مستند آزادی های یواشکی ساخته مازيار بهاري و علا محسني كه نگاهي دارد به زندگي مسيح علي نژاد و كمپين اعتراضي او به حجاب اجباري و آزادي هايي كه علني شد. قسمت اول؛ صفحه‌ای متولد می‌شود
@masih_alinejad

تصویر مهدی کروبی پیش از مرخص شدن از بیمارستان

مهدی کروبی چند روز به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان بستری بود و دوباره به حصر برگردانده شد.
حال جسمی مهندس میرحسین موسوی هم در حصرخانگی مساعد نیست.

‎فراخوان براي آواز خواندن و لب خواني با اين آهنگ زيبا در خيابان ها با نماد سفيد زن و مرد با ححاب و بي حجاب كنارِ هم هر كسي يك تكه از اين آهنگ كه كليپ آن را در زير مي بينيد بخوانيد و ويديوي تان را برايم بفرستيد تا اين كار جمعي و زيبا در كليپ موزيك ويديو منتشر شود.
‎باد روسریم وُ بُرد ، بد شد ! خُدا رنجید ! زن حُکمِ یه توپ شد ، شوتِش زدین چرخید ! کوچه قُرُق می شد ، ارشاد شدیم از گَشت ! گاهی که ترسیدیم ، دستبند زدن به دست ! دنیای زن این شد : حجابِ اجباری ! تعهّدِ کتبی ! ترسای تکراری !

‎ سانسورِ رؤیا بود ! سانسورِ انسان ها ! سانسورِ آزادی ، درونِ زندان ها ! تو ، شاهدِ من باش : با ترس رقصیدیم ! من ، شاهدِت می شم : با ترس خندیدیم !

‎ عکسی میونِ شهر ، با موی باز کرده ! باید رها باشیم ، تا خنده برگرده ! آزادی ، آزاده ! هر کس خودش باشه ! دیر نیست یه روزی که : هر کس خودش باشه ! معنای زن این نیست : زوری ! اگر ! باید ! یواشکی با ترس ! گاهی ! یه کم ! شاید !

‎ سانسورِ رؤیا بود ! سانسورِ انسان ها ! سانسورِ آزادی ، درونِ زندان ها ! تو ، شاهدِ من باش : با ترس رقصیدیم ! من ، شاهدِت می شم : با ترس خندیدیم !
👇👇👇👇👇👇👇👇

وستا خواننده زن ایرانی آهنگ زیبایی خوانده برای کمپین #چهارشنبه_های_سفید و تقدیم کرده به زنانی که از داخل ایران شجاعانه با حجاب اجباری مبارزه می کنند تا آزادی های شان یواشکی باقی نماند
@masih_alinejad

زادروز شهیار قنبری راوی قصه دو ماهی
goo.gl/ZsneCJ
خانواده‌اش اهل هنر بودند و او از کودکی با هنر مانوس بود. پدرش حمید قنبری، دوبلور معروف بود که در سال ۱۳۸۶ در تهران درگذشت. پدر صداپیشه، پرده‌خوان و یکی از نخستین خوانندگان پاپ ایرانی است.
شهیار کار ادبی را از نوجوانی آغاز کرد و در ابتدا برای نشریه «اطلاعات کودکان» داستان کوتاه می‌نوشت و گاهی نیز شعر می‌سرود.

شهیار برای ادامه تحصیل به لندن رفت. پدر دوست داشت که شهیار آرشیتکت بشود چرا که معتقد بود هنرمندان در جامعه‌ی ایران سرنوشت خوبی ندارند. پسر اما علی‌رغم میل پدر سوی ترانه رفت:

«پدر من به دلیل این‌که خودش زخمی این دنیای هنری در ایران بود، اصلاً پیشنهاد نمی‌کرد که من وارد این دنیا شوم. بنابراین مرا تشویق نمی‌کرد… پدر همیشه به من می‌گفت که هنر مال این سرزمین نیست. من در کودکی واکنش نشان نمی‌دادم اما در دل حیرت می‌کردم که این چه حرفی‌ست. ولی بعد خودم این را تجربه کردم.

پدر روی صحنه مردم را در دو قدمی دیده بود. می‌گفت من با همه‌ی وجودم کار می‌کردم روی صحنه، بازی می‌کردم، و می‌دیدم در ردیف جلو مردی دارد با آرنج می‌زند به پهلوی زنش و می‌گوید نخند، نخند پررو می‌شود. ما با چنین فرهنگی روبه‌رو هستیم. این را می‌شود زیر فرش پنهان کرد یا می‌شود بیرون کشید. من دوست دارم بکشم بیرون. این را یاد گرفتم ازجهان و از بزرگان هنر در جهان. به‌هرشکل اما فضای خانه، در کنار استعداد ذاتی‌ و زمان مناسبی که بایستی شروع کرد برای ساختن خویشتن به عنوان هنرمند، موثر بودند. الان مطمئنم که بدون کار شما با هر استعداد شگفت‌انگیزی بروید، جایی نخواهید داشت. فقط کار بی‌وقفه‌است که از شما یک هنرمند می‌سازد. خیلی کار دشواری‌ست. به خاطر همین وقتی شما از بیرون نگاه می‌کنید به صحنه‌ی هنری ایران، یک صحنه‌ی بَلَد نمی‌بینید. یک صحنه‌ی به باور من بیشتر آماتور می‌بینید تا یک صحنه‌ی حرفه‌ای به مفهوم دقیق کلمه.»

شهیار قنبری در مورد زندگی‌اش می‌نویسد:

«در تهران به دنیا آمدم. هزار سال زیسته‌ام اما همچنان هفده ساله‌ام. حرف که نه، زندگی‌ام شعر است و واژه‌بازی؛ از پانزده سالگی. در دهه شصت میلادی به بریتانیای نه چندان کبیر می‌روم. اوج ترانه ی بیدار را شهادت می‌دهم. همه را می بینم ویاد می گیرم. سال۱۹۶۵است. نوجوانی من در موسیقی پاپ گره می خورد. سال ۱۹۶۸. سال اعتراض به جنگ ویتنام. در تظاهرات بزرگ لندن شرکت می‌کنم.همه را می‌بینم. همه را می‌خوانم. همه را می‌شنوم.
دیگر تردید ندارم که شاعر خواهم شد. ترانه خواهم نوشت. به ایران بر می‌گردم و درنشریه های هفتگی می نویسم. برای رادیو تهران، صبح های جمعه برنامه‌هایی به نام«آوای موسیقی» می‌سازم. در تلویزیون، گوینده و ترانه‌نویس برنامه «زنگوله‌ها» می‌شوم. جایی برای کشف استعدادها. صداهای نو.

در هجده سالگی با «ستاره آی ستاره» و «دیگه اشکم واسه من ناز می‌کنه» به ردای ترانه می‌رسم. ترانه، شناسنامه ی من می‌شود. نوزده سالگی من،ترانه‌ی «قصه دو ماهی» است. سرآغاز ترانه نوین ایران زمین. و از آن پس: اگه بمونی… قصه بره و گرگ… حرف… ننفس… هجرت… جمعه… مرد تنها… هفته‌ی خاکستری… کودکانه… آوار… نجواها… بوی خوب گندم… نفرین‌نامه… همیشه غایب… نیاز… سقوط… وچند صد ترانه!» «ستاره آی ستاره» اولین ترانه‌ی او بود که در برنامه‌ی «شما و رادیو» صبح جمعه پخش شد. هم‌کاری شهیار قنبری و واروژان آغاز دیگری برای فعالیت هنری شهیار قنبری و همچنین خلق ترانه‌های ماندگار در تاریخ موسیقی ایران است.
بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/DrxTSi

@Tavaana_TavaanaTech

به شهادت شاعرانی نظیر اردلان سرفراز، شهیار قنبری با ترانه قصه دو ماهی با آهنگسازی بابک افشار به دلیل نوآوری در واژه و مضمون، سرآغاز ترانه نوین فارسی و ترانه مدرن ایران است ...
@Tavaana_TavaanaTech

گیت فرودگاه امام یه دفترچه گذاشتن نظرمردم رو درمورد برخورد مامورا میپرسن.من تو دفترچه نوشتم:
#نه_به_حجاب_اجباری #چهارشنبه_های_سفید
مامور بااخم گفت این چیه نوشتی خانوم؟
گفتم چیزبدی ننوشتم شمام حمایت کن

هجرت
خواننده: گوگوش
شعر: شهیار قنبری
آهنگ: ناصر چشم آذر
درباره گوگوش
goo.gl/gvED8m
درباره شهیار قنبری
goo.gl/DrxTSi
درباره ناصر چشم آذر
goo.gl/y3nrfS

@Tavaana_TavaanaTech

- مبارزه زنان لیبریا برای صلح
goo.gl/ZyGe5W

برای لیبریایی‌ها، سال ۲۰۰۳، چهاردهمین سال جنگ‌های خونین و بی‌رحمانه داخلی بود. پرزیدنت چارلز تیلور که پس از کودتای سال ۱۹۸۹ به قدرت رسید، با چالش بزرگی برای کنترل کشور روبرو شد، کشوری که توسط گروه‌های شورشی تقسیم شده بود. در جریان چالش‌های نژادی داخلی، هم رژیم دیکتاتوری تیلور و هم شورشیان، آزارها و خشونت‌های جدی بر مردم لیبریا تحمیل کردند. تا سال ۲۰۰۲، بیش از ۲۰۰ هزار نفر از مردم، جان خود را از دست داده و یک سوم جمعیت کشور آواره شده بودند.

گرچه کمتر لیبریایی بود که از عواقب جنگ مصون مانده باشد، ولی بیشترین لطمات و آسیب‌ها متوجه زنان بود. تقریبا تمامی جنگ‌جویان مسلح را مردان تشکیل می‌دادند و زنان و دختران مرتبا با آزارهای جنسی و تجاوز روبرو بودند. برخی از آنها ربوده شده، مورد آزار قرار گرفته و وادار به کار اجباری می‌شدند و یا آنها را وادار به ازدواج با شورشیان می‌کردند. دیگر زنانی که با چنین سرنوشتی روبرو نبودند به مراقبت از کودکان و سالمندان در آن شرایط وحشتناک گمارده می‌شدند...
شبکه آفریقای غربی برای برقراری صلح، که انجمنی منطقه‌ای برای برقراری صلح و در غنا مستقر بود، شرایط بحرانی را درک و نگرانی عمیق خود را نسبت به وضعیت زنان در کشور لیبریا و سایر کشورهای پاره پاره شده در اثر جنگ، در غرب آفریقا ابراز کرد. این سازمان شبکه زنان برای برقراری صلح خود را در سال ۲۰۰۱ تاسیس نمود. تاسیس شبکه زنان برای برقراری صلح در غرب آفریقا بر این نظر استوار بود که: «خشونت سیستماتیک علیه زنان مانند تجاوز، وادار کردن به روسپیگری، ختنه اجباری و غیره، نشانه‌ای از بی‌حرمتی عمیق نسبت به زنان در جوامع آفریقای غربی است... زنان می‌توانند با بهره‌گیری از قدرتی که ناشی از کثرت آنهاست و نیز توانایی‌شان برای بسیج شدن حول مسائل کلیدی، نقشی محوری در فرایندهای رسمی برقراری صلح و تصمیم‌گیری در منطقه ایفا کنند».
شبکه زنان در چند کشور آفریقای غربی فعالیت دارد و کارگاه‌هایی برای حل و فصل درگیری‌ها و میانجی‌گری درمورد آنها تشکیل داده که قدرت زنان روستایی و به حاشیه رانده‌شده را افزایش داده و با خشونت در جامعه به مخالفت برخاسته است.....

به زودی، شبکه زنان و کنش توده‌ای برای صلح مورد توجه اخبار رسانه‌های اصلی در داخل و خارج لیبریا قرار گرفت.

پوشش این رسانه‌ها بسامد و حوزه فعالیت‌های کنش توده‌ای برای صلح را افزایش داد. زنان در اطراف بازار ماهی‌فروشان که در مرکز شهر قرار داشت، دست به راهپیمایی زده و بدون وقفه آواز خواندند و دعا کردند. آنها به عنوان نشانه‌ای از اتحاد و تعهد مشترک خود برای برقراری صلح، همگی لباس سفید پوشیدند، بدون جواهرات و آرایش شرکت کردند و به این ترتیب، نشانه‌های مربوط به تفاوت‌های طبقاتی و مذهبی خود را پنهان کردند.
زنان با خود پلاکاردی حمل می‌کردند که بر آن نوشته شده بود: «زنان لیبریا هم اکنون صلح می‌خواهند» و حتی دست به «اعتصاب جنسی» زدند. این‌گونه اعتراضات حتی در یونان قدیم هم سابقه داشته و توسط آریستوفانس، نمایشنامه‌نویس یونانی، نیز ثبت شده است. زنان با استفاده از این شیوه به شوهران خود فشار می‌آوردند تا آنها نیز در ارتقاء گفت و گوهای صلح شرکت نمایند.
تعداد اعضای کنش توده‌ای برای صلح به زودی به هزاران تن افزایش یافت.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/1xrGDmh

- تلگرام کلاس و کتاب توانا را دنبال کنید و انواع کتاب های الکترونیکی رایگان، کیس استادی ها، فایل های ویدیویی کلاس ها را از آنجا به راحتی دریافت کنید:
https://t.me/Tavaana

@Tavaana_TavaanaTech

دنیای شیشه‌ای رسانه
کارتونیست: بهنام محمدی
https://tech.tavaana.org/fa/vitreous_world

@tavaanatech

انیمیشن طنز شنیدنی درباره ورود زنان به ورزشگاه ها؛ با صدای امپراطور کوزکو!
از دست ندهید!

«مبارزه مدنی یک زن برای ورود زنان ایرانی به استادیوم ها»
http://bit.ly/1LegStt

@Tavaana_TavaanaTech

‏جامعه دو رو...كارتونيست نازنين جمشيدي شهروند

#ریاکاری #دورویی #دروغ در جامعه ایران حاصل چیست؟

@Tavaana_TavaanaTech

چگونگی حذف خودکار عکس‌های ارسالی در تلگرام
goo.gl/ccDQqt

تواناتک: تلگرام یکی از پیام‌رسان‌های پرطرفدار در میان کاربران مجازی است. کاربران زیادی برای ارسال پیام و محتوا از این اپلیکیشن استفاده می‌کنند و در گروه‌ها و کانال‌های مختلفی عضویت دارند. این اپلیکیشن به صورت مدام به‌روزرسانی می‌شود و قابلیت‌های جدیدی به آن اضافه می‌شود. در آخرین به‌روزرسانی تلگرام، شما می‌توانید تنظیم کنید عکس‌های ارسالی بعد از مدتی به صورت خودکار از بین برود و حذف شود.

در نسخه جدید تلگرام قابلیتی اضافه شده است که با استفاده از آن می‌توانید تنظیم کنید که تصاویر ارسالی به صورت خودکار در زمان تنظیم شده حذف شود. پس از گذشت زمان تعریف شده، عکس ارسال شده در گوشی مخاطب از بین می‌رود و امکان ذخیره آن وجود ندارد. نکته مهم دیگر وقتی عکس‌ها به صورت خودکار حذف می‌شود، به هیچ عنوان امکان بازیابی آنها وجود ندارد. در ادامه مطلب نحوه انجام این کار را به شما آموزش می‌دهیم.

برای انجام این کار در صفحه چت بر روی علامت سنجاق بزنید و پس از آن عکس مورد نظر را از گالری انتخاب کنید و دو بار با انگشت بر روی آن ضربه بزنید تا وارد صفحه تنظیمات شوید.

بعد از وارد شدن در صفحه تنظیمات، روی آیکون ساعت در پایین صفحه بزنید.

اکنون زمان موردنظرتان را مشخص کنید. از بین یک ثانیه تا یک دقیقه می‌توانید زمان مورد نظرتان را انتخاب کنید (با انتخاب حالت Off تایمر خاموش خواهد شد)، سپس روی Done کلیک کنید.

پس از این زمان عکس ارسال شده برای مخاطبتان از بین خواهد رفت.

پس از ارسال تصویر، تایم انتخاب شده توسط شما در گوشه‌ی عکس نمایش داده می‌شود.

نکته مهمی که نباید از آن غافل شوید، این است که اگر چندین تصویر را خواستید انتخاب کنید که به صورت خودکار حذف شوند، برای هریک از آنها باید به صورت جداگانه تایمر انتخاب کنید.

https://tech.tavaana.org/fa/TelegramDisappearingMedia

سوالات خود را به ایمیل tech@tavaana.org بفرستید.

@tavaanatech

آیا حریم خصوصی مجری سرشناس تلویزیون ایران نقض شده است؟ مهرداد درویش پور

انتشار عکس‌ها و فیلم‌هایی که آزاده نامداری، مجری سرشناس را بی‌حجاب نشان می‌دهند، ورود به حریم خصوصی اوست؟ آیا آزاده نامداری نمادی از رفتار دوگانه‌ای است که دست‌کم بخشی از جامعه و برخی از چهره‌های سرشناس در نظام کنونی ایران به آن دچار هستند؟ متن گفت‌وگوی دویچه‌وله در این‌باره با مهرداد درويش‌پور، جامعه شناس ايرانى ساكن سوئد را بخوانید.

