بیست‌ونهمین دکترای افتخاری‌ام را به مادرانی تقدیم می‌کنم که در دی‌ماه ۱۴۰۴ فرزندانشان را از دست دادند
🔹در سفر به آرژانتین، بیست‌ونهمین دکترای افتخاری خود را از دانشگاه «دومینگو فاوستینو سارمینتو» در بوینس‌آیروس دریافت کردم؛ دانشگاهی که نام یکی از رؤسای جمهور پیشین این کشور را بر خود دارد؛ شخصیتی که در گسترش آموزش عمومی و توسعه فرهنگی و اقتصادی آرژانتین نقش مهمی ایفا کرد.
🔹این افتخار را به مادران دادخواهی تقدیم می‌کنم که در دی‌ماه ۱۴۰۴ فرزندانشان را از دست دادند؛ مادرانی که هیچ عنوان و تقدیری نمی‌تواند از اندوه آنان بکاهد. در لحظه دریافت این دیپلم، به یاد ایشان و جای خالی فرزندانشان بودم و به مسئولیتی که برای زنده نگه‌داشتن یاد جان‌باختگان و پیگیری دادخواهی بر عهده داریم تاکید کردم.
🔹در سخنرانی هنگام دریافت دیپلم، از اعتماد رئیس و اعضای شورای عالی دانشگاه که مرا شایسته چنین افتخاری دانستند، سپاسگزاری کردم. از دموکراسی در ایران سخن گفتم و توضیح دادم که استقرار آن، علاوه بر زندگی مردم ایران، می‌تواند بر آرامش منطقه و اقتصاد بین‌المللی نیز تأثیری مثبت بگذارد. تاکید کردم که مردم ایران با سیاست‌های جاه‌طلبانه حکومت مخالف‌اند و با هیچ کشوری سر جنگ ندارند. آنان می‌خواهند در کشور خود آزادانه زندگی کنند، برای آینده‌شان تصمیم بگیرند و با مردم دیگر کشورها رابطه‌ای بر پایه احترام و منافع متقابل داشته باشند. سیاست‌هایی که کشور را پیوسته در معرض تنش و جنگ قرار می‌دهد، بیانگر خواست مردم ایران نیست.
🔹بسته‌شدن تنگه هرمز نیز به نفع مردم ایران و جهان نیست. اختلال در این مسیر، بر تجارت و تامین انرژی اثر می‌گذارد و هزینه‌های آن به زندگی مردم راه پیدا می‌کند؛ دموکراسی در ایران به معنای آن است که مردم بتوانند درباره چنین تصمیم‌هایی حرف بزنند، بر عملکرد حکومت نظارت کنند و مسئولان را در برابر پیامد سیاست‌هایشان پاسخگو نگه دارند. تصمیم‌هایی که زندگی میلیون‌ها انسان را در ایران و بیرون از مرزهای آن تحت تأثیر قرار می‌دهد، نباید بدون رضایت و نظارت مردم گرفته شود.
🔹روزی که مردم ایران قدرت را در دست بگیرند و دموکراسی در کشور برقرار شود، امکان آن فراهم خواهد شد که توان و ثروت ایران صرف رفاه مردم، آبادانی کشور و همکاری با جهان شود. باور دارم ایران دموکراتیک می‌تواند به آرامش در داخل، صلح در منطقه و بهبود وضعیت اقتصاد جهانی کمک کند. مردم ایران با هیچ ملتی سر جنگ ندارند و حق دارند این خواست را در سیاست کشورشان نیز محقق کنند.
@ShirinEbadiofficial
🔹در سفر به آرژانتین، بیست‌ونهمین دکترای افتخاری خود را از دانشگاه «دومینگو فاوستینو سارمینتو» در بوینس‌آیروس دریافت کردم؛ دانشگاهی که نام یکی از رؤسای جمهور پیشین این کشور را بر خود دارد؛ شخصیتی که در گسترش آموزش عمومی و توسعه فرهنگی و اقتصادی آرژانتین نقش مهمی ایفا کرد.
🔹این افتخار را به مادران دادخواهی تقدیم می‌کنم که در دی‌ماه ۱۴۰۴ فرزندانشان را از دست دادند؛ مادرانی که هیچ عنوان و تقدیری نمی‌تواند از اندوه آنان بکاهد. در لحظه دریافت این دیپلم، به یاد ایشان و جای خالی فرزندانشان بودم و به مسئولیتی که برای زنده نگه‌داشتن یاد جان‌باختگان و پیگیری دادخواهی بر عهده داریم تاکید کردم.
🔹در سخنرانی هنگام دریافت دیپلم، از اعتماد رئیس و اعضای شورای عالی دانشگاه که مرا شایسته چنین افتخاری دانستند، سپاسگزاری کردم. از دموکراسی در ایران سخن گفتم و توضیح دادم که استقرار آن، علاوه بر زندگی مردم ایران، می‌تواند بر آرامش منطقه و اقتصاد بین‌المللی نیز تأثیری مثبت بگذارد. تاکید کردم که مردم ایران با سیاست‌های جاه‌طلبانه حکومت مخالف‌اند و با هیچ کشوری سر جنگ ندارند. آنان می‌خواهند در کشور خود آزادانه زندگی کنند، برای آینده‌شان تصمیم بگیرند و با مردم دیگر کشورها رابطه‌ای بر پایه احترام و منافع متقابل داشته باشند. سیاست‌هایی که کشور را پیوسته در معرض تنش و جنگ قرار می‌دهد، بیانگر خواست مردم ایران نیست.
🔹بسته‌شدن تنگه هرمز نیز به نفع مردم ایران و جهان نیست. اختلال در این مسیر، بر تجارت و تامین انرژی اثر می‌گذارد و هزینه‌های آن به زندگی مردم راه پیدا می‌کند؛ دموکراسی در ایران به معنای آن است که مردم بتوانند درباره چنین تصمیم‌هایی حرف بزنند، بر عملکرد حکومت نظارت کنند و مسئولان را در برابر پیامد سیاست‌هایشان پاسخگو نگه دارند. تصمیم‌هایی که زندگی میلیون‌ها انسان را در ایران و بیرون از مرزهای آن تحت تأثیر قرار می‌دهد، نباید بدون رضایت و نظارت مردم گرفته شود.
🔹روزی که مردم ایران قدرت را در دست بگیرند و دموکراسی در کشور برقرار شود، امکان آن فراهم خواهد شد که توان و ثروت ایران صرف رفاه مردم، آبادانی کشور و همکاری با جهان شود. باور دارم ایران دموکراتیک می‌تواند به آرامش در داخل، صلح در منطقه و بهبود وضعیت اقتصاد جهانی کمک کند. مردم ایران با هیچ ملتی سر جنگ ندارند و حق دارند این خواست را در سیاست کشورشان نیز محقق کنند.
@ShirinEbadiofficial
علی پیشه‌ورزاده، معترض محکوم به اعدام در زندان لاکان رشت را، فراموش نکنیم
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با نهم نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با نهم نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
۱۹ ساله بود که بازداشتش کردند؛ حالا در ۲۰ سالگی به اعدام محکوم شده است!
🔹ابوالفضل صداقت، متولد ۱۰ اسفند ۱۳۸۴، هنگام بازداشت در اعتراضات دی‌ماه هنوز ۲۰ سالش نشده بود. جوانی که باید سال‌های پیش روی زندگی‌اش را تجربه کند، اکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد زیر حکم اعدام است. شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد به ریاست حسین یزدان‌خواه، ابوالفضل را به همراه متین فرنیان، جوان ۲۳ ساله، و وحید خدری‌خواه، ۳۴ ساله، به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم کرده است.
🔹ابوالفضل حتی از داشتن وکیل انتخابی محروم بوده و وکیلی تسخیری برای او تعیین کرده‌اند. درباره مدارک اثبات اتهامات این سه نفر و چگونگی رسیدگی به پرونده نیز اطلاعات روشنی منتشر نشده است. وحید خدری‌خواه نیز پیش از بازداشت در جریان اعتراضات هدف گلوله قرار گرفته و مجروح شده بود. اکنون او هم با حکم مرگ روبه‌روست.
جمهوری اسلامی در خیابان به جوانان معترض شلیک می‌کند و در زندان برای بازماندگان همان اعتراضات حکم اعدام صادر می‌کند.
🔹این احکام را نمی‌توان جدا از وضعیت سیاسی کشور و فشار فزاینده بر حکومت دید. هرچه نارضایتی عمومی و فشارهای داخلی و بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی بیشتر می‌شود، دستگاه سرکوب با شدت بیشتری به جان معترضان می‌افتد. به‌جای پاسخگویی درباره کشتار دی‌ماه، بازداشت‌شدگان آن روزها را به مرگ محکوم می‌کند تا با ترساندن جامعه، از شکل‌گیری اعتراضات تازه جلوگیری کند.
🔹همین دیروز سه بازداشت‌شده دیگر اعتراضات دی‌ماه در کرج اعدام شدند. هم‌زمان از مشهد خبر می‌رسد که جوانان دیگری زیر حکم مرگ هستند. گویی دستگاه قضایی مامور شده است هزینه بحران‌های حکومت را از جان جوانانی بگیرد که گناهی جز مطالبه‌ی یک زندگی عادی و با کرامت نداشته‌اند.
🔹خواهان لغو فوری احکام اعدام ابوالفضل صداقت، متین فرنیان و وحید خدری‌خواه هستم. از نهادهای بین‌المللی حقوق بشری می‌خواهم برای جلوگیری از اجرای این احکام اقدام فوری کنند.
@ShirinEbadiofficial
🔹ابوالفضل صداقت، متولد ۱۰ اسفند ۱۳۸۴، هنگام بازداشت در اعتراضات دی‌ماه هنوز ۲۰ سالش نشده بود. جوانی که باید سال‌های پیش روی زندگی‌اش را تجربه کند، اکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد زیر حکم اعدام است. شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد به ریاست حسین یزدان‌خواه، ابوالفضل را به همراه متین فرنیان، جوان ۲۳ ساله، و وحید خدری‌خواه، ۳۴ ساله، به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم کرده است.
🔹ابوالفضل حتی از داشتن وکیل انتخابی محروم بوده و وکیلی تسخیری برای او تعیین کرده‌اند. درباره مدارک اثبات اتهامات این سه نفر و چگونگی رسیدگی به پرونده نیز اطلاعات روشنی منتشر نشده است. وحید خدری‌خواه نیز پیش از بازداشت در جریان اعتراضات هدف گلوله قرار گرفته و مجروح شده بود. اکنون او هم با حکم مرگ روبه‌روست.
جمهوری اسلامی در خیابان به جوانان معترض شلیک می‌کند و در زندان برای بازماندگان همان اعتراضات حکم اعدام صادر می‌کند.
🔹این احکام را نمی‌توان جدا از وضعیت سیاسی کشور و فشار فزاینده بر حکومت دید. هرچه نارضایتی عمومی و فشارهای داخلی و بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی بیشتر می‌شود، دستگاه سرکوب با شدت بیشتری به جان معترضان می‌افتد. به‌جای پاسخگویی درباره کشتار دی‌ماه، بازداشت‌شدگان آن روزها را به مرگ محکوم می‌کند تا با ترساندن جامعه، از شکل‌گیری اعتراضات تازه جلوگیری کند.
🔹همین دیروز سه بازداشت‌شده دیگر اعتراضات دی‌ماه در کرج اعدام شدند. هم‌زمان از مشهد خبر می‌رسد که جوانان دیگری زیر حکم مرگ هستند. گویی دستگاه قضایی مامور شده است هزینه بحران‌های حکومت را از جان جوانانی بگیرد که گناهی جز مطالبه‌ی یک زندگی عادی و با کرامت نداشته‌اند.
🔹خواهان لغو فوری احکام اعدام ابوالفضل صداقت، متین فرنیان و وحید خدری‌خواه هستم. از نهادهای بین‌المللی حقوق بشری می‌خواهم برای جلوگیری از اجرای این احکام اقدام فوری کنند.
@ShirinEbadiofficial
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎬 مدعی فتح آسمان‌اند، اما از پس حفظ سقف بالای سر مردم هم برنمی‌آیند!
🔹این تصاویر مربوط به یک برنامه علمی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در شهرکرد است. برنامه‌ای که ابتدا با عنوان «آزمایش سوخت موشک» معرفی شد، اما به گفته مسئولان، آزمایش ترکیب نیتروژن مایع و آب جوش برای تولید ابر و مه بوده است.
🔹نتیجه را خودتان ببینید! آزمایش چنان موفقیت‌آمیز بود که همراه ابر و مه، بخشی از سقف کاذب سالن نیز روی سر حاضران فرو ریخت!
مسئولان می‌گویند این برنامه با حضور بزرگسالان برگزار شده و خوشبختانه کسی آسیب ندیده است. اما مسئله این است که در نهادی که مسئول آموزش و پرورش کودکان است، حتی یک آزمایش علمی را بدون به خطر انداختن جان حاضران برگزار نمی‌کنند.
🔹این همان حکومتی است که شبانه‌روز از پیشرفت صنایع موشکی، فناوری‌های پیچیده و دستاوردهای حیرت‌انگیز علمی سخن می‌گوید، اما در یک سالن آموزشی، از پس رعایت ابتدایی‌ترین اصول ایمنی برنمی‌آید.
کسانی که برای یک آزمایش ساده نمی‌توانند امنیت حاضران را تامین کنند، با چه رویی از توانایی‌های خارق‌العاده و توسعه صنایع موشکی سخن می‌گویند؟!
🔹جان انسان‌ها، به‌ویژه کودکان و نوجوانان، نباید قربانی بی‌مسئولیتی و نمایش‌های تبلیغاتی شود. خوش‌شانسی حاضران در این برنامه، جای مسئولیت‌پذیری برگزارکنندگان را نمی‌گیرد.
در جمهوری اسلامی ظاهرا فتح آسمان در دستور کار است؛ فعلا بهتر است از جلوگیری از فروریختن سقف شروع کنند!
@ShirinEbadiofficial
🔹این تصاویر مربوط به یک برنامه علمی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در شهرکرد است. برنامه‌ای که ابتدا با عنوان «آزمایش سوخت موشک» معرفی شد، اما به گفته مسئولان، آزمایش ترکیب نیتروژن مایع و آب جوش برای تولید ابر و مه بوده است.
🔹نتیجه را خودتان ببینید! آزمایش چنان موفقیت‌آمیز بود که همراه ابر و مه، بخشی از سقف کاذب سالن نیز روی سر حاضران فرو ریخت!
مسئولان می‌گویند این برنامه با حضور بزرگسالان برگزار شده و خوشبختانه کسی آسیب ندیده است. اما مسئله این است که در نهادی که مسئول آموزش و پرورش کودکان است، حتی یک آزمایش علمی را بدون به خطر انداختن جان حاضران برگزار نمی‌کنند.
🔹این همان حکومتی است که شبانه‌روز از پیشرفت صنایع موشکی، فناوری‌های پیچیده و دستاوردهای حیرت‌انگیز علمی سخن می‌گوید، اما در یک سالن آموزشی، از پس رعایت ابتدایی‌ترین اصول ایمنی برنمی‌آید.
کسانی که برای یک آزمایش ساده نمی‌توانند امنیت حاضران را تامین کنند، با چه رویی از توانایی‌های خارق‌العاده و توسعه صنایع موشکی سخن می‌گویند؟!
🔹جان انسان‌ها، به‌ویژه کودکان و نوجوانان، نباید قربانی بی‌مسئولیتی و نمایش‌های تبلیغاتی شود. خوش‌شانسی حاضران در این برنامه، جای مسئولیت‌پذیری برگزارکنندگان را نمی‌گیرد.
در جمهوری اسلامی ظاهرا فتح آسمان در دستور کار است؛ فعلا بهتر است از جلوگیری از فروریختن سقف شروع کنند!
@ShirinEbadiofficial
مادران دادخواه، مادران تسلیم‌ناپذیر
🔹در طول تاریخ، بشر رنج‌های بسیار و گوناگونی متحمل شده است. اما هیچ رنجی عظیم‌تر و تکان‌دهنده‌تر از داغ اولاد نیست. هیچ واژه‌ای نمی‌تواند رنج مادری را توصیف کند که فرزندش را به خاک سپرده است؛ فرزندی که سال‌ها برای بزرگ کردنش از جان مایه گذاشته، با شادی‌اش شاد شده و آینده‌اش را در آرزوهای خود تصور کرده است.
🔹«زنده ماندن» پس از تجربه مرگ فرزند، به‌تنهایی یک توانایی افسانه‌ای است! و تداوم زندگی، معجزه‌ای دیگر. اما در تاریخ این سرزمین باید از مادرانی نوشت که با سینه‌ای داغدار و جگری سوخته، نه‌تنها کمر خم نکرده‌اند، بلکه در برابر جنایت‌کارترین حکومتی که فرزندانشان را در جوانی روانه خاک کرد، ایستاده‌اند و از دادخواهی دست نمی‌کشند.
🔹در این تصویر، سه مادر دادخواه را در کنار یکدیگر می‌بینیم؛ مادران تانیا عباسی، عسل شفیعی و ستاره رفیعی که هر سه در روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شدند. این مادران مصداق آن گفته تکان‌دهنده هوگو از مجموعه «تأملات» هستند؛ آنجا که این نویسنده بزرگ فرانسوی، خود در سوگ دختر جوانش، می‌نویسد:
«قلبم سر فرود آورده، اما تسلیم نشده است.»
🔹تانیا ۲۱ سال داشت؛ دانشجو و والیبالیست بود و پس از اصابت گلوله به سرش، در آغوش مادر جان سپرد. عسل نیز ۲۱ ساله و دانشجوی مهندسی کامپیوتر بود. خانواده‌اش روزها به دنبال او گشتند تا سرانجام از کشته‌شدنش آگاه شدند. ستاره تنها ۱۹ سال داشت. خانواده‌اش پیکر او را در میان پیکرهای کشته‌شدگان در محوطه بیمارستان الغدیر پیدا کردند. سه دختر در آغاز جوانی، با هزاران آرزو و آینده‌ای که از آنان گرفته شد. سه مادر که باید تا پایان عمر با جای خالی فرزندانشان زندگی کنند.
اما این مادران تنها بازماندگان یک جنایت نیستند؛ آنان دادخواهانی هستند که در برابر عاملان آن جنایت ایستاده‌اند. کسانی که فرزندانشان را با گلوله کشتند، می‌خواستند با تهدید و ارعاب، صدای خانواده‌ها را نیز خاموش کنند. اما این مادران، با همه رنجی که بر جانشان نشسته، از حق دانستن حقیقت و مطالبه عدالت عقب ننشسته‌اند.
🔹هیچ‌کس نمی‌تواند از مادری که فرزندش را از دست داده، «توقع» شجاعت داشته باشد. آنان «حق» دارند فریاد بزنند، اشک بریزند از پا بیفتند و در اندوه خود فرو بروند. عظمت ایستادگی این مادران دقیقا در همین است که با وجود تحمل چنین رنجی، هنوز توان برخاستن و رویارویی با عاملان مرگ فرزندانشان را در خود یافته‌اند.
🔹با تمام وجود در کنار این مادران و همه مادران دادخواه ایران هستم. در برابر شجاعت، استقامت و بزرگی آنان سر تعظیم فرود می‌آورم. روزی که تاریخ جنایت‌های جمهوری اسلامی را بنویسند، باید از این مادران نیز بنویسند؛ مادرانی که عزیزترین دارایی زندگی‌شان را از آنان گرفتند، اما نتوانستند تسلیمشان کنند.
🔹چه تصویری ماندگارتر از این: سه مادر داغدار، کنار یکدیگر، ایستاده‌اند؛ در برابر حکومتی که فرزندانشان را از آنان گرفت، اما نتوانست حق دادخواهی را از دلشان بیرون بکشد.
@ShirinEbadiofficial
🔹در طول تاریخ، بشر رنج‌های بسیار و گوناگونی متحمل شده است. اما هیچ رنجی عظیم‌تر و تکان‌دهنده‌تر از داغ اولاد نیست. هیچ واژه‌ای نمی‌تواند رنج مادری را توصیف کند که فرزندش را به خاک سپرده است؛ فرزندی که سال‌ها برای بزرگ کردنش از جان مایه گذاشته، با شادی‌اش شاد شده و آینده‌اش را در آرزوهای خود تصور کرده است.
🔹«زنده ماندن» پس از تجربه مرگ فرزند، به‌تنهایی یک توانایی افسانه‌ای است! و تداوم زندگی، معجزه‌ای دیگر. اما در تاریخ این سرزمین باید از مادرانی نوشت که با سینه‌ای داغدار و جگری سوخته، نه‌تنها کمر خم نکرده‌اند، بلکه در برابر جنایت‌کارترین حکومتی که فرزندانشان را در جوانی روانه خاک کرد، ایستاده‌اند و از دادخواهی دست نمی‌کشند.
🔹در این تصویر، سه مادر دادخواه را در کنار یکدیگر می‌بینیم؛ مادران تانیا عباسی، عسل شفیعی و ستاره رفیعی که هر سه در روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شدند. این مادران مصداق آن گفته تکان‌دهنده هوگو از مجموعه «تأملات» هستند؛ آنجا که این نویسنده بزرگ فرانسوی، خود در سوگ دختر جوانش، می‌نویسد:
«قلبم سر فرود آورده، اما تسلیم نشده است.»
🔹تانیا ۲۱ سال داشت؛ دانشجو و والیبالیست بود و پس از اصابت گلوله به سرش، در آغوش مادر جان سپرد. عسل نیز ۲۱ ساله و دانشجوی مهندسی کامپیوتر بود. خانواده‌اش روزها به دنبال او گشتند تا سرانجام از کشته‌شدنش آگاه شدند. ستاره تنها ۱۹ سال داشت. خانواده‌اش پیکر او را در میان پیکرهای کشته‌شدگان در محوطه بیمارستان الغدیر پیدا کردند. سه دختر در آغاز جوانی، با هزاران آرزو و آینده‌ای که از آنان گرفته شد. سه مادر که باید تا پایان عمر با جای خالی فرزندانشان زندگی کنند.
اما این مادران تنها بازماندگان یک جنایت نیستند؛ آنان دادخواهانی هستند که در برابر عاملان آن جنایت ایستاده‌اند. کسانی که فرزندانشان را با گلوله کشتند، می‌خواستند با تهدید و ارعاب، صدای خانواده‌ها را نیز خاموش کنند. اما این مادران، با همه رنجی که بر جانشان نشسته، از حق دانستن حقیقت و مطالبه عدالت عقب ننشسته‌اند.
🔹هیچ‌کس نمی‌تواند از مادری که فرزندش را از دست داده، «توقع» شجاعت داشته باشد. آنان «حق» دارند فریاد بزنند، اشک بریزند از پا بیفتند و در اندوه خود فرو بروند. عظمت ایستادگی این مادران دقیقا در همین است که با وجود تحمل چنین رنجی، هنوز توان برخاستن و رویارویی با عاملان مرگ فرزندانشان را در خود یافته‌اند.
🔹با تمام وجود در کنار این مادران و همه مادران دادخواه ایران هستم. در برابر شجاعت، استقامت و بزرگی آنان سر تعظیم فرود می‌آورم. روزی که تاریخ جنایت‌های جمهوری اسلامی را بنویسند، باید از این مادران نیز بنویسند؛ مادرانی که عزیزترین دارایی زندگی‌شان را از آنان گرفتند، اما نتوانستند تسلیمشان کنند.
🔹چه تصویری ماندگارتر از این: سه مادر داغدار، کنار یکدیگر، ایستاده‌اند؛ در برابر حکومتی که فرزندانشان را از آنان گرفت، اما نتوانست حق دادخواهی را از دلشان بیرون بکشد.
@ShirinEbadiofficial
برای باراندن جهنم بر سر دشمن آماده‌اند؛ برای جمع کردن آب باران، یک لودر دارند!
🔹وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی تهدید کرده است که در صورت تشدید جنگ، جهنم را بر سر دشمنان فرو خواهند ریخت. هم‌زمان، سیلاب در ایران زندگی هزاران شهروند را مختل کرده، راه ارتباطی صدها روستا را بسته و خانه‌ها و دارایی‌های مردم را به زیر آب برده است!
🔹در لرستان راه دسترسی به حدود ۱۹۰ روستا قطع شده، شماری از روستاها با قطعی برق و گاز مواجه شده‌اند و عشایر الیگودرز بخشی از دام‌ها و دارایی‌هایشان را از دست داده‌اند. حوادث ناشی از بارندگی و صاعقه نیز در کشور دست‌کم چهار کشته و ۱۱ مصدوم بر جای گذاشته است.
🔹اما در میان این خبرهای تلخ، یک جزئیات به‌خوبی میزان آمادگی حکومت را نشان می‌دهد: شهردار سپیددشت لرستان اعلام کرده که برای مقابله با سیلاب فقط یک دستگاه لودر در اختیار دارد! شهرداری حتی کمپرسی و بیل مکانیکی ندارد و بخش عمده ماشین‌آلات خدماتی‌اش به دلیل بدهی به پیمانکاران به مزایده گذاشته شده‌اند.
حکومتی که مدعی اداره جنگ‌های منطقه‌ای، مقابله با قدرت‌های جهانی و توسعه پیشرفته‌ترین صنایع موشکی است، در یکی از مناطق سیل‌خیز کشور حتی ابتدایی‌ترین تجهیزات مدیریت بحران را تامین نکرده است.
ظاهرا برای جنگ با آمریکا بی‌شمار موشک بالستیک دارند، اما برای مقابله با گل‌ولای باید دنبال یک لودر بگردند!
🔹در سال‌های گذشته، در جریان زلزله آذربایجان و سرپل‌ذهاب، سیل گلستان و لرستان، نیروهای داوطلب در خط اول کمک به آسیب‌دیدگان بودند. صف‌های طولانی کمک و امداد ستودنی بود. امروز نیز این مردم هستند که در کنار یکدیگرند. اگرچه بحران اقتصادی امکان کمک را بسیار محدود کرده است.
🔹امنیت فقط مقابله با حمله خارجی نیست. امنیت یعنی مردم در خانه‌هایشان از سیل و ویرانی در امان باشند و روستاییان با هر بارندگی ارتباطشان با جهان بیرون قطع نشود.
🔹مقام‌های جمهوری اسلامی هر روز از آمادگی برای جنگی بزرگ‌تر سخن می‌گویند، در حالی که مردم هنوز از پیامدهای جنگ قبلی رها نشده‌اند و اکنون برای مقابله با سیل نیز با کمبود امکانات روبه‌رو هستند.
🔹شاید بهتر باشد پیش از تهدید جهان به باراندن جهنم، به فکر مردمی باشند که همین حالا زیر باران گرفتار شده‌اند. کشوری که برای ویران کردن پل‌های دشمن نقشه می‌کشد، باید دست‌کم بتواند پل و جاده روستاهای خودش را در برابر سیلاب حفظ کند.
@ShirinEbadiofficial
🔹وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی تهدید کرده است که در صورت تشدید جنگ، جهنم را بر سر دشمنان فرو خواهند ریخت. هم‌زمان، سیلاب در ایران زندگی هزاران شهروند را مختل کرده، راه ارتباطی صدها روستا را بسته و خانه‌ها و دارایی‌های مردم را به زیر آب برده است!
🔹در لرستان راه دسترسی به حدود ۱۹۰ روستا قطع شده، شماری از روستاها با قطعی برق و گاز مواجه شده‌اند و عشایر الیگودرز بخشی از دام‌ها و دارایی‌هایشان را از دست داده‌اند. حوادث ناشی از بارندگی و صاعقه نیز در کشور دست‌کم چهار کشته و ۱۱ مصدوم بر جای گذاشته است.
🔹اما در میان این خبرهای تلخ، یک جزئیات به‌خوبی میزان آمادگی حکومت را نشان می‌دهد: شهردار سپیددشت لرستان اعلام کرده که برای مقابله با سیلاب فقط یک دستگاه لودر در اختیار دارد! شهرداری حتی کمپرسی و بیل مکانیکی ندارد و بخش عمده ماشین‌آلات خدماتی‌اش به دلیل بدهی به پیمانکاران به مزایده گذاشته شده‌اند.
حکومتی که مدعی اداره جنگ‌های منطقه‌ای، مقابله با قدرت‌های جهانی و توسعه پیشرفته‌ترین صنایع موشکی است، در یکی از مناطق سیل‌خیز کشور حتی ابتدایی‌ترین تجهیزات مدیریت بحران را تامین نکرده است.
ظاهرا برای جنگ با آمریکا بی‌شمار موشک بالستیک دارند، اما برای مقابله با گل‌ولای باید دنبال یک لودر بگردند!
🔹در سال‌های گذشته، در جریان زلزله آذربایجان و سرپل‌ذهاب، سیل گلستان و لرستان، نیروهای داوطلب در خط اول کمک به آسیب‌دیدگان بودند. صف‌های طولانی کمک و امداد ستودنی بود. امروز نیز این مردم هستند که در کنار یکدیگرند. اگرچه بحران اقتصادی امکان کمک را بسیار محدود کرده است.
🔹امنیت فقط مقابله با حمله خارجی نیست. امنیت یعنی مردم در خانه‌هایشان از سیل و ویرانی در امان باشند و روستاییان با هر بارندگی ارتباطشان با جهان بیرون قطع نشود.
🔹مقام‌های جمهوری اسلامی هر روز از آمادگی برای جنگی بزرگ‌تر سخن می‌گویند، در حالی که مردم هنوز از پیامدهای جنگ قبلی رها نشده‌اند و اکنون برای مقابله با سیل نیز با کمبود امکانات روبه‌رو هستند.
🔹شاید بهتر باشد پیش از تهدید جهان به باراندن جهنم، به فکر مردمی باشند که همین حالا زیر باران گرفتار شده‌اند. کشوری که برای ویران کردن پل‌های دشمن نقشه می‌کشد، باید دست‌کم بتواند پل و جاده روستاهای خودش را در برابر سیلاب حفظ کند.
@ShirinEbadiofficial
برای دفاع از جان موکلش به دادگاه رفت؛ ۲۸ روز بعد، از سلول انفرادی به بیمارستان منتقل شد!
🔹امیرسالار داوودی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، روز ۱۹ مهرماه در دادگاه انقلاب اصفهان، هنگامی که مشغول دفاع از موکلش بود، بازداشت شد. اکنون گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد او پس از نزدیک به یک ماه نگهداری در سلول انفرادی، در پی عارضه قلبی به بیمارستان الزهرا اصفهان منتقل شده است.
🔹امیرسالار هنگام انتقال به بیمارستان بیهوش بوده است. منابع آگاه از فشارهای شدید امنیتی و محرومیت او از دسترسی به دارو خبر داده‌اند. بنا بر تازه‌ترین اطلاعات این سازمان، او پس از ترخیص از بیمارستان، به جای آنکه امکان استراحت و مراقبت پزشکی داشته باشد، برای تفهیم اتهام به دادگاه برده شده و سپس دوباره به زندان بازگردانده شده است.
این سرنوشت وکیلی است که برای دفاع از حقوق متهمان، خود به دست همان دستگاه قضایی گرفتار شده است.
🔹امیرسالار داوودی از وکلای پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان بود؛ پرونده‌ای که تاکنون ۹ نفر از متهمان آن اعدام شده‌اند. او وکالت علیرضا سپاهی را بر عهده داشت و شب پیش از اعدام این جوان، مراسم عقد او و مهشاد کشانی را برگزار کرد؛ دو جوان زندانی که حتی فرصت آغاز زندگی مشترکشان را نیافتند. انتشار صدای آن مراسم و اعتراض داوودی به روند اعدام‌ها، از جمله مواردی بود که رئیس دادگستری اصفهان برای توجیه بازداشت او مطرح کرد.
🔹این رفتار را نمی‌توان صرفا برخورد با یک وکیل دانست. حمله به وکیل، حمله به حق دفاع همه شهروندان است. وقتی وکیلی را به دلیل دفاع از محکومان به اعدام بازداشت می‌کنند، در حقیقت به دیگر وکلا نیز هشدار می‌دهند که دفاع از متهمان سیاسی ممکن است به قیمت آزادی و سلامت خودشان تمام شود.
امیرسالار داوودی باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود. مسئولیت جان و سلامت او بر عهده دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی است.
@ShirinEbadiofficial
🔹امیرسالار داوودی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، روز ۱۹ مهرماه در دادگاه انقلاب اصفهان، هنگامی که مشغول دفاع از موکلش بود، بازداشت شد. اکنون گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای منتشر شده که نشان می‌دهد او پس از نزدیک به یک ماه نگهداری در سلول انفرادی، در پی عارضه قلبی به بیمارستان الزهرا اصفهان منتقل شده است.
🔹امیرسالار هنگام انتقال به بیمارستان بیهوش بوده است. منابع آگاه از فشارهای شدید امنیتی و محرومیت او از دسترسی به دارو خبر داده‌اند. بنا بر تازه‌ترین اطلاعات این سازمان، او پس از ترخیص از بیمارستان، به جای آنکه امکان استراحت و مراقبت پزشکی داشته باشد، برای تفهیم اتهام به دادگاه برده شده و سپس دوباره به زندان بازگردانده شده است.
این سرنوشت وکیلی است که برای دفاع از حقوق متهمان، خود به دست همان دستگاه قضایی گرفتار شده است.
🔹امیرسالار داوودی از وکلای پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان بود؛ پرونده‌ای که تاکنون ۹ نفر از متهمان آن اعدام شده‌اند. او وکالت علیرضا سپاهی را بر عهده داشت و شب پیش از اعدام این جوان، مراسم عقد او و مهشاد کشانی را برگزار کرد؛ دو جوان زندانی که حتی فرصت آغاز زندگی مشترکشان را نیافتند. انتشار صدای آن مراسم و اعتراض داوودی به روند اعدام‌ها، از جمله مواردی بود که رئیس دادگستری اصفهان برای توجیه بازداشت او مطرح کرد.
🔹این رفتار را نمی‌توان صرفا برخورد با یک وکیل دانست. حمله به وکیل، حمله به حق دفاع همه شهروندان است. وقتی وکیلی را به دلیل دفاع از محکومان به اعدام بازداشت می‌کنند، در حقیقت به دیگر وکلا نیز هشدار می‌دهند که دفاع از متهمان سیاسی ممکن است به قیمت آزادی و سلامت خودشان تمام شود.
امیرسالار داوودی باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود. مسئولیت جان و سلامت او بر عهده دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی است.
@ShirinEbadiofficial
مسعود جامعی، علیرضا مرداسی و فرشاد اعتمادی‌فر، سه زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان شیبان اهواز را، فراموش نکنیم
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز سه‌شنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز سه‌شنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و چهل و ششم در ۶۶ زندان کشور
🔹رژیم اعدام و سرکوب، روز سه‌شنبه ۱۲ آبان، هم‌زمان با اعتصاب غذای اعضای کارزار، دو زندانی قیام دی‌ماه، امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی را در اصفهان و روز شنبه هم‌وطن بلوچ، محمدعارف شه‌بخش، و روز یکشنبه حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه را در کرج به دار آویخت تا بار دیگر چهره سرکوب‌گر و بی‌رحم خود را به نمایش بگذارد. خبر صدور حکم اعدام حسن دیوبند و حمید کاظمی، همراه با افشای شکنجه و اعدام مصنوعی، چند روز قبل منتشر شد و بلافاصله حاکمیت جنایت‌کار آن‌ها را به قتل رساند.
🔹در اقدامی دیگر، شکنجه‌گران، هدایت للری‌زاده را در بازداشتگاه امنیتی اهواز، زیر شکنجه کشتند و پیکر او را در بیابان‌های خوزستان رها کردند. به این ترتیب، در کنار اعدام ده‌ها زندانی در هر هفته، طی یک هفته گذشته، هر روز یک زندانی سیاسی به قتل رسیده است.
🔹بنابر آمار اعلام‌شده، شمار اعدام‌شدگان در آبان‌ماه به بیش از ۴۰ تن رسیده و از سه‌شنبه گذشته تاکنون نیز دستِ کم ۱۵ تن اعدام شده‌اند که ۶ تن از آنان زندانیان سیاسی بوده‌اند.
🔹حکومت که از قیام مردم هراس دارد، طی هفته گذشته برای شماری از زندانیان سیاسی، از جمله امیرحسین موسوی، امیررضا رضایی، وحید قهرمانی، مهدی جلالی، همایون شبانکاره، وحید خدری‌خواه، حسین رسولی‌نسب، مهدی ظریف، متین شبانی، امیر دلشاد، علی زاغی، ایلیا اکبری، ابوالفضل صداقت، محمدمهدی پارسا و حسین میهمی، حکم اعدام صادر کرده است. اینها تنها بخشی از مواردی هستند که تاکنون رسانه‌ای شده‌اند.
🔹در میان این زندانیان، باید از زندانیان گمنامی مانند مهدی زنگنه، جوان بیست‌ساله‌ای در زندان شیبان اهواز، نیز نام برد که حکم اعدامش به او ابلاغ شده، اما نام و وضعیتش در سکوت خبری و بی‌توجهی رسانه‌ها باقی مانده است. مهدی تنها یک نمونه است؛ جوانانی مانند او در زندان‌های ایران فراوان‌اند که بیآنکه صدایشان به گوش جامعه برسد، در معرض خطر اعدام قرار دارند.
