زان سرِ زلف مرا بی سروسامان کردی
خاطرم جمع نشد تا تو پریشان کردی

فروغى بسطامى / شـــعر پارسی

این یک دو سه روزه نوبت عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت

هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده است و روزی که گذشت

خیام / شـــعر پارسی

بارها گفتی دلت را از جدایی خون کنم
جانِ من این را مگو باری چو می‌گویی مکن

بابافغانی شیرازی / شـــعر پارسی

آهنين‌دل‌تر از آنم كه كهن‌داغِ مرا
كاوشِ نشترِ مژگانِ كسى تازه كند

طالب آملى / شـــعر پارسی

فلکم از تو جدا کرد و گمان می‌کردم
که به شمشیر مرا از تو جدا نتوان كرد

هاتف اصفهانى / شـــعر پارسی

شود شود که شود چشمِ من مقامْ تو را
شود شود که ببینم صباح و شام تو را

فيض كاشانى / شـــعر پارسی

تا مگر در بزمگاه عشق پروازت دهند
همچو پروانه به موج شعله‌ای بسپار پر

غیر بار عشق هر باری که هست افکندنی‌ست
بیدل ار باری بری، باری به دوش این بار بر

بیدل دهلوی / شـــعر پارسی
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

پخته‌ است روزگار چه آشى براى عشق
او مى‌رود و من پُرم از اشک پشت پا

فرامرز عرب‌عامری / شـــعر پارسی

این قافله‌ی عمر عجب می‌گذرد
دریاب دمی که با طرب می‌گذرد

ساقی غمِ فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد

خیام / شـــعر پارسی

گر چه در خاک برم درد تمنای تورا
تا پسین لحظه پرستم رخ زیبای تورا

عماد خراسانی / شـــعر پارسی

به خاطرش نگذشتم شبی و عمر گذشت
مهی که شب همه شب در دلم گذر دارد

مولانا افضل دوتاری / شـــعر پارسی

عاشقت هستم ولی من را کمی دیوانه‌تر کن
این دل دیوانه را دور خودت پروانه‌تر کن

مسعود اردلان / شـــعر پارسی

نمی‌دانم چه رازی خفته در چشمان زیبایت
که عاقل سمت چشمت می‌رود، دیوانه می‌آید

حسین نعمت / شـــعر پارسی

‏از دلم دور شدی، فکر تو آمد به سرم
خواب می‌بینمت، از خواب نباید بپرم

حسین غیاثی / شـــعر پارسی

‌سخت می‌خواهم که در آغوش تنگ آرم تو را
هر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را...

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

هرجا که تو روزی نفسی جای گرفتی
آن‌جا رَوَم و گریه‌کنان، جای تو بوسم

اهلی شیرازی / شـــعر پارسی

گریه‌ام پرسید از دلتنگی‌ام تکلیف چیست؟!
گفت خوب است انتظار، اما بمیری محشر است

شهراد میدری / شـــعر پارسی

ای که می پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟!
منزل او در دلست، اما ندانم دل کجاست

هلالی جغتایی / شـــعر پارسی

در یادِ منی حاجتِ باغ و چمنم نیست
جایی که تو باشی خبر از خویشتنم نیست

شفیعی کدکنی / شـــعر پارسی

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود؟!

حافظ / شـــعر پارسی