❄️ مجموعه مقالات، سخنرانی‌ها و مصاحبه‌های مکتوب #محمد_ضیمران

🌐 مشاهده و دانلود

🌾 @Sedanet
🌾 @Mohammadzeimaran

🎥 مسئولیت فردی مهم‌تر است یا جمعی؟

🔅در این ویدیوی دو بخشی، ابتدا #جردن_پیترسون در جواب به یکی از حضار برنامه تلویزیونی Q&A درباره اهمیت مسئولیت فردی می‌گوید و از اولویت قطعی آن به دغدغه‌ها و مسائل جمعی دفاع می‌کند.

🔅بخش دوم، دنیس پریگر، روزنامه‌نگار محافظه‌کار آمریکایی، با اشاره به تفاوت‌های دو جریان عمده مصطلح به چپ و راست در عرصه فکری، اجتماعی و سیاسی جامعه آمریکا، اساسی‌ترین شرط داشتن جامعه‌ای آزاد و پیشرفته را پرورش فردی می‌داند. او همچنین معتقد است، حکومت‌ها در جوامع بسته به عمد ذهن مردم را درگیر مسائل بیرونی و سیاسی می‌کنند، اتفاقی که در نظام آموزشی ایالات متحده انتقاد گروهی از اندیشمندان را به دنبال داشته است.

ترجمه و زیرنویس: شهاب غدیری

🌾 @Sedanet
🌾 @hamporseh

❄️ کتاب «نقل قرائات قرآن: مسئله تواتر و پیدایی قرائت‌های شاذّ» اثر شادی حکمت ناصر
✍️ #وحید_حلاج

🔅اوایل قرن چهارم هجری مقری و عالم بغدادی به نام ابوبکر احمد بن موسی معروف به ابن مجاهد کتابی نوشت به نام «السبعه فی القراءات» و در آن کتاب قرائات هفت قاری به نام‌های ابن کثیر از مکه، نافع از مدینه، ابوعمرو بن علاء از بصره، ابن عامر از دمشق، عاصم، کسائی و حمزه، هر سه از کوفه را به عنوان قرائات سبع جمع‌آوری و معتبر اعلام کرد.

🔅چند قرن بعد و در اوایل قرن دهم هجری، عالمی شافعی مذهب اهل شام به نام شمس‌الدین ابوالخیر محمد بن محمد بن یوسف جزری معروف به ابن الجزری کتابی نوشت به نام «النشر فی القراءات العشر» و در آن سه قاری به نام‌های یزید بن قیقاع اهل مدینه، یعقوب بن اسحاق اهل بصره، و خلف بن هشام اهل بغداد را به فهرست ابن مجاهد اضافه کرد که مجموعا قراء ده‌گانه را تشکیل می‌دادند. هر کدام از این ده قرائت توسط راویانی روایت شدند که از هرکدام دو راوی معتبر شناخته شد و مجموعا بیست روایت از ده قرائت مورد اعتماد مسلمانان قرار گرفت و باقی قرائات و روایات به عنوان قرائات شاذّ شناخته شده و در حاشیه قرار گرفتند.

🔅چنان‌که می‌دانیم در زمان خلافت عثمان بن عفان، نسخه‌های پراکنده و ناقص قرآن که بعضا بر روی پوست نخل یا استخوان کتف شتر نوشته شده بود یکجا مدون شد و قرآن با شکل و ترتیب کنونی تحت عنوان مصحف عثمانی به وجود آمد، البته پیش از آن برخی نسخ و مطاحف دیگر هم مانند مصحف ابن مسعود موجود بود اما به دلایل مختلف به مرور مصحف عثمانی به تنها مصحف رسمی عالم اسلام تبدیل شد و دیگر مصاحف از بین رفت. در آن زمان پنج نسخه از روی مصحف عثمانی رونوشت و به پنج شهر اصلی جهان اسلام یعنی مکه، مدینه، بصره، کوفه، و دمشق ارسال گردید. یکی از استدلال‌های مقبول و معروف برای توجیه وجود اختلاف قرائات به عدم وجود اعراب و نقطه در مصحف عثمانی باز می‌گردد که همین باعث اختلاف در خوانش متن قرآن و پیدایی اختلاف قرائات شده است...

🌐 مطالعه ادامه مطلب

🌾 @Sedanet
🌾 @vahidhallaj_channel

🎥 پیام محمدعلی موحّد به مناسبت روز پدر و بحران شیوع کرونا

روزگار بدی است. اما اصلا و ابدا شک نکنید که در جنگ میان مرگ و زندگی زندگی پیروز خواهد شد. مبادا که جوان‌ها بی‌حوصله شوند و بی‌تابی نمایند. به نظرم جهان آبستن حوادث شگرفی است. امروز که هستیم به وظیفه‌ی وجدانی خود عمل کنیم و امید را از دست ندهیم. فردای روشن‌تری در راه است. چه باک اگر من نبینمش، دیگرانش خواهند دید.

🌐 متن کامل به همراه فیلم و تصویر دست‌نوشته

🌾 @Sedanet
🌾 @movahed1302

❄️ مصطفی ملکیان؛ دو سخنرانی و یک مصاحبه با مضمون «بحران اخلاق و معنویت»

🔅تاکنون دو سخنرانی از #مصطفی_ملکیان با عناوین «مولفه های زندگی معنوی» و «پیش فرض های زندگی معنوی» با مضمون «بحران اخلاق و معنویت» ایراد گردیده است. مصاحبه‌ای تحت عنوان «بحران اخلاق و معنویت (فلسفه اخلاق)» نیز با همین موضوع منتشر شده است.

۱_ سخنرانی مصطفی ملکیان با عنوان “بحران معنویت – مولفه های زندگی معنوی” ایراد شده در اصفهان و در جمع اعضای کانون توتم اندیشه به تاریخ ۲۵ تیرماه ۱۳۸۳.

۲_سخنرانی مصطفی ملکیان با عنوان “بحران معنویت – پیش فرض های زندگی معنوی” ایراد شده در سالن اجتماعات مجتمع فرهنگی امام صادق اصفهان به تاریخ ۱۰ شهریورماه ۱۳۸۴.

۳_ گفتگو با مصطفی ملکیان تحت عنوان «بحران اخلاق و معنویت (فلسفه اخلاق)» منتشر شده در اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۵.

🌾 @Sedanet
🌾 @Mostafamalekian

🎥 برنامه پرگار با عنوان «خبرهای بد، این جریان مداوم با ما چه می‌کند؟»

🔅خبرهای بد با ما چه می‌کنند؟ جریان مداوم خبرهای ناگوار که به دلیل عمومی بودن در مقیاس میلیونی تکثیر می‌شوند چه تاثیری برجا می‌گذارد؟

🔅چندی پیش در پی ترور یک فرمانده ایرانی شبی که با اصابت موشک‌هایی به یک پایگاه آمریکایی سایه‌ی جنگ ایران را فرا گرفت میلیون‌ها ایرانی در داخل و خارج کشور خواب به چشم ندیدند. در روزهای بعد هم وقتی خطر جنگ از سر گذشت نفس راحتی که کشیدند چندان نپایید. ساقط شدن یک هواپیما، ماتمی عمومی و عمیق بجا گذاشت. و همه‌ی این ها پس از یکی دو ماهی بود که خیابان‌های ایران را به صحنه‌ی خشونت و سرکوب تبدیل کرده بود. و همه‌ی این ها پیش از زمانی بود که مملکت را در وحشت کرونا فرو برد.

🔅خبر بد با ما چه می‌کند؟ خبر بد در ابعاد عمومی و میلیونی با خبر بد در حد و اندازه‌ی شخصی چه تفاوتی دارد؟ خبر بد در جهان متصل اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی که در مقیاس میلیونی تکثیر می شود چه پیامدهایی دارد و هر یک از ما چه سازوکاری برای مواجهه با آن داریم؟ ملت ها چه سازوکاری برای مواجهه با جریان مداوم خبر بد دارند؟

👤مهمان‌های این برنامه:

رضا کاظم‌ زاده؛ روانشناس
حسین دباغ؛ پژوهشگر فلسفه‌ی اخلاق
مریم زهدی

🌐 دریافت صوت و فیلم

🌾 @Sedanet
🌾 @Hossein_dabbagh

❄️ آیا ابن عربی قرآن را از محتوای «خشن» آن تهی می‌کند؟
حاشیه‌ای بر نقد استاد مصطفی ملکیان
👤 #یاسر_میردامادی

🔅استاد معظم جناب آقای مصطفی ملکیان، که عمرشان دراز باد و انوار علمیه‌شان تابان (زین پس در این نوشته از ایشان تحت عنوان «ناقد» یاد می‌کنیم)، در بخشی از جلسه‌ی سوم درس‌گفتار «روان‌شناسی اخلاق» در مؤسسه‌ی پرسش، نکات کوتاهِ در-خور-درنگی در باب تفسیر رحمانی از قرآن بیان می‌کنند (برای نسخه‌ی تصویری این بخش از درس‌گفتارها این پیوند (لینک) را دنبال کنید).

🔅به نظر می‌رسد که این نکات در صدد نقد تفسیر رحمانی از قرآن به ویژه از سوی ابن عربی و عارفانی مانند او است. چنین می‌نماید که ناقد محترم، تفسیر رحمانی ابن عربی و عارفانی مانند او از آیات قرآن را آشکارا باطل می‌دانند. علاوه بر این، برای نقد این تفسیر، دست‌کم در این بخش از صحبت، صرفاً به تحلیل روان‌شناختی صاحبان این ایده اکتفا می‌کنند. ناقد محترم می‌گویند عارفان، از جمله ابن عربی، درون‌گرا هستند و درون‌گراها با جنگ میانه ندارند از این رو آن‌ها آیات جهاد را تفسیر باطنی می‌کنند، که حاصل آن تفسیری رحمانی است؛ تفسیری که از نظر ناقد محترم با نیت صاحب متن قرآنی (پیامبر و/یا خدا) بیگانه است.

🔅اما به نظر می‌رسد ما زمانی برای نقد یک باور مجاز هستیم که صرفاً به تحلیل روان‌شناختی صاحب ایده روی آوریم که آن ایده آشکارا باطل باشد. مثلا اگر کسی بگوید «دو به اضافه‌ی دو می‌شود پنج» چون این امر آشکارا باطل است آن‌گاه بر اساس آداب نقد مجاز هستیم که نقد معرفتی را کنار گذاشته و صرفاً به تحلیل‌های روان‌شناختی رو آوریم، به نقدهایی مانند این‌که «فرد متوجه نیست چه می‌گوید»، «صرفا قصد دست انداختن دارد» و یا «با زبان کنایه سخن می‌گوید» (مثلا منظور کنایی‌اش این است که حقایق آشکار را نباید منکر شد)...

🌐 متن کامل این نوشتار

🌾 @Sedanet
🌾 @porseshiha
🌾 @Mostafamalekian

🎥 مجموعه مستند‌های نویسندگان بزرگ (دوبله فارسی)

مجموعه مقابل، مستندهای زیبا و خوش ساخت نویسندگان بزرگ -ساخته‌ی مالکوم هوسیک- در سال ۱۹۹۶ است که به زندگی مشهورترین نویسندگان ادبیات جهان می‌پردازد. شبکه‌ی چهار سیما در سال‌های دهه‌ی هفتاد این مجموعه را با صدای دوبلور خوش صدای مستندها، علی‌اکبر گودرزی پخش کرد. این برنامه در ۲۵ قسمت کامل قابل دریافت است.

قسمت اول: ادگار آلن پوآ
قسمت دوم: ارنست همینگوی
قسمت سوم: اسکات فیتزجرالد
قسمت چهارم: پرسی بیش شلی
قسمت پنجم: توماس هاردی
قسمت ششم: تی اس الیوت
قسمت هفتم: جان اشتاین بک
قسمت هشتم: جان کیتس
قسمت نهم: جرج الیوت
قسمت دهم: جیمز جویس
قسمت یازدهم: جرج برنارد شاو
قسمت دوازدهم: جین آستن
قسمت سیزدهم: چارلز دیکنز – اول
قسمت چهاردهم: چارلز دیکنز – دوم
قسمت پانزدهم: خواهران برونته
قسمت شانزدهم: دانیل دفو
قسمت هفدهم: دی اچ لارنس
قسمت هجدهم: ساموئل جانسون
قسمت نوزدهم: مارک تواین
قسمت بیست: هرمان ملویل
قسمت بیست و یک: هنری جیمز
قسمت بیست و دو: والت ویتمن
قسمت بیست و سه: سر والتر اسکات
قسمت بیست و چهار: ویلیام فاکنر
قسمت بیست و پنج: ویلیام ورد ورث

🌐 لینک تمامی قسمت‌ها

🌾 @Sedanet

☑️نقدی بر «حاشیه» دکتر یاسر میردامادی
✍️ #سید_اصغر_موسوی

🔹 #یاسر_میردامادی در نوشته کوتاهی به سخنی از مصطفی ملکیان درباره تفسیر رحمانی از دین نقدی وارد کرده اند که به نظر می رسد این نقد حاصل سوء برداشتی از نکته ملکیان است.
مدّعای اصلی ملکیان -همانگونه که میردامادی در ابتدای نقد خود آورده اند- ناظر بر این است که سنخ روانی انسانها در تفسیرشان از متون دینی بسی تاثیر گذار است. و چون عرفا عموما درونگرا هستند متناسب با سنخ روانی درونگرایانه به تفسیر متون دینی می پردازند. و کار را تا جایی پیش می برند که روایاتی هم در اثبات مدعای خود جعل می کنند. حال خود این مدّعا صادق است یا کاذب بحث دیگری است.

🔹سخن ملکیان ناظر بر تفسیر است آن هم تفسیری متأثر از سنخ روانی افراد که این تأثر منجر به بر هم زدن روش و قواعد تفسیری می شود. لذا اصول و چارچوب تفسیری در پای خوشایندها و بدآیندهای روانی ذبح می شود.
به نظر می رسد میردامادی این نکته را رها کرده و بحث را به جاهایی برده اند که مراد ملکیان نبوده است. لذا نقد خود را متمرکز کرده اند به اینکه ملکیان با ذکر کثرت آیات و روایات جنگ و قتال قصد کرده بگوید تفسیر رحمانی از اسلام واضح البطلان است. به عبارتی چون کمیت آیات و روایات جهاد بیشتر از آیات رحمانی است لذا از قرآن نمی شود تفسیر رحمانی ارائه کرد. و تقریبا کل نوشته خود را حول همین کمیت گرایی متمرکز کرده و به نقد آن پرداخته اند.

🔹در حالیکه سخن بر سر کمیت نیست. بلکه این است که عرفا و به خصوص کسی چون ابن عربی بر اساس سنخ روانی نمی توانند متن را آنگونه که هست تفسیر کنند بلکه متن را گونه ای که دوست دارند تفسیر می کنند. تاکید ملکیان بر اینکه چرا ابن عربی این همه آیات جهاد و قتال را نادیده می گیرد -خواه آیات قتال بیشتر از آیات رحمت باشد خواه بالعکس- به این دلیل است. سخن بر سر کثرت یا قلّت نیست. سخن بر سر توجّه کردن به یک سری آیات است و تغافل یا تفسیر من عندی از یک سری آیات دیگر. اینکه ابن عربی از عذاب که صدها بار در قرآن بیان شده معنایی کاملا مخالف-گوارا- بیرون می کشد نشان می دهد که عوامل روانی ابن عربی اجازه تفسیر متن آنگونه که هست را نمی دهد. به عبارت دیگر اگر ابن عربی با این سنخ روانی به سنت یهودی بود قریب همین برداشتی که از قرآن داشت را ارائه می کرد.

🔹نیز به نظر می آید بحث بر سر خوب و بد بودن جهاد نیست بلکه همانگونه که ذکر شد بحث بر سر تغافل از این آیات است. زیرا هر مانعی از سر راه تفسیر خاص متناسب با سنخ روانی ابن عربی باید برداشته شود. لذا این آیات مورد توجه نیستند. ای بسا اگر عرفا روش تفسیری را مراعات می کردند به همین
اسلام رحمانی هم می رسیدند. هیچ استبعادی ندارد. ولی ملکیان معتقد است چنین شیوه ای در آثار ایشان دیده نمی شود.

