ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی
هر چند که بالغ شدی آخر تو همانی

شکرانه‌ی زورآوری روز جوانی
آن است که قدر پدر پیر بدانی

سعدی / شـــعر پارسی

دریاب مرا ای دوست ای دستِ رهاننده
تا تخته برم بیرون از ورطه توفانها

حسین منزوی / شـــعر پارسی

چون نگهبانی
که در کف مشعلی دارد
می‌خرامد شب!
میان شهر خواب‌آلود
خانه‌ها با روشنایی‌هایِ رویایی
یک به یک در گیر و‌ دار
بوسه‌ی بدرود ...

فروغ فرخزاد / شـــعر پارسی

من بودم و
دل بود و
کناری و
فراغی
این عشق کجا بود
که ناگه به میان جست؟!

وحشی بافقی / شـــعر پارسی

تلخ کنی دهانِ من قند به دیگران دهی
نم ندهی به کشتِ من آب به این و آن دهی

مولانا / شـــعر پارسی

چون چرخ به کام یک خردمند نگشت
خواهی تو فلک هفت شمر خواهی هشت

چون باید مرد و آرزوها همه هشت
چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت

خیام / شـــعر پارسی

در
دو چشمِ من
نشین؛
ای آن که
از من
من‌تری...

مولانا / شـــعر پارسی

تا نیمه‌های شب
کجای تاریکی پرسه می‌زنی
برای فرار از خود، آفتاب…؟
هرجا قدم می‌گذاری
روشن می‌شود
به خودت سری بزن
آیینه‌ها
روزها
کمتر خسته می‌شوند.

افشین یدالهی / شـــعر پارسی

از رستم پیروز همین بس که بپرسند
از کشتن سهراب به تهمینه چه گفتی؟

فاضل نظری / شـــعر پارسی

‏روزی که جمال دلبرم دیده شود
‏از فرق سرم تا به قدم دیده شود

‏تا من به هزار دیده رویش نگرم
‏آری، به دو دیده، دوست کم دیده شود
‏
ابوسعید ابوالخیر / شـــعر پارسی

نه یوسفم، نه سیاوش، به نفس كشتن و پرهیز
كه آورد دلم ای دوست! تاب وسوسه‌هایت

حسین منزوی /‌ شـــعر پارسی

با همین دست، به دستان تو عادت کردم
این گناه است ولی جان تو عادت کردم

علی‌اکبر رشیدی / شـــعر پارسی

همچون انار، خون دل از خویش می‌خوریم
غم پروریم! حوصله‌ی شرح قصه نیست!

فاضل‌ نظری / شـــعر پارسی

تو می‌روی و دل ز دست می‌رود
مرو
که با تو هر چه هست می‌رود ...

هوشنگ ابتهاج/ شـــعر پارسی

خُفته است در تنم هَمه رگ‌های آرزو ...

سیمین بهبهانی / شـــعر پارسی

‌امروز بیشتر از دیروز دوستت می‌دارم …
و فردا بیشتر از امروز!
و این ضعف من نیست قدرت توست!

احمد شاملو / شـــعر پارسی

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد
تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد

خون می‌رود نهفته ازین زخم اندرون
ماندم خموش و آه که فریاد داشت درد

هوشنگ ابتهاج / شـــعر پارسی

ای بغض فروخورده مرا مرد نگه‌ دار
تا دست خداحافظی‌اش را بفشارم

فاضل نظری / شـــعر پارسی

قصه نيستم که بگویی
نغمه نيستم که بخوانی
صدا نيستم که بشنوی
يا چيزی چنان که ببينی
يا چيزی چنان که بدانی …

من دردِ مشترک‌ام
مرا فرياد کن!

احمد شاملو / شـــعر پارسی

زمانه دوخت لبم را به ریسمان سکوت
که قیمتم بشناسد به امتحان سکوت

منی که خاک نشین بودم از تجلی عشق ...
گذشته‌ام از فلک هم  به نردبان سکوت

نهفته باید و بنهفتم آنچه را دیدم
که عهد عهد غم است و زمان زمان سکوت

شهریار / شـــعر پارسی