جاویدنام سحر بیات؛ نو‌عروسی که دست در دست همسرش با گلوله جنگی کشته شد
سحر بیات، از کشته‌شدگان دی ماه خونین ۱۴۰۴، در حالی جان خود را از دست داد که به گفته منابع آگاه، ۱۸ دی ماه همراه همسرش در حال بازگشت از خیابان بود. او که به‌تازگی ازدواج کرده بود، در منطقه نارمک تهران هدف گلوله جنگی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، گلوله‌ای به سر سحر بیات اصابت کرد و او در همان لحظه جان باخت. یکی از نزدیکان خانواده گفته است همسر سحر، پیکر او را بر دوش گرفت و پیاده به بیمارستان الغدیر تهران رساند.
پیکر سحر بیات ابتدا به بیمارستان الغدیر و سپس به سردخانه بهشت زهرا منتقل شد. خانواده او پس از سه روز پیگیری موفق شدند پیکر را تحویل بگیرند.
بر اساس این روایت، خانواده سحر بیات اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری در تهران را پیدا نکردند و به ناچار ۲۲ دی ماه پیکر سحر بیات را در روستای سوتلق تویسرکان، زادگاه پدری او، به خاک سپردند. منابع مطلع می‌گویند مقام‌های امنیتی پیش از مراسم خاکسپاری از اعضای خانواده تعهد گرفته بودند که هیچ شعاری در مراسم داده نشود.
به گفته نزدیکانش، سحر بیات هنرمند بود و تابلوهای نقاشی متعددی از او به یادگار مانده است. او را زنی خوش‌اخلاق، خانواده‌دوست، سرزنده و علاقه‌مند به زندگی توصیف کرده‌اند که به کوهنوردی، اسکی و سفر علاقه داشت. صفحه‌های شخصی او و همسرش در شبکه‌های اجتماعی نیز پر از تصاویر سفرهایشان به نقاط مختلف ایران است.
#سحر_بیات #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
سحر بیات، از کشته‌شدگان دی ماه خونین ۱۴۰۴، در حالی جان خود را از دست داد که به گفته منابع آگاه، ۱۸ دی ماه همراه همسرش در حال بازگشت از خیابان بود. او که به‌تازگی ازدواج کرده بود، در منطقه نارمک تهران هدف گلوله جنگی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، گلوله‌ای به سر سحر بیات اصابت کرد و او در همان لحظه جان باخت. یکی از نزدیکان خانواده گفته است همسر سحر، پیکر او را بر دوش گرفت و پیاده به بیمارستان الغدیر تهران رساند.
پیکر سحر بیات ابتدا به بیمارستان الغدیر و سپس به سردخانه بهشت زهرا منتقل شد. خانواده او پس از سه روز پیگیری موفق شدند پیکر را تحویل بگیرند.
بر اساس این روایت، خانواده سحر بیات اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری در تهران را پیدا نکردند و به ناچار ۲۲ دی ماه پیکر سحر بیات را در روستای سوتلق تویسرکان، زادگاه پدری او، به خاک سپردند. منابع مطلع می‌گویند مقام‌های امنیتی پیش از مراسم خاکسپاری از اعضای خانواده تعهد گرفته بودند که هیچ شعاری در مراسم داده نشود.
به گفته نزدیکانش، سحر بیات هنرمند بود و تابلوهای نقاشی متعددی از او به یادگار مانده است. او را زنی خوش‌اخلاق، خانواده‌دوست، سرزنده و علاقه‌مند به زندگی توصیف کرده‌اند که به کوهنوردی، اسکی و سفر علاقه داشت. صفحه‌های شخصی او و همسرش در شبکه‌های اجتماعی نیز پر از تصاویر سفرهایشان به نقاط مختلف ایران است.
#سحر_بیات #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
💔10❤5🕊2
پرهام محرابی، نوجوان ۱۸ ساله اهل مشهد، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات بلوار هفت‌تیر و در نزدیکی پل هفت‌تیر، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد؛ در حالی که پدرش در کنار او حضور داشت و صحنه اصابت گلوله را از فاصله‌ای نزدیک دید.
بر اساس‌گزارش ایران اینترنشنال، پدر پرهام پس از تیر خوردن فرزندش، پیکر بی‌جان او را در آغوش گرفت و صدها متر حمل کرد تا خود را به خودرو برساند. او سپس فرزندش را به خانه منتقل کرد. منابع آگاه می‌گویند خانواده روز بعد برای خاکسپاری اقدام کردند، اما ماموران امنیتی از پدر او تعهد کتبی گرفتند که اعلام کند فرزندش به دست «اغتشاشگران» کشته شده است؛ در غیر این صورت اجازه دفن صادر نمی‌شد.
اطرافیان و اعضای خانواده، پرهام را نوجوانی آرام، خوش‌رفتار و دوست‌داشتنی توصیف می‌کنند که رابطه‌ای عاطفی و نزدیک با پدر و مادرش داشت. به گفته خانواده، او همواره با احترام با والدینش رفتار می‌کرد و هرگز در برابر آن‌ها بی‌احترامی نکرد.
بازی‌های کامپیوتری از علاقه‌های اصلی پرهام بود. پدرش همان شب تلاش کرده بود او را از رفتن به خیابان منصرف کند و به او گفته بود: «نرو، برایت پلی‌استیشن ۵ می‌خرم.» اما پرهام در پاسخ گفته بود: «اگر من نرم، با وجدانم چکار کنم؟»
پدر او که از دور مراقبش بود، لحظه جان‌باختن فرزندش را به چشم دید و پرهام در آغوش پدرش جان سپرد.
#پرهام_محرابی #مشهد #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
بر اساس‌گزارش ایران اینترنشنال، پدر پرهام پس از تیر خوردن فرزندش، پیکر بی‌جان او را در آغوش گرفت و صدها متر حمل کرد تا خود را به خودرو برساند. او سپس فرزندش را به خانه منتقل کرد. منابع آگاه می‌گویند خانواده روز بعد برای خاکسپاری اقدام کردند، اما ماموران امنیتی از پدر او تعهد کتبی گرفتند که اعلام کند فرزندش به دست «اغتشاشگران» کشته شده است؛ در غیر این صورت اجازه دفن صادر نمی‌شد.
اطرافیان و اعضای خانواده، پرهام را نوجوانی آرام، خوش‌رفتار و دوست‌داشتنی توصیف می‌کنند که رابطه‌ای عاطفی و نزدیک با پدر و مادرش داشت. به گفته خانواده، او همواره با احترام با والدینش رفتار می‌کرد و هرگز در برابر آن‌ها بی‌احترامی نکرد.
بازی‌های کامپیوتری از علاقه‌های اصلی پرهام بود. پدرش همان شب تلاش کرده بود او را از رفتن به خیابان منصرف کند و به او گفته بود: «نرو، برایت پلی‌استیشن ۵ می‌خرم.» اما پرهام در پاسخ گفته بود: «اگر من نرم، با وجدانم چکار کنم؟»
پدر او که از دور مراقبش بود، لحظه جان‌باختن فرزندش را به چشم دید و پرهام در آغوش پدرش جان سپرد.
#پرهام_محرابی #مشهد #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
💔9