گفتی سپیده دم چـه دل‌انگیز ودلرباست
گفتم تبسم تو بسی دلرباتر است

گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح
گفتم که چهره‌ی تو از آن دلگشاتر است

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

ذوق صحبت، میل عشرت، سیر گل، دیدار یار
من چه دانستم که حسرت این‌قدَر دارد بهار!

فیاض لاهیجی / شـــعر پارسی

شب
در چشمان من است
به سیاهی
چشم‌ هایم نگاه کن
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت ...!

حسین پناهی / شـــعر پارسی

میان ماندن و نماندن
فاصله، تنها یک حرف ساده بود!
از قول من
به باران بی‌امان بگو:
دل اگر دل باشد
آب از آسیاب علاقه‌اش نمی‌افتد.

سیدعلی صالحی / شـــعر پارسی

دلا! من قدرِ وصلِ او ندانستم، تو می‌دانی
کنون دانستم و سودی نمی‌دارد پشیمانی!

سلمان ساوجی / شـــعر پارسی

شهر خالی‌ست ز عُشّآق بُوَد کز طَرَفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

حافظ / شـــعر پارسی

هیچکس جانا نمی‌سوزد چراغش تا به صبح
پُر مخند ای صبح صادق! بر شب تار کسی

قصاب کاشانی / شـــعر پارسی

تواضع گرچه محبوب‌ست و فضل بیکران دارد
نباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان دارد

سعدی / شـــعر پارسی

یارِ مَنی تو‌ بی‌گُمان خیز بیا به غارِ جان
جانْ که جُز از تو زنده شُد نیست وِیْ از شُمارِ جان

مولانا / شـــعر پارسی

صبا وقت سحر گویی ز کوی یار می‌آید
که بوی او شفای جان هر بیمار می‌آید.

نسیم خوش مگر از باغ جلوه می‌دهد گل را
که آواز خوش از هر سو ز خلقی زار می‌آید

عراقی / شـــعر پارسی

گفته بودند: بترسی به سرت می‌آید!
لطفا از من، تو کمی ترس به دل راه بده

محمدرضا محمدی / شـــعر پارسی

گوشه‌گیران زود در دلها تصرف می‌کنند
بیشتر دل می‌برد، خالی که بر کنج لب است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

شب مهتاب همان به که ز اندوه بمیری
تو که با ماهرخی وعده‌ی دیدار نداری

سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی

قوم از شراب مست و ز منظور بى‌نصيب
من مست از او چنان كه نخواهم شراب را

سعدى / شـــعر پارسی

به آهی می‌توان دل را ز مطلب‌ها تهی کردن
که یک قاصد برای بردن صد نامه بس باشد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

دوش آرزوی خواب خوشم بود یک زمان
امشب نظر به روی تو از خواب خوش‌تر است

سعدی / شـــعر پارسی

‏منی که لفظِ شراب از کتاب می‌شُستم
زمانه، کاتبِ دکّانِ مِى فروشم کرد

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

گل بخندید که از راست نَرنجیم ولی
هیچ عاشق سُخن سخت به معشوق نگفت!

حافظ / شـــعر پارسی

ما شعله شوق تو به صد حیله نشاندیم
دامن مزن این آتش پوشیده ما را

وحشی بافقی / شـــعر پارسی

جانا سری به دوشم و دستی به دِل گذار
آخر غمَت به دوش دل و جان کشیده‌ام

شهریار / شـــعر پارسی