چه‌سان جواب دل بینوای خویش دهیم
که خون ناحق صد آرزو به گردن ماست

اسیر شهرستانی / شـــعر پارسی
🎥 مشق شب (۱۳۶۷)

علاجِ عاشقِ دلگیر سیرِ بستان نیست
به چشمِ تنگدلان غنچه کم ز پیکان نیست

کلیم‌ کاشانی / شـــعر پارسی

صحبت ناجنس آتش را به فریاد آورد
آب در روغن چو باشد می‌کند شیون چراغ

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

همچنان داغ جدایی جگرم می‌سوزد
مگرم دست چو مرهم بنهی بر دل ریش

سعدی / شـــعر پارسی

بی‌کسی دل‌های غمگین را کند غمخوارِ هم
غم دلِ ما را نوازش کرد و دل غم را نواخت

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

این مجلسِ عیش بی تو سرد است بیا...

مولانا / شـــعر پارسی

جنونی کو که آتش در دل پر شورم اندازد؟
ز عقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم
اکنون که پیدا کرده‌ام، بنشین تماشایت کنم

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

دل نباشد تن چـه داند گفت‌و‌گو؟!

مولانا / شـــعر پارسی

عیش ما نیست چو بلبل به بهاران موقوف
هر کجا لاله‌رخی هست گلستان آنجاست

صائب تبريزی / شـــعر پارسی

گاهی مجبوریم بپذیریم برخی آدم‌ها فقط می‌توانند در قلبمان بمانند نه در زندگیمان.

سیلویا پلات / شـــعر پارسی

گاهی تو را کنار خود احساس می‌کنم
اما چقدر دل‌خوشی خواب‌ها کم است

محمدعلی بهمنی / شـــعر پارسی

آتش از گرمی افسانه من گوش گرفت
گوش هر خام کجا لایق اسرار من است؟

هر که گم کرد غمی، در دل من می یابد
وعده گاه غم عالم دل افگار من است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

جان عاشق در تن خاکی چه سان گیرد قرار؟
موج دریا دیده را بستن به ساحل مشکل است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

رنگین‌تر از حناست بهار و خزان ما
بر دست خویش بوسه دهد باغبان ما

چون صبح، در محبت خورشید صادقیم
این تب برون نمی‌رود از استخوان ما

صائب تبريزى / شـــعر پارسی

به من چه دادید، ای واژه‌های ساده فریب
و ای ریاضت اندام‌ها و خواهش‌ها؟
اگر گلی به گیسوی خود میزدم
از این تقلب،
از این تاج کاغذین
که بر فراز سرم بو گرفته است،
فریبنده‌تر نبود؟...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
صوفی شوم و گوش به منکر نکنم

دیدم که خلاف طبع موزون من است
توبت کردم که توبه دیگر نکنم

سعدی / شـــعر پارسی

بخشای بر آن مرغ که خونش گه بسمل
بر خاک بریزند و تپیدن نگذارند

کمال خجندی / شـــعر پارسی

زاهد کشوری بدم صاحب منبری بدم
کرد قضا دل مرا عاشق و کف زنان تو

از می این جهانیان حق خدا نخورده‌ام
سخت خراب می‌شوم خائفم از گمان تو

مولانا / شـــعر پارسی

قدح چون دور ما باشد به هشیاران مجلس ده
مرا بگذار تا حیران بماند چشم در ساقی

سعدی / شـــعر پارسی