انس رضى الله عنه می‌گوید:
شنیدم که نبی اکرم ﷺ می‌فرمودند:

روز قيامت شفاعت من پذيرفته مى‌شود.

لذا من مى‌گويم: پروردگارا هركس در دلش به اندازه‌ى يك دانه اسپند، ايمان وجود دارد،
او را وارد بهشت گردان، پس آنان وارد بهشت مى‌شوند.

سپس مى‌گويم: هركس كه در قلبش ذره‌اى ايمان وجود دارد، او را نيز وارد بهشت گردان.

انس رضى الله عنه مى‌گويد: گويا هم اكنون انگشتان رسول الله ﷺ را مى‌بينم (كه به آن ذره كوچك اشاره مى‌نمايد).


-صحيح بخارى: ٧٥٠٩-

@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

وَعَنْ أَبِي أَيُّوبِ الأَنْصَارِيِّ وابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالاَ فِي هَذَا الْحَدِثِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ أّنَّهُ قَالَ:«مَنْ قَالَ عَشْرًا كَانَ كَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ».

صحیح‌بخــارى6404

ابو ايوب انصاری و ابن مسعود رضی الله عنهما روايت ميكنند كه نبی اكرم صل الله علیه وسلم در حديثی كه شرح آن گذشت، فرمود: «هركس، ده بار لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بگويد، مانند كسی است كه ده برده از فرزندان اسماعيل را آزاد كرده است»

@THEHADIIS

از ابى مسعود عقبه بن عمرو انصارى بدرى روایت است که رسول اکرم ﷺ فرمودند: «إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ الأُولَى: إِذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ»

ترجمه: «آنچه مردم از سخن پیامبران پیشین دریافتند: هرگاه شرم و حیا نداشتى، هرچه خواستى بکن»

[ صحیح الْبُخَارِيُّ، کتاب الأدب؛ باب: إِذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ؛ حديث: ٦١٢٠، جلد ٤ صفحه ٥٥٠ ]

@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

همواره زبانت مشغول ذکر الله ﷻباشد

۹۷- عَنْ عبدالله بْنِ يُسْرٍ أَنَّ أَعْرَابِيًّا قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلِّ اللَّهُ عَلَيْهِ وَالسَّلَمِ إنَّ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَدْ کثرت عَلِيِّ فَأَنْبِئْنِي منهابشيءاتشبث بِهِ قال

《لايزال لسانک رَطْبًا مِنْ ذکرالله عزوجل》 .

سنن ابن ماجه/3925 سنن الترمذی /3375

عبدالله بن یسر می گوید،مردی گفت:

ای رسول خدا!قوانین و برنامه های عبادی برایم زیاد شده است،به من عملی بیاموزکه به آن پایبندی کنم.فرمود:همواره زبانت مشغول ذکراللهﷻ باشد).

@THEHADIIS

باب (19): فضيلت آمين گفتن


442 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «إِذَا قَالَ أَحَدُكُمْ آمِينَ، وَقَالَتِ الْمَلائِكَةُ فِي السَّمَاءِ: آمِينَ، فَوَافَقَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ». (بخارى:781)


ترجمه: از ابوهريره  روايت است كه رسول الله ﷺ فرمود: «اگر آمين گفتن يكي از شما، با آمين گفتن فرشتگان، در آسمان، همزمان باشد، گناهان گذشته اش بخشيده ميشود

@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

رســــول الله صلی الله علیه وسلم فرمــــوده است:

دستــــت را بر همان جایی که درد می کــــند بگذار
و ســـه بار،( بســــم الله ) بگو
و هفــت بار بگو:
اعــــوذبِالله و قُدرَتِه مِن شَِر ما أجِدُ و اُحاذِر

به خــــداوند متعال و قــــدرت او، از شــــر انچه احساس میـــکنم و از ان بیــــم دارم پناه مـــیبرم

رواه المســــلم

@THEHADIIS

عبدالله بن عمرو بن عاص رضى الله عنهما مى‌گويد:
رسول الله ﷺ فرمودند:

مسلمان كسى‌ست كه ساير مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند
و مهاجر كسى‌ست كه از آن چه كه الله منع كرده است، دورى نمايد.

متفق عليه

@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

باب (40): روزۀ روز جمعه


958- «عَنْ جَابِر (رض): نَهَى النَّبِيُّ (ص) عَنْ صَوْمِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ؟ قَالَ: نَعَمْ». (بخارى:1984)


ترجمه: «از جابر (رض) پرسیدند: آیا رسول ‏الله (ص) از روزه گرفتن روز جمعه، منع فرمود؟ گفت: بلی».


959- «عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ (رض) أَنَّ النَّبِيَّ (ص) دَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهِيَ صَائِمَةٌ فَقَالَ: «أَصُمْتِ أَمْسِ؟» قَالَتْ: لا، قَالَ: «تُرِيدِينَ أَنْ تَصُومِي غَدًا؟» قَالَتْ: لا، قَالَ: «فَأَفْطِرِي»». (بخارى: 1986)


ترجمه: «جویریه بنت حارث (رض) می‌گوید: رسول ‏الله (ص) روز جمعه به خانه من تشریف آورد و من روزه بودم. فرمود: «دیروز روزه بودی»؟ گفتم: خیر. فرمود: «فردا قصد روزه داری»؟ گفتم: خیر. فرمود: «پس افطار كن»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

باب (25): نمازهاي سنت قبل و بعد از نماز جمعه


516- «عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ، وَبَعْدَ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ، وَكَانَ لا يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ، فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ». (بخارى:937)


ترجمه: «عبدالله بن عمر (رض) می‌گوید: رسول ‏الله (ص) دو ركعت قبل از نماز ظهر، دو ركعت بعد از آن و دو ركعت بعد از مغرب در خانه‏اش می‌خواند. و دو ركعت بعد از نماز عشاء می‏خواند. و بعد از نماز جمعه، نمازی نمی‌خواند مگر زمانی كه به خانه‌اش برمی گشت. آنگاه، در منزل دو ركعت نماز می‌گزارد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی


@THEHADIIS

باب (21): طلب باران در خطبه روز جمعه


512- «عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ: أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ (ص)، فَبَيْنَا النَّبِيُّ (ص) يَخْطُبُ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ، قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا وَضَعَهَا حَتَّى ثَارَ السَّحَابُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ، ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ (ص)، فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ، وَمِنَ الْغَدِ وَبَعْدَ الْغَدِ، وَالَّذِي يَلِيهِ حَتَّى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، وَقَامَ ذَلِكَ الأَعْرَابِيُّ أَوْ قَالَ غَيْرُهُ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ: «اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلا عَلَيْنَا». فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّحَابِ إِلاَّ انْفَرَجَتْ، وَصَارَتِ الْمَدِينَةُ مِثْلَ الْجَوْبَةِ، وَسَالَ الْوَادِي قَنَاةُ شَهْرًا، وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ حَدَّثَ بِالْجَوْدِ». (بخارى: 933)


ترجمه: «انس ابن مالک (رض) می‌گوید: در زمان رسول‏ الله (ص) مردم دچار قحطسالی شدند. در یكی از روزهای جمعه كه رسول‏ الله (ص) مشغول ایراد خطبه بود، یكی از اعراب بادیه نشین برخاست و گفت: یا رسول ‏خدا! دام‏ها هلاک شدند و اهل و عیال گرسنه‌اند. برای ما ازخدا طلب باران كن . آنحضرت (ص) دست‏هایش را بلند كرد در حالی كه هیچ ابری در آسمان مشاهده نمی‌شد. راوی می‌گوید: سوگند به خدایی كه جانم در ید اوست، هنوز آنحضرت (ص) از دعا فارغ نشده بود كه آسمان مدینه، از ابرهایی مانند كوه، پوشیده شد. پس از خطبه، وقتی كه رسول‏الله (ص) از منبر پابین آمد، قطره‏های باران از محاسن مبارک ایشان، سرازیر بود. روز دوم، سوم، چهارم و تا جمعه بعد، باران ادامه پیدا كرد. در جمعه بعد، همان بادیه نشین یا شخص دیگری از میان جمع، بلند شد و گفت: ای رسول‏خدا! خانه‌ها خراب شد، اموال و دام‏ها غرق شدند. از خدا بخواه كه باران را متوقف سازد. رسول ‏الله (ص) دست به دعا برداشت و فرمود: «پروردگارا! باران را از مدینه به حوالی آن، منتقل ساز». پس به هر پاره ابری كه اشاره می‌كرد، پراكنده می‌شد. و اینگونه، ابرها به اطراف مدینه پراكنده شدند و آسمان مدینه به شكل دایره‌ای خالی از ابر درآمد. و در اثر باران، رودخانه قنات تا یک ماه جاری بود. و هركس از اطراف مدینه می‏آمد، خبر از بارندگی مطلوب می‏داد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

1522- «وعنْ مُعاذ رضی الله عنه قال: قُلْتُ يا رسُول اللَّهِ أخبرني بِعَمَلٍ يُدْخِلُني الجَنَّة، ويُبَاعِدُني عن النَّار؟ قَال: «لَقدْ سَأَلْتَ عنْ عَظِيم، وإنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلى منْ يَسَّرَهُ اللَّه تَعَالى علَيه: تَعْبُد اللَّه لا تُشْركُ بِهِ شَيْئا، وتُقِيمُ الصَّلاة، وتُؤتي الزَّكَاة، وتصُومُ رمضَانَ وتَحُجُّ البَيْتَ إن استطعت إِلَيْهِ سَبِيْلاً، ثُمَّ قَال: «ألا أدُلُّك عَلى أبْوابِ الخَيْر؟ الصَّوْمُ جُنَّة.،الصَّدَقةٌ تطْفِيءُ الخَطِيئة كما يُطْفِيءُ المَاءُ النَّار، وصلاةُ الرَّجُلِ منْ جوْفِ اللَّيْلِ» ثُمَّ تَلا: ﴿تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ﴾ حتَّى بلَغَ ﴿يَعۡمَلُونَ﴾ [السجدة: 16-17]. ثُمَّ قال: «ألا أُخْبِرُكَ بِرَأسِ الأمْر، وعمودِه، وذِرْوةِ سَنامِهِ» قُلت: بَلى يا رسول اللَّه: قَال: «رأْسُ الأمْرِ الإسْلام، وعَمُودُهُ الصَّلاة. وذروةُ سنامِهِ الجِهَادُ» ثُمَّ قال: «ألا أُخْبِرُكَ بـِمِلاكِ ذلكَ كله؟» قُلْت: بَلى يا رسُولَ اللَّه. فَأَخذَ بِلِسَانِهِ قال: «كُفَّ علَيْكَ هذا» قُلْتُ: يا رسُولَ اللَّهِ وإنَّا لمُؤَاخَذون بمَا نَتَكلَّمُ بِه؟ فقَال: ثَكِلتْكَ أُمُّك، وهَلْ يَكُبُّ النَّاسَ في النَّارِ على وَجُوهِهِم إلاَّ حصَائِدُ ألْسِنَتِهِم؟»». رواه الترمذي وقال: حدِيثٌ حسنٌ صحيح، وقد سبق شرحه.

1522- «از معاذ رضی الله عنه روایت شده که گفت:
گفتم: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم از عملی با خبرم کن که مرا به بهشت داخل نموده و از دوزخ دور کند!
فرمود: از چیز بزرگی سؤال کردی و آن آسان است بر کسیکه خداوند بر او آسان کند و آن اینکه خدا را پرستش نموده و به او چیزی شریک نیاوری و نماز بگذاری و زکات بدهی و روزهء ماه رمضان را بگیری و حج خانه کنی، اگر توانستی که به آن دست یابی. سپس فرمود: آیا ترا به دروازه‌های خیر راهنمائی نکنم؟ روزه سپر است و صدقه گناه را خاموش می‌کند، چنانکه آب آتش را خاموش می‌سازد. و نماز شخص در دل شب. سپس تلاوت نمود: ﴿تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ﴾ تا اینکه رسید به ﴿يَعۡمَلُونَ﴾ [السجدة: 16-17]. بعد فرمود: آیا ترا از اساس کار و ستونش و بلندی و قله‌اش باخبر نسازم؟
گفتم: آری یا رسول الله صلی الله علیه وسلم !
فرمود: اسلام اساس کار است و ستونش نماز و بلندی قله‌اش جهاد می‌باشد. باز فرمود: آیا ترا به اساس و زیربنای همهء اینها خبر ندهم؟ گفتم: آری یا رسول الله صلی الله علیه وسلم !
آنحضرت صلی الله علیه وسلم زبان خود را گرفته و فرمود: این را بر خود نگهدار.
گفتم: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم ! آیا به آنچه سخن می‌گوییم، مؤاخذه می‌شویم؟ فرمود: مادرت به سوگ تو بنشیند و آیا مردم را بجز محصول زبان‌های‌شان چیز دیگری در دوزخ سرنگون می‌سازد؟»
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

1172- «وَعنْهَا قَالَت: ما كان رسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم يَزِيدُ ¬ في رمضانَ وَلا في غَيْرِهِ ¬ عَلى إِحْدى عشرةَ رَكْعَة: يُصلِّي أَرْبعاً فَلا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطولهِن، ثُمَّ يُصَلِّي أَرْبعاً فَلا تَسْأَلْ عَنْ حُسْنِهِنَّ وَطولهِن، ثُمَّ يُصَلِّي ثَلاثا. فَقُلْت: يا رسُولَ اللَّهِ أَتنَامُ قَبْلَ أَنْ تُوتر،؟ فقال: «يا عائشةُ إِنَّ عيْنَيَّ تَنامانِ وَلا يَنامُ قلبي»» متفقٌ علیه.

1172- «از عائشه رضی الله عنه روایت شده که گفت:
رسول الله صلی الله علیه وسلم نه در رمضان و نه در غیر آن بر 11 رکعت نمی‌افزود و چهار رکعت می‌گزارد که از زیبائی و درازی آن مپرس و باز چهار رکعت می‌گزارد که از زیبائی و درازی آن مپرس و باز سه رکعت می‌گزارد. گفتم: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم ! آیا قبل از آنکه وتر را بگزاری خواب می‌شوی؟
فرمود: ای عائشه رضی الله عنه چشمانم خواب می‌شود، ولی دلم خواب نمی‌شود».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

رسول الله ﷺمیفرماید

@THEHADIIS

باب(14): برکت باران


448- عَنْ أَنَسٍ (رضي الله عنه) قَالَ: أَصَابَنَا وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) مَطَرٌ، قَالَ: فَحَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ مِنْ الْمَطَرِ، فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا؟ قَالَ: «لأَِنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بِرَبِّهِ». (م/898)


ترجمه: انس (رضي الله عنه) می‌گوید: ما همراه رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) بودیم که باران بارید. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) قسمتی از بدنش را لخت نمود تا باران بر آن بریزد. عرض کردیم: یا رسول الله! چرا چنین کردی؟ فرمود: «زیرا آن، تازه از جانب پروردگارش آمده است». (یعنی الله آنرا تازه آفریده است به همین خاطر، تبرک است).
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS

باب(15): درباره‌ی پناه خواستن، هنگام دیدن ابر و باد، و خوشحال شدن از دیدن باران


449- عَنْ عَائِشَةَ ل أَنَّهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ (صلی الله علیه وآله وسلم) إِذَا عَصَفَت الرِّيحُ قَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا، وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا، وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ». قَالَتْ: وَإِذَا تَخَيَّلَتْ السَّمَاءُ تَغَيَّرَ لَوْنُهُ، وَخَرَجَ وَدَخَلَ، وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ، فَإِذَا مَطَرَتْ سُرِّيَ عَنْهُ فَعَرَفْتُ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ، قَالَتْ عَائِشَةُ ل: فَسَأَلْتُهُ، فَقَالَ: «لَعَلَّهُ يَا عَائِشَةُ كَمَا قَالَ قَوْمُ عَادٍ: ﴿فَلَمَّا رَأَوۡهُ عَارِضٗا مُّسۡتَقۡبِلَ أَوۡدِيَتِهِمۡ قَالُواْ هَٰذَا عَارِضٞ مُّمۡطِرُنَاۚ﴾ [الأحقاف: 24].


ترجمه: ام المونین عایشه (رضی الله عنها) می‌گوید: هرگاه، هوا طوفانی می‌شد، نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) می‌فرمود: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا، وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا، وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ». «بار الها! من خیر آن و خیر چیزی را که در آن، وجود دارد و خیر آنچه را که بخاطر آن، فرستاده شده است از تو مسئلت می‌نمایم. و از بدی آن و بدی آنچه که در آن، وجود دارد و بدی آنچه که بخاطر آن فرستاده شده است، به تو پناه می‌برم». ع ا یشه ل می‌گوید: همچنین هنگامی‌که هوا خوب ابری و آماده‌ی بارندگی می‌شد، چهره‌ی مبارک رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) دگرگون می‌شد، از خانه، بیرون می‌رفت و دوباره برمی‌گشت و به جلو و عقب می‌رفت. و همین که باران می‌بارید، این حالتش برطرف می‌گردید. من این چیز را از چهره‌اش متوجه می‌شدم. ع ا یشه ل می‌گوید: من علتش را جویا شدم. فرمود: «ای عایشه! شاید این، مانند همان ابری باشد که قوم عاد هنگام دیدنش گفتند: ﴿فَلَمَّا رَأَوۡهُ عَارِضٗا مُّسۡتَقۡبِلَ أَوۡدِيَتِهِمۡ قَالُواْ هَٰذَا عَارِضٞ مُّمۡطِرُنَاۚ﴾ [الأحقاف: 24]. «این، ابری است که اکنون بر ما می‌بارد. ) (ولی در واقع، عذاب بود به همین خاطر، من می‌ترسم».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS