زِ شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلی
که چشمش وقت گل چیدن به چشم باغبان اُفتد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

برخاستن از جان و جهان مشکل نیست
مشکل ز سر کوی تو برخاستن است

مولانا / شـــعر پارسی

الا ای بادِ شبگیری بگوی آن ماهِ مجلس را
تو آزادی و خلقی در غمِ رویت گرفتاران

سعدی / شـــعر پارسی

باز طوفان شب است
هول بر پنجره می‌کوبد مشت
شعله، می‌لرزد در تنهایی
باد
فانوسِ مرا
خواهد کُشت ...؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد

شاهنامه فردوسی / شـــعر پارسی

لیلی!
کلید صبح
در پلک‌های توست
دست مرا بگیر
از چهار راه خواب گذر کن
بگذار بگذریم زین خیل خفتگان
دست مرا بگیر
تا بسرایم:
در دست‌های من
بال کبوتریست!

نصرت رحمانی / شـــعر پارسی

چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش

خیام / شـــعر پارسی

سیل از ویرانه با رخسار گرد‌آلود رفت
زود می‌مالَد فلک روی ستمگر را به خاک!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

هر شَبی روزی و هر روز زوالی دارد
شب وصل من و معشوقِ مرا آخر نیست

سعدی / شـــعر پارسی

آمده‌ام که تا به خود گوش‌کشان کشانمت
بی‌دل و بی‌خودت کنم در دل و جان نشانمت

گوی منی و می‌دوی در چوگانِ حکم من
در پی تو همی ‌دوم گرچه که می‌دوانمت

مولانا / شـــعر پارسی

نه از مسجد فتوحی شد نه از میخانه امدادی
به هر جانب که رفتم پایِ امیدم به سنگ آمد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

به تو حاصلی ندارد غمِ روزگار گفتن
که شبی نخفته باشی به درازنایِ سالی

سعدی / شـــعر پارسی

اگر به خانه من آمدی
برای من ای مهربان چراغ بیاور
و یک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه‌ى خوشبخت بنگرم.

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

به بینندگان آفریننده را
نبینی مرنجان دو بیننده را

فردوسی / شـــعر پارسی

از تو کبریتی خواستم که شب را روشن کنم
تا پله‌ها و تو را گم نکنم
کبریت را که افروختم ، آغاز پیری بود
گفتم دستان‌ات را به من بسپار
که زمان کهنه شود
و بایستد
دستان‌ات را به من سپردی
زمان کهنه شد و مُرد

احمدرضا احمدی / شـــعر پارسی

دوش در خواب لبِ نوش تو را بوسیدم؛
خوابِ ما بِه بود از عالم بیداریِ ما...

فروغی بسطامی / شـــعر پارسی

در من بِدَمی، من زنده شوم...
یک جان چه بُوَد، صد جانِ منی!

مولانا / شـــعر پارسی

قانون گردباد بود روزگار را
جز خار و خس زمانه به بالا نمی‌برد

کلیم کاشانی / شـــعر پارسی

‏یک سینه پر از قصّه هجر است، ولیکن
از تنگدلی طاقت گفتار ندارم

امیرخسرو دهلوی / شـــعر پارسی

چون می‌روی بی‌من مرو ای جان جان بی‌تن مرو
وز چشم من بیرون مشو ای شعله تابان من

مولانا / شـــعر پارسی