مهاجرت اجباری و تراژدی از دست رفتن سرمایه‌های انسانی

ریزش مداوم پایه‌های اقتصاد ملی و انقباض بازار کار، چرخه‌ای معیوب و نگران‌کننده آفریده است که در آن حتی نیروهای متخصص و شاغل در بخش‌های حیاتی مانند درمان و صنعت، ناچار به ترک وطن می‌شوند.
وقتی سیاست‌گذاری‌های کلان اقتصادی توان صیانت از امنیت شغلی شهروندان را از دست می‌دهد، مهاجرت دیگر نه یک انتخاب برای پیشرفت، که به راهبردی ناگزیر برای بقا بدل می‌گردد؛ فرآیندی تلخ که با تهی‌سازی جامعه از نیروی انسانی کارآمد، آینده توسعه کشور را به خطر می‌اندازد.

این پیام و تصاویر چمدان‌های آماده سفر، روایتگر تلخ و واقعی خانواده‌ای است که توسط یکی از همراهان گرامی برای ما فرستاده شده است:

«سلام عرض میکنم
ساکن تبریزم و این گزارش رو براتون ارسال میکنم. من پرستار بودم و همسرم تو پالایشگاه کار میکرد ولی هر دومون تعدیل نیرو شدیم و دیگه شغل و منبع درآمدی نداریم. بعد از فکر و مشورت زیاد من، همسرم و دو کودک خردسالم تصمیم به مهاجرت گرفتیم چون دیگه تحمل این وضعیتو نداریم ...
آخه باید اینطور زندگی کنیم؟ چرا باید کار و منبع درآمدمونو از دست بدیم؟ چرا فقط برای یه زندگی معمولی باید مجبور به مهاجرت و ترک وطنمون بشیم؟ چرا؟»

#مهاجرت_اجباری #معیشت #فقر #بیکاری #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech