همبستگی فعالان صنفی با مسعود فرهیخته
جمعی از فعالان صنفی تهران، البرز، اسلامشهر، قزوین و گیلان، روز شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵، در آستانه چهلمین روز قطع تماس و انتقال مسعود فرهیخته به سلول انفرادی در زندان مرکزی کرج، با حضور در منزل او و دیدار با خانوادهاش، حمایت و همبستگی خود را با این معلم زندانی اعلام کردند.
مسعود فرهیخته در حال گذراندن حکم سه سال و شش ماه و یک روز حبس در زندان مرکزی کرج است. بنا بر اطلاعات منتشرشده، او از دوم مهر ۱۴۰۴ تاکنون هفت بار به سلول انفرادی یا مکانی نامعلوم منتقل شده است؛ وضعیتی که با مقررات مربوط به حقوق زندانیان و آییننامه اجرایی سازمان زندانها در تعارض است.
دیدار با خانواده زندانیان سیاسی و صنفی، تنها یک ملاقات یا ابراز همدردی شخصی نیست. چنین حضورهایی میتواند برای زندانی و خانوادهای که زیر فشار ناشی از حبس، بیخبری و محدودیت ارتباط قرار دارند، پیام روشنی داشته باشد: «تنها نیستید و فراموش نشدهاید.»
در جامعهای که سرکوب میکوشد افراد را از یکدیگر جدا کند و هزینه اعتراض و فعالیت مدنی را به مسئلهای فردی و خانوادگی تبدیل کند، ایجاد و حفظ شبکههای همبستگی اهمیت ویژهای پیدا میکند. سرکوب زمانی مؤثرتر است که هر فرد تصور کند باید هزینه ایستادگی خود را بهتنهایی بپردازد. در مقابل، حمایت از خانواده زندانیان، دیدار با آنان، پیگیری وضعیت زندانیان و حفظ ارتباط میان گروههای مختلف اجتماعی میتواند احساس اعتماد، تعلق و همدلی را تقویت کند.
یکی از پایههای مقاومت مدنی نیز همین توانایی جامعه برای ایجاد پیوندهای افقی و حمایت متقابل است. همبستگی لزوماً با کنشهای بزرگ آغاز نمیشود؛ گاهی حضور در خانه یک خانواده، تماس با آنان، پرسیدن از وضعیت یک زندانی یا تنها نگذاشتن کسانی که تحت فشار قرار گرفتهاند، بخشی از ساختن همان سرمایه اجتماعی است که یک جامعه برای ایستادگی در برابر ترس و انزوا به آن نیاز دارد.
از این منظر، حضور فعالان صنفی چند استان در کنار خانواده مسعود فرهیخته، فراتر از حمایت از یک معلم زندانی، نمونهای از کنشی جمعی برای حفظ پیوندهای اجتماعی در شرایط سرکوب است؛ پیوندهایی که میتوانند ترس و انزوا را کاهش دهند و اعتماد و توان کنش جمعی را افزایش دهند.
#مسعود_فرهیخته
#معلم_زندانی_مسعود_فرهیخته
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
@Tavaana_TavaanaTech
جمعی از فعالان صنفی تهران، البرز، اسلامشهر، قزوین و گیلان، روز شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵، در آستانه چهلمین روز قطع تماس و انتقال مسعود فرهیخته به سلول انفرادی در زندان مرکزی کرج، با حضور در منزل او و دیدار با خانوادهاش، حمایت و همبستگی خود را با این معلم زندانی اعلام کردند.
مسعود فرهیخته در حال گذراندن حکم سه سال و شش ماه و یک روز حبس در زندان مرکزی کرج است. بنا بر اطلاعات منتشرشده، او از دوم مهر ۱۴۰۴ تاکنون هفت بار به سلول انفرادی یا مکانی نامعلوم منتقل شده است؛ وضعیتی که با مقررات مربوط به حقوق زندانیان و آییننامه اجرایی سازمان زندانها در تعارض است.
دیدار با خانواده زندانیان سیاسی و صنفی، تنها یک ملاقات یا ابراز همدردی شخصی نیست. چنین حضورهایی میتواند برای زندانی و خانوادهای که زیر فشار ناشی از حبس، بیخبری و محدودیت ارتباط قرار دارند، پیام روشنی داشته باشد: «تنها نیستید و فراموش نشدهاید.»
در جامعهای که سرکوب میکوشد افراد را از یکدیگر جدا کند و هزینه اعتراض و فعالیت مدنی را به مسئلهای فردی و خانوادگی تبدیل کند، ایجاد و حفظ شبکههای همبستگی اهمیت ویژهای پیدا میکند. سرکوب زمانی مؤثرتر است که هر فرد تصور کند باید هزینه ایستادگی خود را بهتنهایی بپردازد. در مقابل، حمایت از خانواده زندانیان، دیدار با آنان، پیگیری وضعیت زندانیان و حفظ ارتباط میان گروههای مختلف اجتماعی میتواند احساس اعتماد، تعلق و همدلی را تقویت کند.
یکی از پایههای مقاومت مدنی نیز همین توانایی جامعه برای ایجاد پیوندهای افقی و حمایت متقابل است. همبستگی لزوماً با کنشهای بزرگ آغاز نمیشود؛ گاهی حضور در خانه یک خانواده، تماس با آنان، پرسیدن از وضعیت یک زندانی یا تنها نگذاشتن کسانی که تحت فشار قرار گرفتهاند، بخشی از ساختن همان سرمایه اجتماعی است که یک جامعه برای ایستادگی در برابر ترس و انزوا به آن نیاز دارد.
از این منظر، حضور فعالان صنفی چند استان در کنار خانواده مسعود فرهیخته، فراتر از حمایت از یک معلم زندانی، نمونهای از کنشی جمعی برای حفظ پیوندهای اجتماعی در شرایط سرکوب است؛ پیوندهایی که میتوانند ترس و انزوا را کاهش دهند و اعتماد و توان کنش جمعی را افزایش دهند.
#مسعود_فرهیخته
#معلم_زندانی_مسعود_فرهیخته
#فعالیت_صنفی_جرم_نیست
@Tavaana_TavaanaTech
❤15💔5🕊2