❤20🔥1
بیعشق نشاط و طرب افزون نشود
بیعشق وجودْ خوب و موزون نشود
صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد
بیجنبشِ عشق دُرِّ مکنون نشود
مولانا / شـــعر پارسی
بیعشق وجودْ خوب و موزون نشود
صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد
بیجنبشِ عشق دُرِّ مکنون نشود
مولانا / شـــعر پارسی
❤14
میآیم
میآیم
میآیم
و آستانه پر از عشق میشود
و من در آستانه به آنها
که دوست میدارند
و دختری که هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ایستاده
سلامی دوباره خواهم داد...
فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی
میآیم
میآیم
و آستانه پر از عشق میشود
و من در آستانه به آنها
که دوست میدارند
و دختری که هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ایستاده
سلامی دوباره خواهم داد...
فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی
❤12👏1
❤15
در وصل جمالش گل خندان منست
در هجر خیالش دل و ایمان منست
دل با من ومن با دل ازو درجنگیم
هریک گوئیم که آن صنم آن منست
مولانا / شـــعر پارسی
در هجر خیالش دل و ایمان منست
دل با من ومن با دل ازو درجنگیم
هریک گوئیم که آن صنم آن منست
مولانا / شـــعر پارسی
❤10🔥1
❤7🔥4😭2
ما مقیم درِ میخانۀ عشقیم هنوز
مست از بادۀ پیمانۀ عشقیم هنوز
عاشقی شیوۀ ما باده کشی پیشه ماست
در جهان شهره و افسانۀ عشقیم هنوز
کس خبردار ز احوالِ دلِ ما نشود
بیخود و واله و دیوانۀ عشقیم هنوز
شمعِ عشقست فروزنده و سوزنده مدام
بال و پر سوخته، پروانۀ عشقیم هنوز
جان به کف، خنده به لب، شعله به دل، شور به سر
جان فدا در رهِ جانانۀ عشقیم هنوز
ما خرابات نشینان به سماوات رویم
گر چه خاکِ در میخانۀ عشقیم هنوز
صابر از مرحمتِ دوست ثناخوان شد و گفت
محرمِ مجلسِ شاهانۀ عشقیم هنوز
صابر کرمانی / شـــعر پارسی
مست از بادۀ پیمانۀ عشقیم هنوز
عاشقی شیوۀ ما باده کشی پیشه ماست
در جهان شهره و افسانۀ عشقیم هنوز
کس خبردار ز احوالِ دلِ ما نشود
بیخود و واله و دیوانۀ عشقیم هنوز
شمعِ عشقست فروزنده و سوزنده مدام
بال و پر سوخته، پروانۀ عشقیم هنوز
جان به کف، خنده به لب، شعله به دل، شور به سر
جان فدا در رهِ جانانۀ عشقیم هنوز
ما خرابات نشینان به سماوات رویم
گر چه خاکِ در میخانۀ عشقیم هنوز
صابر از مرحمتِ دوست ثناخوان شد و گفت
محرمِ مجلسِ شاهانۀ عشقیم هنوز
صابر کرمانی / شـــعر پارسی
❤16👌1
دهانی که می گوید دوستاَت میدارم
چه شکلی دارد؟
دستهایی که طرحِ آغوش میسازند
به چه رنگ است؟
آری
هیچچیز و هیچکس
یادمان نیست
فقط صدایی روشن
در شبی زلال را
به خاطر میآوری
صدایی که مینواخت صلح
و میگفت: آزادی!
-یانیس ریتسوس
چه شکلی دارد؟
دستهایی که طرحِ آغوش میسازند
به چه رنگ است؟
آری
هیچچیز و هیچکس
یادمان نیست
فقط صدایی روشن
در شبی زلال را
به خاطر میآوری
صدایی که مینواخت صلح
و میگفت: آزادی!
-یانیس ریتسوس
❤11👏1
چشمت که فسون و رنگ میبازد از او
افسوس که تیر جنگ میبارد از او
بس زود ملول گشتی از همنفسان
آه از دل تو که سنگ میبارد از او
حافظ / شـــعر پارسی
افسوس که تیر جنگ میبارد از او
بس زود ملول گشتی از همنفسان
آه از دل تو که سنگ میبارد از او
حافظ / شـــعر پارسی
❤12
سوختم ز اَفسردگی یارب درین محفل، کجاست
سینهی گرمی که بِتوان کرد اَزو روشن چراغ؟
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
سینهی گرمی که بِتوان کرد اَزو روشن چراغ؟
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
❤7😭3👏2
میشود یک روز که باران میبارد،
در قهوهخانهای سبز چای سرخ نوشید
و به کسی اندیشید که با موهای پریشان
و چشمهای سیاه ریز
با پیراهن قهوهای در کتاب هنر آشپزی
به دنبال رد پایی از خرس نیستی میگردد!
میشنوی؟ انگار صدای شیون میآید! گوش کن!
«به وقت گرینویچ»
حسین پناهی / شـــعر پارسی
در قهوهخانهای سبز چای سرخ نوشید
و به کسی اندیشید که با موهای پریشان
و چشمهای سیاه ریز
با پیراهن قهوهای در کتاب هنر آشپزی
به دنبال رد پایی از خرس نیستی میگردد!
میشنوی؟ انگار صدای شیون میآید! گوش کن!
«به وقت گرینویچ»
حسین پناهی / شـــعر پارسی
❤10🕊1
دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند
هزار فتنه به هر گوشهای برانگیزند
چگونه انس نگیرند با تو آدمیان
که از لطافت خوی تو وحش نگریزند
چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر
حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند
غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن
به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند
تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس
کز اشتیاق جمالت چه اشک میریزند
قرار عقل برفت و مجال صبر نماند
که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند
مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق
دو خصلتند که با یک دگر نیامیزند
رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی
که شرط نیست که با زورمند بستیزند
سعدی / شـــعر پارسی
هزار فتنه به هر گوشهای برانگیزند
چگونه انس نگیرند با تو آدمیان
که از لطافت خوی تو وحش نگریزند
چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر
حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند
غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن
به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند
تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس
کز اشتیاق جمالت چه اشک میریزند
قرار عقل برفت و مجال صبر نماند
که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند
مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق
دو خصلتند که با یک دگر نیامیزند
رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی
که شرط نیست که با زورمند بستیزند
سعدی / شـــعر پارسی
❤21
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آن که رو در خلوت آیینه تنها کرده است
کاش میدانست تنهایی چه با ما میکند...
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
کاش میدانست تنهایی چه با ما میکند...
صائب تبریزی / شـــعر پارسی
❤5😭1