🔹لذا سخن بر سر مفسّر است که چگونه متن را دست کاری کرده و خوشایند خودش را از آن استخراج می کند. کاری که امثال احمد شاملو و علی میرفطروس از یک طرف و کسی چون حسن زاده آملی از طرف دیگر با دیوان حافظ کردند. اولی او را ماتریالیست درجه یک معرفی کرد و دومی عارف عارفان. پر واضح است که تفسیر هیچیک بر صواب نبود.
تأکید ملکیان بر این نکته است و نه اینکه به دلیل کثرت آیات و روایات جهاد، نمی توان از اسلام تفسیر رحمانی داشت.

با آرزوی سلامتی و توفیق برای هر دو این بزرگواران!
سید اصغر موسوی

🌾 @Sedanet
🌾 @naghdmalekian

❄️هراس از شفافیت؟
✍️ رضا امیدی

🔅یکی از پژوهش‌های بنیادین آمارتیا سن (برندۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۸) پژوهشی تطبیقی است از وقوع قحطی گسترده در چین و هند. او این پرسش را بررسی می‌کند که چرا قحطی اوایل دهۀ ۱۹۶۰ در چین میلیون‌ها نفر را به کام مرگ کشید (برآوردها بین ۳۵ تا ۴۵ میلیون نفر)، اما در همان بازۀ زمانی قحطی در هند تلفات انسانی بسیار کمتری داشت؛ به‌رغم آنکه هم شدت قطحی در هند شدیدتر بود و هم هند کشور فقیرتری؟

🔅او مهم‌ترین علت این تفاوت را وضعیت سیاسی و نهادی دو کشور می‌داند و نشان می‌دهد که چگونه پنهان‌کاری چین در جریان قحطی موجب می‌شود تا جامعه در مقابل آن کاملاً ناپایدار شود و مقاومت خود را از دست دهد، و در هند جریان آزادتر اطلاعات قابلیت‌های اجتماعی و سیاسی را برای مواجهه با قحطی ارتقا دهد. بر همین اساس آمارتیا سن در رویکرد خود، «قابلیت» را معادل آزادی‌های اساسی می‌داند و «تضمین شفافیت» را در کنار آزادی‌های سیاسی، فرصت‌های اجتماعی، و تأمین حمایت‌های اجتماعی یکی از گونه‌های ابزاری مهم آزادی می‌داند. تضمین شفافیت ابزاری است برای ارتقای سطح اعتماد در کنش‌های متقابل اجتماعی و مواجهۀ مؤثر با مسائل جمعی.

🔸حالا، ۶۰ سال پس از قحطی و حدود ۳۰ سال پس از مطالعۀ آمارتیا سن به نظر می‌رسد هنوز برخی کشورها پنهان‌کاری را بر شفافیت ارجحیت می‌دهند. اگر آن زمان تحت هژمونی و کاریزمای مائو، حزب کمونیست راه پنهان‌کاری در پیش گرفت، حال ژیائوپنگ به‌دلیل نگرانی بابت ازدست‌رفتن فرصت‌های اقتصادی در اقتصاد جهانی‌شدۀ چین به‌ویژه در دورۀ جنگ تعرفه‌ها با آمریکا، همان راه را در پیش می‌گیرد. در آمریکا نیز نمایندگان کنگره یقۀ دولت را به‌دلیل پنهان‌کاری و عدم‌شفافیت و غفلت در مواجهه با کرونا گرفته‌اند. در ایران نیز مسئلۀ کرونا مثل بسیاری از مسائل جزیی‌تر تا زمان رسیدن به مرز بحران پنهان نگه داشته می‌شود.

🔅«شفافیت» در چنین شرایطی از ابزارهای مهم تاب‌آوری و پایداری اجتماعی است. نهادهای قضایی و امنیتی در شرایط موجود باید تضمین شفافیت را در دستور کار قرار دهند و راه گردش آزاد اطلاعات در رسانه‌های رسمی و شبکه‌های اجتماعی را باز بگذارند. شفافیت می‌تواند قابلیت‌های جامعه را در مواجهه با بحران ارتقاء دهد. تجربۀ اعتراضات آبان‌ماه چه از پنهان‌کاری پیش از اجرای طرح افزایش قیمت بنزین و چه از تلفات انسانی اعتراضات پس از آن، پیش روی ما است. بر تکرار این تجربه اصرار نکنید.


🌾 @Sedanet
🌾 @omidi_reza

🗞 گفت‌وگوی ایبنا با #آرش_حیدری درباره نسبت خلقیات ایرانی و بحران‌های اجتماعی

🔹چرا زمانی که یک بحران عمومی پیش می‌آید مردم ما به جای همدلی اجتماعی یکباره پشت یکدیگر را خالی می‌کنند و به یک ترس اجتماعی دامن می‌زنند؟

🔅این یک اسطوره است! مگر مردم دیگر نقاط جهان در هنگام بروز معضل عمومی چه می‌کنند؟ درکی که ما از روان‌شناسی اجتماعی داریم درک بسیار مخدوشی است. ما تصور می‌کنیم با علم الاخلاق جامعه را می‌شود اداره یا فهم کرد. این داوری‌های اخلاقی و سنگر گرفتن در خلق‌وخوشناسی اسطوره‌ای است ۱۵۰ ساله که از دهه ۴۰ بدین سو جان بیشتری گرفت. مسئله را به خلق و خوی مردم فروکاستن یعنی در پرانتز گذاشتن وجه عمیقی از سازوکارهای تاریخی و اجتماعی. اینکه مردم در هنگامه بروز فاجعه دچار هراس می‌شوند شرقی و غربی و ایرانی و خارجی ندارد این یک قاعده عام رفتار بشری است. بشر و گروه‌های اجتماعی در هنگامه بروز فاجعه هراس می‌گیرد و رفتارهای بقا را پیش می‌گیرد. مسئله اینجا است که این هراس چگونه با وضعِ عمومی و کلان اداره جامعه گره می‌خورد و چگونه جهت می‌گیرد؟ وقتی پیام درونیِ یک وضعیت این است که خودت باید مراقب خودت باشی و هیچ کس و هیچ نیرویی نیست که از تو حمایت کند شما در هرجای دنیا هم باشید با احساس عمیق ناامنی و رفتارهای متناسب با آن مواجه خواهید شد.

🔅فرایند حکمرانی که نباید روی این حساب کند که شانس بیاورد در هنگامه بحران افراد خوبی پیدا بشوند و احتکار نکنند. مسئله بر سر این نیست که مردم «ما» احتکار می‌کنند مسئله اینجا است که سازوکار کلان اقتصاد و منطق تولید و توزیع کالا و گره خوردگیش با رانت و هزار معضل دیگر درِ احتکار را باز می‌گذارد. من فکر می‌کنم این خلقیات گرایانه خواندن ماجرا به سمتی پیش می‌رود که از اساس درکی از حیات اجتماعی ندارد. حیات اجتماعی یعنی منطق گره خوردگی انسان‌ها به یکدیگر آنچه واحد تحلیل است این گره‌خوردگی است، این گره‌گاه‌ها است نه خلق و خوی تک‌تک آدم‌ها.

🔅برای مثال علت اینکه برخی انبوهی ماسک و ضدعفونی‌کننده را احتکار کرده‌اند این نیست که آن‌ها آد‌های شرافت‌مندی نیستند؛ البته کسی که در این فاجعه دست به چنین احتکاری می‌زند شرافت‌مند نیست، اما علتِ بروز این فاجعه ساخت و سازوکار توزیع و تولید است نه بی‌شرافتی. مسئله اینجا است که چرا بی‌شرافتی در یک ساختار اجتماعی – اقتصادی امکان و فرصت‌های بی‌حد و مرز دارد. محور تحلیل نمی‌تواند علم‌الاخلاق باشد ماجرا نسبتی است که انسان‌ها با یکدیگر و با سازوکارهای نهادی و کلان برقرار می‌کنند.

🔅بدیهی است که در هنگامه بروز یک بیماری که برای پیشگیری از آن نیاز به ماسک و ضدعفونی کننده و ماندن در خانه است رفتار عمومی به سمت خرید کردن اضطرابی حرکت کند، مگر در آلمان و ایتالیا و کانادا و… مردم در این شرایط چه می‌کنند؟ حالا به این شرایط اضافه کنید بحران و ناامنی همیشگی و گرانی‌های هولناک را انتظار دارید چه معجزه‌ای رخ دهد؟ همه می‌خواهیم معلم اخلاق باشیم و ناصحانه مسائل را حل کنیم. مسئله بر سر نصیحت نیست. بحران بالا رفتن اجاره‌خانه راه حلش می‌شود پویش صاحب‌خانه خوب، بحران خیابان خوابی با راه حل دیوار مهربانی، بحرانِ آلودگی هوا (که این روزها مشخص شده که سهم خودروهای شخصی در آن آنقدرها هم که می‌گفتند نبوده و اصل ماجرا را جای دیگری باید جست) در سه شنبه‌های بدون خودرو و دوچرخه‌سواری و… . این تقلا برای فروکاستن معضلات کلان به رفتارهای شخصی فاجعه است.

🔅مثال دیگری بزنم، ۷ تا ۹ درصد کل مصرف آب کشور شهری است مابقیش صنعتی و کشاورزی است، اما تبلیغات مصرف آب روی چه چیز سوار است؟ روی رفتارهای شخصی و فردی، یعنی ۹۱ تا ۹۳ درصد مصرف که جای دیگری است در پرانتز گذاشته می‌شود (چون مسئله سیستماتیک و ساختاری است و گره خورده با منافع خاص) و ۷-۹ درصد می‌شود آماج تبلیغات. خلقیات‌گرایی و خلقیات پژوهی چنین نتیجه‌ای دارند در پرانتز گذاشتن معضل کلان و تبلیغات علم‌الخلاقی و ناصحانه.

🔅 من نمی‌خواهم از آن ور بام بیفتم و نتیجه بگیرم که ما خوبیم و اصالت داریم و ... اتفاقا می‌خواهم بگویم که وضعیتِ بحرانی‌تر از هذیان‌های خلقیات‌گونه است، باید دانشی انتقادی برای فهم وضعیت داشت. بحران در خلق و خوی «ما» نیست، وضعیتِ بحرانی است و باید این بحران را فهم‌پذیر کرد. تفکر خلقیاتی علیرغم ظاهر انتقادیش به شدتِ محافظه‌کار است؛ مسئله من بر سر انتقادی کردنِ دانش است و ادعایم این است که تفکر خلقیاتی رُس انتقادیِ دانش اجتماعی را می‌کشد و بسته‌ای شیک و البته بی‌خاصیت برای فهم وضعیت به ما می‌دهد که عملا هیچ چیز را توضیح نمی‌دهد. عالِم پدیده را توضیح می‌دهد آن را به یک ذات مثل «ما ایرانی‌ها» حواله نمی‌دهد: این کار فهم عوامانه و ایدئولوژی است که چنین ذاتی را جعلا می‌کند و ۲۵۰۰ سال تاریخ را با آن توضیح می‌دهد.