🔹زندان‌های وکیل‌آباد، شیبان، عادل‌آباد، قزل‌حصار، اوین، دیزل‌آباد، لاکان، دستگرد اصفهان، زندان مرکزی زاهدان، ارومیه، کرج و دیگر زندان‌های کشور، مملو از جوانانی هستند که با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض»، در انتظار صدور یا اجرای حکم اعدام به سر می‌برند. این جوانان همان کسانی هستند که برای حق تعیین سرنوشت خود به خیابان‌ها آمدند؛ نسلی که خواهان آزادی، برابری و زندگی شرافت‌مندانه است و برای دستیابی به حقوق انسانی و بنیادین خود به پا خاسته است.
🔹در مقابله با اعدام‌ها و اقدامات ضدانسانی در ایران، شاهد مخالفت‌های گسترده‌ای در سراسر جهان بوده‌ایم. همچنین گزارش اخیر دبیرکل ملل متحد به مجمع عمومی، از افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران و وخامت شدید وضعیت زندانیان حکایت دارد.
اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل‌وششم، در ۶۶ زندان در اعتصاب غذا هستند.
هفته صد و چهل‌وششم
سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
@ShirinEbadiofficial
🔹رژیم اعدام و سرکوب، روز سه‌شنبه ۱۲ آبان، هم‌زمان با اعتصاب غذای اعضای کارزار، دو زندانی قیام دی‌ماه، امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی را در اصفهان و روز شنبه هم‌وطن بلوچ، محمدعارف شه‌بخش، و روز یکشنبه حسن دیوبند، حمید کاظمی و رضا زنگنه را در کرج به دار آویخت تا بار دیگر چهره سرکوب‌گر و بی‌رحم خود را به نمایش بگذارد. خبر صدور حکم اعدام حسن دیوبند و حمید کاظمی، همراه با افشای شکنجه و اعدام مصنوعی، چند روز قبل منتشر شد و بلافاصله حاکمیت جنایت‌کار آن‌ها را به قتل رساند.
🔹در اقدامی دیگر، شکنجه‌گران، هدایت للری‌زاده را در بازداشتگاه امنیتی اهواز، زیر شکنجه کشتند و پیکر او را در بیابان‌های خوزستان رها کردند. به این ترتیب، در کنار اعدام ده‌ها زندانی در هر هفته، طی یک هفته گذشته، هر روز یک زندانی سیاسی به قتل رسیده است.
🔹بنابر آمار اعلام‌شده، شمار اعدام‌شدگان در آبان‌ماه به بیش از ۴۰ تن رسیده و از سه‌شنبه گذشته تاکنون نیز دستِ کم ۱۵ تن اعدام شده‌اند که ۶ تن از آنان زندانیان سیاسی بوده‌اند.
🔹حکومت که از قیام مردم هراس دارد، طی هفته گذشته برای شماری از زندانیان سیاسی، از جمله امیرحسین موسوی، امیررضا رضایی، وحید قهرمانی، مهدی جلالی، همایون شبانکاره، وحید خدری‌خواه، حسین رسولی‌نسب، مهدی ظریف، متین شبانی، امیر دلشاد، علی زاغی، ایلیا اکبری، ابوالفضل صداقت، محمدمهدی پارسا و حسین میهمی، حکم اعدام صادر کرده است. اینها تنها بخشی از مواردی هستند که تاکنون رسانه‌ای شده‌اند.
🔹در میان این زندانیان، باید از زندانیان گمنامی مانند مهدی زنگنه، جوان بیست‌ساله‌ای در زندان شیبان اهواز، نیز نام برد که حکم اعدامش به او ابلاغ شده، اما نام و وضعیتش در سکوت خبری و بی‌توجهی رسانه‌ها باقی مانده است. مهدی تنها یک نمونه است؛ جوانانی مانند او در زندان‌های ایران فراوان‌اند که بیآنکه صدایشان به گوش جامعه برسد، در معرض خطر اعدام قرار دارند.
🔹زندان‌های وکیل‌آباد، شیبان، عادل‌آباد، قزل‌حصار، اوین، دیزل‌آباد، لاکان، دستگرد اصفهان، زندان مرکزی زاهدان، ارومیه، کرج و دیگر زندان‌های کشور، مملو از جوانانی هستند که با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض»، در انتظار صدور یا اجرای حکم اعدام به سر می‌برند. این جوانان همان کسانی هستند که برای حق تعیین سرنوشت خود به خیابان‌ها آمدند؛ نسلی که خواهان آزادی، برابری و زندگی شرافت‌مندانه است و برای دستیابی به حقوق انسانی و بنیادین خود به پا خاسته است.
🔹در مقابله با اعدام‌ها و اقدامات ضدانسانی در ایران، شاهد مخالفت‌های گسترده‌ای در سراسر جهان بوده‌ایم. همچنین گزارش اخیر دبیرکل ملل متحد به مجمع عمومی، از افزایش چشمگیر اعدام‌ها در ایران و وخامت شدید وضعیت زندانیان حکایت دارد.
اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، در هفته صد و چهل‌وششم، در ۶۶ زندان در اعتصاب غذا هستند.
هفته صد و چهل‌وششم
سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
@ShirinEbadiofficial
به نام دفاع از پیامبر اسلام، برای یک دختر ۲۳ ساله حکم اعدام صادر کرده‌اند!
🔹نجمه امینی، دانشجوی ۲۳ ساله حسابداری و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، در زندان وکیل‌آباد مشهد زیر حکم اعدام است. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ابتدا او را به «توهین به ائمه» متهم کرد و سپس عنوان اتهامش را به «سب‌النبی» تغییر داد؛ اتهامی که بر اساس قوانین جمهوری اسلامی مجازات آن مرگ است.
موضوع پرونده، مطالبی است که گفته می‌شود نجمه در فضای مجازی منتشر کرده است. یعنی دستگاه قضایی می‌خواهد جان یک دختر جوان را به خاطر چند جمله بگیرد!
🔹اما بخش حیرت‌آور ماجرا، استدلال دادگاه برای رد دفاعیات اوست. بنا بر گزارش روزنامه خراسان، هنگامی که نجمه از فقدان اختیار و قصد هنگام انتشار مطالب سخن گفته، قاضی از او پرسیده است چرا در همان حالت به آمریکا و اسرائیل توهین نکرده است!!
🔹این حکومت نزدیک به نیم قرن است که به نام دین، مخالفان خود را سرکوب می‌کند و اکنون برای کلمات یک دختر ۲۳ ساله حکم مرگ صادر کرده است. چنان خود را مالک دین و نماینده انحصاری پیامبر و امامان می‌داند که گویی اختیار جان انسان‌ها را نیز از جانب آنان به دست آورده است.
🔹اگر پیامبر اسلام و امامانی که جمهوری اسلامی مدعی پیروی از آنان است، امروز زنده بودند و در برابر کشتن یک دختر جوان به خاطر چند جمله اعتراض می‌کردند، چه بسا همین حکومت برای آنان نیز پرونده تشکیل می‌داد و حکم اعدامشان را صادر می‌کرد؛ البته به نام دفاع از مقدسات!
نجمه امینی فقط ۲۳ سال دارد، بی‌گناه است و باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود.
@ShirinEbadiofficial
🔹نجمه امینی، دانشجوی ۲۳ ساله حسابداری و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، در زندان وکیل‌آباد مشهد زیر حکم اعدام است. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ابتدا او را به «توهین به ائمه» متهم کرد و سپس عنوان اتهامش را به «سب‌النبی» تغییر داد؛ اتهامی که بر اساس قوانین جمهوری اسلامی مجازات آن مرگ است.
موضوع پرونده، مطالبی است که گفته می‌شود نجمه در فضای مجازی منتشر کرده است. یعنی دستگاه قضایی می‌خواهد جان یک دختر جوان را به خاطر چند جمله بگیرد!
🔹اما بخش حیرت‌آور ماجرا، استدلال دادگاه برای رد دفاعیات اوست. بنا بر گزارش روزنامه خراسان، هنگامی که نجمه از فقدان اختیار و قصد هنگام انتشار مطالب سخن گفته، قاضی از او پرسیده است چرا در همان حالت به آمریکا و اسرائیل توهین نکرده است!!
🔹این حکومت نزدیک به نیم قرن است که به نام دین، مخالفان خود را سرکوب می‌کند و اکنون برای کلمات یک دختر ۲۳ ساله حکم مرگ صادر کرده است. چنان خود را مالک دین و نماینده انحصاری پیامبر و امامان می‌داند که گویی اختیار جان انسان‌ها را نیز از جانب آنان به دست آورده است.
🔹اگر پیامبر اسلام و امامانی که جمهوری اسلامی مدعی پیروی از آنان است، امروز زنده بودند و در برابر کشتن یک دختر جوان به خاطر چند جمله اعتراض می‌کردند، چه بسا همین حکومت برای آنان نیز پرونده تشکیل می‌داد و حکم اعدامشان را صادر می‌کرد؛ البته به نام دفاع از مقدسات!
نجمه امینی فقط ۲۳ سال دارد، بی‌گناه است و باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود.
@ShirinEbadiofficial
رئیس دادگستری به زندان رفت؛ نه برای رسیدگی به شکایت زندانی، بلکه برای تهدید او!
🔹مونا ملکی، زن جوان ۲۷ ساله، چهار ماه است که در زندان سنندج به سر می‌برد. حالا وضعیت جسمانی او به‌دلیل بیماری چنان وخیم شده که به دستور پزشک، برای انجام عمل جراحی به بیمارستان منتقل شده است. اما آنچه در این چهار ماه بر مونا گذشته، به اندازه خبر بیماری او نگران‌کننده است.
🔹ماموران وزارت اطلاعات روز ۲۳ تیرماه، بدون ارائه حکم قضایی، به خانه او در سنندج یورش بردند و بازداشتش کردند. از آن زمان، مونا از دسترسی به وکیل، ملاقات و ارتباط با خانواده محروم بوده است.
