بر آتش تو نشستیم و دود شوق برآمد
تو ساعتی ننشستی که آتشی بنشانی...

سعدی / شـــعر پارسی

عذابَست این جهان بی‌تو، مَبادا یک زمان بی‌تو
به جانِ تو که جان بی‌تو، شکنجه‌ست و بَلا بر ما...

مولانا / شـــعر پارسی

همه‌کس را تن و اندام و جمالست و جوانی
وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند
همه اسمند و تو جسمی همه جسمند و تو جانی

تو ندانی که چرا در تو کسی خیره بماند
تا کسی همچو تو باشد که در او خیره بمانی

سعدی / شـــعر پارسی

‌سالها رفت و هنوز
یک نفر نیست بپرسد از من
که تو از پنجره عشق چه‌ها می‌خواهی
صبح تا نیمه‌ی شب منتظری
همه جا می‌نگری
گاه با ماه سخن می‌گویی
گاه با رهگذران خبر گمشده‌ای می‌جویی
راستی گمشده‌ات کیست ...!؟
کجاست...!؟

قیصر امین پور / شـــعر پارسی

ای که تو از عالم ما می‌روی
خوش ز زمین سوی سما می‌روی

ای قفس اشکسته و جسته ز بند
پر بگشادی به کجا می‌روی؟

مولانا / شـــعر پارسی

صائب امشب نوبت افسانۀ مژگان اوست
چشم اگر داری، به فکر گریۀ مستانه باش

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

روزگاریست که سودای تو در سر دارم
مگرم سر برود تا برود سودایت

قدر آن خاک ندارم که بر او می‌گذری
که به هر وقت همی بوسه دهد بر پایت

سعدی / شـــعر پارسی

دایم زمانه در پی تفتیشِ حالِ ماست
پیوسته راهزن خبر از کاروان گرفت

کلیم‌ کاشانی / شـــعر پارسی

بارها میوه ممنوعه تعارف شد و من
یادِ چشمانِ تو و سیبِ لبت افتادم

مطمئن باش تو حوایی و من آدم تو
من از آن روز که در بند توام آزادم

آرش مهدی‌پور / شـــعر پارسی

ای سینه در حرارت سوزان  خود بسوز
دیگر  سراغ  شعله ی  آتش  ز من مگیر

میخواستم که شعله شوم سرکشی کنم
مرغی شدم به کنج قفس خسته و اسیر

َفروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

بی‌قراری باعث آرامش دل شد مرا
آنچنان کز جنبش گهواره طفل آرام یافت

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

گر تو را هست شکیب از من و امکان فراغ
به وصالت که مرا طاقت هجران تو نیست

سعدی / شـــعر پارسی

خوش به حالِ بوته‌ی یاسی که در ایوانِ توست
می تواند هر زمان، دلتنگ شد، بویَت کند...!

علیرضا بدیع / شـــعر پارسی

کسی که دیده به حسن تو آشنا کرده است
هزار گنج صرف توتیا کرده است

عرفی شیرازی / شـــعر پارسی

دلم فریاد می‌خواهد ولی در انزوای خویش
چه بی‌آزار با دیوار نجوا می‌کنم هر شب

محمدعلی بهمنی / شـــعر پارسی

چنان ترسد دل از هجر تو گویی
شب هجران تو روز وفاتست ...

انوری / شـــعر پارسی

آن یار طلب کن که تو را باشد و بس
‏معشوقه‌ی صد هزار کس را چه کنی؟

ابوسعید ابوالخیر / شـــعر پارسی

می تَراود حسرتِ آغوش، از آغوشِ ما
زخم را نتوان دهانْ از شِکوه ی بیداد بست!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم

حافظ / شـــعر پارسی

هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق
کاین همه گفتند و آخر نیست این افسانه را

وحشی بافقی / شـــعر پارسی