گوهر عشقی در سالگرد کشته‌شدن ستار بهشتی: «من آن روز متولد شدم تا صدای ستار و ستارها باشم»
گوهر عشقی، مادر دادخواه ستار بهشتی، وبلاگ‌نویسی که در بازداشت نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان باخت، به مناسبت سیزدهمین سالگرد کشته‌شدن فرزندش، با انتشار ویدیویی بر ادامه دادخواهی و حمایت از زندانیان سیاسی و خانواده‌های جان‌باختگان تاکید کرد.
ستار بهشتی، کارگر و وبلاگ‌نویس منتقد جمهوری اسلامی، آبان‌ماه ۱۳۹۱ پس از بازداشت توسط پلیس فتا و در پی شکنجه در بازداشتگاه جان باخت.
گوهر عشقی در این پیام، با درود فرستادن به جان‌باختگان راه آزادی و زندانیان سیاسی، گفت:
«امروز ۱۳ آبانه، روزی که ستار من را کشتن. من اون روز متولد شدم صدای ستار و ستارها باشم.»
او با تاکید بر اینکه صدای زندانیان و خانواده‌های آسیب‌دیده از سرکوب خواهد بود، افزود:
«من صدای فرزندانم که در زندانند، صدای فرزندانم که در راه آزادی ایران کشته شدند... من صدای کسانی هستم، کارگر زندانی، صدای اونا هستم که دست این رژیم کثیف زندگیشون سیاه شده.»
این مادر دادخواه با یادآوری اینکه عاملان قتل فرزندش تصور می‌کردند صدای او خاموش خواهد شد، گفت:
«من سکوت نمی‌کنم. ستار منو کشتن، فکر کردن صداش به هیچ‌جا... به دنیا رسید صدای ستار! دنیا فهمید که ستار رو بی‌گناه کشتنش.»
گوهر عشقی در بخش پایانی پیام خود، خطاب به مردم ایران خواستار اتحاد و همبستگی شد و گفت:
«فرزندانم دست به دست هم بدین، اتحاد با همدیگر داشته باشین، این باقی‌مانده این رژیم رو بفرستین تو زباله‌دان تاریخ.»
او سخنانش را با این جملات به پایان رساند:
«جانم فدای فرزندان مبارزم، جانم فدای ایران، پاینده باد ایران.»
#گوهر_عشقی #ستار_بهشتی #دادخواهی #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

با احراز هویت وحید خدری‌خواه ۳۴ ساله، هویت دومین متهم پرونده سه‌نفره محکومان به مرگ در مشهد مشخص شد. این سه معترض که در ارتباط با اعتراضات سراسری بازداشت شده‌اند، پیش‌تر توسط شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد به اتهام ادعایی «محاربه» به مجازات اعدام محکوم شده بودند.

بر اساس گزارش هرانا، وحید خدری‌خواه به همراه «متین فرنیان»، ۲۳ ساله، و یک شهروند دیگر که هویت وی همچنان نامشخص است، در پرونده‌ای مشترک به ریاست قاضی «حسین یزدان‌خواه» به اعدام محکوم شده‌اند.

یک منبع مطلع درباره وضعیت خدری‌خواه به هرانا گفت که وی در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر قرار گرفته و مجروح شده بود. اگرچه گلوله در زمان بازداشت از بدن او خارج و رسیدگی اولیه انجام شده، اما وی پس از بازداشت در روزهای ۲۹ و ۳۰ دی‌ماه، بلافاصله به زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شده و هم‌اکنون در بند ۶/۱ این زندان تحت احکام سنگین امنیتی محبوس است.

صدور احکام شتاب‌زده اعدام و انتساب اتهام «محاربه» بخشی از رویه قضایی-امنیتی حاکمیت برای شکنجه روانی جامعه و منکوب کردن معترضان است.

#وحید_خدری_خواه #زندان_وکیل_آباد #نه_به_اعدام

وقتی پاسخ نهایی از پیش معلوم است، پرسیدن چه جایگاهی دارد؟

آیزایا برلین در «دو مفهوم آزادی» (۱۹۵۸) از باوری کهن نوشت که آن را «تک‌انگاری» (Monism) نامید: برای همه‌ پرسش‌های بزرگ انسان فقط یک پاسخ درست وجود دارد. او نشان داد هر جا گروهی خود را دارنده‌ آن پاسخ دانسته، اجبار دیگران کم‌کم نه ستم، که هدایت به سوی خیر تعبیر شده است.

جان استوارت میل در «رساله‌ای درباره‌ آزادی» (۱۸۵۹) همین را از زاویه‌ معرفتی گفته بود: خاموش‌کردن یک عقیده، فرض خطاناپذیری خاموش‌کننده است. به نظر او حتی حقیقتی که هرگز به چالش کشیده نشود، به جزمی بی‌جان بدل می‌شود.

میلتون روکیچ، روان‌شناس اجتماعی، در «ذهن باز و ذهن بسته» (۱۹۶۰) نشان داد در نظام‌های باور بسته، سخن مخالف بیشتر به‌عنوان تهدید دریافت می‌شود تا اطلاعات، و ارزش یک گزاره اغلب با اقتدار گوینده‌اش سنجیده می‌شود، نه با محتوایش.

در بافتار جمهوری اسلامی، این مرزبندی در متن حقوقی هم دیده می‌شود. اصل ۲۴ قانون اساسی آزادی نشریات را در صورتی می‌پذیرد که به «مبانی اسلام» یا حقوق عمومی لطمه نزند، و اصل ۲۶ فعالیت احزاب را مشروط به نقض نکردن «مبانی جمهوری اسلامی» کرده است.
در سوی دیگر، ایران در ۱۳۵۴ به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی پیوسته است. کمیته‌ حقوق بشر سازمان ملل در «تفسیر عمومی شماره‌ی ۳۴» (۲۰۱۱) تصریح کرده که محدودیت بر بیان باید ضروری و متناسب باشد، و ممنوعیت‌هایی که صرفا به بی‌احترامی به یک دین یا نظام باور تعلق می‌گیرند با میثاق سازگار نیستند.

نمونه‌ تاریخی آن «انقلاب فرهنگی» ۱۳۵۹ است. به روایت یرواند آبراهامیان در «تاریخ ایران مدرن» (۲۰۰۸)، دانشگاه‌ها بسته شدند و چند سال بعد، پس از پاک‌سازی شماری از استادان و بازنگری در برنامه‌ی درسی، بازگشایی شدند. در این روایت، تعیین «حدود حقیقت» بر نهاد دانش مقدم بود.

این رشته‌ استدلال از فلسفه تا حقوق، به یک پرسش می‌رسد: وقتی پاسخ از پیش معلوم است، آیا پرسش هنوز راهی دارد؟

#آزادی_بیان #آزاداندیشی #پرسشگری #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

هومان شایانی، زندانی سیاسی متهم به محاربه، از زندان نورآباد ممسنی درخواست کمک کرد: «کسی را ندارم که پیگیر پرونده‌هایم باشد»