تکان‌دهنده‌تر اینکه محمدرضا جباری، رئیس کل دادگستری استان کردستان، شخصا در زندان و در حضور دیگر زندانیان مونا را تهدید کرده است. او با متهم کردن این زن جوان به ارائه اطلاعات مراکز حساس به اسرائیل، گفته است: «خیال نکنید به همین راحتی آزاد خواهید شد.»
تصور کنید رئیس دستگاه قضایی یک استان، به‌جای آنکه درباره بازداشت طولانی، محرومیت از وکیل و حقوق قانونی یک زندانی پاسخگو باشد، خود به زندان برود و همان زندانی را تهدید کند!
🔹اکنون مونا ملکی بیمار است و به مراقبت پزشکی نیاز دارد. بازداشتگاه جای درمان نیست و هیچ اتهام امنیتی نمی‌تواند محروم کردن یک انسان از حقوق دفاعی یا خدمات درمانی را توجیه کند. مونا ملکی باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود.
@ShirinEbadiofficial
🔹مونا ملکی، زن جوان ۲۷ ساله، چهار ماه است که در زندان سنندج به سر می‌برد. حالا وضعیت جسمانی او به‌دلیل بیماری چنان وخیم شده که به دستور پزشک، برای انجام عمل جراحی به بیمارستان منتقل شده است. اما آنچه در این چهار ماه بر مونا گذشته، به اندازه خبر بیماری او نگران‌کننده است.
🔹ماموران وزارت اطلاعات روز ۲۳ تیرماه، بدون ارائه حکم قضایی، به خانه او در سنندج یورش بردند و بازداشتش کردند. از آن زمان، مونا از دسترسی به وکیل، ملاقات و ارتباط با خانواده محروم بوده است.
تکان‌دهنده‌تر اینکه محمدرضا جباری، رئیس کل دادگستری استان کردستان، شخصا در زندان و در حضور دیگر زندانیان مونا را تهدید کرده است. او با متهم کردن این زن جوان به ارائه اطلاعات مراکز حساس به اسرائیل، گفته است: «خیال نکنید به همین راحتی آزاد خواهید شد.»
تصور کنید رئیس دستگاه قضایی یک استان، به‌جای آنکه درباره بازداشت طولانی، محرومیت از وکیل و حقوق قانونی یک زندانی پاسخگو باشد، خود به زندان برود و همان زندانی را تهدید کند!
🔹اکنون مونا ملکی بیمار است و به مراقبت پزشکی نیاز دارد. بازداشتگاه جای درمان نیست و هیچ اتهام امنیتی نمی‌تواند محروم کردن یک انسان از حقوق دفاعی یا خدمات درمانی را توجیه کند. مونا ملکی باید فورا و بی‌قید و شرط آزاد شود.
@ShirinEbadiofficial
از همسرش جدا شد، اما از خشونت او جان سالم به در نبرد؛ زن‌کشی در ایران همچنان قربانی می‌گیرد!
🔹لیلا گُلی، زن ۳۰ ساله و مادر دو فرزند ۱۰ و ۱۳ ساله، سه روز ناپدید بود تا اینکه روز ۱۶ آبان پیکرش را زیر پل وحدت شاهین‌دژ پیدا کردند؛ پیکری با آثار ضرب‌وجرح که درون کیسه‌ای پلاستیکی رها شده بود.
🔹لیلا از قربانیان کودک‌همسری بود. ازدواجش به جدایی انجامیده بود،اما همسر سابقش همچنان برای بازگرداندن او به زندگی مشترک فشار می‌آورد. لیلا از زندگی مشترکی که نمی‌خواست بیرون آمده بود، اما ظاهرا حق تصمیم‌گیری درباره زندگی خودش، حتی پس از طلاق نیز برای مردی که زمانی همسرش بود پذیرفتنی نبود.
🔹این جنایت یک اتفاق استثنایی نیست. در هفته‌های اخیر، نام زنان دیگری نیز به فهرست قربانیان زن‌کشی اضافه شده است.
🔹در جمهوری اسلامی، زنی ممکن است تنها به خاطر مخالفت با ازدواج، درخواست طلاق، انتخاب شریک زندگی یا حتی مخالفت با تصمیم فرزندش کشته شود. در برابر این خشونت گسترده، قوانین تبعیض‌آمیز همچنان پابرجاست و لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت، پس از سال‌ها کشمکش، هنوز به قانونی مؤثر برای حفاظت از جان آنان تبدیل نشده است.
🔹زن‌کشی را نباید زیر عنوان بی‌خطر «اختلاف خانوادگی» پنهان کرد. این قتل‌ها در جامعه‌ای رخ می‌دهند که قانون، آموزش و نهادهای مسئول نتوانسته‌اند امنیت زنان را در برابر خشونت نزدیک‌ترین افراد زندگی‌شان تضمین کنند. جمهوری اسلامی باید درباره این فقدان امنیت و تداوم تبعیض قانونی پاسخگو باشد. هیچ زنی نباید برای پایان دادن به یک ازدواج، بهایش را با جان خود بپردازد.
@ShirinEbadiofficial
🔹لیلا گُلی، زن ۳۰ ساله و مادر دو فرزند ۱۰ و ۱۳ ساله، سه روز ناپدید بود تا اینکه روز ۱۶ آبان پیکرش را زیر پل وحدت شاهین‌دژ پیدا کردند؛ پیکری با آثار ضرب‌وجرح که درون کیسه‌ای پلاستیکی رها شده بود.
🔹لیلا از قربانیان کودک‌همسری بود. ازدواجش به جدایی انجامیده بود،اما همسر سابقش همچنان برای بازگرداندن او به زندگی مشترک فشار می‌آورد. لیلا از زندگی مشترکی که نمی‌خواست بیرون آمده بود، اما ظاهرا حق تصمیم‌گیری درباره زندگی خودش، حتی پس از طلاق نیز برای مردی که زمانی همسرش بود پذیرفتنی نبود.
🔹این جنایت یک اتفاق استثنایی نیست. در هفته‌های اخیر، نام زنان دیگری نیز به فهرست قربانیان زن‌کشی اضافه شده است.
یگانه حسین‌زایی فقط ۱۶ سال داشت. در ده‌سالگی به عقد پسرعمه‌اش درآمده بود و در ۱۴سالگی ازدواج کرده بود. مهرماه، در باخزر خراسان رضوی، به گزارش هه‌نگاو، با ضربات کابل و چوب و خفگی به دست همسرش کشته شد.
فاطمه نظری، ۲۹ ساله، در خرم‌آباد خواهان جدایی از همسرش شده بود. او روز هفتم آبان همراه مرد دیگری با شلیک گلوله کشته شد؛ قتلی که گزارش‌ها به همسرش نسبت داده‌اند.
زهرا سلیمانی، ۳۲ ساله، در هرسین کرمانشاه به بهانه آنچه «ناموس» می‌نامند، بنا بر گزارش منابع حقوق بشری، با مشارکت اعضای خانواده‌اش شکنجه و خفه شد.
فرشته مروتی، زن ۶۵ ساله، در کرمانشاه به دست پسرش کشته شد؛ بنا بر گزارش‌ها، چون با ازدواج او مخالفت کرده بود.
اینها تنها چند نام از فهرستی طولانی‌اند. فقط در ماه گذشته، دست‌کم ۲۳ مورد زن‌کشی را در ایران ثبت شده است.
🔹در جمهوری اسلامی، زنی ممکن است تنها به خاطر مخالفت با ازدواج، درخواست طلاق، انتخاب شریک زندگی یا حتی مخالفت با تصمیم فرزندش کشته شود. در برابر این خشونت گسترده، قوانین تبعیض‌آمیز همچنان پابرجاست و لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت، پس از سال‌ها کشمکش، هنوز به قانونی مؤثر برای حفاظت از جان آنان تبدیل نشده است.
🔹زن‌کشی را نباید زیر عنوان بی‌خطر «اختلاف خانوادگی» پنهان کرد. این قتل‌ها در جامعه‌ای رخ می‌دهند که قانون، آموزش و نهادهای مسئول نتوانسته‌اند امنیت زنان را در برابر خشونت نزدیک‌ترین افراد زندگی‌شان تضمین کنند. جمهوری اسلامی باید درباره این فقدان امنیت و تداوم تبعیض قانونی پاسخگو باشد. هیچ زنی نباید برای پایان دادن به یک ازدواج، بهایش را با جان خود بپردازد.
@ShirinEbadiofficial
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برارونم خیلین هزارهزارن
سی تقاص خین مه سر بر میارن
🔸قطعه‌ی لری "دایه دایه"
🎶اجرای سیما بینا و فرج علیپور
🔸پاریس - سال ۱۹۹۰
@ShirinEbadiofficial
سی تقاص خین مه سر بر میارن
🔸قطعه‌ی لری "دایه دایه"
🎶اجرای سیما بینا و فرج علیپور
🔸پاریس - سال ۱۹۹۰
@ShirinEbadiofficial
یونس دهمرده، وحید ریگی و یاسین شه‌بخش، سه زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان زاهدان را، فراموش نکنیم
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز چهارشنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
#دادخواهی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_اعدام
🌕امروز چهارشنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۵
🌕برابر با ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶
@ShirinEbadiofficial
مردم نمی‌ترسند؛ شما می‌ترسید، جناب قاضی‌القضات!
🔹غلامحسین محسنی اژه‌ای گفته مردم ما از هیچ چیز نمی‌ترسند. کاملا درست است، جناب محسنی اژه‌ای! او هشت ماه تجمعات شبانه حکومتی را مصداق شجاعت «مردم» خوانده است. اما آنچه مثل روز برای «مردم» روشن است وحشت خود امثال اژه‌ای و سران حکومت است.
🔹آنکه از وحشت فردای نیامده، هر روز چوبه‌های دار برپا می‌کند، ترسوست؛ ضحاک نیز بر تخت قدرت نشسته بود، اما از آینده می‌ترسید. از جوانی که هنوز برنخاسته بود، از روزی که هنوز نرسیده بود و از مردمی که سرانجام قرار بود در برابر او بایستند.
🔹آنکه برای حفظ قدرت، حتی قوانین خودش را زیر پا می‌گذارد و جوانان را در دادگاه‌هایی بی‌بهره از ابتدایی‌ترین و بدیهی‌ترین موازین دادرسی عادلانه به مرگ محکوم می‌کند، ترسوست!
🔹آنکه از آخرین دیدار دو عاشق وحشت دارد و اجازه نمی‌دهد علیرضا سپاهی پیش از اعدام، حتی برای آخرین بار همسرش مهشاد کشانی را ببیند، ترسوست!
🔹آنکه مادری را مقابل چشمان فرزندش شکنجه می‌کند تا از او اعتراف بگیرد، ترسوست!
🔹آنکه در برابر فریاد آزادی‌خواهی و مشت‌های گره‌کرده کودکان، گلوله شلیک می‌کند، ترسوست!
🔹آنکه حتی از پیکر زخمی یک معترض بی‌سلاح در بیمارستان وحشت دارد و به مجروحان گلوله‌خورده، تیر خلاص شلیک می‌کند، ترسوست!
🔹شرم و ننگ ابدی بر شما، جناب قاضی‌القضات! شرم بر دستگاهی که در خیابان نیروهای مسلح و لباس‌شخصی را به جان مردم می‌اندازد، به دست کودکان سلاح می‌دهد، عربده می‌کشد و حریف می‌طلبد؛ اما حریفان واقعی خود را دست‌بسته پشت میله‌های زندان نگه داشته است!
🔹شما هم خوب می‌دانید که ترس واقعی کجاست، جناب محسنی اژه‌ای!
مردمی که عزیزانشان را کشته‌اید و باز هم دادخواهی می‌کنند، ترسو نیستند. جوانانی که با وجود خطر زندان و اعدام از آزادی سخن می‌گویند، ترسو نیستند. مادرانی که داغ فرزند بر دل دارند و در برابر شما سر خم نمی‌کنند، ترسو نیستند.
🔹ترسو آن‌کسی است که برای ماندن بر سر قدرت، از یک جوان بی‌دفاع، از صدای یک مادر دادخواه و حتی از دیدار آخر دو عاشق وحشت دارد.
مردم ما از شما نمی‌ترسند. این شمایید که از مردم می‌ترسید.
@ShirinEbadiofficial
🔹غلامحسین محسنی اژه‌ای گفته مردم ما از هیچ چیز نمی‌ترسند. کاملا درست است، جناب محسنی اژه‌ای! او هشت ماه تجمعات شبانه حکومتی را مصداق شجاعت «مردم» خوانده است. اما آنچه مثل روز برای «مردم» روشن است وحشت خود امثال اژه‌ای و سران حکومت است.
🔹آنکه از وحشت فردای نیامده، هر روز چوبه‌های دار برپا می‌کند، ترسوست؛ ضحاک نیز بر تخت قدرت نشسته بود، اما از آینده می‌ترسید. از جوانی که هنوز برنخاسته بود، از روزی که هنوز نرسیده بود و از مردمی که سرانجام قرار بود در برابر او بایستند.
«بر آن برز بالا ز بیم نشیب
شده ز آفریدون دلش پر نهیب»
🔹آنکه برای حفظ قدرت، حتی قوانین خودش را زیر پا می‌گذارد و جوانان را در دادگاه‌هایی بی‌بهره از ابتدایی‌ترین و بدیهی‌ترین موازین دادرسی عادلانه به مرگ محکوم می‌کند، ترسوست!
🔹آنکه از آخرین دیدار دو عاشق وحشت دارد و اجازه نمی‌دهد علیرضا سپاهی پیش از اعدام، حتی برای آخرین بار همسرش مهشاد کشانی را ببیند، ترسوست!
🔹آنکه مادری را مقابل چشمان فرزندش شکنجه می‌کند تا از او اعتراف بگیرد، ترسوست!
🔹آنکه در برابر فریاد آزادی‌خواهی و مشت‌های گره‌کرده کودکان، گلوله شلیک می‌کند، ترسوست!
🔹آنکه حتی از پیکر زخمی یک معترض بی‌سلاح در بیمارستان وحشت دارد و به مجروحان گلوله‌خورده، تیر خلاص شلیک می‌کند، ترسوست!
🔹شرم و ننگ ابدی بر شما، جناب قاضی‌القضات! شرم بر دستگاهی که در خیابان نیروهای مسلح و لباس‌شخصی را به جان مردم می‌اندازد، به دست کودکان سلاح می‌دهد، عربده می‌کشد و حریف می‌طلبد؛ اما حریفان واقعی خود را دست‌بسته پشت میله‌های زندان نگه داشته است!
🔹شما هم خوب می‌دانید که ترس واقعی کجاست، جناب محسنی اژه‌ای!
مردمی که عزیزانشان را کشته‌اید و باز هم دادخواهی می‌کنند، ترسو نیستند. جوانانی که با وجود خطر زندان و اعدام از آزادی سخن می‌گویند، ترسو نیستند. مادرانی که داغ فرزند بر دل دارند و در برابر شما سر خم نمی‌کنند، ترسو نیستند.
🔹ترسو آن‌کسی است که برای ماندن بر سر قدرت، از یک جوان بی‌دفاع، از صدای یک مادر دادخواه و حتی از دیدار آخر دو عاشق وحشت دارد.
مردم ما از شما نمی‌ترسند. این شمایید که از مردم می‌ترسید.
@ShirinEbadiofficial
جمهوری اسلامی وکلا را زندانی می‌کند تا متهمان بی‌دفاع بمانند!
🔹در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، گاهی پذیرفتن وکالت یک زندانی سیاسی کافی است تا خود وکیل نیز به متهم تبدیل شود. حکومتی که برای جوانان معترض حکم اعدام و زندان صادر می‌کند، کسانی را نیز هدف قرار داده که وظیفه دارند از جان و آزادی آنان دفاع کنند.
🔹مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران چند کارشناس دیگر سازمان ملل در بیانیه‌ای تازه اعلام کرده‌اند که از شهریور ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵، دست‌کم ۱۳۵ وکیل دادگستری در ایران با بازداشت، احضار، پیگرد قضایی، حبس، محرومیت حرفه‌ای یا ممنوعیت خروج از کشور مواجه شده‌اند. دست‌کم ۲۳ وکیل، از جمله پنج زن، نیز پس از اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده‌اند.
🔹به گفته این کارشناسان، مقام‌های حکومتی حتی به وکلا هشدار داده‌اند که پرونده بازداشت‌شدگان اعتراضات را نپذیرند. در مواردی نیز دادگاه‌ها مانع حضور وکلای مستقل شده و دسترسی آنان به موکلان و پرونده‌ها را محدود کرده‌اند. یعنی دستگاه قضایی پیش از آنکه درباره سرنوشت متهم تصمیم بگیرد، می‌کوشد امکان دفاع را از او سلب کند.
🔹این روند البته تازه نیست. نسرین ستوده، از برجسته‌ترین وکلای حقوق بشر ایران، به دلیل دفاع از زندانیان سیاسی، زنان معترض به حجاب اجباری و کودکان محکوم به اعدام، بارها زندانی شده و احکام سنگین زندان و شلاق گرفته است. محمد نجفی، وکیل دادگستری که مرگ مشکوک وحید حیدری در بازداشتگاه اراک را پیگیری می‌کرد، با بازداشت و پرونده‌سازی‌های متعدد روبه‌رو شد و سرانجام او را برای همیشه از اشتغال به حرفه وکالت محروم کردند.
🔹اکنون امیرسالار داوودی، وکیل پرونده متهمان اعتراضات دی‌ماه در اصفهان، نمونه دیگری از همین سرکوب است. او روز ۱۹ مهر، هنگامی که برای دفاع از موکلانش به دادگاه رفته بود، بازداشت شد. به‌تازگی نیز گزارش شده که پس از هفته‌ها نگهداری در انفرادی و بروز عارضه قلبی، به بیمارستان منتقل شده است.
🔹در جمهوری اسلامی، وکیل برای نجات جان موکلش به دادگاه می‌رود و خود سر از زندان درمی‌آورد! این برخوردها تنها مجازات چند وکیل شجاع نیست؛ بخشی از سازوکاری است که حق دفاع شهروندان را هدف گرفته است. وکیل مستقل می‌تواند درباره شکنجه سوال کند، اعتبار اعترافات را به چالش بکشد و از قاضی دلیل بخواهد. درست همان چیزهایی که دستگاه امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی نمی‌خواهد!
🔹خواهان آزادی وکلای زندانی، توقف پیگرد آنان به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای و پایان مداخله حکومت در استقلال کانون‌های وکلا هستم. در دستگاهی که دفاع از متهم می‌تواند به زندانی شدن وکیل منجر شود، عدالت پیش از صدور حکم قربانی شده است.
@ShirinEbadiofficial
🔹در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، گاهی پذیرفتن وکالت یک زندانی سیاسی کافی است تا خود وکیل نیز به متهم تبدیل شود. حکومتی که برای جوانان معترض حکم اعدام و زندان صادر می‌کند، کسانی را نیز هدف قرار داده که وظیفه دارند از جان و آزادی آنان دفاع کنند.
🔹مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران چند کارشناس دیگر سازمان ملل در بیانیه‌ای تازه اعلام کرده‌اند که از شهریور ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵، دست‌کم ۱۳۵ وکیل دادگستری در ایران با بازداشت، احضار، پیگرد قضایی، حبس، محرومیت حرفه‌ای یا ممنوعیت خروج از کشور مواجه شده‌اند. دست‌کم ۲۳ وکیل، از جمله پنج زن، نیز پس از اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده‌اند.
🔹به گفته این کارشناسان، مقام‌های حکومتی حتی به وکلا هشدار داده‌اند که پرونده بازداشت‌شدگان اعتراضات را نپذیرند. در مواردی نیز دادگاه‌ها مانع حضور وکلای مستقل شده و دسترسی آنان به موکلان و پرونده‌ها را محدود کرده‌اند. یعنی دستگاه قضایی پیش از آنکه درباره سرنوشت متهم تصمیم بگیرد، می‌کوشد امکان دفاع را از او سلب کند.
🔹این روند البته تازه نیست. نسرین ستوده، از برجسته‌ترین وکلای حقوق بشر ایران، به دلیل دفاع از زندانیان سیاسی، زنان معترض به حجاب اجباری و کودکان محکوم به اعدام، بارها زندانی شده و احکام سنگین زندان و شلاق گرفته است. محمد نجفی، وکیل دادگستری که مرگ مشکوک وحید حیدری در بازداشتگاه اراک را پیگیری می‌کرد، با بازداشت و پرونده‌سازی‌های متعدد روبه‌رو شد و سرانجام او را برای همیشه از اشتغال به حرفه وکالت محروم کردند.
🔹اکنون امیرسالار داوودی، وکیل پرونده متهمان اعتراضات دی‌ماه در اصفهان، نمونه دیگری از همین سرکوب است. او روز ۱۹ مهر، هنگامی که برای دفاع از موکلانش به دادگاه رفته بود، بازداشت شد. به‌تازگی نیز گزارش شده که پس از هفته‌ها نگهداری در انفرادی و بروز عارضه قلبی، به بیمارستان منتقل شده است.
🔹در جمهوری اسلامی، وکیل برای نجات جان موکلش به دادگاه می‌رود و خود سر از زندان درمی‌آورد! این برخوردها تنها مجازات چند وکیل شجاع نیست؛ بخشی از سازوکاری است که حق دفاع شهروندان را هدف گرفته است. وکیل مستقل می‌تواند درباره شکنجه سوال کند، اعتبار اعترافات را به چالش بکشد و از قاضی دلیل بخواهد. درست همان چیزهایی که دستگاه امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی نمی‌خواهد!
🔹خواهان آزادی وکلای زندانی، توقف پیگرد آنان به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای و پایان مداخله حکومت در استقلال کانون‌های وکلا هستم. در دستگاهی که دفاع از متهم می‌تواند به زندانی شدن وکیل منجر شود، عدالت پیش از صدور حکم قربانی شده است.
@ShirinEbadiofficial
در بلوچستان، حتی توقف خودرو هم مانع شلیک نمی‌شود؛ به دو شهروند بی‌دفاع تیر خلاص زدند.
🔹حنظله جمالزهی، امید جمالزهی و مبین گنگوزهی (ریگی)، سه شهروند بلوچ، بامداد امروز چهارشنبه ۲۰ آبان، در مسیر لخشک به زاهدان، در حالی که از تهران به خانه بازمی‌گشتند هدف تیراندازی نیروهای نظامی و امنیتی قرار گرفتند و هرگز به مقصد نرسیدند.
🔹به گزارش حال‌وش و شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان، حوالی ساعت سه بامداد، نیروهای نظامی و امنیتی بدون اعلام ایست و هشدار به خودروی آنان شلیک کردند. خودرو پس از اصابت گلوله متوقف شد. اما به گفته شاهدان عینی، ماموران به همین هم بسنده نکردند؛ به حنظله جمالزهی و مبین گنگوزهی تیر خلاص زدند و محل را ترک کردند!
🔹حنظله پدر چهار فرزند بود. مبین نیز همسر و فرزند داشت. امید جمالزهی هم تنها ۳۰ سال داشت. چند ساعت بعد، خانواده‌هایشان به‌جای استقبال از عزیزانی که از سفر بازمی‌گشتند، مقابل پزشکی قانونی زاهدان جمع شده بودند تا پیکرهایشان را تحویل بگیرند.
🔹این جنایت گزارش‌شده را باید در بستر دهه‌ها تبعیض و سرکوب امنیتی در بلوچستان دید؛ جایی که زندگی مردم زیر سایه فقر، محرومیت، ایست‌های بازرسی و تیراندازی‌های مرگبار قرار گرفته است. در همین منطقه، بارها شهروندان بلوچ به دست نیروهای مسلح کشته شده‌اند، بیآنکه تحقیق مستقلی درباره مسئولیت مأموران و فرماندهانشان به نتیجه‌ای علنی و روشن رسیده باشد.
در جمهوری اسلامی، مامور مسلح می‌تواند درباره جان یک شهروند بلوچ در چند ثانیه تصمیم بگیرد؛ اما خانواده قربانی برای گرفتن یک پاسخ، گاهی سال‌ها باید دادخواهی کند.
🔹تا لحظه انتشار گزارش، مقام‌های نظامی و انتظامی توضیحی درباره این تیراندازی ارائه نکرده‌اند. حتی اگر ماموران ظن ارتکاب جرمی داشته‌اند، چنین ظنی مجوز شلیک مرگبار نیست؛ چه رسد به تیر خلاص زدن به سرنشینان خودروی متوقف‌شده.
🔹خواهان شناسایی عاملان تیراندازی، بررسی مستقل ادعای شلیک تیر خلاص، انتشار نتایج پزشکی قانونی و پاسخگویی آمران و عاملان این واقعه هستم. آنچه باید روشن شود فقط علت تیراندازی اولیه نیست؛ باید معلوم شود چه کسانی، با چه اختیاری و به چه دلیلی، پس از توقف خودرو نیز به دو انسان تیراندازی کرده‌اند. هیچ یونیفورم، درجه نظامی یا دستور امنیتی نمی‌تواند مجوز چنین جنایتی باشد.
@ShirinEbadiofficial
🔹حنظله جمالزهی، امید جمالزهی و مبین گنگوزهی (ریگی)، سه شهروند بلوچ، بامداد امروز چهارشنبه ۲۰ آبان، در مسیر لخشک به زاهدان، در حالی که از تهران به خانه بازمی‌گشتند هدف تیراندازی نیروهای نظامی و امنیتی قرار گرفتند و هرگز به مقصد نرسیدند.
🔹به گزارش حال‌وش و شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان، حوالی ساعت سه بامداد، نیروهای نظامی و امنیتی بدون اعلام ایست و هشدار به خودروی آنان شلیک کردند. خودرو پس از اصابت گلوله متوقف شد. اما به گفته شاهدان عینی، ماموران به همین هم بسنده نکردند؛ به حنظله جمالزهی و مبین گنگوزهی تیر خلاص زدند و محل را ترک کردند!
🔹حنظله پدر چهار فرزند بود. مبین نیز همسر و فرزند داشت. امید جمالزهی هم تنها ۳۰ سال داشت. چند ساعت بعد، خانواده‌هایشان به‌جای استقبال از عزیزانی که از سفر بازمی‌گشتند، مقابل پزشکی قانونی زاهدان جمع شده بودند تا پیکرهایشان را تحویل بگیرند.
🔹این جنایت گزارش‌شده را باید در بستر دهه‌ها تبعیض و سرکوب امنیتی در بلوچستان دید؛ جایی که زندگی مردم زیر سایه فقر، محرومیت، ایست‌های بازرسی و تیراندازی‌های مرگبار قرار گرفته است. در همین منطقه، بارها شهروندان بلوچ به دست نیروهای مسلح کشته شده‌اند، بیآنکه تحقیق مستقلی درباره مسئولیت مأموران و فرماندهانشان به نتیجه‌ای علنی و روشن رسیده باشد.
در جمهوری اسلامی، مامور مسلح می‌تواند درباره جان یک شهروند بلوچ در چند ثانیه تصمیم بگیرد؛ اما خانواده قربانی برای گرفتن یک پاسخ، گاهی سال‌ها باید دادخواهی کند.
🔹تا لحظه انتشار گزارش، مقام‌های نظامی و انتظامی توضیحی درباره این تیراندازی ارائه نکرده‌اند. حتی اگر ماموران ظن ارتکاب جرمی داشته‌اند، چنین ظنی مجوز شلیک مرگبار نیست؛ چه رسد به تیر خلاص زدن به سرنشینان خودروی متوقف‌شده.
🔹خواهان شناسایی عاملان تیراندازی، بررسی مستقل ادعای شلیک تیر خلاص، انتشار نتایج پزشکی قانونی و پاسخگویی آمران و عاملان این واقعه هستم. آنچه باید روشن شود فقط علت تیراندازی اولیه نیست؛ باید معلوم شود چه کسانی، با چه اختیاری و به چه دلیلی، پس از توقف خودرو نیز به دو انسان تیراندازی کرده‌اند. هیچ یونیفورم، درجه نظامی یا دستور امنیتی نمی‌تواند مجوز چنین جنایتی باشد.
@ShirinEbadiofficial