🌐 مطالعه کامل

🌾 @Sedanet

🎥 رهیافت‌های نو به اسلام‌شناسی در جهان اسلام در گفت‌وگو با #مهرداد_عباسی؛گفت‌وگوکننده: فاطمه مصلح‌زاده

مشاهده در یوتوب | مشاهده در آپارات
فایل پی‌دی‌اف گفت‌وگو با مهرداد عباسی

🌾 @Sedanet | @doornamaa

❄️ خطرناک‌تر از کرونا؛ بررسی چالش‌های روانی- اجتماعی ابتلا به ویروس کووید ۱۹ در گفت‌وگو با یک پزشک و یک روان‌پزشک

🔅همه‌گیری ویروس «کووید 19» معروف به «کرونا» جامعه‌ ما را دچار چالش‌های روانی- اجتماعی کرده است. بیشتر مردم نگران ابتلا به این ویروس هستند و نظم زندگی روزانه خود را از دست داده‌اند. بعضی به‌شدت مضطرب شده‌اند و عده‌ای به سبب تشدید نگرانی‌های شغلی و اقتصادی و همین‌طور محدودشدن روابط خانوادگی و اجتماعی، احساس افسردگی را تجربه می‌کنند.

🔅با وجود مفیدبودن انتشار توصیه‌های پزشکی و بهداشتی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی و ضرورت جدی عمل به این توصیه‌ها، به نظر می‌رسد یکی از چالش‌های مهم جامعه ما در این روزها حفظ هم‌زمان سلامت جسم و روان است. همه‌گیری ویروس کرونا بار دیگر به ما نشان می‌دهد که ابتلا به ویروس و تعامل آن با بدن انسان فقط یک موضوع ویروس‌شناسی، ایمونولوژی یا پزشکی صرف نیست. در بررسی هر پدیده‌ انسانی باید این نکته را در نظر داشت که وجود انسان ابعاد مختلفی دارد، به طوری که حتی برای کنترل یک بیماری واگیردار عفونی هم باید با یک نگاه همه‌جانبه به کلیت انسان توجه کرد و ابعاد روانی موضوع را در کنار ابعاد جسمی در نظر گرفت.

🔅در این میزگرد با حضور یک پزشک فوق‌تخصص ریه و یک روان‌پزشک، به بررسی ابعاد مختلف جسمی و روانی همه‌گیری کرونا می‌پردازیم. #رامین_سامی ، پزشک فوق‌تخصص ریه، عضو هیئت‌‌علمی دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان و رئیس بیمارستان خورشید و #حافظ_باجغلی ، روان‌پزشک و روان‌درمانگر تحلیلی، با دو نگاه متفاوت، پدیده چندبعدی همه‌گیری کرونا را تحلیل می‌کنند.

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet

❄️ شماره ۱۵۳ فصلنامۀ علمی تخصصی اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان حکمت زندگی به دبیری نغمه پروان منتشر شد.

🔖سخن دبیر ویژه‌نامه:

مطلب را با این پرسش آغاز می‌کنم که آیا شما نیز باور دارید «فلسفه صرفا باورهایی انتزاعی است که در زندگی واقعی روزمره به کار کسی نمی‌آید»، «فلسفه را باید به فیلسوفان وا نهاد» و سخنانی از این قبیل که خط مرزی می‌کشد میان فیلسوف و همۀ دیگران؟
خبر خوش این است که گرچه در طول تاریخ واژۀ «فلسفه» به قدری پرطمطراق گشته که کمتر کسی بتواند باور کند که زادگاه فلسفه یعنی یونان باستان رستنگاه کسانی مانند سقراط بوده که از فلسفه برای کمک کردن به شیوۀ زیستن و تفکر انسان‌ها در زندگی‌های همه‌روزشان بهره می‌برده‌اند، فلسفه در وهلۀ نخست با ویژگی‌های شخصیتی افراد، سبک زندگی‌آنها و شیوۀ تفکرشان یعنی در مجموع با کل زندگی ارتباط داشته است. جالب اینجاست که حتی محاوره‌های سقراط با مردم عادی و پرسش‌هایش راجع به مسائل روزمرۀ زندگی نیز نشان می‌دهد که همۀ اقشار به‌صورت معمول خود را درگیر فکر کردن به این قبیل مسائل فلسفی می کرده و از آن ابایی نداشته‌اند...

🔹 بخش ویژه‌نامه
سخن دبیر/ آشتی با فلسفه؛ فلسفه شیوه‌ای برای خوب زیستن
گفت و گو/ نغمه پروان
فلسفه زندگی؛ زندگی فلسفی/ گفت‌وگو با مصطفی ملکیان
حکمت رویا/ گفت‌وگو با محمدرضا سرگلزایی
درنگی در حدود امکان و شرایط تحقق گفت‌وگو/ محمد مهدی مجاهدی
مفهوم اعتماد پایه/ اولی لیگرپتس، ترجمه علیرضا رضایت
روابط شخصی/ لارنس ای بلوم، ترجمه محسن ربیعی
حکیم و جهان/ جان کوپر، ترجمه علی اخلاقی
بینش کی‌یرکگوری و دیگری انضمامی/ پاتریک استوک، ترجمه راضیه زینلی
یکپارچگی و گسیختگی/ جان کاتینگهام، ترجمه نغمه پروان

🔹 بخش اندیشه و نظر
دین و اخلاق/ انشاءالله رحمتی، تهیه و تنظیم سمانه عرفان
وجود معطوف به قیامت/ هرمان لندولت، ترجمه میترا سرحدی
گزارش
فلسفه، امید، زندگی/ تنظیم و ویرایش ساسان یغمایی