هومان شایانی، کارگر و زندانی سیاسی که از ۱۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ در بازداشت به سر می‌برد، با انتشار پیامی صوتی از زندان نورآباد ممسنی در استان فارس، از مردم ایران درخواست کرده است برای پیگیری وضعیت قضایی و آزادی او کمک کنند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره وضعیت این زندانی سیاسی، شایانی نزدیک به ۱۰ ماه است که در زندان نورآباد ممسنی در بلاتکلیفی به سر می‌برد و با دو پرونده قضایی در شهرستان‌های ممسنی استان فارس و گتوند استان خوزستان مواجه است.
در گزارش منتشرشده درباره پرونده او آمده است که اتهاماتی از جمله «محاربه» و «تبلیغ علیه نظام» به این زندانی سیاسی نسبت داده شده است. همچنین گفته می‌شود یکی از پرونده‌های او در ارتباط با فعالیت‌هایش در فضای مجازی تشکیل شده است. شایانی این اتهامات را رد کرده و پرونده‌های تشکیل‌شده علیه خود را ساختگی می‌داند.
هومان شایانی در پیام صوتی خود می‌گوید از سال ۱۳۹۲ تاکنون بارها به دلیل فعالیت‌ها و مواضع سیاسی بازداشت و زندانی شده است.
او که خود را فردی ملی‌گرا و معترض به شرایط موجود جامعه معرفی می‌کند، با اشاره به مشکلات شدید زندگی در زندان می‌گوید: «مادری پیر دارم و هیچ کس‌وکاری ندارم که دنبال کارم باشه، دنبال پرونده‌م باشه.»
مادر سالخورده این زندانی سیاسی توانایی پیگیری امور قضایی فرزندش را ندارد و خانواده نیز از امکانات مالی لازم برای تامین هزینه وکیل برخوردار نیست.
شایانی در پیام خود تاکید می‌کند که سرپرست خانواده است، مادرش سواد خواندن و نوشتن ندارد و برادری نیز ندارد که بتواند پیگیر وضعیت او باشد.
این زندانی سیاسی با درخواست حمایت از مردم ایران برای پایان‌دادن به وضعیت بازداشت خود می‌گوید: «از همه خواهش می‌کنم، خواهانم که به من کمک کنن، یاری کنن که از بند زندان آزاد بشم و به آغوش خانواده‌ام و زندگی برگردم.»

با وجود گزارش‌ها درباره طرح اتهام محاربه علیه هومان شایانی، جزئیات مستندات اتهامی، وضعیت رسیدگی به دو پرونده قضایی و صدور احتمالی حکم علیه او روشن نیست.

#هومان_شایانی #بیانیه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

تفتیش منزل و ضبط تجهیزات استارلینک؛ عارف نصیری، درویش گنابادی، به دادسرای ایلام احضار شد


نیروهای امنیتی حکومت ایران بامداد چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵، حدود ساعت سه نیمه‌شب، با ورود قهرآمیز به منزل شخصی عارف نصیری، درویش گنابادی ساکن آبدانان، اقدام به تفتیش خانه و ضبط وسایل شخصی و تجهیزات اینترنت استارلینک وی کردند.

بر اساس گزارش مرکز مشاوره حقوقی «دادبان»، در زمان یورش ماموران، آقای نصیری در منزل حضور نداشته است.
نیروهای امنیتی با ایجاد فضای رعب و وحشت، همسر و دو فرزند زیر سن قانونی او را در یکی از اتاق‌های خانه محبوس کرده و در را روی آنان قفل کردند.

ماموران سپس تمامی بخش‌های منزل را به بهانه یافتن تجهیزات اینترنت ماهواره‌ای «استارلینک» به‌هم ریخته و در نهایت، دستگاه استارلینک، لپ‌تاپ، تبلت و تلفن‌های همراه عارف نصیری و همسرش را ضبط کرده و با خود بردند.

عارف نصیری که از طریق تماس‌های غیرمستقیم از این اقدام مطلع شده، متعاقباً ابلاغیه‌ای قضایی با تاریخ ۳ آبان‌ماه ۱۴۰۵ از طریق سامانه ثنا دریافت کرده است.

به دلیل فشارهای امنیتی، این درویش گنابادی ارتباط بسیار محدودی با خانواده خود دارد و ابراز نگرانی شدیدی نسبت به امنیت خود و آنان وجود دارد.

یورش‌های خودسرانه شبانه، حبس خانگی اعضای خانواده و مصادره ابزارهای ارتباطی، الگوهای مستمر دستگاه‌های امنیتی برای ایجاد ارعاب فعالان و شهروندان است.

#عارف_نصیری #درویش_گنابادی #استارلینک

@Tavaana_TavaanaTech

متین شبانی، از معترضان دی‌ماه در مشهد، به محاربه متهم و به اعدام محکوم شد

متین شبانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، توسط شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد به اعدام محکوم شد.

بر اساس حکمی که به ریاست قاضی «حسین یزدان‌خواه» و مستشاری «سیدرضا جوادموسوی» صادر و اخیراً در زندان وکیل‌آباد مشهد به این معترض ابلاغ شده، وی از بابت اتهاماتی چون «محاربه» از طریق مشارکت در تخریب اموال عمومی و آتش‌زدن اماکن مذهبی و نیز «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به مجازات اعدام محکوم شده است.

یک منبع مطلع با تایید این خبر به هرانا گفت پرونده‌سازی علیه متین شبانی در ارتباط با آتش‌سوزی یک مسجد و دارالقرآن در جریان اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر شاندیز صورت گرفته است. وی در همان ایام هم‌زمان با دست‌کم شش شهروند دیگر بازداشت و سپس به زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد.

صدور متوالی احکام اعدام با اتهامات تکراری نظیر «محاربه» برای معترضان نشان‌دهنده شتاب‌زدگی دستگاه قضایی در به‌کارگیری ابزار اعدام جهت ایجاد ارعاب و سرکوب جنبش‌های اعتراضی است.

#متین_شبانی #زندان_وکیل_آباد #مشهد #نه_به_اعدام #محاربه

@Tavaana_TavaanaTech

امیر دلشاد، از معترضان بازداشتی دی‌ماه در مشهد، به اعدام محکوم شد


امیر دلشاد، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ که در زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس است، توسط شعبه پنجم دادگاه
انقلاب مشهد به اعدام محکوم شد.
درخواست فرجام‌خواهی پرونده وی ثبت و به دیوان عالی کشور ارجاع شده است.

بر اساس گزارش هرانا، شعبه پنجم دادگاه انقلاب مشهد به ریاست قاضی حسین یزدان‌خواه و با مستشاری سیدرضا جوادموسوی، این شهروند از بابت اتهاماتی از جمله اقدام عملیاتی مخل امنیت و منافع ملی به نفع یکی از گروه‌های اپوزیسیون از طریق حضور فعال در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و احراق و تخریب اموال عمومی به اعدام محکوم کرده است.

یک منبع مطلع در رابطه با آخرین وضعیت پرونده این شهروند به هرانا گفت: درخواست فرجام خواهی پرونده امیر دلشاد در دیوان عالی کشور ثبت شده است.

امیر دلشاد در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و در حال حاضر در زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس است.

#امیر_دلشاد #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

به گزارش کمیسیون صنفی کانون نویسندگان ایران، ترکیب سانسور سیستماتیک، تورم کمرشکن و پیامدهای جنگ، کار و زندگی نویسندگان و مترجمان را با بحرانی جدی مواجه کرده و حقوق مادی و معنوی پدیدآورندگان را به شدت پایمال ساخته است.
بر اساس این گزارش، فشارهای ممیزی پس از وقوع جنگ تشدید شده است؛ به‌طوری‌که ۲ رمان که سال‌ها در تعلیق بودند، کلاً غیرمجاز اعلام شده، از یک مجموعه شعر ۹ صفحه به طور کامل حذف گردیده و تجدید چاپ کتابی با ۳ نوبت سابقه انتشار، مشروط به حذف جمله‌ای درباره «گرفتن دست همسر» شده است. این روند به گسترش خودسانسوری و امتناع ناشران از پذیرش آثار منجر شده است.
از سوی دیگر، هزینه‌های چاپ و کاهش قدرت خرید مردم به سقوط بی‌سابقه تیراژ کتاب انجامیده و آن را تا ۱۰۰ الی ۲۰۰ نسخه کاهش داده است. در یک نمونه، قیمت یک کتاب تنها ظرف یک هفته از ۸۰۰ هزار تومان به ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان جهش داشته است.
این بحران، معیشت اهالی قلم را نیز نشانه رفته است؛ مترجمی پس از ۱ سال انتظار، بابت دو ماه کار تنها حدود ۴ میلیون تومان دریافت کرده و برخی ناشران هزینه‌های ویراستاری و چاپ را به مؤلف منتقل می‌کنند. عدم ارائه گزارش فروش، عدم پرداخت به موقع حق‌التألیف و انتشار آثار در پلتفرم‌های مجازی بدون اطلاع پدیدآورنده نیز گزارش شده است.
همچنین پیامدهای مستقیم جنگ مانند تخریب منازل، آوارگی، قطع اینترنت و تعطیلی کارگاه‌های ادبی، اهالی فرهنگ را به مشاغل غیرمرتبط یا حذف هزینه‌های ضروری زندگی واداشته است.
کانون نویسندگان ایران در پایان، رفع سانسور، آزادی انتشار، شفافیت قراردادها، اعلام دقیق تیراژ و پرداخت منصفانه حقوق اهالی قلم را از مطالبات اساسی نویسندگان اعلام کرده است.
#اهل_قلم #سانسور #کانون_نویسندگان_ایران #آزادی_بیان

@Tavaana_TavaanaTech

وزارت امور خارجه آمریکا: سه جوان معترض در ایران پس از محاکمه‌های غیرعلنی و اعترافات اجباری اعدام شدند

صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا با انتشار مطلبی درباره اعدام علیرضا رئیسی، علیرضا سپاهی و سیاوش جمشیدی خیرآبادی، سه جوان بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، ضمن محکوم‌کردن این اعدام‌ها، بر ضرورت پاسخگویی عاملان نقض حقوق بشر در ایران تاکید کرد.

در این مطلب آمده است که علیرضا رئیسی، ۲۱ ساله، و علیرضا سپاهی، ۲۴ ساله، روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵، پس از محاکمه‌های غیرعلنی مبتنی بر اعترافات اجباری اعدام شدند. همچنین سیاوش جمشیدی خیرآبادی، ورزشکار رشته تکواندو، چند روز پیش از آن اعدام شده بود.

وزارت امور خارجه آمریکا تاکید کرده است که هر سه جوان به دلیل شرکت در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هدف قرار گرفته بودند و اعدام آنان زندگی سه جوان را گرفت و سه خانواده را از هم پاشید.

در ادامه این مطلب، به جزئیاتی از وضعیت این افراد و خانواده‌های آنان اشاره شده است.

بر اساس این گزارش، علیرضا رئیسی تنها چند ساعت پس از کشته‌شدن پسرعمویش در جریان اعتراضات بازداشت شد. پدر او که همچنان در زندان به سر می‌برد، با چشمان بسته به مراسم خاکسپاری مخفیانه فرزندش منتقل شد، بدون آنکه محل دفن علیرضا به او نشان داده شود.

درباره علیرضا سپاهی نیز آمده است که او دانشجو بود و پیش از اجرای حکم اعدام، در زندان با نامزدش، مهشاد، ازدواج کرد. مهشاد همچنان زندانی است و دوران محکومیت پنج‌ساله خود را می‌گذراند. مادر علیرضا سپاهی نیز از آخرین دیدار و وداع با فرزندش پیش از اعدام محروم شد.

صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا در بخش دیگری از این مطلب، با انتقاد از عملکرد جمهوری اسلامی در ۴۷ سال گذشته، اعلام کرده است که حکومت ایران خواسته‌های مسالمت‌آمیز جوانان را با خشونت، محاکمه‌های مخفیانه و اعدام پاسخ داده است.

این نهاد در پایان تاکید کرده است که مردم ایران سزاوار عدالت، پاسخگو شدن عاملان این اقدامات و برخورداری از آینده‌ای عاری از ترور و هراس هستند.


