شیخ کهنسال شیرازی؛ در تقاطع فقه و شکر

ناصر مکارم شیرازی پس از اعتراضات سراسری سال ۱۳۸۸، در اوج سرکوب معترضان، صراحتا اعلام کرد که با «اغتشاشگران» باید مانند «دادگاه امیرالمؤمنین» برخورد شود؛ تعبیری که در ادبیات فقهی به معنای حذف تشریفات دادرسی، بی‌اعتنایی به حقوق متهم و مجازات فوری است.
پس از اعتراضات دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ هم مکارم شیرازی بارها تأکید کرد که معترضان باید به «اشد مجازات» برسند و از «مماشات» با آن‌ها انتقاد کرد. این مرجع تقلید نه درباره کشتار صدها معترض سخنی گفت و نه درباره شلیک مستقیم به مردم، بلکه تمام تمرکز خود را بر مجازات شدیدتر معترضان گذاشت.

در سال ۱۴۰۱، در حالی که ده‌ها نوجوان و جوان در خیابان‌ها کشته شدند و موج اعدام‌ها شدت گرفت، مکارم شیرازی بار دیگر از موضع «حفظ نظام» سخن گفت و به‌جای ایستادن کنار خانواده‌های داغدار، با ادبیات فقهی خود، به مشروعیت‌بخشی خشونت ادامه داد.
نام ناصر مکارم شیرازی سال‌هاست با پرونده‌های فساد مالی و رانت اقتصادی گره خورده است.
درباره او بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/makarem_shirazi/

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

آب‌پاش و باتوم، ویترین است؛ پاسخ واقعی جمهوری اسلامی به اعتراض، گلوله!

پیام همراهان

ماشین‌های آب‌پاش، یگان‌های ویژه با باتوم و گاز اشک‌آور، فقط ویترین جمهوری اسلامی‌اند؛ تصویری نمایشی برای مصرف رسانه‌ای. آنچه در عمل و پشت صحنه رخ می‌دهد، چیز دیگری است: شلیک گلوله، زیر گرفتن شهروندان با خودروهای زرهی و استفاده از سلاح جنگی علیه مردم بی‌دفاع.

پس از کشتار خونین هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، با وصل‌شدن اینترنت، ابعاد واقعی سرکوب آشکار شد. ده‌ها کلیپ نشان داد که سپاه پاسداران ماشین‌های تیربار را به خیابان‌ها آورد و حتی از تیربار دوشکا، سلاحی کاملاً جنگی، در بافت شهری استفاده کرد. این‌ها نه ابزار «کنترل جمعیت»، که ادوات میدان جنگ‌اند.
در بسیاری از تصاویر، شلیک‌ها آشکارا تیر جنگی هستند. تک‌تیراندازها بر فراز بام‌های مساجد، پایگاه‌های بسیج و ساختمان‌های دولتی مستقر شده بودند و معترضان بی‌سلاح را هدف می‌گرفتند. مکان‌هایی که باید پناه و خدمت باشند، به سکوهای تیراندازی تبدیل شدند. در پایان شب، دوشکاها به شکل کور شلیک می‌کردند؛ برای ایجاد رعب، نه برقراری نظم.

قطع اینترنت فقط قطع ارتباط نبود؛ قطع شاهدان بود. جمهوری اسلامی در تاریکی، زمانی که مطمئن شد چشم‌ها بسته است، خوی واقعی خود را عریان‌تر نشان داد. آنچه پس از وصل اینترنت دیده شد، شایعه یا اغراق نبود؛ مدرک بود.

مجموعه این شواهد یک حقیقت روشن را فریاد می‌زند: جمهوری اسلامی اساساً چیزی به نام «اعتراض» را به رسمیت نمی‌شناسد. در منطق این نظام، شهروند معترض وجود ندارد؛ هر معترض «دشمن» است. و وقتی مردم دشمن تلقی شوند، پاسخ نه گفت‌وگو است، نه قانون، فقط گلوله است.
مسئله امروز سرکوب یک اعتراض خاص نیست؛ مسئله نفی حق اعتراض و عادی‌سازی کشتار در خیابان‌هاست. این همان زخمی است که هر بار با دیدن این تصاویر، دوباره سر باز می‌کند.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech