برسان سلامِ ما را به رفوگرانِ هجران
که هنوز پاره دل دو سه بخیه کار دارد

شهریار / شـــعر پارسی

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دام و دد ملولم و انسانم آرزوست

زین همرهان سست‌ عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

گفتم که یافت می‌نشود جسته‌ایم ما
گفت آنچه یافت می‌نشود، آنم آرزوست

مولانا / شـــعر پارسی

دیگر
چگونه مستیِ
یک بوسه ی تو را
دراین سکوت تلخ و
سیه جست وجو کنم..

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

نه اندیشه یابد بدو نیز راه
که او برتر از نام و از جایگاه

فردوسی / شـــعر پارسی

چون تو می‌دانی که درمان من سرگشته چیست
دردم از حد شد چه می‌سازی تو درمان مرا

عطار / شـــعر پارسی

صد بار بگفتم به غلامان درت
تا آینه دیگر نگذارند برت

ترسم که ببینی رخ همچون قمرت
کس باز نیاید دگر اندر نظرت

سعدی / شـــعر پارسی

شَرف و ذات به تقلید، نگردد حاصل!
‏گاو و خر را نکند خوردنِ گندم آدم

غنی کشمیری / شـــعر پارسی

عشقست مرا بهینه‌تر کیش بتا
نوشست مرا ز عشق تو نیش بتا

من می‌باشم ز عشق تو ریش بتا
نه پای تو گیرم نه سر خویش بتا

سنایی / شـــعر پارسی

‌ای در دلم نشسته از تو كجا گريزم؟

مولانا / شـــعر پارسی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

سعدی / شـــعر پارسی

من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

‌تو آن وطنی هستی
که به دیگران هویت می‌دهد
و کسی که تو را دوست ندارد
بی‌وطن است!

نزار قبانی / شـــعر پارسی

حیات زنده غنیمت شمر که باقی عمر
چو برف بر سر کوهست روی در نقصان!

سعدی / شـــعر پارسی

‌و عشق
اگر با حضور همین روزمرگی‌ها
عشق بماند!
عشق است ...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

‌تو تمنای من و یار من و جان منی
پس بمان تا که نمانم به تمناى کسى

مولانا / شـــعر پارسی

‌به تو که می‌رسم، مکث می‌کنم...
انگار در زیبایی‌ات چیزی جا گذاشته‌ام...
مثلا در صدایت آرامش،
یا در چشم‌هایت زندگی...

نیمایوشیج / شـــعر پارسی

‌دورترین فاصله در دنیا
حتی فاصله‌ی مرگ و زندگی نیست
فاصله‌ی من است با تو
وقتی روبرویت ایستاده‌ام
و دوستت دارم
بی آنکه تو بدانی ...!

رابیندرانات تاگور / شـــعر پارسی

نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده
من ریشه‌های تو را دریافته‌ام
با لبانت برای همه
لب‌ها سخن گفته‌ام
و دست‌هایت با دستانِ من آشناست ...

احمد شاملو / شـــعر پارسی

‌هر روز دلم به زیر باری دگر است
در دیدهٔ من ز هجر خاری دگر است

من جهد همی‌ کنم قضا می‌گوید
بیرون ز کفایت تو کاری دگر است

حافظ / شـــعر پارسی

‌
زیباترین حرفت را بگو
شکنجه‌ی پنهان سکوتت را آشکار کن
و هراس مدار از آن که بگویند
ترانه‌ای بیهوده می‌خوانید.-
چراکه ترانه‌ی ما
ترانه‌ی بیهودگی نیست
چرا که عشق
حرفی بیهوده نیست.
حتی بگذار آفتاب نیز برنیاید
به خاطر فردای ما
اگر
بر ماش منتی است؛
چرا که عشق
خود فرداست
خود همیشه است.

شاملو / شـــعر پارسی