او در این گفتگو توضیح داده است:
1. انتشار عکس بی حجاب ایشان هیچ ایراد قانونی، هنجاری و اخلاقی ندارد و به رغم پیچیدگی موضوع مصداق نقض حریم شخصی به شمار نمی رود. درست است که حتی انتشار یک عکس بدون اجازه به یک معنا می تواند "نقض" حریم شخصی محسوب شود. اما انتشار عکسی از حضور معمولی در یک پارک نه مصداق روشنی از دخالت در حوزه خصوصی است، و نه سلبریتی ها، سیاستمداران که بنا به تعریف بیشتر زیر ذره بین هستند، می توانند حضورشان را در ملا عام نقض حریم شخصی تلقی کنند. در این باره نیز گرفتاری خانم نامداری در این است که انتشار عکس بی حجابش گویی معنای "برهنه" نشان دادن شخصیت حقیقی شان را به خود گرفته و موجب خشم ایشان شده است. وگرنه هیچ جرم و خطایی صورت نگرفته است.

2. اعتراض ایشان نشان از درونی شدن و عادی شدن اسکیزوفرنی فرهنگی و ریاکاری همچون بخشی از هنجارهای نظام استبدادی است که حتی هنگام "رسوایی" در برابر ارزش هایی که مبلغ آنند، با خونسردی تمام به توجیه و دروغ گویی درباره آن می پردازند و اصلا نگران شعور و قضاوت جامعه در برابر رفتار دو استانداردی خود نیستند.

3. با این همه "رسوایی" ناشی از پخش عکس بی حجاب خانم نامداری به عنوان یکی از پرحرارت ترین مدافعان حجاب اجباری که حتی مونا برزویی را نکوهش کرد که به دلیل بدحجابی بخت چاپ کتاب خود را از دست داده است، در حقیقت نشانه پوسیدگی و بی اعتباری ارزش هایی اسلامی حکومتی است که حتی پرحرارت ترین مبلغان آن هنگامی که حق انتخاب آزاد داشته باشند، خود به آن وقعی نمی نهند.

4. حجاب اجباری در ایران همچون یکی از مهمترین نمادهای رابطه جنسیت و قدرت در ایران نشانگر آن است که حتی زنان طرفدار نظام نه از سر باور بلکه زور، ترس و محروم نماندن از امکانات و قدرت خود را با آن تطبیق می دهند. از این رو حتی مبلغانی چون نامدار همچون نمادی از ریاکاری مبلغان نظام، در نهایت قربانی این نظام و ارزش های آن به شمار می روند. چون آنجا که حق انتخاب به دور از ترس دارند، به گونه ای دیگر عمل می کنند. به عبارت دیگر عنصر ترس، اصلی ترین عامل برجا ماندن حجاب حتی در نزدیک ترین لایه های نزدیک به قدرت است و زندگی با اسکیزوفرنی فرهنگی و رفتار دوگانه گویی راز بقا در این نظام ها است.

5. این احتمال که خانم نامداری اصلا آگاهانه به قصد گرفتن اقامت در کشور غربی خود در صحنه سازی برای انتشار عکس بی حجابش نقش داشته باشد، منتفی نیست. اما اگر هم چنین باشد، باز نظامی که با نقض ابتدایی ترین حقوق انسانها می تواند نگرانی از عواقب انتشار تصویر بی حجاب زن را انگیزه اقامت گرفتن او سازد، باید آماج انتقاد قرار گیرد.

6. کل این ماجرا بیش از هرچیز ضربه ای به اقتدار ایدئولوژیک نظامی است که "رسوایی" سرسپرده ترین مبلغان آن نشان پوشالی بودن ارزش ها و اتورتیه معنوی آن است!

@Tavaana_TavaanaTech

«ژن و خون خوب»
طرحی از اسد بیناخواهی/رادیو فردا
#ژن_خوب #خون_خوب #رانت

اقتصاد دولتی: عامل اصلی فساد گسترده در اقتصاد ایران
bit.ly/2eaybD0
فساد_اقتصادی در ایران
bit.ly/2cmC8Gd

@Tavaana_TavaanaTech

ترانه ي "پسر حشمت آقا"
شعر و آهنگ
#سولمازنراقي
منبع: کانال هنرمند
solmazart
مطلب مرتبط:
آواز زنان،صداهای ممنوعه
bit.ly/2dHUvDB

@Tavaana_TavaanaTech

دیروز کنسرت شهرام و حافظ ناظری در قوچان به بهانه مناسب نبودن سالن توسط دادستان، لغوشد. شهرام ناظری پس از ساعاتی معطلی کارش به بیمارستان و سرم کشید!
بعد اعلام کردند که کنسرت به خوبی در حال برگزاری است!

تصویب «حرکت با ویلچر حرکت عابر پیاده است» در کمیسیون اجتماعی دولت
قبلا حرکت با ویلچر، حرکت با خودرو تلقی می شد!
goo.gl/THNQ2X

حمایت‌گری از حقوق معلولان:
goo.gl/F14ieu

@Tavaana_TavaanaTech