ز کدام رَه رسیدی
ز کدام دَر گذشتی
که ندیده دیده
ناگَه به درون دل فتادی...؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان سرو خمیده‌

عارف قزوینی / شـــعر پارسی

‌صبح امروز کسی گفت به من:
تو چقدر تنهایی!
گفتمش در پاسخ: تو چقدر حساسی؛
تن من گر تنهاست، دل من با دلهاست،
دوستانی دارم بهتر از برگ درخت
که دعایم گویند و دعاشان گویم،
یادشان در دل من، قلبشان منزل من…!
صافی آب مرا یاد تو انداخت، رفیق!
تو دلت سبز، لبت سرخ، چراغت روشن!
چرخ روزیت همیشه چرخان!
نفست داغ
تنت گرم
دعایت با من...

سهراب سپهری / شـــعر پارسی

حرمت نگه‌دار دلم! گلم!
كاين اشک خون‌بهای عمر رفتهٔ من است
ميراثِ من
نه به قيد قرعه
نه به حكم عرف
يك‌جا سند زده‌ام همه را
به حرمت چشمانت
به نام تو ...

حسین پناهی / شـــعر پارسی

چون عهده نمی شود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل پر سودا را

می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را

خیام / شـــعر پارسی

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم
کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم

بپرس حال من آخر چو بگذری روزی
که چون همی‌ گذرد روزگار مسکینم

سعدی / شـــعر پارسی

یکی اسبی از دوستی به عاریت خواست.

-گفت: اسب دارم اما سیاه است.
+گفت: مگر اسب سیاه را سوار نشاید؟
-گفت چون نخواهم داد، همین قدر بهانه بس است.

عبید زاکانی / شـــعر پارسی

‌
چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟
بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم

عشق ما را پی کاری به جهان آورده است
ادب این است که مشغول تماشا نشویم

پرده راز بود حرف دلیرانه زدن
با تو گستاخ ازانیم که رسوا نشویم

خون بر هم زدن اوقات بزرگان هدرست
بی حجابانه چو سیلاب به دریا نشویم

عیش ما چون سر ناخن به گشاد گره است
تا نیفتد به گره کار کسی، وا نشویم!

پای پر آبله باشد صدف بحر سراب
بهتر آن است پی عشوه دنیا نشویم

این غزل آن غزل خواجه نظیری است که گفت
تا سر شیشه می وا نشود وانشویم

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

‌‌هزار بار گذشتی به ناز و هیچ نگفتی
که چونی ای به سرِ راهْ انتظارکشیده ...!؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

وطن منشور آزادی کورش
شکوه جوشش خون سیاوش

وطن یعنی درفش کاویانی
سپید و سرخ و سبزی جاودانی

مصطفی بادکوبه‌ای / شـــعر پارسی

بندِ تنبانِ فاطی و کرست زی زی خانوم
هردو چسبانند اما این کجا و آن کجا

ایرج میرزا / شـــعر پارسی

‌به پايان رسيديم
اما، نکرديم آغاز
فرو ريخت پرها
نکرديم پرواز
ببخشای ای روشن عشق بر ما
ببخشای

شفیعی کدکنی / شـــعر پارسی

‌اين روزها
هستی و نيستی و
ميان بی‌حواسی‌های معلقم
قدم می‌زنی...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

منش هست و فرهنگ و رای و هنر
ندارد هنـر، شـاهِ بیــدادگر

فردوسی / شـــعر پارسی

امید
تکیه‌گاهی استوار می‌جُست

و هر حصار این شهر،
خشتی بود پوسیده...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

ارغوان شاخه‌ی همخونِ
جدا مانده‌ی من

آسمانِ تو
چه رنگ است امروز...؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

زندگی بر دوش ما
بار گرانی بیش نیست

عمر جاویدان
عذاب جاودانی بیش نیست...

رهی معیری / شـــعر پارسی

اگر خدا بودم نمی‌خوابیدم
و اگر خون بودم‌ می‌دویدم
تا به رگ‌های کشتگان برگردم

علیرضا طالبی پور / شـــعر پارسی

از نسیم سـحر آموختم و شعله‌ی شمع
رسم شوریدگی و شیوه‌ی شیدائی را

صبح سرمی‌کشد از پشت درختان خورشید
تا تماشا کند این بزم تماشـائی را

شهریار / شـــعر پارسی

‌زِ عشقت بند بندِ این دل دیوانه می‌لرزد
خرابم می‌کنی اما
خرابی با تو می‌ارزد ...!

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی