نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده
من ریشه‌های تو را دریافته‌ام
با لبانت برای همه
لب‌ها سخن گفته‌ام
و دست‌هایت با دستانِ من آشناست ...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

‌هر روز دلم به زیر باری دگر است
در دیدهٔ من ز هجر خاری دگر است

من جهد همی‌ کنم قضا می‌گوید
بیرون ز کفایت تو کاری دگر است

حافظ / شـــعر پارسی

‌
زیباترین حرفت را بگو
شکنجه‌ی پنهان سکوتت را آشکار کن
و هراس مدار از آن که بگویند
ترانه‌ای بیهوده می‌خوانید.-
چراکه ترانه‌ی ما
ترانه‌ی بیهودگی نیست
چرا که عشق
حرفی بیهوده نیست.
حتی بگذار آفتاب نیز برنیاید
به خاطر فردای ما
اگر
بر ماش منتی است؛
چرا که عشق
خود فرداست
خود همیشه است.

شاملو / شـــعر پارسی

‌ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست
آیینه به دست و روی خود می‌آراست

دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت
وصلم طلبی زهی خیالی که تو راست

حافظ / شـــعر پارسی

اوضاع زشت عالم دون دیدنی نبود
آسوده آنکه در شب مستی به خواب مُرد

حزین لاهیجی / شـــعر پارسی
‌‌

زبان را مگردان به عیبِ کسان
که خود عیب داری و مردم زبان

فردوسی / شـــعر پارسی

راز درون پرده ز رندان مست پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را

حافظ / شـــعر پارسی

‌خیال در همه عالم بِرفت و باز آمد
که از حضور تو خوش‌تر ندید جایی را

سعدی / شـــعر پارسی

‌کشتیی بر آب و کشتیبانش باد
رفتن اندر وادیی یکسان نهاد

نه خله باید، نه باد انگیختن
نه ز کشتی بیم و نه ز آویختن

رودکی / شـــعر پارسی

‌غم که از راه رسید،
درِ این سینه بر او باز مکن ...
تا خدا یک‌ رگ گردن باقیست!
تا خدا هست،
به غم وعده این خانه مده...!

سهراب سپهری / شـــعر پارسی

دانه تویی، دام تویی، باده تویی، جام تویی
پخته تویی، خام تویی، خام بِمَگذار مرا

مولانا / شـــعر پارسی

می‌روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه‌ی خویش

به خـــدا میبرم از شهــر شــما
دل شوریده و دیوانه‌ی خویش

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

که اندر جهان داد گنج منست
جهان زنده از بخت و رنج منست

فردوسی / شـــعر پارسی

‌‌هزار بار گذشتی به ناز و هیچ نگفتی
که چونی ای به سرِ راهْ انتظارکشیده ...!؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهرِ دل، من به کجا سفر کنم

مولانا / شـــعر پارسی

از گلوله نمی‌پرسند
از کجا آمدہ
معذرت هم نمی‌خواهد!
از من نپرس چرا دوستت دارم
نه من می‌دانم
نه تو...

نزار قبانی / شـــعر پارسی

‌می‌گيرَدَم ز زمزمه‌ی  تو، دل.
دريا! خموش باش دگر!
دريا،
با نوحه‌های زيرِ لبی، امشب
خون می‌کنی مرا به جگر...
دريا!
خاموش باش! من ز تو بيزارم
وز آه‌های سردِ شبانگاهت
وز حمله‌های موجِ کف‌آلودت
وز موج‌های تيره‌ی جانکاهت...

شاملو / شـــعر پارسی

و خونِ من
همه سر‌ ریز می‌شود در نگاه‌های تو ...

پل الوار / شـــعر پارسی

‌جزای آن که نگفتیم شُکر روزِ وصال
شب فراق نخفتیم لاجرم زِ خیال ...

سعدی / شـــعر پارسی

نبضِ مرا بگير
و ببر نامِ خويش را

تا خون بَدل به باده شود
در رَگان من...

حسين منزوی / شـــعر پارسی