تو، عشق را به همه عاشقان می‌آموزی
ستاره را به شب و آسمان می‌آموزی

پری نئیّ و به صورت چنانی از خوبی
که حُسن را به پری‌زادگان می آموزی

تو ، آن تنی که سبک باری و لطافت را
ز یک کرشمه‌ی شیرین،به جان می‌آموزی

چگونه مهر نورزد ، دلم به ساحت تو؟
تویی که مهر به هر مهربان می‌آموزی

تو از حقیقت‌عشق آمدی، نه وهم فریب
که هم تو،علمِ یقین، با گمان می‌آموزی

تو سبز را به درختان سرو می‌گویی
تو سرخ را، به گل ارغوان می‌آموزی

تو آن جوانه‌ی خُردی که با دمیدن خود
بهار را به درخت جوان می‌آموزی

خدا و گرنه مسیحایی، ای دوباره.ی من!
چنین که با تن بی‌جان روان می‌آموزی

حسین منزوی / شـــعر پارسی

دل سودازده را راحت و آزار یکی است
خانه پردود چو شد، روز و شبِ تار یکی است
 
صائب تبریزی / شـــعر پارسی

کس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیست
در رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست

حافظ / شـــعر پارسی

در زمان ما نشد هموار وضع آسمان
طوطی ما هرگز از آیینه میدانی نداشت

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

شهر، اینک دست نیروهای نورانی‌ست.
در پس این چهرهٔ تابنده،
امّا
باطنی تاریک، دودآلود،
ظلمانی‌ست.
گر بخواهد خویشتن را
زین پلیدی هم بپیراید؛
همّتی بی‌حرف، همچون برف،
می‌باید!
‌
فریدون مشیری / شـــعر پارسی

چه‌سان جواب دل بینوای خویش دهیم
که خون ناحق صد آرزو به گردن ماست

اسیر شهرستانی / شـــعر پارسی
🎥 مشق شب (۱۳۶۷)

علاجِ عاشقِ دلگیر سیرِ بستان نیست
به چشمِ تنگدلان غنچه کم ز پیکان نیست

کلیم‌ کاشانی / شـــعر پارسی

صحبت ناجنس آتش را به فریاد آورد
آب در روغن چو باشد می‌کند شیون چراغ

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

همچنان داغ جدایی جگرم می‌سوزد
مگرم دست چو مرهم بنهی بر دل ریش

سعدی / شـــعر پارسی

بی‌کسی دل‌های غمگین را کند غمخوارِ هم
غم دلِ ما را نوازش کرد و دل غم را نواخت

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

این مجلسِ عیش بی تو سرد است بیا...

مولانا / شـــعر پارسی

جنونی کو که آتش در دل پر شورم اندازد؟
ز عقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد!

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم
اکنون که پیدا کرده‌ام، بنشین تماشایت کنم

فریدون مشیری / شـــعر پارسی

دل نباشد تن چـه داند گفت‌و‌گو؟!

مولانا / شـــعر پارسی

عیش ما نیست چو بلبل به بهاران موقوف
هر کجا لاله‌رخی هست گلستان آنجاست

صائب تبريزی / شـــعر پارسی

گاهی مجبوریم بپذیریم برخی آدم‌ها فقط می‌توانند در قلبمان بمانند نه در زندگیمان.

سیلویا پلات / شـــعر پارسی

گاهی تو را کنار خود احساس می‌کنم
اما چقدر دل‌خوشی خواب‌ها کم است

محمدعلی بهمنی / شـــعر پارسی

آتش از گرمی افسانه من گوش گرفت
گوش هر خام کجا لایق اسرار من است؟

هر که گم کرد غمی، در دل من می یابد
وعده گاه غم عالم دل افگار من است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

جان عاشق در تن خاکی چه سان گیرد قرار؟
موج دریا دیده را بستن به ساحل مشکل است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

رنگین‌تر از حناست بهار و خزان ما
بر دست خویش بوسه دهد باغبان ما

چون صبح، در محبت خورشید صادقیم
این تب برون نمی‌رود از استخوان ما

صائب تبريزى / شـــعر پارسی