دیدی آرام، آرام، آرام
دلمان به بی‌کَسی
صدایمان به سکوت
و چشم‌هایمان به تاریکی عادت کرده‌اند! ‌

سیدعلی صالحی / شـــعر پارسی

غروب را نتوان، مرگ آفتاب انگاشت
که زندگیش فرو رفتن و سر زدن است

حسین منزوی / شـــعر پارسی

چو عمر رفته ندارم امید برگشتن
غنیمت است که گاهی به ياد می‌آیم

بیدل دهلوی / شـــعر پارسی

گفتمش در وصل خواهی کشتنم یا در فراق؟
گفت بی‌تابی مکن، خواهیم کردن زین دو یَک

فیض کاشانی / شـــعر پارسی

در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم
هر یک بَتَر از دیگر شوریده و دیوانه

مولانا / شـــعر پارسی

باران که شدى مپرس، اين خانه کيست
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست

باران که شدى، پياله‌ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست

باران! تو که از پيش خدا مى‌آیی
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست

بر درگه او چونکه بيفتند به خاک
شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست

با سوره.ى دل، اگر خدارا خواندى
حمد و فلق و نعره‌ى مستانه يکيست

اين بى‌خردان، خويش، خدا مى‌دانند
اينجا سند و قصه و افسانه يکيست

از قدرت حق، هر چه گرفتند به کار
در خلقت حق، رستم و موریانه يکيست

گر درک کنى خودت خدا را بينى
درکش نکنى، کعبه و بتخانه يکیست

مهدی مختارزاده / شـــعر پارسی

نه ری‌را جان
نامه‌ام بايد کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آينه
از نو برايت می‌نويسم
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن

سیدعلی صالحی / شـــعر پارسی

خموش وصف دل اندر بیان نمی‌گنجد
اگر به هر سر مویی دو صد زبان داری

مولانا / شـــعر پارسی

نخواستم که بگویم حدیث عشق و چه حاجت
که آب دیده‌ی سرخم بگفت و چهره‌ی زردم...

سعدی / شـــعر پارسی

اصلاً فرض که بعضی
نان از سفره و
کلمه از کتاب و
شکوفه از انار و
تبسم از لبان‌مان گرفته‌اند،
با رویاهامان چه می‌کنند؟

سیدعلی صالحی / شـــعر پارسی

شب‌های بی‌توام، شبِ گور است در خیال
ور بی تو بامداد کنم، روز محشر است

سعدی / شـــعر پارسی

جَهد کردم که دل به کَس ندهم
چه توان کرد با دو دیده‌ی باز؟

زینهار از بَلای تیرِ نظر
که چو رفت از کمان نیاید باز...

سعدی / شـــعر پارسی

چون دست نمی دَهد وصالت
دست من و دامن خیالت...

عرفی شیرازی / شـــعر پارسی

جهان بی ما بَسی بوده‌ست و باشد
برادر، جُز نکونامی میَندوز‌...

سعدی / شـــعر پارسی

آنچه می‌گویم به قدر فهم تُست
مُردم اندر حسرت فهم دُرست

مولانا / شـــعر پارسی

مرا گوئی چه سر داری، سرِ سودای او دارم
به خاک پایِ او کامید خاک پای او دارم

خاقانی / شـــعر پارسی

دانی از دولت وَصلت چه طلب دارم؟ هیچ
یاد تو مصلحت خویش ببُرد از یادم...

سعدی / شـــعر پارسی

بگذار سر به سینه‌ی من تا بگویمت
اندوه چیست، عشق کدامست، غم کجاست

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

با خستگی بساز که ما را ز روزگار
زخم آمده‌ست حاصل و مرهم نیامده‌ست

خاقانی / شـــعر پارسی