‌زِ عشقت بند بندِ این دل دیوانه می‌لرزد
خرابم می‌کنی اما
خرابی با تو می‌ارزد ...!

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

‌ز من مپرس کیَم، یا کجا دیارِ من است
ز شهرِ عشقم و دیوانگی شعارِ من است

منم ستارهٔ شام و تویی سپیدهٔ صبح
همیشه سویِ رهت چشم انتظار من است

سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی

مردی را کنیزکی رقاصه آوردند. گفت: آیا دست تو را هنری باشد؟

گفت: نه، مرا هنر در پاست.

عبید زاکانی / شـــعر پارسی

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض
پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

حافظ / شـــعر پارسی

صـد آرزو به گرد دلم در طواف بود
از حیـرت جمال تـو بی‌آرزو شدم

صائب تبریزی / شـــعر پارسی

‌در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور
مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می‌خواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه.
دورها آوایی است، که مرا می‌خواند.

سهراب سپهری / شـــعر پارسی

پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است
گردنده فلک نیز بکاری بوده است

هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین
آن مردمک چشم نگاری بوده است

خیام / شـــعر پارسی

گویند که هرچیز به هنگام بود خوش
ای عشق، چه چیزی که خوشی در همه هنگام

سعدی / شـــعر پارسی

گر بوسه به من بخشی دانی به چه می‌ماند؟
مرغی که گَهِ کشتن‌، قاتل دهدش آبی

ملک‌الشعرای بهار / شـــعر پارسی

گفتم ز عشقبازی در کس نشان نديدم
زد بوسه بر لبانم گفتا نشانه با من

مهدی سهیلی / شـــعر پارسی

اگر پادشا را بُوَد پیشه داد
بُوَد بی‌گمان هرکس از داد، شاد

فردوسی / شـــعر پارسی

بـی روی تـو خورشید جهـان‌سـوز مبـاد
هم بـی تـو چراغ عالم افـروز مبـاد

با وصل تـو کس چـو من بد آمـوز مبـاد
روزی که تـو را نبینم آن روز مبـاد

رودکی / شـــعر پارسی

‌‌‏به ساعت‌ها بگویید بخوابند
‏بیهوده زیستن را؛
‏نیازی به شمارش نیست ...
‏
احمد شاملو / شـــعر پارسی

‌امروز به پايان مى‌رسد
از فردا برايم چيزى نگو
من نمى‌گويم
فردا روز ديگرى ست
فقط مى‌گويم
تو روز ديگرى هستى
تو فردايى
همان كه بايد به خاطرش
زنده بمانم

جبران خليل جبران / شـــعر پارسی

‌ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﻋﺸﻘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﭼﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﯽﮔﺮﯾﺰﯼ ﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺩﺭ ﻃﻠﺒﺖ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺎﻃﻞ ﺩﺍﺭﻡ

ﻓﺮﻭﻍ ﻓﺮﺧﺰﺍﺩ / شـــعر پارسی

حق با تو بود!
می‌بایست می‌خوابیدم!
اما مادربزرگ‌ها گفته‌اند:
چشم‌ها، نگهبان دل‌هایند!

حسین پناهی / شـــعر پارسی

از رنجی خسته‌ام که از آنِ من نیست
‏بر خاکی نشسته‌ام که از آنِ من نیست

‏با نامی زیسته‌ام که از آنِ من نیست
‏از دردی گریسته‌ام که از آنِ من نیست

احمد شاملو / شـــعر پارسی

ﻭﻗﺘﯽ
ﺗﻮ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ،
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻋﺸﻖ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ،
ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﻧﺎﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺖ ....

حسین منزوی / شـــعر پارسی

‌دلتنگم و با هیچ کسم میل سخن نیست
کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست

وحشی بافقی / شـــعر پارسی

عبید زاکانی می‌فرماید: واعظی در بلخ، منبر می‌گفت که ای مردم، هر که نماز خواند به بهشت اندر شود و او را آنجا حوری دهند چنان باریک‌میان و بلندبالا که سرش در بلخ باشد و پایش در بغداد!

روستایی‌ای در مسجد بود. برخاست و گفت: ای شیخ، من آن نماز نخوانم و بدان بهشت نروم و آن قحبه نخواهم که ندانم چون به بلخ‌ او را ببوسم، چه کسی در بغداد او را بگاید!

عبید زاکانی / شـــعر پارسی