دین ندارید و بیمناک از آخرت نیستید، در دنیای خویش، آزاده باشید.
در این سخن، استقلال اخلاق از دین را می‌شود استشمام کرد. چنین نیست که اگر دین نباشد، هیچ ضمانتی برای اخلاقی زیستن نیست. آدم‌ها می‌توانند حریم زندگی و زندگان را پاس بدارند بی‌آنکه به هیچ دینی ملتزم باشند. خطاست که بار اخلاق را تماما بر شانه‌ی دین بگذاریم. آن وقت کسانی که راه خود را از دین جدا می‌کنند شاید گمان کنند دیگر هیچ دلیلی برای اخلاقی زیستن ندارند. نباید با همه شهروندان به لسان دینی سخن گفت. این انگاره که یا دین دارید و انسان خوبی هستید، یا دین ندارید و هر کاری از شما سر خواهد زد، از اساس خطاست. اگر دین ندارید، ترازوی وجدان که دارید. برای خوب بودن، تنها نباید به دین ارجاع داد. اگر دین ندارید، آزاده باشید. و شاید آنچه دین از شما می‌خواهد همان است که گواهی وجدان آزاد از شما می‌طلبد. این کلام، خیلی بلند است. اگر دین ندارید چیزی دارید که نام آن تمنای آزادگی است. و این تمنا پشتوانه اخلاق است.
▪️سه. مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلاً. جز زیبایی ندیدم.
پاسخی است که زینب بنت علی، خواهر شهید کربلا به عبدالله بن زیاد می‌دهد. سؤال طعنه‌آلود ابن زیاد این است: «كَيْفَ رَأَيْتِ صُنْعَ الله بِأَخِيكِ وَأَهْلِ بَيْتِكِ؟». یعنی رفتار خدا را با برادر و خاندان خود چگونه دیدی؟ پاسخ زینب، حیرت‌آور است.
▪️چطور می‌شود آخر؟ آنهمه جفا و ستم و نامردمی را دیدن و باز اینگونه داوری کردن؟ چطور می‌شود واقعاَ؟ آیا این داوری، متضمن چشم‌پوشی از واقعیت است؟ رمز این زیبایی در چیست؟ در این نبرد نابرابر، کدام زیبایی به چشم او آمده است؟ درک من این است: درست است که درد و رنج فراوان بود، درست است که جور و جنایت عریان بود، اما سربلندی آدمی و درخشانی اخلاق هم بود. معرکه و آوردگاهی بود که در آن آدمیانی شرافت و عزت خود را پاس داشتند و حاضر نشدند آن را با زیستن مقرون با خفت و خواری معاوضه کنند. صحنه‌ی نمایشی خیره کننده بود تا بازیگران آن گواهی دهند چیزی هست که از زندگی هم ارزشمندتر است. چیزی که نام آن عزت نفس، آزاده بودن و آزاده زیستن است. چیزی که نام مقدس آن آزادی است.
▪️آیا در معنا کردن این سه جمله، بافت تاریخی و زمینه‌ی مذهبی آنها را نادیده گرفتم و کوشیدم معنایی دلبخواهی به دست دهم؟ آیا مفروضات خود را بر متن تحمیل کردم؟ نمی‌دانم. قصه‌ها دلالت یکسانی ندارند و هر کسی حق دارد دانه‌ی خود را از پیمانه‌ی بی‌پایان قصه بردارد. اول که گفتم، رهگذری بودم که از شهری می گذشت، قصه‌ای شنید، و سه جمله از آن قصه او را درگیر کرد. همین.
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
✍️ #صدیق_قطبی
▪️من نمی‌دانم داستان کربلا آنگونه که برای ما روایت کرده‌اند تا چه اندازه مطابق با واقع است. نه می‌دانم و نه وقت و انگیزه‌ی کافی دارم که در این زمینه پژوهشی روشمند و تاریخی انجام دهم. همچنین می‌خواهم همه‌ی حواشی امروزی را که بر اثر سیاست‌زدگی امر دینی در ما گونه‌ای مقاومت ایجاد کرده است موقتاً نادیده بگیرم. نادیده بگیرم که این حرف و حدیث‌ها تا کجا دستمایه‌ی سیاست‌های ناروا یا دیوارکشی‌های مذهبی قرار گرفته است. می‌خواهم موقتاً همه‌ی سوء‌استفاده‌های فردی و جناحی و سیاسی را که می‌تواند پاک‌ترین چیزها را هم آلوده کند، نادیده بگیرم. نادیده بگیرم و تنها همچون رهگذری نابلد و غریبه که از شهری می‌گذرد و داستانی را می‌شنود به این ماجرا گوش بسپارم. با این فرض، سه جمله در این داستان، یعنی داستان کربلا و شهیدان سربلند آن، در چشم این رهگذر، این رهگذر که منم، خیلی درخشان و درگیرکننده است:
▪️یک. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة». محال است تن به ذلّت دهیم.
