اگر از عشق بیزاری بگو بی‌پرده تا من هم
به خاکستر سپارم آتش عشق نهانی را

رعد آذرخشی / شـــعر پارسی

لحظه‌ی بغض نشد حفظ کنم چشمم را
در دل ابر، نگهداری باران سخت است

کاظم بهمنی / شـــعر پارسی

نیست مرا ز خود خبر، بیش ازین که در جهان
مست و خراب آمدم، مست و خراب می‌روم

عراقی / شـــعر پارسی

هرچند بشکستی دلم از حسرت پیمانه‌ای
امـا دل بشکسته‌ام  نشکست پیمان تـو را

فروغی بسطامی / شـــعر پارسی

رخ تو در خور چشم من است، لیک چه سود
که پرده از رخ تو برنمی‌توان انداخت

عراقی / شـــعر پارسی

دلبرا، عمریست تا من دوست می‌دارم تو را
در غمت می‌سوزم و گفتن نمی‌یارم تو را

امیرخسرو دهلوی / شـــعر پارسی

ز هجرانش مرا دردست و از وصلش مرا درمان
مگر هجران و وصل او سبب شد درد و درمان را

امیر معزی / شـــعر پارسی

تا به مویت دیده‌ام افتاد دیدم دیده گفت
کی به عالم می‌توانم داد یک موی تو را

حداد کاشانی / شـــعر پارسی

دلم خون گشت از هجر و محبت همچنان باقی
بنای دوستی در هیچ دل چندین نمی‌ماند

شکیبی اصفهانی / شـــعر پارسی

چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا
که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را

اوحدی مراغه‌ای / شـــعر پارسی

دو زلف یار به هم آنقدر نمی‌ماند
که روز ما و شب ما به یکدگر ماند!

نهاده‌ام به جگر داغِ عشق و می‌ترسم
 جگر نماند و این داغ بر جگر ماند!

طالب‌ آملی / شـــعر پارسی

دلبرا، عمریست تا من دوست می‌دارم تو را
در غمت می‌سوزم و گفتن نمی‌یارم تو را

امیرخسرو دهلوی / شـــعر پارسی

‌محبت آتشی در جانم افروخت
که تا دامان محشر بایدم سوخت

عجب پیراهنی بهرم بریدی
که خیاط اجل میبایدش دوخت

باباطاهر / شـــعر پارسی

ای دو چشمت سبب و علت پیدایش صبح
دیده بگشا که جهان منتظر آغاز است

کبیر قزوينى / شـــعر پارسی

بی کیمیای مستی، تبدیلِ غم محال است
یا می حلال فرما، یا غم حرام گردان

نظیری نیشابوری / شـــعر پارسی

امید وصل تو جانم به رقص می‌آرد
چو باد صبح که در گردش آورد ریحان

سعدی / شـــعر پارسی

هر آن مغز کو را خرد روشنست
ز دانش به گرد تنش جوشنست

فردوسی / شـــعر پارسی

پشت پنجره‌ی شعر ایستاده‌ام
به تو نگاه می‌کنم
تو تنها دلخوشی منی
و فقط از پشت همین پنجره
دیده می‌شوی ...!

رسول یونان / شـــعر پارسی

و او
به شیوه‌ی باران
پر از طراوت تکرار بود...

سهراب سپهری / شـــعر پارسی

‌دستهایت را چون خاطره‌ای سوزان
در دستان عاشق من بگذار
و لبانت را چون حسی گرم از هستی
به نوازش های لب‌های عاشق من بسپار
باد ما را با خود خواهد برد ...!

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی