صلح‌طلب از مدل جمهوری اسلامی!

«امین اسدی» - دبیرکل جمعیت حامیان صلح پایدار - که خود را «فعال حقوق بشر» نیز تعریف می‌کند، خواستار موشک‌اندازی از یمن به سمت عربستان سعودی می‌شود تا «معادلات جهانی» به هم بریزد.

لازم به ذکر است که عربستان و آمریکا، جمهوری اسلامی را متهم به حمایت موشکی از شیعیان حوثی در یمن می‌کنند و آمریکایی‌ها مدعی هستند که حملات موشکی حوثی‌ها را جمهوری اسلامی تامین می‌کند.

گفتنی‌ست آقای اسدی که به شهادت صفحه توییترش از جمله نیروهای موسوم به «ارزشی» و حزب اللهی محسوب می‌شود، یکی از افتخارات خود را نیز حضور در راهپیمایی ۹ دی در سال ۸۸ می‌داند و به آن می‌بالد.

او پیش از این نیز در یک مصاحبه رسالت خود را «گسترش حقوق بشر اسلامی» دانسته بود و گفته بود: «هدف و رسالت ما بایستی این باشد که برای تبیین حقوق بشر اسلامی از تمام توان خود خرج کنیم و به جهانیان بگوییم تنها چیزی که برای ما مفید و ارزشمند هست حقوقی است که خالق متعالمان برایمان تنظیم نموده، ما و دیگر دوستانمان بایستی کوشش و تلاشمان در پی انتشار و گسترش حقوق بشر اسلامی در جهان هستی باشد».

شما درباره این مدل از صلح طلبی چگونه فکر می‌کنید؟

یادآوری یک فاجعه تلخ و نگاهی به فساد اداری مدیر آموزش و پرورش لاشار

این مطلب را یکی از همراهان ما فرستاده است. تصویر نیز مربوط به اتفاق تلخی ست که در ادامه درباره آن می‌خوانید.
.
خبر جان باختن دختران خردسال زاهدانی در آتشِ بی لیاقتی و ناکارآمدیِ مسئولین آموزش و پرورش در چند هفته اخیر و البته چندی بعد، خبر ناگوار واژگون شدن اتوبوس حامل دانشجویان دانشگاه آزاد، احساسات مردم ایران را جریحه دار کرد. اما شاید ناراحت کننده‌تر و ناامید‌کننده‌تر از این اخبار و حوادث، دانستن این واقعیت تلخ باشد که این گونه حوادث دلخراش، نه اولین بار بوده است و نه آخرین بار خواهد بود. متاسفانه مناطق محروم و روستایی به ویژه در استان‌های محروم، در زمینه خبررسانی و سهم‌شان از توجه افکار عمومی نیز مورد تبعیض واقع شده‌اند.
.
برای نمونه، در سال گذشته، در روستای "اَپودم"، یکی از روستاهای بخش لاشارِ شهرستان نیکشهر، واقع در استان سیستان‌و‌بلوچستان، پنج تن از دانش‌آموزان دختر مقطع راهنمایی و دبیرستان، سوار بر پشت "پیکان وانتی" که سرویسشان بود، عازم مدرسه بودند، درحالی‌که وانت درجایی نامناسب و ناایمن، در انتظار دانش‌آموز دیگری توقف کرده بود، از پشت سر زیر یک کامیون رفتند و در دم جان سپردند. بله درست شنیدید! سرویس دانش آموزان دختر در سرما و گرما در باران و طوفان و بعضاً برف در اکثر مناطق روستایی بلوچستان "وانت" است! شاید اگر به جای وانت یک ون یا مینی‌بوس سرویسشان بود، الان زنده بودند. باشد، بروید مدرسه‌های فوق مجهزتان را برای سوریه و لبنان بسازید. اما واقعا اختصاص چند دستگاه ون و مینی‌بوس هم به عنوان سرویس به مناطق محروم از دستتان بر نمی‌آید؟!
.
در لاشار پنج دانش‌آموز پر پر شدند اما مدیر عاشق میز و صندلی، چنان با چنگ و دندان میزش را چسبیده بود که حتی یک تعارف خشک و خالی و فرمالیته هم برای استعفا نکرد. استعفا پیشکش کاش حداقل از این فاجعه متاثر می‌شد و چاره ای می اندیشید و وانت سرویس‌ها را جمع آوری می‌کرد اما هنوز حداقل ۲۰ الی ۲۵ وانت در منطقه لاشار و احتمالاً دیگر مناطق روستایی مشغول جابجایی دانش آموزان دختر با وضعیتی نامطلوب و تحقیرآمیز و ناامن هستند.

بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/2C0CVpS

@Tavaana_TavaanaTech

"کورش کرم‌پور" دبیری که شاعر و روزنامه‌نگار نیز است، بازداشت شد.

"کورش کرم پور" چهل سال پیش در آبادان زاده شده. کمتر کسی از مردم خوزستان است که اهل ادبیات و هنر باشد و "کرم پور" را نشناسد.

از کتاب های منتشر شده این دبیر زندانی می‌توان به کتاب "پرودرگارا ایران را به خاطر بسپار" و "صادره از آبادان" اشاره کرد.

این دبیر زندانی موسس هفته نامه "یادگاری" بوده است.او پس از راه اندازه این نشریه فعالیت های مدنی خود را به شکلی موثر در شهر آبادان آغاز کرد.

"کورش کرم پور" در دبیرستان های شهر آبادان ادبیات تدریس می کرد. در مهرماه سال جاری از تدریس در دبیرستان های آبادان منع و به دبیرستانی در اروندکنار منتقل شده بود.

به گفته دوستانش می‌خواست بواسطه اشعارش درد جامعه را بازگو کند و در این باره از واژه شعر مدنی استفاده می کرد. او معتقد بود جامعه فرهنگیان می توانند محور وحدت و سخنگوی جامعه معترضین باشد.

به گزارش خبرگزاری هرانا تعدادی لباس شخصی روز جمعه به منزل او واقع در خیابان “عروسیه” آبادان می‌روند اما کورش در را باز نمی‌کند و بعد از خانه خارج می‌شود. ماموران روز بعد، یعنی شنبه دوباره به خانه ‌او می‌روند. این‌بار قفل در خانه کرم‌پور را می‌شکنند، همه جا را بازرسی می‌کنند و برخی از کتاب‌ها و دست‌نوشته‌هایش را با خودشان می‌برند. کرم‌پور هنگام حمله ماموران در خانه نبوده و به سمت دادگاه در حرکت بوده است. در خیابان چند ماشین این نویسنده را احاطه می‌کنند و به شکلی وحشیانه او و یکی از دوستانش را بازداشت می‌کنند. این معلم زندانی هم اکنون در زندان اطلاعات شهر اهواز نگهداری می شود.

گفت‌و‌گوهای انتقادی با رسانه‌های خارج از کشور در حمایت از معلمان از جمله علل بازداشت این معلم برجسته عنوان می شود. کرم‌پور در بین خوزستانی ها بسیار محبوب است و بازداشت او با واکنشی گسترده بین اهالی ادب خوزستان و نیز دانش آموزانش مواجه شده است.

#کوروش_کرمپور #جنبش_معلمان

@Tavaana_TavaanaTech

زادروز سیما ببنا، موسیقی‌دان و خواننده‌ی ایرانی

سیما بینا، واحه به واحه دنبال ترانه

 «شیرازی‌ها می‌گن سیما بینا شیرازیه، مازندرانی‌ها می‌گن سیما بینا مازندرونیه. کردهای کرمانچ شمال خراسان می‌گن کُرده. من نمی‌گم نیستم. من می‌گم آره. جواب من اینه که بله من هستم. من متعلق به همه این فرهنگ‌هایی‌ام که رو موسیقی‌شون کار کردم و حتی فرصت نشده و کار نکردم... متعلق به همه اون‌ها هستم».

بیش از نیم قرن است که سیما بینا در عرصه‌ی موسیقی نواحی مختلف ایران فعالیت می‌کند. شاید گمان کنیم که او فقط خواننده‌ی موسیقی محلی است اما چنین نیست. او یک پژوهشگر تراز اول در عرصه‌ی موسیقی نواحی مختلف ایران است.

سیما بینا نوازنده، نقاش، آهنگ‌ساز و خواننده‌ی آوازها و ترانه‌های محلی ایران از کودکی و در کنار پدرش احمد بینا که استاد موسیقی سنتی بود و ارتشی رشد کرد و بالید. پدرش شاعر و آهنگ‌ساز ترانه‌های اولیه‌ی دخترش نیز بود.

سیما بینا نه سال سن داشت که به عنوان خواننده کودکان کار خود را در رادیو آغاز کرد. او گاهی در کنار این برنامه ترانه‌های محلی‌ای را که از پدرش آموخته بود اجرا می‌کرد که با استقبال بسیاری مواجه شد.

زمان زیادی نگذشت که سیما بینا دیگر نخواست که خواننده‌ی کودکان بماند چرا که عزم دنیای بزرگسالان داشت. او با خواندن ترانه‌های محلی خراسانی معروف شد.

داوود پیرنیا، بنیان‌گذار برنامه‌ی رادیویی گل‌ها که ید طولایی در شناسایی و جذب استعدادهای بزرگ موسیقی داشت تصمیم گرفت برنامه‌ای به نام «گل‌های صحرایی» به راه بیاندازد تا سیما بینا مسئول این برنامه باشد. سیما بینا در این مورد در گفت‌وگویی با مجله‌ی «زنان امروز» می‌گوید:
«در واقع به خاطر آهنگ‌های محلی من بود که برنامه «گل‌های صحرایی» به مجموعه برنامه‌های «گل ها» اضافه شد.»

سیما بینا برای پژوهش در حوزه‌ی موسیقی محلی به نقاط مختلف ایران خصوصا روستاهای ایران سفر می‌کرد. سیما بینا می‌گوید که اگر پدر یا عمویم در این سفر همراهم بودند مجبور بودند که بیرون اتقاق بمانند تا یک خانم آواز بخواند و حاضر باشد در مورد موسیقی محلی حرف بزند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی که زنان برای آوازخوانی با موانع قانونی و شرعی مواجه هستند سیما بینا نتوانسته است آوازهای محلی‌ای را که از سراسر ایران جمع‌آوری کرده است اجرا کند. سیما بینا می‌گوید که این یک افسوس و حسرت است:
«این یک افسوس و حسرت است. برای این که این موسیقی را که من جمع آوری کرده ام متعلق به مردم است. مثل امانتی است که در اختیار من قرار گرفته است. دلم می خواهد که اینها را به مردم ارائه بدهم. شهر به شهر بروم و این موسیقی را که از خودشان یاد گرفته ام، یک بار هم برایشان بخوانم. چون می دانم که آن را دوست دارند. ولی می دانم که نمی شود و این حسرت گاهی اوقات در آوازم و کلامم آمده است.در جریان شنیدن نغمه های موسیقی و بررسی آرشیو خودم، همزمان با دلتنگی و حبس صدا، ناگهان به موسیقی برخوردم که فریاد کوهستانی و اعتراض آمیز بودم. اما می دیدم که همان فریادهایی بود که در گلوی من حبس بوده است. به همین دلیل، به این موسیقی روی آوردم.»

سیما بینا، چهاردهم دی‌ماه ۱۳۲۳ در خوسف بیرجند به دنیا آمد. پدرش احمد بینا یکی از اهالی هنردوست خراسان (بیرجند) و مادرش پوراندخت ایران‌نژاد زنی فرهیخته از اهالی کرمان بود.
سیما بینا یکی از نخستین زنان ایران است که با تلاش فراوان و خستگی‌ناپذیر در احیای موسیقی نواحی کوشیده است.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2zN3f6v

@Tavaana_TavaanaTech

نوایی
سیما بینا

سیما بینا، واحه به واحه دنبال ترانه
https://bit.ly/2zN3f6v

@Tavaana_TavaanaTech

نرخ بیکاری جوانان به بیش از ۲۷٪ رسید.

بیش ۴۰ درصد از بیکاران کشور دانش‌آموختگان آموزش عالی هستند.

رکود اقتصادی و ناکارآمدی نظام آموزشی که ناشی از عدم برنامه‌ریزی علمی و سوءمدیریت هستند، چنین وضعی را سبب شده‌اند.
بیکاری از عوامل ایجاد انواع آسیب‌های اجتماعی است.

زندگی در حدفاصل بیکاری و خودکشی
http://bit.ly/2iYpYBI

@Tavaana_TavaanaTech

روستاهایی فراموش شده در لرستان

آنها فراموش شده‌اند. انقدر فراموش شده‌ که مثلا نمی‌دانند امروز چند شنبه است یا اینکه الان در کدام ماه سال هستیم؟ از روزهای زندگی فقط موسم سرما یا موسم گرما را حس کرده‌اند.

۱۹ روستا در اطراف الیگودرز لرستان، نه آب دارند و نه برق، نه مرکز بهداشت دارند و نه مدرسه.

تنها یک بهورز هست که جاده‌های صعب‌العبور را می‌پیماید و به آنها برخی داروها را می‌رساند و به کودکان‌شان واکسن می‌زند.
.
خدامراد جعفری می‌گوید: «خودم یک ماشین سایپای خسته دارم که سوارش می‌شوم و می‌روم در مجموعه روستاهای «زلقی» شرقی و غربی به نوبت می‌چرخم و واکسن‌های ضروری بچه‌های روستا را در اختیارشان قرار می‌دهم. باید خیلی حواسم باشد و پیگیر شوم چون باید به هر بچه‌ای از زمان نوزادی تا حدود ۷ سالگی واکسن بزنم. خود مردم روستا اصلا حواسشان به این موضوع نیست.»
.
او می‌گوید: «توی دفترچه‌ام نوشته‌ام که مثلا در تاریخ ۱۰ بهمن باید به «رضا» واکسن بزنم. مردم روستا این چیزها را نمی‌دانند. آنها تاریخ را بلد نیستند. نمی‌دانند فرق اردیبهشت با فروردین چیست. نمی‌دانند امروز چندشنبه است و در کدام ماه سال قرار دارند. برای همین باید خیلی حواسم را جمع کنم. در این روستاها نه برق هست، نه چیزی. ۱۵ سال است که پیگیر بچه‌های این روستا هستم.»
.
مردم روستاهای محروم همیشه از دیدن آقای جعفری خوشحال می‌شوند و برای بیماری‌های مختلفی که درگیرش می‌شوند، سراغ او می‌روند: «اغلب مردم من را دوست دارند. یک‌وقت‌هایی یک‌جوری ذوق می‌کنند که انگار رئیس‌جمهور را دیده‌اند. به هر حال من ۱۵ سال است که در این روستاها فعالیت دارم و من را می‌شناسند. خیلی وقت‌ها برای سرماخوردگی‌های فصلی‌شان هم سراغ من می‌آیند چون آنها به هیچ مرکز بهداشتی نزدیک نیستند.»
.
او که خودش ساکن روستای «پز علیا» است و تنها بهورز منطقه است، توضیح می‌دهد: «مردم این روستاها اصلا آب ندارند. برای به دست آوردن آب باید تا رودخانه بروند. بعضی از خانواده‌ها هیچ امکاناتی ندارند و بچه‌هایشان با نان و پیاز سر می‌کنند. معمولا چیز خاصی برای خوردن ندارند. مسئله آب باعث شده که بیماری پوستی میان مردم شیوع پیدا کند. به هر حال آنجا آب آشامیدنی وجود ندارد.»
.
آقای جعفری درباره وضعیت دارویی این روستاها می‌گوید: 
«امکانات دارویی خوب نیست. من خودم برای حمل واکسن به یخ احتیاج دارم که در این زمینه به مشکل می‌خورم. مردمی که روستایشان در مسیرهای صعب‌العبور است از من دارو می‌خواهند اما من دارویی ندارم که در اختیارشان قرار دهم. بسیاری از این مسیرها مال‌رو هستند و من باید با پای پیاده به آنجا بروم و دوست ندارم دست‌خالی باشم اما نه خودم توانایی مالی دارم، نه اینکه امکاناتی که در اختیارم قرار می‌گیرد، زیاد است.»

او ادامه می‌دهد:
«دارو کم است. یک‌سری داروها مثل بروفن و مفینامیک‌اسید را اصلا در اختیارم قرار نمی‌دهند. من فقط آسپرین، استامینوفن ساده، شربت پنی‌سیلین، آموکسی‌سیلین و چند پماد دارم. بیشتر از این دارو ندارم. مردم فشار خون دارند اما من داروی فشار خون ندارم. بندگان خدا جایی را هم ندارند که برای تهیه دارو به آن مراجعه کنند. مواد غذایی هم در زمستان سخت پیدا می‌شود چون مسیر برای عبور بسیار سخت است. یخچال هم وجود ندارد و اگر مواد غذایی به آنجا برسد هم خیلی زود فاسد می‌شود.»
.
روستاهایی که آقای جعفری به آنها سر می‌زند از داشتن مدرسه هم محروم هستند و معمولا خوشحالی در این مناطق محروم رنگ نمی‌پاشد.
.
برگرفته از خبرگزاری ایسنا
.
** مثل این روستاها در ایران کم نیستند. روستاها و شهرهایی که مردم در فلاکت و فقر زندگی می‌کنند. دیروز آیت‌الله یزدی گفته بود که در ۴۰ سال گذشته به اندازه‌ی ۴۰۰ سال رشد و پیشرفت داشتیم...

@Tavaana_TavaanaTech

سالگرد درگذشت آلبر کامو

آلبر کامو، بیگانه‌ی طاغی

تنها چهل‌وچهار سال سن داشت که برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد و در چهل‌وهفت سالگی نیز درگذشت. خلاف ِ سن کم و عمر کوتاهش اما از شهرت بسیاری برخوردار است به طوری که او را تاثیرگذارترین نویسندگان قرن بیستم نیز شناخته‌اند.

آلبر کامو در هفتم نوامبر سال ۱۹۱۳ میلادی در روستایی در نزدیکی شهر امروزین «عنابه» در شمال شرقی الجزایر دیده به جهان گشود. پدرش «لوسین کامو» فراسوی‌الاصلی فقیر بود که در کشور الجزایر بر روی زمین کار می‌کرد. او در آنجا با زنی اسپانیایی که خدمتکار بود و اهل اسپانیا آشنا می‌شود و این آشنایی به ازدواج منجر می‌شود. حاصل این ازدواج دو فرزند شد که یکی از آن‌ها «آلبر» نام گرفت. برادر دیگر آلبر که هم‌نام پدر، لوسین نام داشت پس از به دنیا آمدن آلبر در نبرد مارن در جنگ جهانی اول کشته شد. پس از این حادثه آلبر به هم‌راه مادر به خانه‌ی مادربزرگ در الجزیره می‌رود.
کامو چهارده سال سن داشت که پدر را از دست داد. مادر کامو زنی کم‌حرف و بی‌سواد بود که به گفته‌ی کامو، «تنها ۴۵۰ کلمه بلد بود، اگر که اصلا حرف می‌زد.» کودکی کامو در تنگ‌دستی گذشت.

او در تابستان برای دریافت دستمزد کمی ناچار بود در مغازه‌ها کار کند. کامو در مورد فقری که دست به گریبانش بود می‌گوید: «فقر مانع این شد که فکر کنم زیر آفتاب و در تاریخ، همه چیز خوب است. آفتاب به من آموخت که تاریخ، همه چیز نیست.»

کامو با کمک یکی از آموزگارانش در یکی از آزمون‌هایی که پس از موفقیت تقبل کمک‌هزینه‌ی دانش‌آموز را می‌کردند پذیرفته می‌شود و به هزینه‌ی دولت وارد دبیرستان می‌شود. در همین زمان او به فراگیری زبان انگلیسی پرداخت و با زبان اسپانیایی نیز آشنا شد. کامو به فوتبال نیز بسیار علاقه‌مند بود و در این رشته توانست موفقیت‌هایی نیز به دست آورد. او در سال ۱۹۲۹ دروازه‌بان تیم جوانان دانشگاه ریسینگ الجزیره شد. کامو پس از دریافت دیپلم و در همان سال نشانه‌هایی از بیماری سل را در خود می‌یابد. فوتبال را نیمه‌کاره رها می‌کند. او در سال ۱۹۳۵ لیسانس فلسفه گرفت و در سال ۱۹۳۶ پایان‌نامه‌ی خود را در مورد فلوطین، فیلسوف یونانی نوشت. کامو در سال ۱۹۳۴ به حزب کمونیست پیوست. او پیش‌تر گفته بود که «آزادی را من در آثار مارکس نیاموختم، بل خود آن را در دل فقر شناختم.»
.
کامو در «انسان طاغی» می‌نویسد: «آزادی مطلق، عدالت را یک مضحکه جلوه می‌دهد. عدالت مطلق هم آزادی را انکار می‌کند. این دو مفهوم می‌بایست یکدیگر را محدود کنند (…) انسان طاغی راستین فقط هنگامی دست به اسلحه می‌برد که بخواهد خشونت را محدود کند و نه برای آنکه خشونت را قانونی جلوه دهد و آن را موجه سازد. فقط هنگامی مردن برای انقلاب ارزش دارد که ثمره انقلاب الغای مجازات اعدام باشد. (…) اگر هدف، مطلق باشد، می‌توان بسیاری چیزها را قربانی هدف کرد. اما در غیر این‌صورت فقط انسان خودش را به کشتن می‌دهد.»

آلبر کامو در بعدازظهر چهارم ژانویه سال ۱۹۶۰ و در سن ۴۶ سالگی بر اثر یک تصادف رانندگی در نزدیکی «سن» در شهر ویلبلویل درگذشت.

بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/kQtqIY

#آلبر_کامو

@Tavaana_TavaanaTech

اسماعیل بخشی طی نامه‌ای وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی را به مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت کرد

اسماعیل بخشی، طی نامه‌ای که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد، شکنجه‌های وحشیانه‌ای که توسط بازجویان و شکنجه‌گران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی شد را شرح داد و عنوان کرد که هنوز آثار این شکنحه‌ها بر جسم و روح و روانش آزارش می‌دهد. او در بخشی از این نامه نوشت: "امروز پس از گذشت تقریبا دوماه از آن روز سخت در دنده‌های شکسته‌ام، کلیه‌ها، گوش چپم و بیضه‌هایم احساس درد می‌کنم."
اسماعیل بخشی شکنجه‌های روانی را بدتر از شکنجه‌های جسمی توصیف کرد و نوشت: "هنوز با وجود قرص های اعصاب و روان گاهی دچار حمله‌های شدید عصبی روحی و روانی می‌شوم"

آقای بخشی در ادامه از شنود تلفن‌ها و تماس‌های خصوصی‌اش با همسرش خبر داد و ضمن پرسیدن سوال‌هایی از وزیر اطلاعات از او دعوت کرد که در یک مناظره‌ی زنده تلویزیونی حضور یافته و به سوالاتش پاسخ دهد.

متن نامه‌ی اسماعیل بخشی به شرح زیر است:

جناب آقای علوی در ۲۵ روزی که ناعادلانه در بازداشت وزارت اطلاعات بودم مصائب و رنج‌هایی بر من تحمیل شد که هنوز از شرّ آنها خلاص نشدم و برای رهایی از آن‌ها به داروهای اعصاب و روان پناه آورده‌ام، اما در این مدت دو پرسش اساسی مثل خُره مغز مرا درگیر خود کرده است که پاسخ دهنده‌ی اصلی آنها فقط شخص شما می‌باشید و این حق بنده و ملت شریف ایران است که پاسخ این پرسش‌ها را بدانیم.