#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

کمال جعفری یزدی، زندانی سیاسی سابق و از امضاکنندگان بیانیه ۱۴، با انتشار بیانیه‌ای در روز ۱۵ آبان ۱۴۰۵، بر ضرورت حفظ استقلال و تمامیت ارضی ایران، مخالفت با مداخله خارجی و جلوگیری از بازتولید استبداد تاکید کرد و خواستار استقرار حکومتی دموکراتیک مبتنی بر حاکمیت مردم و قانون شد.
جعفری یزدی که از جانبازان و آزادگان جنگ ایران و عراق است و چهار سال از عمر خود را در اسارت گذرانده، یکی از برادرانش را نیز در جریان جنگ هشت‌ساله از دست داده است. او به دلیل مخالفت با جمهوری اسلامی بارها بازداشت و به گفته منابع نزدیک به او، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و در مجموع حدود پنج سال را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. این فعال سیاسی در حال حاضر با پابند الکترونیکی تحت نظارت قرار دارد.
او در بیانیه خود با عنوان «ایران، فقط یک نام روی نقشه نیست؛ جان ما، ریشه‌های ما و غرور چند هزار ساله ماست»، خطاب به آنچه «دشمنان خارجی و بدخواهان داخلی» خوانده، نوشته است: «ایران نه لقمه‌ای برای طمع بیگانگان است، نه میدان تاخت‌وتاز قدرت‌های خارجی و نه عرصه‌ای برای تجزیه‌طلبی و خیانت حاکمان فعلی.»
جعفری یزدی با تاکید بر ماندگاری ایران فراتر از حکومت‌ها، نوشته است: «حکومت‌ها می‌آیند و می‌روند، حاکمان فاسد و مستبد و جنایتکار حتما رفتنی‌اند، اما ایران می‌ماند؛ یکپارچه، سربلند و استوار.»
این زندانی سیاسی سابق با رد هرگونه دخالت قدرت‌های خارجی در تعیین سرنوشت مردم ایران تاکید کرده است که کشور متعلق به همه ایرانیان است و «نه ملک شخصی کسی است و نه ارث پدری و پشت‌قباله مادری هیچ فرد و جریان و گروه و خاندان و فرقه‌ای».
او در بخش دیگری از بیانیه خود، ضمن مخالفت با جنگ، تجزیه ایران و سلطه بیگانگان، نسبت به بازتولید ساختارهای استبدادی هشدار داده و نوشته است: «ما نه جنگ‌طلبان را و نه تجزیه ایران را می‌پذیریم، نه سلطه بیگانگان را و نه بازتولید استبداد، دیکتاتوری و حاکمیت‌های ایدئولوژیک، فردی، موروثی و مادام‌العمر را.»
جعفری یزدی، ایران آزاد، یکپارچه و مستقل را آرمان خود توصیف کرده و بر حاکمیت مردم، قانون، آزادی، دموکراسی و عدالت به‌عنوان مبانی نظام سیاسی آینده تاکید کرده است.
او همچنین ابراز امیدواری کرده است که مردم ایران بتوانند پایان استبداد و آغاز حاکمیت ملی را جشن بگیرند و از جان‌باختگان راه آزادی، مدافعان کشور، آزادگان، جانبازان و زندانیان سیاسی تجلیل کنند.
این فعال سیاسی در ادامه، با اشاره به نقش ایرانیان خارج از کشور در کمک به آینده ایران، بر ضرورت نقش‌آفرینی رهبران، آزادی‌خواهان، ملی‌گرایان و مبارزان داخل کشور در اداره امور تاکید کرده است.
جعفری یزدی همچنین با انتقاد از «منیت، سهم‌خواهی و حسادت» برخی جریان‌های مخالف جمهوری اسلامی، تاکید کرده است که سرنوشت آینده ایران نباید به دست قدرت‌های خارجی، مستبدان یا جریان‌های سهم‌خواه تعیین شود، بلکه باید مردم داخل کشور درباره آن تصمیم بگیرند.
او در پایان بیانیه خود نوشته است: «ما ایرانی آزاد، آباد، مستقل، دموکراتیک و یکپارچه می‌خواهیم؛ ایرانی برای همه ایرانیان.»

#بیانیه #کمال_جعفری_یزدی #ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_استبداد

@Tavaana_TavaanaTech