موی بشکافی به عیبِ دیگران
ور بپرسم عیبِ تو، کوری در آن...

عطار / شـــعر پارسی

گر من بروم ، تو با که آرام کنی ؟
هَمنام من اِی دوست که را نام کنی...؟

مولانا / شـــعر پارسی

من از تو روی نخواهم به دیگری آورد
که زشت باشد هر روز قبله دگرم

بلای عشق تو بر من چنان اَثر کرده‌ست
که پند عالم و عابد نمی‌کند اثرم

قیامتم که به دیوان حَشر پیش آرند
میان آن همه تشویش در تو می‌نگرم...

سعدی / شـــعر پارسی

‏به کَسی ندارم اُلفت، ز جهانیان به‌ جز تو
اگرم تو هم برانی، سَر بی‌کَسی سلامت...

رضایی کاشی / شـــعر پارسی

تواضع گر چه محبوبست و فضل بیکران دارد
نباید کرد بیش از حَد که هیبت را زیان دارد...

سعدی / شـــعر پارسی

جَهد کردم که دل به کَس ندهم
چه توان کرد با دو دیده باز؟

زینهار از بَلای تیر نظر
که چو رفت از کمان نیاید باز...

سعدی / شـــعر پارسی

کاشکی پنجه‌ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو
راهی می‌جست...

حمید مصدق / شـــعر پارسی

چون دست نمی دَهد وصالت
دست من و دامن خیالت...

عرفی شیرازی / شـــعر پارسی

تو با رقیب برو شادمان و دست‌به‌دست
که ما و غصّه رفیقانِ دوش بر دوشیم...

حکیم رشدی / شـــعر پارسی

جهان بی ما بَسی بوده‌ست و باشد
برادر، جُز نکونامی میَندوز‌...

سعدی / شـــعر پارسی

که هر کو به خونِ کیان دست آخت
زمانه به جز خاک جایش نساخت...

فردوسی / شـــعر پارسی

ز کویَت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستم
تو با اغیار خوش بنشین که من بارِ سفر بستم

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

بگفتا دل ز مِهرش کی کُنی پاک؟
بگفت آنگه که باشم خُفته در خاک

نظامی / شـــعر پارسی

آنچه می‌گویم به قدر فهم تُست
مُردم اندر حسرت فهم دُرست...

مولانا / شـــعر پارسی

دانی از دولت وَصلت چه طلب دارم؟ هیچ
یاد تو مصلحت خویش ببُرد از یادم...

سعدی / شـــعر پارسی

در پی آن همه خون
که بر این خاک چکید،
ننگ مان باد این جان
شرم مان باد این نان
ما نشستیم و تماشا کردیم...

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

جوابِ تلخ چه داری؟ بگوی و باک مَدار
که شَهد محض بود چون تو بر دهان آری

سعدی / شـــعر پارسی

‏نَذر کردم گر از این غَم به درآیم روزی
تا درِ میکده شادان و غزل‌خوان بروم

حافظ / شـــعر پارسی

اَلقصه پی شکست ما بسته صَفی
مرگ از طرفی و زندگی از طرفی

ابوسعید ابوالخیر / شـــعر پارسی