اول اینکه در روزهای اول بدون دلیل یا هیچ حرفی تا سر حد مرگ مرا شکنجه و زیر مشت و لگد گرفتند که تا ۷۲ساعت در سلولم از جایم نمی‌توانستم تکان بخورم و آنقدر زده بودند که حتی از تاب درد خوابیدن هم برایم زجزآور بود و امروز پس از گذشت تقریبا دوماه از آن روز سخت در دنده‌های شکسته‌ام، کلیه‌ها، گوش چپم و بیضه‌هایم احساس درد می‌کنم.
.
جالب اینکه شکنجه گران خود را سرباز گمنام امام زمان می‌نامیدند اما به بنده و خانم قلیان انواع اقسام فحش‌های رکیک جنسی می‌دادند و ایشان راهم کتک می‌زدند اما از شکنجه‌ی جسمی بدتر، شکنجه های روانی بود، نمی‌دانم چه بر سرم آوردند که مثل موش آب کشیده شده بودم و هنوز دستهایم میلرزد، منی که زمین زیر پایم میلرزید تحقیر شدم و به شخصیت دیگری بدل شده بودم و هنوز با وجود قرص های اعصاب و روان گاهی دچار حمله‌های شدید عصبی روحی و روانی می‌شوم، اکنون از جنابعالی بعنوان وزیر اطلاعات و کسی که خودش یک روحانی مذهبی ست این پرسش را دارم : از نظر اخلاقی، حقوق بشری و بخصوص دین اسلام حکم شکنجه‌ی یک بازداشتی چیست؟ آیا رواست؟ اگر رواست به چه میزان؟
.
مسئله دوم که برای من و خانواده‌ام بسیار بسیار مهمتر از شکنجه‌های جسمی و روحی ست بحث «شنودِ» مکالمات تلفنی بنده و خانواده‌ام توسط دستگاه اطلاعاتی شماست، بازجویم می‌گفت ما از همه چیز تو خبر داریم حتی می‌دانیم همسرت چند بار بخاطر مبارزاتت با تو دعوا کرده است گفتم از کجا می‌دانید گفت مدت ها تماس های تو «شنود» می‌شد که باعث عصبانیت شدید من حین بازجویی شد حال پرسش بنده و خانواده‌ام از شما بعنوان وزیر اطلاعات و یک شخصیت روحانی و مذهبی این است که : آیا «شنود» خصوصی‌ترین مکالمات انسان‌ها از نظر اخلاقی، حقوق بشری و دین اسلام رواست؟ به چه حقی مکالمات تلفنی خصوصی بنده و همسر عزیزم را دستگاه اطلاعاتی شما باید «شنود» کند؟؟؟
.
لذا جناب آقای علوی اینجانب اسماعیل بخشی برای شنیدن پاسخ هایتان شما را به یک مناظره در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت می‌کنم.

#اسماعیل_بخشی
۱۴ دی ۹۷

@Tavaana_TavaanaTech

تشویق زنان هوادار ملوان در استادیوم تختی انزلی

بازی بانوان ملوان انزلی - راهیاب ملل مریوان

فیلم : فاطمه صابری. عصرایران

تیم فوتبال زنان ملوان، دو سال پیش با برخوردی توهین‌آمیز و اتهاماتی بی‌اساس توسط مدیریت وقت باشگاه منحل شد.
مشکل اصلی بودجه‌ای بود که نمی‌خواستند به تیم زنان بدهند، ولی بیانیه‌ای با ادبیات جنسیت‌زده صادر کردند و ...

حالا به پشتوانه‌ی این تماشاگران و بازیکنانی که عاشق فوتبال هستند، با وجود همه‌ی مشکلات، این تیم به لیگ فوتبال زنان ایران بازگشت.

مطالب مرتبط:

محدودیت زنان در ورزش
bit.ly/2NRSW9F
فوتبالیست‌های زن ایران و مساله پوشش اجباری
bit.ly/2vch6kI
زنانه جنگیدن در میدان ورزشی
bit.ly/2M0eiRl

@Tavaana_TavaanaTech

"وقتی یک گروه اجتماعی خاص (روحانی، کشیش، نظامی، سپاهی و ...) یا یک سیستم عقیدتی و ایدئولوژیک مشخص در یک جامعه، حاکم بلامنازع، صاحب سرنوشت و قدرت غیرپاسخگو و قاهر باشند، یعنی یک یا چند گروه، زنجیر و داغ و درفش در دست، بخش‌های دیگر را کنترل و سرکوب کند، یک عقیده و مذهب بر تمام افراد جامعه اعم از باورمند و ناباور تحمیل شود، تمام راههای تنفس و اعتراض دیگران هم بسته شود، شمایل گروه‌های سرکوبگر و یا نشانه‌های عقیده و ایدئولوژی قاهر و اجباری با واژه «قدرت» و دیکتاتوری عجین شده غیرقابل تفکیک خواهند بود. در برابر قدرت غیرپاسخگو، سرکوبگر و برده‌پرور که هیچ راه قانونی برای هم‌آوردی و برابری شهروندان باقی نگذاشته، دهن‌کجی به قدرت، «توهین» نیست. آغاز شکستن دیوار قداستی است که قدرتمدار خود را پشتش پنهان کرده تا از گزند پرسشگری ملت و تقسیم قدرت و منابع دور بماند. «به عقیده من احترام بگذار!» زمانی که عقیده تو تبدیل به اجبار شده در حریم شخصی من دخالت کرده راه نفس کشیدن و آزاد زیستن‌م را گرفته، چماق در دست قدرتمدار شده، به‌شوخی شبیه است! تا زمانی که از این گروه‌های اجتماعی و عقاید و ایدئولوژی‌ها قدرت‌زدائی صورت نگیرد، طبعا هر دهن‌کجی به تمامیت‌خواهی و قدرت، خواسته یا ناخواسته آنها را هم هدف قرار خواهد داد."

متن فوق را مانا نیستانی در کانال تلگرام خود منتشر کرده است. کارتون هم اثر مانا است.

شما در این مورد چه نظری دارید؟

مطلب مرتبط
انسان‌ها در عصر ظلمت اثر هانا آرنت
goo.gl/Zg8dPx

@Tavaana_TavaanaTech

نوایی
سیما بینا
و دو تار استاد عثمان محمدپرست

سیما بینا، واحه به واحه دنبال ترانه
https://bit.ly/2zN3f6v

@Tavaana_TavaanaTech

بودجه‌های شخصی

سالانه ده‌ها میلیارد تومان تحت عنوان «بودجه در اختیار» به اشخاص حقیقی و حقوقی داده می‌شود. در بودجه ۹۷ برای اشخاص حقیقی حدود ۶۰ میلیارد تومان بودجه در نظر گرفته شده است. برای مثال مصباح یزدی برای موسسه‌اش ۲۸ میلیارد تومان بودجه دریافت می‌کند.
https://bit.ly/2SHkduR

لینک یوتیوب:
https://bit.ly/2QocnEq

#اسلایدشو

@Tavaana_TavaanaTech

خودداری شطرنج باز ایرانی از رقابت با یک اسراییلی

#آرین_غلامی شطرنج‌باز ایرانی که تا دور هفتم مسابقات برق‌آسای جام ریلتون سوئد در تمام دورها به پیروزی رسیده بود، در دور هفتم از رویارویی با نماینده اسرائیل سرباز زد و یک امتیاز از دست داد و در نهایت نایب قهرمان شد

آرین هم به جوانان با استعداد ایرانی‌ای پیوست، که به علت ایدئولوژی حاکم بر رژیم ایران بازنده شدند و مقام قهرمانی را از دست داد!

مطلب مرتبط:
ورزشکارانی که باید بازنده باشند
https://bit.ly/2DjFwym

#باید_ببازی

@Tavaana_TavaanaTech

محیط زیست در حال نابودی؛ بودجه برای نهادهای مذهبی

توانا- دولت روحانی برای محیط زیست در سال ۹۸ تنها ۴۰۳ میلیارد تومان بودجه در نظر گرفته است در حالی که به گفته تابش نماینده‌ی مجلس آلودگی هوا سالانه ۸۰ هزار میلیارد تومان هزینه به کشور وارد می‌کند. این درحالی است که سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در سال ۹۸ حدود ۳۲۰ میلیارد تومان بودجه دریافت کرده خواهد کرد.

لینک سایت:
https://bit.ly/2LRz4jI
لینک یوتیوب:
https://bit.ly/2RxMGpp

#توانا
#اسلایدشو
#محیط_زیست
@Tavaana_TavaanaTech

آنانی که منکر شکنجه اسماعیل شدند
.
«تواناجان خواهش می کنم این اسکرین شات‌ها رو در صفحه تون بذارید. این ها کسانی هستند که وقتی چندوقت پیش خبر شکنجه اسماعیل منتشر شد، منکر شکنجه‌ش شدند.
.
حالا جالبه، منبع خبری‌شون کی بود؟ استاندار خوزستان! مثلا اون آقای امیرعلی صفا که خودش رو وکیل حقوقی معرفی می‌کنه منبع خبری‌ش برای اینکه اسماعیل شکنجه نشده دادگستری و استانداری و شبکه استانی خوزستان بود! واقعا خنده‌دارتر از این امکان داره؟!
.
یا این پوریا آسترکی که طرفدار حسن روحانی ست و طرفدار حزب‌الله لبنان و کمک جمهوری اسلامی به فلسطین و یمن و لبنان و عراق. ایران هم زندگی می‌کنه و با اینکه درد مردم رو می‌بینه اما باز وقیحانه منکر همه‌چیز میشه و اینجا هم عملا داره منکر شکنجه اسماعیل میشه. یا این امیر ابتهاج که خودش رو «خبرنگار چپ‌گرا» معرفی می‌کنه!
.
پس از اینکه نامه اسماعیل منتشر شد که چطوری شکنجه‌ش کردند و چطوری سعی کردند نابودش کنند من از این‌ها اسکرین شات گرفتم و خواهش می‌کنم شما هم منتشر کنید. این‌ها عمومی منتشر کردن. شما هم منتشر کنید.
.
این‌ها همون کسانی هستند که به مریم معمارصادقی هم حمله کردند. به مسیح علی‌نژاد هم حمله کردند. به هرکسی که مخالف جمهوری اسلامی باشه حمله می‌کنند. این‌ها وکیل مدافعان شیطان هستند. به نظرم نباید جلوی این‌ها کم آورد. باید رسواشون کرد.
.
مگه این ها فیلم مریم معمارصادقی رو تیکه تیکه نکردند که به هدفشون برسند؟ خب ما که تیکه تیکه هم نکردیم و اصل توییت‌هاشون رو می‌ذاریم.
.
اسماعیل باید بدونه ما تنهاش نمیذاریم. به اون درد و رنجی که زیر شکنجه کشیده قسم می‌خوریم از تمام توانمون مایه میذاریم برای اینکه صدای اسماعیل و رفقای زجرکشیده ش باشیم. توانا خواهش می‌کنم خشممون رو بازتاب بده. شما پربیننده هستید. این فقط خشم من نیست. خشم همه دوستان منه».
.
این متن و تصاویر را «مسعود» برای ما ارسال کرده است.
.
لازم به ذکر است اسماعیل بخشی طی نامه‌ای که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد، شکنجه‌های وحشیانه‌ای که توسط بازجویان و شکنجه‌گران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی شد را شرح داد و عنوان کرد که هنوز آثار این شکنحه‌ها بر جسم و روح و روانش آزارش می‌دهد.
.
او در بخشی از این نامه نوشت: «امروز پس از گذشت تقریبا دوماه از آن روز سخت در دنده‌های شکسته‌ام، کلیه‌ها، گوش چپم و بیضه‌هایم احساس درد می‌کنم».
.
اسماعیل بخشی شکنجه‌های روانی را بدتر از شکنجه‌های جسمی توصیف کرد و نوشت: «هنوز با وجود قرص های اعصاب و روان گاهی دچار حمله‌های شدید عصبی روحی و روانی می‌شوم».

@Tavaana_TavaanaTech

روح‌الله مومن‌نسب از دست‌اندرکاران فیلتریگ در ایران که ویدئوی صحبت هایش در مورد "باردار شدن دختر ۱۲ ساله به واسطه ۲ گیگ اینترنت رایگان" پربیننده شده بود، چند سال پیش هم اظهاراتی مشابه را در مورد وایبر گفته بود!

"دختر" ی که "پدرش براي او موبایل خريده و ظرف دو هفته 8 تا مرد وارد خانه اش مي‌شوند"!

برگرفته از صدای تهران
@tavaanatech

شیرابه‌های زباله که در روستاى كچاء رشت به رودخانه می‌ریزد و باعث آلودگی شدید و تلف شدن آبزیان می‌شود.

دفع زباله‌ها در ایران یکی از مشکلات بزرگ محیط زیست است. شیرابه‌های آلوده وارد محیط زیست می‌شوند و آب رودخانه‌ها و مزارع را آلوده می‌کنند و سلامتی حیوانات و انسان‌ها را به خطر می‌اندازند.
پهنه‌ی وسیعی از جنگل‌های سرسبز شمال ایران تبدیل به محل دفع زباله شده است!

البته به قول آیت‌الله یزدی در ۴۰ سال گذشته به اندازه‌ی ۴۰۰ سال رشد و پیشرفت داشتیم!

بحران‌های محیط‌زیست ایران
bit.ly/2veFDou

@Tavaana_TavaanaTech

بالاخره مهم‌ترین دغدغه رهبر جمهوری اسلامی چیست؟!
.
آیت الله خامنه‌ای یک بار پیش از این گفته بود اگر رهبر جمهوری اسلامی نمی‌بود علاقمند بود رییس فضای مجازی شود!
.
منتقدی در آن وقت گفته بود مگر فضای مجازی رییس و مدیر دارد که خامنه‌ای علاقمند به ریاست بر آن هستند.
.
علاوه بر این چندین مرتبه دیده‌ایم که آیت الله خامنه‌ای حتی در جمع شعرا نیز به شعر آن‌ها ایراد می‌گیرد و فراتر از آن می‌خواهد واژه‌ای را بردارند و واژه‌ای دیگر بگذارند!
.
دایره توهم رهبر جمهوری اسلامی آن اندازه گسترده است که در مقام کارشناس مسائل جمعیتی هم می‌نشیند و با بیان اینکه نیازی به کنترل جمعیت نیست، دستور می‌دهد جمعیت کشور اضافه شود!
.
شاید این توهمات خامنه‌ای برگردد به دغدغه‌های متفاوت او اما مهم‌ترین دغدغه او چیست؟! مساله این است که حتی نزدیکان و علاقمندان به خامنه‌ای نیز در اینکه مهم‌ترین دغدغه خامنه‌ای چیست، توافق نظر ندارند!
.
یکی از توییتری‌ها مهم ترین دغدغه خامنه‌ای از زبان نزدیکان و علاقمندان او را جمع آوری کرده است!
.
به نظر شما مهم‌ترین دغدغه آیت الله خامنه‌ای چیست؟
#خامنه_ای #جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

خلاصه‌ی نامه‌ی اسماعیل بخشی

آهای حروم‌زاده‌ها!
من هنوز زنده‌ام

سکانس پایانی فیلم ماندگار پاپیون

مرتبط:
کتاب خواندنی زندان در ایران

روایت بخشی از درد و رنج و شکنجه‌ی زندانیان در زندان‌های جمهوری اسلامی
https://bit.ly/2KF2O0G

@Tavaana_TavaanaTech