خیلی تأمل‌انگیز است. حواس‌مان باشد معنای این سخن چیست. معنای سخن این است که زندگی بدون عزت نفس، به هیچ نمی‌ارزد. مرگ از آن گونه زندگی که عاری از عزت نفس است، بهتر است. در این گفته، بیش از هر چیز اهمیت «حرمت نفس» را استشمام می‌کنم. و اینکه از ویرانگرترین نتایج استبداد، فرومیراندن عزت نفس آدم‌هاست. از آدم‌ها که آزادی‌شان را بگیریم، عزت نفس‌شان را گرفته‌ایم. آن وقت ممکن است ناگزیر شوند مرگ را بر زندگی ترجیح دهند. ترجیحی که به گمان من بسیار ستودنی و قدیسانه است. قادر به چنین ترجیحی نیستم، اما نمی‌توانم از ستایش آن خودداری کنم. «هَیهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة» مرا یاد شعر شاملو می‌اندازد:
«هرگز از مرگ نهراسیده‌ام
اگرچه دستانش از ابتذال شکننده‌تر بود.
هراسِ من ــ باری ــ همه از مردن در سرزمینی‌ست
که مزدِ گورکن
از بهای آزادیِ آدمی
افزون باشد.»
▪️دو. «إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دِينٌ وَكُنْتُمْ لاَ تَخَافُونَ الْمَعَادَ فَكُونُوا أَحْرَاراً فِي دُنْيَاكُمْ هَذِهِ». اگر دین ندارید و بیمناک از آخرت نیستید، در دنیای خویش، آزاده باشید.
در این سخن، استقلال اخلاق از دین را می‌شود استشمام کرد. چنین نیست که اگر دین نباشد، هیچ ضمانتی برای اخلاقی زیستن نیست. آدم‌ها می‌توانند حریم زندگی و زندگان را پاس بدارند بی‌آنکه به هیچ دینی ملتزم باشند. خطاست که بار اخلاق را تماما بر شانه‌ی دین بگذاریم. آن وقت کسانی که راه خود را از دین جدا می‌کنند شاید گمان کنند دیگر هیچ دلیلی برای اخلاقی زیستن ندارند. نباید با همه شهروندان به لسان دینی سخن گفت. این انگاره که یا دین دارید و انسان خوبی هستید، یا دین ندارید و هر کاری از شما سر خواهد زد، از اساس خطاست. اگر دین ندارید، ترازوی وجدان که دارید. برای خوب بودن، تنها نباید به دین ارجاع داد. اگر دین ندارید، آزاده باشید. و شاید آنچه دین از شما می‌خواهد همان است که گواهی وجدان آزاد از شما می‌طلبد. این کلام، خیلی بلند است. اگر دین ندارید چیزی دارید که نام آن تمنای آزادگی است. و این تمنا پشتوانه اخلاق است.
▪️سه. مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلاً. جز زیبایی ندیدم.
پاسخی است که زینب بنت علی، خواهر شهید کربلا به عبدالله بن زیاد می‌دهد. سؤال طعنه‌آلود ابن زیاد این است: «كَيْفَ رَأَيْتِ صُنْعَ الله بِأَخِيكِ وَأَهْلِ بَيْتِكِ؟». یعنی رفتار خدا را با برادر و خاندان خود چگونه دیدی؟ پاسخ زینب، حیرت‌آور است.
▪️چطور می‌شود آخر؟ آنهمه جفا و ستم و نامردمی را دیدن و باز اینگونه داوری کردن؟ چطور می‌شود واقعاَ؟ آیا این داوری، متضمن چشم‌پوشی از واقعیت است؟ رمز این زیبایی در چیست؟ در این نبرد نابرابر، کدام زیبایی به چشم او آمده است؟ درک من این است: درست است که درد و رنج فراوان بود، درست است که جور و جنایت عریان بود، اما سربلندی آدمی و درخشانی اخلاق هم بود. معرکه و آوردگاهی بود که در آن آدمیانی شرافت و عزت خود را پاس داشتند و حاضر نشدند آن را با زیستن مقرون با خفت و خواری معاوضه کنند. صحنه‌ی نمایشی خیره کننده بود تا بازیگران آن گواهی دهند چیزی هست که از زندگی هم ارزشمندتر است. چیزی که نام آن عزت نفس، آزاده بودن و آزاده زیستن است. چیزی که نام مقدس آن آزادی است.
▪️آیا در معنا کردن این سه جمله، بافت تاریخی و زمینه‌ی مذهبی آنها را نادیده گرفتم و کوشیدم معنایی دلبخواهی به دست دهم؟ آیا مفروضات خود را بر متن تحمیل کردم؟ نمی‌دانم. قصه‌ها دلالت یکسانی ندارند و هر کسی حق دارد دانه‌ی خود را از پیمانه‌ی بی‌پایان قصه بردارد. اول که گفتم، رهگذری بودم که از شهری می گذشت، قصه‌ای شنید، و سه جمله از آن قصه او را درگیر کرد. همین.
🌾 @Sedanet | @Sedigh_63
☘️ چرا مناسب ندانستن شعارهای ورزشگاه برای زنان، جنسیت‌زده است؟
✍️ #محمدرضا_جلائی‌پور
🔅در پاسخ پست قبل، تعدادی از دوستان گفته‌اند که فضای ورزشگاه، به خاطر فحش‌های رکیک مردان، هنوز مناسب حضور زنان نیست. در پاسخ به این استدلال ضعیف و نخ‌نما توجه این دوستان را به این چند نکته‌ی واضح جلب می‌کنم:
🔅- پیش‌فرض اول استدلال این دوستان ایده‌ای به شدت جنسیت‌زده و مردسالارانه است و آن اینکه اخلاقا ادب فقط در برابر زنان مطلوب است. ادب مطلوب است، هم برای مردان و هم زنان، هم در برابر مردان و هم در برابر زنان. قبحِ فحش رکیک به داور و بازیکن، همان‌طور که مانع حضور مردان در ورزشگاه نمی‌شود، مانع حضور زنان هم نباید بشود. شخصا حتی یک بار هم فحش رکیک به کسی نداده‌ام و انواع خشونت غیرضروریِ کلامی را نمی‌پسندم، اما اینکه فرض کنیم فقط در برابر مردان میتوان فحش داد پیش‌فرضی مردسالار دارد. مگر مرد باادب و زن بددهن نداریم؟ زنان هم به اندازه‌ی مردان می‌توانند فحش بدهند و مادامی که به کسی آسیب نرسانند قانونا حق دارند از ادبیاتی که می‌پسندند استفاده کنند. مگر فحش دادن و استفاده از ادبیاتی خاص فقط حق مردان است یا فقط در برابر مردان مجاز است؟ مردانه محسوب کردن ادبیاتی خاص و منع استفاده از آن در برابر زنان مصداقی از چیزی است که مارتا نوزبام، «مردسالاریِ مهربانانه» می‌خواند و تقویت‌کننده و توجیه‌گرِ «مردسالاری عریان‌تر» است.
🔅- پیش‌فرض دوم استدلال این دوستان این است که نزاکت کلامی مردان شرط قانونی حضور زنان در ورزشگاه است. حتی اگر فرض بگیریم هر نوع بی‌ادبی و فحش دادنی اخلاقا ناروا است (که لزوما فرض قابل دفاعی نیست)، مانع قانونی ورود به ورزشگاه نباید باشد و فرضا اگر مانع بود، چرا به خاطر خطای گروهی از مردان، زنان باید محروم و مجازات شوند؟
🔅- تجربه‌ی حضور زنان تماشاچی در کنار مردان در مسابقات والیبال و سایر ورزش‌ها در ایران و بازی‌های ملی فوتبال در خارج از ایران نشان داده است حضور زنان در بهبود فضای عمومی ورزشگاه‌ها و ادبیات شعارها موثر است.
🔅- فحش و بددهنی و خشونت کلامیِ دسته‌ای از تماشاچیان نه‌تنها اختصاصی به مردان ندارد، مختص ایران هم نیست. در همه جای دنیا بخشی از تماشاچیان ادبیات پرفحش و رکیک و راحتی دارند و این نباید مانع حضور زنان در ورزشگاه شود. شخصا در ورزشگاه‌های خارج از ایران بارها دیده‌ام که پاره‌ای از زنان تماشاچی از پاره‌ای مردان هم ادبیات رکیک و رفتار خشن‌تری داشته‌اند، اما اغلب زنان و مردان تماشاچی رفتار مسئولانه‌ای داشته‌اند. برای کاهش انواع خشونت فیزیکی و کلامی در ورزشگاه‌ها توسط تماشاچیان مرد و زن راه‌های موثر دیگری تجربه شده است که از قضا در صدرشان ورود زنان و کودکان و امکان حضور خانوادگی در ورزشگاه است.
🔅بهبود فضای عمومی ورزشگاه‌ها و ادبیات و رفتار تماشاچیان پیش‌شرط حضور زنان نباید باشد، موضوع مستقلی از حق حضور زنان است و از قضا حضور زنان به آن کمک میکند. تجربه‌ی لذت و شادی و هیجان جمعی و کم‌نظیرِ تماشای فوتبال حق زنان است، صرف نظر از ادبیات شعارهای ورزشگاه. طبیعتا کسی که فضای ورزشگاه را نپسندد، به ورزشگاه نمی‌رود، چه مرد باشد و چه زن.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
✍️ #محمدرضا_جلائی‌پور
🔅در پاسخ پست قبل، تعدادی از دوستان گفته‌اند که فضای ورزشگاه، به خاطر فحش‌های رکیک مردان، هنوز مناسب حضور زنان نیست. در پاسخ به این استدلال ضعیف و نخ‌نما توجه این دوستان را به این چند نکته‌ی واضح جلب می‌کنم:
🔅- پیش‌فرض اول استدلال این دوستان ایده‌ای به شدت جنسیت‌زده و مردسالارانه است و آن اینکه اخلاقا ادب فقط در برابر زنان مطلوب است. ادب مطلوب است، هم برای مردان و هم زنان، هم در برابر مردان و هم در برابر زنان. قبحِ فحش رکیک به داور و بازیکن، همان‌طور که مانع حضور مردان در ورزشگاه نمی‌شود، مانع حضور زنان هم نباید بشود. شخصا حتی یک بار هم فحش رکیک به کسی نداده‌ام و انواع خشونت غیرضروریِ کلامی را نمی‌پسندم، اما اینکه فرض کنیم فقط در برابر مردان میتوان فحش داد پیش‌فرضی مردسالار دارد. مگر مرد باادب و زن بددهن نداریم؟ زنان هم به اندازه‌ی مردان می‌توانند فحش بدهند و مادامی که به کسی آسیب نرسانند قانونا حق دارند از ادبیاتی که می‌پسندند استفاده کنند. مگر فحش دادن و استفاده از ادبیاتی خاص فقط حق مردان است یا فقط در برابر مردان مجاز است؟ مردانه محسوب کردن ادبیاتی خاص و منع استفاده از آن در برابر زنان مصداقی از چیزی است که مارتا نوزبام، «مردسالاریِ مهربانانه» می‌خواند و تقویت‌کننده و توجیه‌گرِ «مردسالاری عریان‌تر» است.
🔅- پیش‌فرض دوم استدلال این دوستان این است که نزاکت کلامی مردان شرط قانونی حضور زنان در ورزشگاه است. حتی اگر فرض بگیریم هر نوع بی‌ادبی و فحش دادنی اخلاقا ناروا است (که لزوما فرض قابل دفاعی نیست)، مانع قانونی ورود به ورزشگاه نباید باشد و فرضا اگر مانع بود، چرا به خاطر خطای گروهی از مردان، زنان باید محروم و مجازات شوند؟
🔅- تجربه‌ی حضور زنان تماشاچی در کنار مردان در مسابقات والیبال و سایر ورزش‌ها در ایران و بازی‌های ملی فوتبال در خارج از ایران نشان داده است حضور زنان در بهبود فضای عمومی ورزشگاه‌ها و ادبیات شعارها موثر است.
🔅- فحش و بددهنی و خشونت کلامیِ دسته‌ای از تماشاچیان نه‌تنها اختصاصی به مردان ندارد، مختص ایران هم نیست. در همه جای دنیا بخشی از تماشاچیان ادبیات پرفحش و رکیک و راحتی دارند و این نباید مانع حضور زنان در ورزشگاه شود. شخصا در ورزشگاه‌های خارج از ایران بارها دیده‌ام که پاره‌ای از زنان تماشاچی از پاره‌ای مردان هم ادبیات رکیک و رفتار خشن‌تری داشته‌اند، اما اغلب زنان و مردان تماشاچی رفتار مسئولانه‌ای داشته‌اند. برای کاهش انواع خشونت فیزیکی و کلامی در ورزشگاه‌ها توسط تماشاچیان مرد و زن راه‌های موثر دیگری تجربه شده است که از قضا در صدرشان ورود زنان و کودکان و امکان حضور خانوادگی در ورزشگاه است.
🔅بهبود فضای عمومی ورزشگاه‌ها و ادبیات و رفتار تماشاچیان پیش‌شرط حضور زنان نباید باشد، موضوع مستقلی از حق حضور زنان است و از قضا حضور زنان به آن کمک میکند. تجربه‌ی لذت و شادی و هیجان جمعی و کم‌نظیرِ تماشای فوتبال حق زنان است، صرف نظر از ادبیات شعارهای ورزشگاه. طبیعتا کسی که فضای ورزشگاه را نپسندد، به ورزشگاه نمی‌رود، چه مرد باشد و چه زن.
🌾 @Sedanet | @Jalaeipour
Telegram
انبار صدانت
https://t.me/jalaeipour/5260
🌾 @Sedanet
🌾 @Sedanet