▪️می‌خواهم رویای سیب‌ها را بخوابم
پا پس بکشم از همهمه‌ی گورستان‌ها
می‌خواهم رویای کودکی را بخوابم
که روی آب‌های آزاد
قلبش را
تکه تکه می‌کرد.

نمی‌خواهم دوباره بشنوم که مرده‌ها خونریزی ندارند،
که دهان‌های پوسیده هنوز تشنه آب هستند.
می‌خواهم نه از شکنجه علف چیزی بدانم
نه از ماه که دهان افعی دارد.
می‌خواهم کمی بخوابم،
کمی، دقیقه‌ای، قرنی
اما همه بدانند که من نمرده‌ام،
که هنوز لب‌هایم طلا دارد
که من دوست کوچک «وست وینگ» هستم،
که من سایه‌ی گسترده‌ی اشک‌هایم هستم.

مرا با چادری بپوشانید
چرا که سحر
مشت مشت مورچه روی من خواهد ریخت
و کفش‌هایم را آب بگیرید
شاید نیش عقرب بلغزد.
چرا که می‌خواهم رویای سیب‌ها را بخوابم.
مرثیه‌ای بیاموزم که مرا پاک به خاک برگرداند.
چرا که می‌خواهم زندگی کنم با کودکی تاریک
که می‌خواست روی آب های آزاد
قلبش را
تکه تکه کند...

▫️فدریکو گارسیا لورکا/ ترجمه:سینا کمال‌آبادی

#لورکا

@ShearZii