هوایِ ســـردِ تنهایی فقط یک کـوچ می‌خــواهد
مرا از این همه سـرما ببر قشلاقِ آغوشت

فرامرز‌ عرب‌عامری / شـــعر پارسی

چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم
دل را همه میل جان با سوی تو می‌بینم

تا جان بودم در تن رو از تو نگردانم
زیرا که حیات جان باروی تو می‌بینم

عطار نیشابوری / شـــعر پارسی

آن دوست که دیدنش بیاراید چشم
بی‌دیدنش از دیده نیاساید چشم

ما را ز برای دیدنش باید چشم
ور دوست نبینی به چه کار آید چشم

سعدی / شـــعر پارسی

بیدار هر که گشت در ایران رود به دار
بیدار و زندگانی بی دارم آرزوست!

عارف قزوینی / شـــعر پارسی

چشمی به رهت دوخته‌ام باز که شاید
باز آیی و برهانیم از چشم به راهی

شهریار / شـــعر پارسی

بگذار دوستت بدارم
تا از اندوه دور بمانم
تا از تاریکی برهم
تا از زشتی دور شوم

نزار قبانی / شـــعر پارسی

نغمه، آرام از من دیوانه می‌سازد جدا
خواب را از دیده این افسانه می‌سازد جدا

جذبه‌ی توفیق می‌خواهی، سبک کن خویش را
کهربا کی کاه را از دانه می‌سازد جدا؟

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

من اندوهگین نیستم
خود اندوهِ عالمم
سرزمینی در سینه‌ام گریه می‌کند…

غادة السمان / شـــعر پارسی

از سَرِ بالینِ من برخیز ای نادان طبیب
دردمندِ عشق را دارو به جز دیدار نیست

امیرخسرو دهلوی / شـــعر پارسی

ای خوشا وقتی که بگشایم نظر در روی دوست
سر نَهم در خطِّ جانان، جان دهم بر بویِ دوست

من نشاطی را نمی‌جویم، به جز اندوهِ عشق
من بهشتی‌ را‌ نمی‌خواهم،‌ به غیر از کوی‌ِ دوست

فروغی بسطامی / شـــعر پارسی

آشکارا نهان کنم تا چند؟
دوست می‌دارمت به بانگ بلند

عراقی / شـــعر پارسی

یک شب هوای گریه
یک شب هوای فریاد
امشب دلم، هوای تو کرده است!

‌حسین منزوی / شـــعر پارسی

می‌خواهمش در این شب تنهایی
با دیدگان گمشده در دیدار
با درد، از تمامی خود سرشار
می‌خواهمش که بفشردم بر خویش
من شیدا را ...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

تو هرچه بپوشی به تو زیبا گردد
گر خام بود اطلس و دیبا گردد

مندیش که هرکه یک نظر روی تو دید
دیگر همه عمر از تو شکیبا گردد

سعدی / شـــعر پارسی

ای دیدنِ تو دینِ من، ای رویِ تو ایمانِ من

مولانا / شـــعر پارسی

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

مولانا / شـــعر پارسی

در هر کران من
خالی است جای تو
اینجا نشان معجزه دستهات نیست
اینجا نشانه نیست هم از جای پای تو
تنها نمی‌تپد دل من از جدایی‌ات

سیاوش کسرایی / شـــعر پارسی

ای كوه تو فرياد من امروز شنيدی
دردی ست درين سينه كه همزاد جهان است
 
از داد و وداد آن همه گفتند و نكردند
يا رب چقدر فاصله‌ی دست و زبان است
 
خون می‌چكد از ديده در اين كنج صبوری
اين صبر كه من می‌كنم افشردن جان است
 
از راه مرو سايه كه آن گوهر مقصود
گنجی‌ست كه اندر قدم راهروان است

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

مثل باران بهاری
که نمی‌گوید کِی
بی خبر در بزن و
سر زده از راه برس ...

حسین منزوی / شـــعر پارسی

هر لذتی که می‌پوشم!
یا آستینش دراز است
یا کوتاه
یا گشاد
به قد من!

هر غمی که می‌پوشم!
دقیق، انگار برای من
بافته شده
هر کجا که باشه...

شیرکو بیکس / شـــعر پارسی