اشک خونین بنمودم به طبیبان گفتند
درد عشق است و جگرسوز دوایی دارد

ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق
هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد

حافظ / شـــعر پارسی

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یک موی تو را به هر دو عالم ندهم

مولانا / شـــعر پارسی

از مِی عشقت چنان مَستم که نیست
تا قیامت روی هشیاری مَرا

عطار نیشابوری / شـــعر پارسی

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار
کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

حافظ / شـــعر پارسی

بوی تو می‌دهد آغوش خالی‌ام!

افشین یداللهی / شـــعر پارسی

عید هر کس
آن مهی باشد
که او قربان اوست

مولانا / شـــعر پارسی

بیا آب شو مثل یک واژه در سطرِ خاموشی‌ام!
بیا ذوب کن در کفِ دستِ من جرمِ نورانیِ عشق را
مرا گرم کن ...

سهراب سپهری / شـــعر پارسی

گفتم از ورطه عشقت به صبوری به‌درآیم
باز می‌بینم و دریا نه پدیدست کرانش

عهد ما با تو نه عهدی که تَغَیُر بپذیرد
بوستانی‌ست که هرگز نزند باد خزانش

سعدی / شـــعر پارسی