مردم‌سالاری تنها به صندوق رای خلاصه نمی‌شود. این‌گونه نیست که مردم اداره امور را به زمامداران بسپارند و خود هیچ مسئولیتی نداشته باشند.
لازمه مردم‌سالاری، حضور فعالانه شهروندان در صحنه مدنی است، مردم‌سالاری با حضور داوطلبانه مردم در نهادها و تشکل‌های مدنی غنا می‌یابد.
وقتی افراد در تشکل‌های مدنی و گروه‌های حمایتگر متشکل می‌شوند، صداهای منفردانه و تا به اینجا ساکت آن‌ها از این پس رساتر و پرطنین‌تر می‌گردد.
انجمن‌های داوطلبانه محافلی هستند برای تدریس و تعلیم مهارت‌های اجتماعی و مدنی یا به عبارت ساده‌تر، مدارسی برای مردم‌سالاری.
در چنین مدارسی است که اعضای انجمن‌ها اداره‌کردن نشست‌ها و جلسات عمومی، سخن‌گفتن در ملاءعام، نامه‌نگاری، سازمان‌دهی طرح‌ها و مجادله بر سر موضوعات عمومی را فرا می‌گیرند و از طرفی بر عملکرد نهادهای دولتی نظارتی ژرف‌تر پیدا می‌کنند. یاد می‌گیرند که در حرکت‌های جمعی مسئولیت بخشی از اداره کشور را بپذیرند و در برابر انحراف عملکرد حاکمیت صدایی رساتر داشته‌ باشند.

این مقاله، از رابرت پوتنام و ترجمه شده به فارسی توسط توانا، نفوذ مشارکت گسترده از سوی گروه‌های خصوصی داوطلب را بر سلامت نظام‌‌های دموکراتیک بررسی می کند.

لینک دانلود رایگان:

https://tavaana.org/robert-d-putnam-democracy/

#رای_بی_رای
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#سیرک_انتخابات
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech