«کشته‌سازی»
واژه‌ای برای پاک‌کردن مسئولیت!

پیام همراهان

پس از کشتار هجدهم و نوزدهم دی، حکومت بار دیگر به ترفندی قدیمی متوسل شد: استفاده از واژه‌ی مبهم «کشته‌سازی». این اصطلاح، نه تعریف حقوقی دارد و نه سند قابل راستی‌آزمایی. کارکرد آن ساده و روشن است: تبدیل قربانی به ابزار روایت و پاک‌کردن رد خون از صحنه.
ادعای حکومت این است که اگر مردم کشته شده‌اند، توسط «تروریست‌های مسلح» یا «افراد ناشناس» کشته شده‌اند و نه نیروهای انتظامی و امنیتی. اما هیچ نام، هیچ بازداشت، هیچ محاکمه و هیچ سند پزشکی قانونی وجود ندارد که این ادعا را تأیید کند. واژه‌ی «کشته‌سازی» بدون شواهد روشن، چیزی جز برچسب‌زنی و ابزار روانی برای توجیه خشونت نیست.
تناقض‌ها آشکارند: قربانیانی که به قول حکومت «خودشان را کشته‌اند تا نظام را تخریب کنند»، شامل کودکان، رهگذران و زنان می‌شوند. آیا واقعاً شبکه‌ای «تروریستی» با چنین الگوی گسترده و غیرهدفمند وجود دارد؟ واضح است که این روایت، انسانیت قربانیان را هدف می‌گیرد و قصد دارد واکنش طبیعی جامعه نسبت به مرگ انسان‌ها را خاموش کند.
واژه‌ی «کشته‌سازی» همزمان دو هدف دارد:
۱. مسئولیت خشونت را از دوش عامل اصلی بردارد
۲. خانواده‌های داغدار را تحت فشار روانی و اجتماعی قرار دهد و از مطالبه عدالت بازدارد.
حق حقیقت‌یابی و شفافیت، حق جامعه و خانواده‌هاست. بدون شفافیت، ادعاهای حکومت تنها روایت‌های کنترل‌شده و ساختگی باقی می‌مانند. خون را نمی‌توان پاک کرد، اما حافظه‌ی جمعی می‌تواند از تحریف و فراموشی محافظت کند. افشای «کشته‌سازی» یعنی بازگرداندن انسانیت به قربانیان و روشن‌کردن مسئولیت واقعی قدرت.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech