گزارش از ضربوشتم و نگهداری در شرایط غیرانسانی زندانیان منتقلشده به قزلحصار
گزارشهای دریافتی از منابع مطلع حاکی از آن است که شماری از زندانیان که اخیراً از زندان اوین و زندان فشافویه به زندان قزلحصار منتقل شدهاند، در جریان انتقال و پس از آن با خشونت فیزیکی و شرایط نگهداری غیرانسانی مواجه شدهاند.
بر اساس این گزارش، دستکم هشت زندانی از اوین و دو زندانی از فشافویه به بند ۳۵ زندان قزلحصار، واحد ۳ (معروف به «سوئیت» که بهعنوان بخش انفرادی شناخته میشود) منتقل شدهاند. از میان این افراد، نامهای «میریوسف یونسی» «وحید گلسرخ»، «محسن پیرایش»، «علی شیدایی» و «مهدی وفایی ثانی» احراز شده است.
به گفته منابع مطلع، این زندانیان در زمان انتقال با دستبند قپانی، پابند و چشمبند جابهجا شدهاند؛ اقدامی که در انتقال بین زندانها غیرمعمول و خلاف رویههای شناختهشده است. همچنین گزارش شده که برخی از این افراد در همین روند مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند. گفته میشود «یوسفی»، معاون سلامت زندان اوین، در این برخوردها نقش مستقیم داشته و «محمودی» (از مسئولان زندان) نیز در محل حضور داشته است.
پس از انتقال به زندان قزلحصار، مأموران زندان با اجبار، موهای تمامی این زندانیان را تراشیده و لباس زندان به آنها پوشاندهاند. بنا بر این گزارش، مقاومت برخی از زندانیان در برابر این اقدام با خشونت پاسخ داده شده و آنها مجدداً مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند. همچنین گزارشهایی از ضربوجرح این افراد با لوله در داخل بند ۳۵ واحد ۳ منتشر شده است.
در پی این خشونتها، «محسن پیرایش» دچار آسیبدیدگی شده و به بهداری منتقل شده و بعد از اقدامات درمانی به بند ۳۵ واحد ۳ بازگردانده شده است.
میریوسف یونسی، پدر علی بونسی، بعد از یک هفته به سالن زندانیان سیاسی واحد ۴ منتقل شده است. با این حال، وضعیت جسمی سایر زندانیان همچنان نامشخص گزارش شده است.
همچنین «سهیل عربی»، از دیگر زندانیان این بند (بند ۳۵ واحد ۳)، با اتهام «عضویت در گروه آنارشیسم» در همین محل نگهداری میشود. منابع میگویند او نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفته، به بیمارستان منتقل شده، اما پس از آن مجدداً به سلول انفرادی بازگردانده شده و از تماس و ملاقات محروم است.
گزارشها همچنین نشان میدهد که این زندانیان در فضایی محدود (حدود ۱۰ متر مربع) و بدون دسترسی به هواخوری، تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده نگهداری میشوند؛ شرایطی که نگرانیهای جدی درباره وضعیت سلامت جسمی و روانی آنها ایجاد کرده است.
#زندانیان_سیاسی #مهدی_وفایی_ثانی #وحید_سرخ_گل #سهیل_عربی #محسن_پیرایش #علی_شیدایی
@Tavaana_TavaanaTech
گزارشهای دریافتی از منابع مطلع حاکی از آن است که شماری از زندانیان که اخیراً از زندان اوین و زندان فشافویه به زندان قزلحصار منتقل شدهاند، در جریان انتقال و پس از آن با خشونت فیزیکی و شرایط نگهداری غیرانسانی مواجه شدهاند.
بر اساس این گزارش، دستکم هشت زندانی از اوین و دو زندانی از فشافویه به بند ۳۵ زندان قزلحصار، واحد ۳ (معروف به «سوئیت» که بهعنوان بخش انفرادی شناخته میشود) منتقل شدهاند. از میان این افراد، نامهای «میریوسف یونسی» «وحید گلسرخ»، «محسن پیرایش»، «علی شیدایی» و «مهدی وفایی ثانی» احراز شده است.
به گفته منابع مطلع، این زندانیان در زمان انتقال با دستبند قپانی، پابند و چشمبند جابهجا شدهاند؛ اقدامی که در انتقال بین زندانها غیرمعمول و خلاف رویههای شناختهشده است. همچنین گزارش شده که برخی از این افراد در همین روند مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند. گفته میشود «یوسفی»، معاون سلامت زندان اوین، در این برخوردها نقش مستقیم داشته و «محمودی» (از مسئولان زندان) نیز در محل حضور داشته است.
پس از انتقال به زندان قزلحصار، مأموران زندان با اجبار، موهای تمامی این زندانیان را تراشیده و لباس زندان به آنها پوشاندهاند. بنا بر این گزارش، مقاومت برخی از زندانیان در برابر این اقدام با خشونت پاسخ داده شده و آنها مجدداً مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند. همچنین گزارشهایی از ضربوجرح این افراد با لوله در داخل بند ۳۵ واحد ۳ منتشر شده است.
در پی این خشونتها، «محسن پیرایش» دچار آسیبدیدگی شده و به بهداری منتقل شده و بعد از اقدامات درمانی به بند ۳۵ واحد ۳ بازگردانده شده است.
میریوسف یونسی، پدر علی بونسی، بعد از یک هفته به سالن زندانیان سیاسی واحد ۴ منتقل شده است. با این حال، وضعیت جسمی سایر زندانیان همچنان نامشخص گزارش شده است.
همچنین «سهیل عربی»، از دیگر زندانیان این بند (بند ۳۵ واحد ۳)، با اتهام «عضویت در گروه آنارشیسم» در همین محل نگهداری میشود. منابع میگویند او نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفته، به بیمارستان منتقل شده، اما پس از آن مجدداً به سلول انفرادی بازگردانده شده و از تماس و ملاقات محروم است.
گزارشها همچنین نشان میدهد که این زندانیان در فضایی محدود (حدود ۱۰ متر مربع) و بدون دسترسی به هواخوری، تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده نگهداری میشوند؛ شرایطی که نگرانیهای جدی درباره وضعیت سلامت جسمی و روانی آنها ایجاد کرده است.
#زندانیان_سیاسی #مهدی_وفایی_ثانی #وحید_سرخ_گل #سهیل_عربی #محسن_پیرایش #علی_شیدایی
@Tavaana_TavaanaTech
💔6❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مادر جاویدنام مهدی کبوک در تماس با شبکه منوتو : «اسم پسر من را هیچ جا نگفتن. من همه وجودم غمه. نمیدونم با این غم چه کار کنم!»
جاویدنام مهدی کبوک، ۳۱ ساله، برنامهنویس و آهنگساز، روز ۱۹ دیماه در محدوده چهارراه رشید تهران هدف شلیک قرار گرفت و کشته شد.
مادر جاویدنام مهدی کبوک گفت:
پسرم ۳۱ ساله بود؛ با رنج یتیمی بزرگش کردم، مهندسش کردم، دامادش کردم… اما سه روز از عروسیاش گذشته بود که رفت تهرانپارس و دیگه بازنگشت.»
سخنان پر از درد و رنج مادر دادخواه مهدی کبوک، واکنشهای زیادی در شبکههای اجتماعی برانگیخت، یکی از کاربران نوشته:
«چه زخمی عمیقتر از این که مادری، تمام جوانیاش را پای بزرگ کردن فرزندش بگذارد، امید ببافد، آینده بسازد، و در نهایت، قلبش زیر آوار داغ فرزند دفن شود.
خامنهای، برای چند صباح بیشتر بر مسند قدرت ماندن، چقدر آتش بر جانِ مادران ایران انداختی؟ چقدر خانه را سیاهپوش کردی؟ چقدر قلب را به خاکستر نشاندی؟ چقدر مادر را، با چشمهای مانده به در، در حسرت یک «برگشتن» جا گذاشتی؟
نام مهدی کبوک فقط یک نام نیست؛ روایتِ نسلیست که با خونِ خود، بهای آزادی را نوشت. روایتِ مادریست که قامتش شکست، اما صدایش در تاریخ خواهد ماند. و روایتِ داغیست که نه فراموش میشود، نه بخشیده.»
یکی دیگر از کاربران نوشت:
«بنویسید که نام مهدی کبوک را نه بر حاشیه کتابها، که باید بر تارک بلند استقامت این خاک حک کرد. او که طعم تلخ یتیمی را با مهندسیِ رنج به شیرینیِ غیرت بدل کرده بود، تنها سه روز پس از آغاز فصل مشترک زندگیاش، میان آغوش گرم زندگی و فریاد سرد خیابان، دومی را برگزید تا نشان دهد برای یک «مرد»، عشق به وطن والاترین پیوند است.
مادر جان! غمت نباشد که نام او را در هر جایی نمیبینی، چرا که فرزند تو با خونِ سرخ خویش، شناسنامهی افتخار این سرزمین را امضا کرد.
مهدی نه در تهرانپارس، که در قلب تاریخ ما مأوا گرفته است.
او همان شاهدی است که از بزم جوانی به میدانِ حماسه شتافت تا ثابت کند که مهندسیِ آزادی، خون میطلبد و قلبی به وسعت دریا.
نام مهدی کبوک، تا همیشه در رگهای این مرز و بوم جاری است و هرگز فراموش نخواهد شد.»
🕊⚘️
#مهدی_کبوک #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
جاویدنام مهدی کبوک، ۳۱ ساله، برنامهنویس و آهنگساز، روز ۱۹ دیماه در محدوده چهارراه رشید تهران هدف شلیک قرار گرفت و کشته شد.
مادر جاویدنام مهدی کبوک گفت:
پسرم ۳۱ ساله بود؛ با رنج یتیمی بزرگش کردم، مهندسش کردم، دامادش کردم… اما سه روز از عروسیاش گذشته بود که رفت تهرانپارس و دیگه بازنگشت.»
سخنان پر از درد و رنج مادر دادخواه مهدی کبوک، واکنشهای زیادی در شبکههای اجتماعی برانگیخت، یکی از کاربران نوشته:
«چه زخمی عمیقتر از این که مادری، تمام جوانیاش را پای بزرگ کردن فرزندش بگذارد، امید ببافد، آینده بسازد، و در نهایت، قلبش زیر آوار داغ فرزند دفن شود.
خامنهای، برای چند صباح بیشتر بر مسند قدرت ماندن، چقدر آتش بر جانِ مادران ایران انداختی؟ چقدر خانه را سیاهپوش کردی؟ چقدر قلب را به خاکستر نشاندی؟ چقدر مادر را، با چشمهای مانده به در، در حسرت یک «برگشتن» جا گذاشتی؟
نام مهدی کبوک فقط یک نام نیست؛ روایتِ نسلیست که با خونِ خود، بهای آزادی را نوشت. روایتِ مادریست که قامتش شکست، اما صدایش در تاریخ خواهد ماند. و روایتِ داغیست که نه فراموش میشود، نه بخشیده.»
یکی دیگر از کاربران نوشت:
«بنویسید که نام مهدی کبوک را نه بر حاشیه کتابها، که باید بر تارک بلند استقامت این خاک حک کرد. او که طعم تلخ یتیمی را با مهندسیِ رنج به شیرینیِ غیرت بدل کرده بود، تنها سه روز پس از آغاز فصل مشترک زندگیاش، میان آغوش گرم زندگی و فریاد سرد خیابان، دومی را برگزید تا نشان دهد برای یک «مرد»، عشق به وطن والاترین پیوند است.
مادر جان! غمت نباشد که نام او را در هر جایی نمیبینی، چرا که فرزند تو با خونِ سرخ خویش، شناسنامهی افتخار این سرزمین را امضا کرد.
مهدی نه در تهرانپارس، که در قلب تاریخ ما مأوا گرفته است.
او همان شاهدی است که از بزم جوانی به میدانِ حماسه شتافت تا ثابت کند که مهندسیِ آزادی، خون میطلبد و قلبی به وسعت دریا.
نام مهدی کبوک، تا همیشه در رگهای این مرز و بوم جاری است و هرگز فراموش نخواهد شد.»
🕊⚘️
#مهدی_کبوک #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
❤10💔7