«آقایان فقه شیعه را دستاویز قدرت‌طلبی خود کردند. عمامه از سر برمی‌دارم و کلاه شرف ایران‌دوستی بر سر می‌گذارم و در برابر خواست ملت ایران، سر تعظیم فرود می‌آورم».

این سخنان عین‌الله رضازاده جویباری است؛ روحانی معترضی که با ضبط یک ویدئو و برداشتن عمامه از سر مقابل دوربین و گفتن سخنان بالا رنج زندان را به جان خرید و در زندان نیز دچار بیماری شد و هنوز نیز تحت آزار نیروهای «امنیتی» جمهوری اسلامی است.

نکته جالب توجه اما در سخنان رضازاده جویباری این است که او فقه شیعه را دستاویز قدرت‌طلبی دانست و نگاه قدرت‌طلبانه به فقه شیعه را مقابل ایران‌دوستی قرار داد و تاکید کرد به خواست «ملت ایران» احترام می‌گذارد و نه لزوما به خواست مسلمانان ایران یا شیعیان ایران.

این نگاه در برابر نگاه امثال خمینی قرار دارد که با هویت ایرانی مخالف بود و اسلام را مخالف ایرانیت می‌دانست.

درباره عین‌الله رضازاده جویباری بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/eynollah_rezazadeh_jouybari/

#گفتگو_توانا #عین‌_الله_رضازاده_جویباری #فقه_شیعه #مداراگری_دینی

@dialogue1402

چرا صدیقه وسمقی پدیده مهمی است؟

۱- فقه شناس است. بنابراین سخنانش از روی شناخت و آگاهی ست.

۲- منتقد فقه است. پدیده ای که در جامعه دینی و فقهی نادر است. در جامعه دینی و فقهی افراد به طور سنتی دو گروه اند، یا متعصب و فقه باورند یا سکولار و دین گریزند. به همین دلیل هر دو در طرح مسئله «دین زدگی» عاجزند.

۳- یک زن فقیه است که مقابل ساختار معیوب مردانه فقاهت ایستاده است.

۴- نقد دین زدگی و فقه زدگی را نه با شعار و فحاشی که با استدلال عقلانی و رفتار مدنی انجام می دهد.

۵- نقد فقه در جامعه دین زده را نه از منظر یک آکادمیسین دین پژوه که از منظر یک فعال سیاسی و همسو با جنبش «زن، زندگی، آزادی» انجام می دهد. بنابراین نقد او ماهیتی کاملا سیاسی دارد.

۶- ذهن وسمقی غیر ايدئولوژيك و غیر تئولوژیک است. زیرا در هیچکدام از این دو چارچوب اسیر نیست.

۷ - و سرانجام اینکه فهم او از مستله «زن و فقه» همراه با «عمل» است. نه پیش از عمل، نه بعد از عمل، بلکه همراه با عمل. و این یعنی حل مسئله «فهم و عمل» برای اولین بار در تاریخ چندصدساله اخیر ایران.

***
صدیقه وسمقی از یک آکادمیسین و از یک فعال سیاسی فراتر رفته و به «مقام روشنفکری» رسیده است.

او جایگاه مهمی در شکل گیری «مدنیت و عقلانیت مدرن» در ایران آینده خواهد داشت.
***
امیدوارم همان طور که در رخداد معیوب ۵۷، روشنفکری دکتر مصطفا رحیمی و نقد عالی او به زمانه، نادیده گرفته شد، پدیده صدیقه وسمقی و نقد درخشان او به فقه بسته و ناکارآمد نادیده گرفته نشود و جوهر نقد عالمانه و روشنفکرانه او (که هیچ ربطی به تئولوژیک اندیشی و ايدئولوژيك اندیشی سنتی ندارد) نادیده گرفته نشود.

هر چند که خود او هم محصول زیبای جنبش اعتراضی- مدنی ۱۴۰۱ ایران است و صدای ملی، جهانی، عقلانی، انتقادی آن جنبش اعتراضی.

--------------

- مطلب بالا که ارسالی از همراهان است، نوشته «محسن خیمه‌دوز» در صفحه فیس‌بوک شخصی ایشان است.

#گفتگو_توانا #انقلاب_ملی #صدیقه_وسمقی #فقه_شیعه

@Dialogue1402