مرا نتوان به ناز و سر گرانی صید خود کردن
نگردم گرد معشوقی که گرد دل نمیگردد
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
نگردم گرد معشوقی که گرد دل نمیگردد
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
❤9😁8
❤14
❤9👍3
صدای کیست که اینسان، دهان گشوده به پندم؟
سزد که لال کُنیدش، که گشته گوشم از او کر!
من این میانهطلب را، چو نقطه، هیچ شمارم
که سمتوسوی ندارد درین محیطِ مُدوّر
سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی
سزد که لال کُنیدش، که گشته گوشم از او کر!
من این میانهطلب را، چو نقطه، هیچ شمارم
که سمتوسوی ندارد درین محیطِ مُدوّر
سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی
❤13👏3👍1
مرا چه قرب که در انتظار روی تو باشم
همین تمام که بر رهگذار کوی تو باشم
مرا چه حدِّ رسیدن بدان وصال همایون
همین بس است که دائم به جستوجوی تو باشم
ابنحسام خوسفی / شـــعر پارسی
همین تمام که بر رهگذار کوی تو باشم
مرا چه حدِّ رسیدن بدان وصال همایون
همین بس است که دائم به جستوجوی تو باشم
ابنحسام خوسفی / شـــعر پارسی
❤9👍2
❤13
مکن پهلو به بستر آشنا صائب چو بیدردان
سری چون غنچه بر زانو بِنِه رندانه در شبها
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
سری چون غنچه بر زانو بِنِه رندانه در شبها
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
❤9👍2😁1
پارهی دل تا به دل بند است، فکر چاره کن
برگِ گل چون ریخت، نتوانش دگر پیوند کرد
صیدی تهرانی / شـــعر پارسی
برگِ گل چون ریخت، نتوانش دگر پیوند کرد
صیدی تهرانی / شـــعر پارسی
👍12❤1
❤14
❤8
❤16