هزار نامه نوشتم بدون ختم کلام
حديث شوق به پایان رساندنش سخت است

سجاد سامانی / شـــعر پارسی

ای قراری داده ره را گام گام
خامِ خامی خامِ خامی خامِ خام

چون بدیدی گردش سنگ‌آسیا
آب جو را هم ببین آخر بیا

مولانا / شـــعر پارسی

زین‌سان که رقص می‌کنم از شادی خیال
در نعمتِ وصال گر اُفتم چه‌ها کنم...

طالب آملی / شـــعر پارسی

جـان جان
بیا مـیان جـان باش...

مولانا / شـــعر پارسی

بیگانه پروری چو تو در کاینات نیست
بیچاره عاشقی که شود آشنای تو

شادم به مرگ خود که هلاک تو می‌شوم
با زندگی خوشم که بمیرم برای تو...

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

داروی دل چیست؟
گفت: از مردمان دور بودن.

«ذکر بایزید بسطامی»

تذکرة‌الاولیاء عطار / شـــعر پارسی

با صد‌هزار جلوه برون آمدی که من
با صد‌هزار دیده تماشا کنم تو را

فروغی بسطامی / شـــعر پارسی

گفتمش کاخر دل گمگشته‌ام را باز ده
گفت باری این بضاعت در جهان نایاب نیست

خواجوی کرمانی / شـــعر پارسی

شوربختی بین که با این سینهٔ پُر‌زخم و داغ
رو به هر جانب که می‌آرم نمکدان چیده است

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

ما نام خود ز صفحه دلها سترده‌ایم
در دفتر جهان ورق باد برده‌ایم

چون سرو تازه روی درین بوستان‌سرا
در راه گرم و سرد جهان پا فشرده‌ایم

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

شده‌ام سپند حسنت
وطنم میان آتش...

مولانا / شـــعر پارسی

مَرا هَم جان تویی، هَم زندگانی...

نظامی / شـــعر پارسی

سخن این است که ما بی‌تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیک خبرگیر و سخن بازرسان

حافظ / شـــعر پارسی

به حسن تو نباشد یار دیگر
درآ ای ماه خوبان بار دیگر

مرا غیر تماشای جمالت
مبادا در دو عالم کار دیگر

مولانا / شـــعر پارسی

ما با امید صبح وصال تو زنده‌ایم
ما را ز هول این شب هجران نگاه دار

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

تو آبِ حیاتی
همه خلقان ماهی...

مولانا / شـــعر پارسی

تارهای بی‌کوک و
کمانِ بادِ ول‌نگار
باران را
گو بی‌آهنگ ببار!
غبارآلوده، از جهان
تصویری باژگونه در آب‌گینه‌ی بی‌قرار
باران را
گو بی‌مقصود ببار!

احمد شاملو / شـــعر پارسی

یک پنجره برای من کافیست ...
از اینه بپرس نام نجات دهنده‌ات را ...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

به دو صد بام برآیم به دو صد دام درآیم
چه کنم آهوی جانم سر صحرای تو دارد

مولانا / شـــعر پارسی

آینه کیست تا تو را در دلِ خویش جا دهد؟

مولانا / شـــعر پارسی