انگار با تمام جهان وصل می‌شوم
در لحظه ای که می‌کشمت تنگ در بغل!

حسین منزوی / شـــعر پارسی

نثار بوسه‌ی او نقد جان چرا نکنم؟
که تا رسیده به لب، جان به لب رسیده مرا

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

درون توست اگر خلوتی و انجمنی‌ست
برون زِ خویش کجا می‌روی جهان خالی‌ست...

بیـدل دهلوی / شـــعر پارسی

با دل گفتم: «چرا نگیری کمِ عشق؟»
گفتا: «نه به اختیار باشد غمِ عشق»

گفتم: «نرسی به وصل!» گفتا: «شاید!
آواره چو من، بسی است در عالمِ عشق!»

سنایی / شـــعر پارسی

سخن بگو که من بی‌قرار خام شوم
شبیه قبل، گرفتارِ یک سلام شوم!

حسین دهلوی / شـــعر پارسی

‌زندگی را ورق بزن
زندگی را باید زندگی کرد
آنطور که دل می‌گوید!

مبادا زندگی را دست نخورده
برای مرگ بگذاری ...

سيمين بهبهانی / شـــعر پارسی

‌مشغول قتل‌عام روزها هستم
اندوه که از حد بگذرد
دیگر مهم نیست بودن یا نبودن
دوست داشتن یا نداشتن
غـرق می‌شوی در سکوت
جای گله از کسی هم نیست
«اشتباه از همان روز تولدم بود»..

صادق هدایت / شـــعر پارسی

تویی در دیده‌ام چون نور و محرومم ز دیدارت
نمی‌دانم زِ نزدیکی کنم فریاد، یا دوری!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

به اشتیاق تو جمعیتی‌ست
در دل من..
بگیر تنگ در آغوش
و قتل عامم کن...!

علیرضا بدیع / شـــعر پارسی

‌سر به زیر و
ساکت و
بی دست و پا
می رفت دل

یک نظر روی تو را دید و
حواسش پرت شد!

قيصر امين‌پور / شـــعر پارسی

من ز فکر تو به خود نیز نمی‌پردازم
نازنینا، تو دل از من به که پرداخته‌ای؟

سعدی / شـــعر پارسی

صبح ِ بی تو، رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد
بی تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد

بی تو می گویند: تعطیل است کار ِ عشق بازی
عشق، اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد

خواستم از رنجش ِ دوری بگویم، یادم آمد
عشق با آزار، خویشاوندی دیرینه دارد.

قیصر امین‌پور / شـــعر پارسی

هزار آتش و دود و غم است و نامش عشق
هزار درد و دریغ و بلا و نامش یار

مولانا / شـــعر پارسی

ماییم و آستانه عشق و سر نیاز
تا خواب خوش کرا بَرد اندر کنار دوست

حافظ / شـــعر پارسی

دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند
آیینه را رخ تو پریخانه می‌کند

دل می‌خورد غم من و من می‌خورم غمش
دیوانه غمگساری دیوانه می‌کند

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

‌تو آن وطنی هستی
که به دیگران هویت می‌دهد
و کسی که تو را دوست ندارد
بی‌وطن است!

نزار قبانی / شـــعر پارسی

صدا، صدا، صدا،
تنها صداست که می‌ماند...!

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

‌در دل و جان خانه کردی عاقبت
هر دو را دیوانه کردی عاقبت

مولانا / شـــعر پارسی

‌منِ خسته ،
چون ندارم نفسی قرار بی تو...
به کدام دل صبوری کنم
ای نگار بی تو...؟!

سعدی / شـــعر پارسی

‌گر مرا ترک کنی
من زِ غمت می سوزم ،
آسمان را به زمين
جان خودت می دوزم،
گر مرا ترک کنی
ترک نفس خواهم کرد،
بی وجود تو بدان
خانه قفس خواهم کرد...

شهریار / شـــعر پارسی