🔹 بخش کتاب
نقد و گفت‌وگو/ منیره پنج تنی
دربارۀ سلوک یک استاد
مسئلۀ «مطالعات تطبیقی»/ گفت‌وگو با مهدی دهباشی
تراژدی محبوب ترین ژانر ادبی برای فیلسوفان/ یادداشتی دربارۀ کتاب فلسفه تراژدی
فلسفه تراژدی/ گفت‌وگو با حسن امیری آرا
تازه‌های نشر/ ساسان یغمایی

🌐 معرفی کامل به همراه متن کامل سخن دبیر

🌾 @Sedanet
🌾 @Doostanehekmatmarefat

🎙 مجموعه همایش‌های گروه آموزشی بازتاب با حضور دکتر آذرخش مکری

🔅مجموعه حاضر، آوای ضبط ‌شده مجموعه همایش‌های گروه آموزشی بازتاب با حضور آذرخش مکری است که در تالار ابن سینا دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزاری شده است.

🔹جلسه1: انگیزه و شکل‌گیری آن
🔹جلسه2: هوش، تبحر و دستاوردهای عالی
🔹جلسه3: عادت؛ از شکل‌گیری تا تغییر
🔹جلسه4: عادت؛ تلاشی برای تغییر

🌐 صوت همایش‌ها

🌾 @Sedanet
🌾 @BAZTABeducation
🌾 @DrAzarakhshMokri

❄️ کرونا، از رمانی قدیمی تا سیر و تئوری توطئه
✍️ #هادی_صمدی

شاید شما نیز اظهارات و مطالبی نظیر پیشگویی کرونا در یک رمان، درمان کرونا با سیر، ساخت ویروس کرونا در آزمایشگاه و فرضیات گوناگون دیگر را از نظر گذرانیده باشید. هادی صمدی در چند یادداشت تلگرامی کوشیده است با تفکر نقادانه نحوه مواجهه با این فرضیه‌ها را نشان دهد.

🌐 متن کامل این یادداشت‌ها

🌾 @Sedanet
🌾 @evophilosophy

🗞 چگونه بیماری‌های عالمگیر تاريخ را تغییر می­دهند؛ مصاحبه ایزاک کوتینر (خبرنگار نشریه نیویورکر) با فرانک ام. اسنودن (استاد تاریخ دانشگاه یِیل)

🔹ترجمه‌ی علی کاظمیان، زهرا شوشتری و نگین نژادعلی
🔸ویراسته‌ی یاسر میردامادی

🔅فرانک ام. اسنودن، استاد بازنشسته تاريخ و تاريخ پزشكی در دانشگاه یِیل، در كتاب جديدش "بیماری‌های همه‌گیر و جامعه: از مرگ سياه تا به امروز" به بررسی راه­هايی می­پردازد كه شیوع بيماری بر سياست­، نابودی انقلاب­ها و تشدید تبعيض­های نژادی و اقتصادی اثر گذاشته است. بیماری‌های همه‌گیر همچنين با اثرگذاری بر روابط شخصی، كار-و-بار هنرمندان و روشنفكران و محيط­های طبيعي یا مصنوع بشر، جوامعی را كه در آن شيوع پيدا كردند دستخوش تغيير كردند.

🔅رویکرد اسنودن همچنين درصدد توضيح اين نکته است كه ساختار­های اجتماعی از چه راه­هايی زمینه‌ساز شیوع بيماری‌ها در مقياسی عظيم و در حد گسترش در كشور­ها و قاره­ها شدند. او می‌نویسد «بیماری‌های همه‌گیر رخدادهای تصادفی‌ای نيستند كه جوامع را به ناگهان و بی هشدار درگير خود كنند. اتفاقاً به عكس، هر جامعه‌‌ای آسیب‌پذیری­های خاص خودش را دارد. برای مطالعه‌ی آن جامعه باید ساختار، سطح زندگی افراد و اولويت­های سياسی­ آن را درک كنيم.»

🔅جمعه‌ی گذشته تلفنی با اسنودن صحبت كردم؛ در حالی‌كه گزارش­ها درباره همه‌گیری ویروس كوويد-١٩ باعث ركود بازار­های سرتاسر دنيا شده، و دولت­ها دست به دست هم دادند تا برای وضعیتی بدتر از این هم به درجات مختلف آمادگی یابند. در این گفتگو، كه برای کوتاه‌تر و شفاف‌ترشدن ويرايش شده است، درباره‌ی این موارد بحث كرديم: سياست­های محدودكننده‌ی سفر به هنگام بیماری همه‌گیر، اين‌كه چگونه واكنش­های غيرانسانی به بيماری سبب تحول دولت­ها شده است، و اين‌كه هنرمندان با میزان بالای مرگ‌ومیر چگونه كنار می­‌آيند.

🌐 متن کامل این مصاحبه

🌾 @Sedanet

🗞شرح یک زندگی فکری: گفت‌وگو با #مصطفی_ملکیان
گفتگوکنندگان: رضا خجسته رحیمی و جواد حیدری
🔹اندیشه‌پویا . شماره ۵۹ . خرداد و تیر 98

🔅من در سال ۱۳۳۵ در شهرضا بدنیا آمدم اما پدرم تقریباً تا سال ۱۳۴۲ در قم زندگی می‌کرد. تا اینکه بعد از وقایع ۱۵ خرداد و تبعید آقای خمینی، به خاطر علاقه‌ای که به ایشان داشتند، تلخ‌کام شدند و به شهرضا برگشتند. گویی قم بدون حضور آقای خمینی را خوش نمی‌داشتند. وقتی به شهرضا آمدند، در آنجا بساط تدریس علوم دینی و تبلیغ و ترویج دین را در قالب منبر و مسجد و محراب گستراندند. البته پدر ایشان تاجری بازاری و از خانواده‌ای متمول بودند. جد بزرگ پدربزرگ من، از ثروتمندان بنام در روزگار خودشان در شهرضا بودند.

🔅با این‌حال زندگی ما در منزل، متوسط بود و پدربزرگ و پدر من، زندگی بالاتر از متوسط را خوش نداشتند. فقیرانه زندگی نمی‌کردیم، اما مطلقاً متمولانه و متجملانه هم زندگی نمی‌کردیم. پدر و مادرم پیش از من صاحب دختری شده بودند که دقیقا نمی‌دانم در چند ماهگی از دنیا رفت و به یک معنا من فرزند ارشد خانواده محسوب می‌شدم. اما من در شهرضا در مدت اقامت پدرم در قم به دنیا آمدم. پدر از نظر علمی و از جهت سیر و سلوک عملی و طرز رفتار با مردم و نگرشی که به زندگی و هستی داشت، مورد محبت و احترام مردم بود. عموم مردم مراتب علمی ایشان را شاید دورادور و از دیگران می‌شنیدند، اما مراتب عملی ایشان را در رفتار می‌دیدند. بنابراین در محیطی که من بزرگ شدم، به واسطه‌ی پدرم، عزت زیادی از مردم می‌دیدیم.

🔅این شرایط بعدها باعث شد من حساس و زودرنج شوم و به من لطمه زد. چون در جمع‌های آشنا سخن ناگوار و تلخی نشنیده بودم، در محیط‌‌های غریبه‌ای که کسی پدر و خانواده‌ام را نمی‌شناخت، بسیار زودرنج می‌شدم. دوران کودکی من بسیار بی حادثه بود، طوری که گفتنی از آن دوران ندارم. تنها می‌توانم بگویم پدرم ما را به بی اعتنایی به مالجویی و قدرت‌طلبی رغبت می‌داد. بارها و بارها از او می‌شنیدم که می‌گفتند تصوری از همه لذایذ دنیا دارم، اما تصوری از لذت ریاست ندارم؛ چه لذتی دارد که انسان بار و مسئولیت چند هزار نفر یا چند میلیون انسان دیگر را نیز بر دوش بگیرد و از آن خوشحال نیز باشد.

🔅این سیره را عملاً نیز نشان دادند. مثلاً با وجود علاقه‌ای که به آقای خمینی و حقانیت جمهوری اسلامی داشتند و از جمهوری اسلامی حمایت می‌کردند، ولی، بعد از انقلاب کوچک‌ترین سمتی نپذیرفتند. حتا امامت جمعه‌ی شهر کوچک ما را هم قبول نکردند. عموی من از ابتدای انقلاب تا بیش از دو دهه، امام جمعه‌ی شهر بودند. پدرم از قدرت بیزار بودند...

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet
🌾 @andishepouya
🌾 @mostafamalekian

🎥 روزِ بی‌نوروز؛ تأملاتی دربارۀ سنتِ نوروز در روزهای قرنطینه
👤#کاوه_بهبهانی ، 26 اسفند 98
مشاهده فتوکلیپ در آپارات | در یوتوب

🌐 درس‌گفتار اشاره شده در فتوکلیپ

🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh

🗞 گفتگوی #محمد_میلانی با دکتر #غلامحسین_معتمدی با عنوان «امید»

🔅شاید باورش مشکل نباشد اما تلخ است. اینکه امید اگر نباشد و ناامیدی بر وجود انسان‌ها غالب شود علاوه بر همه معضلات و مشکلاتی که پیش می‌آید، آدمی بیمار می‌شود. ناامیدی اینچنین می‌تواند اعماق وجود هر انسانی را به چالشی نام وزون بکشد. بدتر آنکه این بیماری می‌تواند جامعه و حتی ملتی را درگیر خود بکند. در طول تاریخ نمونه‌های متعددی وجود داشته و حتی دارد.

🔅اگر شباهتی ارگانیک میان انسان و جامعه‌اش وجود داشته باشد، اگر قایل براین باشین که جامعه نیز همچون یک سیستم بدنی دارای اندام و کارکردهای مختص خودش است، پس بی‌علت نخواهد بود که بپذیریم جامعه و یا حتی فراتر، ملتی نیز اگر دچار ناامیدی شود می‌تواند خودش را درمان کند و راهی و روزنه‌ای به سوی امید برای خود پیدا کند. جامعه‌ای ایده‌آل و البته پویا چنین جامعه‌ای با چنین خصوصیاتی است.

🔅آنچه می‌خوانید گفت و گویی است برای سالنامه اعتماد که با دکتر غلامحسین معتمدی صورت گرفته، تا به اجمال ناامیدی و امید در انسان و اجتماع انسانی مورد بررسی قرار بگیرد.

🔅دکتر غلامحسین معتمدی پزشک و روانپزشکی است که علاوه بر طبابت دغدغه اصلی انسان، مرگ و امید انسانی را همیشه در تحقیقات و کارهای خودش مدنظر داشته و از این منظر نیازی به معرفی ندارد چراکه آثار ترجمه شده و تألیفی وی به وضوح نشان می‌دهد که دغدغه انسان با همه ابعاد وجودی و هستی‌شناسانه‌اش ، برای او مهمترین معیار تحقیق و کار است. آنچه می‌خوانید حاصل گفت و گویی است با وی در باب ناامیدی این روزهاو شوق به امیدی سازنده که در وجود همه ما وجود دارد.

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet