جاویدنام علی‌اصغر خدادادی، دانشجوی ۱۸ ساله معماری در اسفراین با شلیک نیروهای حکومتی به قلبش جان باخت

جاویدنام علی‌اصغر خدادادی، ۱۸ ساله، دانشجوی ترم اول رشته معماری، در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان اسفراین هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌ دریافتی، علی‌اصغر خدادادی با دو گلوله جنگی که به ناحیه قلب او اصابت کرده کشته شد. پیکر او چهار روز پس از جان‌باختن، با تأخیر، به خانواده تحویل داده شد.
به گفته نزدیکان خانواده، در این مدت بارها به خانواده پیشنهاد شده بود که او به‌عنوان «بسیجی» معرفی شود، پیشنهادی که خانواده به‌صراحت آن را رد کرده‌اند.

#علی_اصغر_خدادادی #اسفراین #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«من فدا می‌شوم ولی فرار نمی‌کنم»؛ بازداشت خشونت‌آمیز علی رضایی در آمل در ۱۵ دی و تداوم نگهداری او در بلاتکلیفی

علی رضایی، ۲۷ ساله و اهل شهرستان امل، روز ۱۵ دی ماه بازداشت شد

آقای رضایی، معترضی است که با انتشار ویدیویی کوتاه در استوری اینستاگرامش از مسدود کردن سیم‌کارت موبایل و نیز بستن حساب بانکی‌اش برای تحت فشار دادنش خبر داده و تاکید کرده بود که در اعتراضات همچنان شرکت می‌کند.
او که پلاکی با آرم شیر و خورشید در گردن داشت، گفته بود که فرار نمی‌کند، چون ریشه‌اش در این خاک است. او گفته بود «اگه اتفاقی برای علی رضایی بیفته، صد تا علی رضایی دیگه پشتش در میان» و خطاب به ماموران گفته بود: «رفتی حساب منو ببندی، پول توش بود؟ چه چیزی می‌تونستی از به جوون ایرانی بگیری که نگرفتی؟ من رو که دو سال زندان نگه داشتی، گلوله خوردم بیست روز تو کما بودم، روزی که آزاد شدم، مادرم رو بازداشت کردید، دو ماه نگه داشتید و داروهاش رو ندادید، من رو پانصد بار به اطلاعات کشوندید و آوردید، انسان‌هایی مثل من فدا میشن ولی فرار نمی‌کنن، من فدا میشم ولی فرار نمی‌کنم.»
روی ویدیو نوشته بود:
«هر آزادی و تغییری نیاز به یه سری فدا شدن‌ها داره دیگه؟ من فدا میشم تا کشورم آزادیو به دست بیاره. میمیرم ولی تو خفت زندگی نمی‌کنم زنده باد آزادی زنده باد ایران»
او در یکی از اعتراضات سال‌های قبل، مجروح شده و بیست روز در کما بود و پس از آن هم دو سال حبس را گذرانده بود.
او ضمن انتشار ویدیویی از بستری بودنش در بیمارستان در آن دوره، نوشته:
«من تو همون ۲۰ روز که تو کما بودم خدا رو دیدم بهش گفتم بذار آزادی وطنمو ببینم من مرگو با چشام دیدم، حاضرم بمیرم ولی هموطنام آزادانه زندگی کنن و گشنه نباشن.»

بازداشت او همراه با خشونت و کشیدن کیسه روی سرش بود.
خانواده‌اش حدود ده روز از او بی‌خبر بودند. حالا می‌دانند که در قرنطینه زندان آمل است و بینی‌اش در اثر ضربات بازجو شکسته شده است.
از شرایط حقوقی آقای رضایی خبری در دست نیست و از حق برخورداری از وکیل بی بهره بوده است.

#علی_رضایی #آمل

@Tavaana_TavaanaTech