💔 اسمش #ندا_محمدی بود...
۲۳ ساله، نقاش،
دختری از محله پیروزی تهران؛
پر از شور زندگی و رؤیاهای ناتمام.
دی‌ماه ۱۴۰۴
برای آزادی به خیابان آمد.
گلوله‌ای به پایش اصابت کرد.
با شال خودش زخم را بست؛
اما به خانه برنگشت...
ماند تا به مجروحان کمک کند.
روایت‌ها می‌گویند که گلوله‌ای دیگر ازپشت به #ندا_محمدی اصابت کرد
وندادرآغوش پدرش،جان باخت
دختری که میتوانست
هنوزنقاشی کند
هنوز رویا داشته باشد
راهت تاپیروزی ادامه دارد
نام او از حافظه تاریخی این روزها محو نخواهدشد
@SepehrAzadi
۲۳ ساله، نقاش،
دختری از محله پیروزی تهران؛
پر از شور زندگی و رؤیاهای ناتمام.
دی‌ماه ۱۴۰۴
برای آزادی به خیابان آمد.
گلوله‌ای به پایش اصابت کرد.
با شال خودش زخم را بست؛
اما به خانه برنگشت...
ماند تا به مجروحان کمک کند.
روایت‌ها می‌گویند که گلوله‌ای دیگر ازپشت به #ندا_محمدی اصابت کرد
وندادرآغوش پدرش،جان باخت
دختری که میتوانست
هنوزنقاشی کند
هنوز رویا داشته باشد
راهت تاپیروزی ادامه دارد
نام او از حافظه تاریخی این روزها محو نخواهدشد
@SepehrAzadi