آموزشکده توانا
50.7K subscribers
40.1K photos
41.4K videos
2.57K files
21.5K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram

پویش جانفدا یا پروژه مرگ؟
وقتی فداکاری به ابزار سیاست تبدیل می‌شود

پیام همراهان

نزدیک به پنج دهه است که گفتمان رسمی حاکم، بر طبل جنگ‌افروزی، دشمن‌تراشی و ترویج فرهنگ شهادت‌طلبی می‌کوبد؛ گفتمانی که جامعه را به‌جای حرکت به‌سوی توسعه و رفاه، در وضعیت دائمی «تهدید» و «اضطرار» نگه داشته است. در این سال‌ها، شعارهایی چون «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» نه‌تنها در تریبون‌های رسمی، بلکه در مدارس و دیوارنگاره‌های شهری نیز بازتولید شده‌اند؛ تا جایی که حتی در ورودی برخی مدارس، تصاویر این پرچم‌ها بر زمین نقش بسته تا دانش‌آموزان با عبور از روی آنها وارد فضای آموزشی شوند. این‌ها صرفاً نماد نیستند، بلکه نشانه‌هایی از شکل‌گیری نگاهی تقابلی از سنین پایین‌اند.

در چنین بستری، شکل‌گیری «پویش جانفدا» و ادعای ثبت‌نام میلیونی در آن، پرسش‌برانگیز است. آیا این مشارکت گسترده، بازتاب یک انتخاب کاملاً آگاهانه است، یا نتیجه سال‌ها روایت‌سازی و جهت‌دهی به افکار عمومی؟ دستگاه تبلیغاتی حکومت این روزها با شدت بیشتری در حال فعال‌سازی کهن‌الگوی شهادت‌طلبی است: از روایت‌های احساسی درباره «مادران شهید» تا بنرهای شهری با تصاویر جوانانی که جان خود را «فدا» کرده‌اند و بازپخش مداوم این مضامین در رسانه‌ها. این تصویرسازی‌ها، مرگ را نه‌فقط قابل‌پذیرش، بلکه در مواردی ستودنی جلوه می‌دهند.

در کنار این روند، ادبیات تند و سیاست‌های تنش‌زا، کشور را به نقطه‌ای رسانده که نگرانی از حرکت به‌سوی نوعی «زمین سوخته» قابل تأمل است؛ وضعیتی که در آن، فرسایش منابع، تضعیف زیرساخت‌ها، افزایش مهاجرت و کاهش امید اجتماعی، آینده‌ای پرهزینه برای مردم رقم می‌زند. حتی اگر آغاز مستقیم جنگ از سوی حکومت نبوده باشد، نمی‌توان این پرسش را نادیده گرفت که سیاست‌های چند دهه گذشته چه نقشی در شکل‌گیری این شرایط داشته‌اند. پذیرش این مسئولیت، می‌تواند نخستین گام در مسیر اصلاح باشد.

امروز، بیش از هر زمان دیگری، گفتمان «نه به جنگ» یک ضرورت حیاتی است. میهن‌دوستی را می‌توان در حفظ جان، کرامت و آینده انسان‌ها معنا کرد، نه در سوق دادن آنان به سوی مرگ. شاید اکنون مهم‌ترین پرسش این باشد: آیا راهی برای خروج از این چرخه پرهزینه وجود دارد، پیش از آنکه هزینه‌ها غیرقابل بازگشت شوند؟


ـ متن و تصاویر ارسالی یکی از همراهان توانا است.

نظر شما چیست؟

#جنگ

@Tavaana_TavaanaTech
👍81
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دستمالی که هلی‌کوپتر ساقط می‌کند!

از دیروز ویدئوهایی دست‌به‌دست می‌شود که در آن پرواز هلی‌کوپترها و هواپیماهای ترابری آمریکا، حتی سوخت‌گیری هوایی آن‌ها بر فراز جنوب ایران دیده می‌شود؛ تصاویری که واکنش گسترده کاربران را به‌دنبال داشته. خیلی‌ها به این نکته اشاره کرده‌اند که این پرنده‌ها با خیال راحت و در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند و ظاهراً دنبال خلبان یک جنگنده ساقط‌شده هستند.

این ویدئو مربوط به جنگ ۱۲ روزه در تابستان سال قبل است، سعید صلح‌میرزایی، نماینده پیشین مجلس خبرگان به نقل از فرمانده حزب‌الله لبنان در یک برنامه تلوزیونی می‌گوید:
«هلی‌کوپترهای اسرائیلی می‌آمدند و می‌رفتند و ما نمی‌توانستیم کاری بکنیم؛ دیدیدم که حضرت زهرا دستمالی را از زیر چادر بیرون آوردند، تکان دادند و هلیکوپتر متلاشی شد»


حالا مسئله فقط یک ادعای عجیب نیست؛ مشکل اینجاست که چنین ادعای مضحک کاملا توهین مستقیم به شعور مردم است. در دنیایی که همه با یک جستجوی ساده به اطلاعات دقیق دسترسی دارند، مطرح کردن این نوع روایت‌ها یعنی نادیده گرفتن کامل عقل و فهم مخاطب.

از طرف دیگر، انتشار این خرفات، یک پیام خطرناک هم دارد: وقتی واقعیت‌های میدانی قابل دفاع نیست، به‌جای پاسخ‌گویی، پای داستان‌های ماورایی و خرافات به میان کشیده می‌شود. یعنی به‌جای توضیح ضعف‌ها، ناتوانی‌ها و ایرادهای واقعی، سعی می‌کنند همه‌چیز را با قصه و معجزه توجیه کنند.

در نهایت، نتیجه این رویکرد فقط یک چیز است: فاصله بیشتر بین واقعیت و آنچه به مردم گفته می‌شود. فاصله‌ای که هر روز عمیق‌تر می‌شود و اعتماد را بیشتر از بین می‌برد.

💸 tavaanatech
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍42👌1

در تداوم قتل حکومتی زندانیان سیاسی،
ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان، دو زندانی سیاسی در زندان قزل‌حصار، اعدام شدند

‏قوه قضاییه از اعدام ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان، دو زندانی سیاسی، خبر داد. این دو زندانی سیاسی به اتهاماتی، از جمله بغی از طریق مشارکت در اقداماتی با هدایت سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شده بودند.
شامگاه یکشنبه ۱۰ فروردین، نیروهای گارد زندان و ماموران امنیتی با ورود به بند چهار زندان قزلحصار کرج، ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان را به همراه ۲۰ زندانی دیگر با باتوم و ضرب‌وجرح از بند خارج و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.
پیش‌تر در بامداد سه‌شنبه ۱۱ فروردین نیز قوه قضاییه جمهوری اسلامی اعلام کرد که پویا قبادی بیستونی و بابک علیپور، دو زندانی سیاسی، اعدام شده‌اند. بامداد دوشنبه ۱۰ فروردین نیز اکبر (شاهرخ) دانشورکار و محمد تقوی‌ سنگ‌دهی، دو زندانی سیاسی دیگر اعدام شده بودند.

#وحید_بنی_عامریان متولد ۱۳۷۱ شهرستان سنقر استان کرمانشاه ورودی سال ۱۳۹۰ دوره کارشناسی مهندسی برق و کنترل دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیر تهران پذیریش بدون کنکور دوره کارشناسی ارشد به علت رتبه برتر در میان دانشجویان دوره کارشناسی و عضویت استعدادهای درخشان کارشناسی ارشد رشته مدیریت MBA از دانشگاه خواجه نصیر. مدرس زبان نگلسی بود.

ابوالحسن منتظر، متولد ۱۳۳۸، دارای لیسانس معماری بود. او بیش از یازده سال در دوران جمهوری اسلامی در زندان بود.

#ابوالحسن_منتظر #وحيد_بنى‌عامريان #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
💔11🕊1
🌐 تغییر آدرس ایمیل بالاخره ممکن شد

گوگل پس از سال‌ها محدودیت، قابلیت تغییر نام کاربری جیمیل (بخش قبل از ‎@gmail.com‎) را ارائه کرده؛ امکانی که پیش از این وجود نداشت و کاربران مجبور بودند برای تغییر آدرس، یک حساب جدید بسازند.
این قابلیت به‌صورت تدریجی فعال شده و در حال حاضر برای کاربران ساکن ایالات متحده در دسترس است و به زودی در دسترس تمام کاربران قرار خواهد گرفت.
با این ویژگی، کاربران می‌توانند بدون از دست دادن ایمیل‌ها، فایل‌ها و داده‌های خود، آدرس جیمیل خود را تغییر دهند. تمام اطلاعات حساب (از جمله Gmail، Drive، Photos و سایر سرویس‌ها) بدون تغییر باقی می‌ماند.

پس از تغییر، آدرس قبلی حذف نمی‌شود، بلکه به‌عنوان یک آدرس جایگزین (alias) باقی می‌ماند؛ بنابراین ایمیل‌های ارسالی به هر دو آدرس به همان inbox قبلی می‌رسند.

این تغییر از طریق مسیر زیر در تنظیمات حساب گوگل انجام می‌شود:
Personal info → Email → Google Account email → Change Google Account email

با این حال، محدودیت‌هایی هم وجود دارد:

🔹فقط هر ۱۲ ماه یک‌بار می‌توان آدرس جدید ساخت
🔹نام کاربری جدید باید قبلا استفاده نشده باشد
🔹آدرس جدید قابل حذف یا تغییر فوری نیست

این تغییر، یکی از مهم‌ترین تحولات جیمیل در بیش از دو دهه اخیر است. چون تا قبل از این، «نام کاربری جیمیل عملاً دائمی» محسوب می‌شد و کاربران برای اصلاح آن مجبور به مهاجرت کامل به حساب جدید بودند.

💸 tavaanatech
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👌51
Forwarded from گفت‌وشنود
دولت استان کبک در آوریل ۲۰۲۶ با تشدید سیاست‌های سکولاریسم، محدودیت‌های تازه‌ای بر فعالیت‌های مذهبی در فضاهای عمومی و مراکز آموزشی اعمال کرده است. بر اساس این مقررات که در چارچوب اصلاحات قانون Bill 21 اجرا می‌شود، برگزاری نماز و مراسم مذهبی در معابر عمومی مانند خیابان‌ها و پارک‌ها ممنوع شده و انجام این فعالیت‌ها تنها در اماکن دارای مجوز مجاز است.

همچنین به دانشگاه‌ها و کالج‌های دولتی دستور داده شده از اختصاص فضا به عنوان نمازخانه یا اتاق عبادت خودداری کنند تا محیط‌های آموزشی «کاملاً بی‌طرف» باقی بمانند. علاوه بر این، استفاده از نمادهای مذهبی مانند حجاب، کیپا و صلیب برای کارکنان آموزشی در تمام مقاطع ممنوع اعلام شده است.

مقامات استانی از جمله فرانسوا لوگو این اقدامات را در راستای حفظ بی‌طرفی دولت و برابری شهروندان می‌دانند. در مقابل، سازمان‌های حقوق بشری و گروه‌های مدنی این قوانین را تبعیض‌آمیز و مغایر با آزادی‌های فردی در کانادا توصیف کرده و از پیگیری حقوقی برای لغو آن خبر داده‌اند.
#سکولاریسم #آزادی_ادیان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍171💯1
حیدر! حیدر!
پژواکِ خلأ مشروعیت

پیام همراهان

در روزهایی که کشور درگیر جنگ و بحران‌های فزاینده است، آنچه بیش از هر چیز خود را نشان می‌دهد نه انسجام، بلکه شکافی عمیق میان حاکمیت و جامعه است. در چنین وضعیتی، به‌جای ترمیم این شکاف، صحنه‌هایی از بسیج خیابانی با شعارهای پرهیجان و نمادهای مذهبی شکل می‌گیرد؛ صحنه‌هایی که بیش از آنکه نمایش قدرت باشند، پژواک خلأیی عمیق‌ترند: خلأ مشروعیت.
ممکن است حامیان این رویکرد، این تجمع‌ها را نشانه‌ی حضور و انسجام بدانند؛ اما واقعیت این است که مشروعیت سیاسی از مسیر دیگری شکل می‌گیرد: از رضایت عمومی، احساس نمایندگی، و کارآمدی در پاسخ به نیازهای جامعه. هنگامی که این مؤلفه‌ها تضعیف شوند، حتی پرشمارترین تجمع‌ها نیز نمی‌توانند جای خالی اعتماد را پر کنند.
فریادهای «حیدر حیدر» در خیابان‌ها طنین‌انداز است، اما این صداها، بیش از آنکه بیانگر اعتماد باشند، به پژواکی می‌مانند که در خلأیی از سکوت اجتماعی بازتاب می‌یابند. سکوتی که می‌توان آن را در کناره‌گیری، بی‌اعتمادی و فاصله‌گرفتن بخش‌هایی از جامعه دید؛ نشانه‌هایی که دیگر پنهان‌کردنی نیستند.
هم‌زمان، گسترش فضای امنیتی از ایست‌های بازرسی تا حضور نیروهای موتورسوار با اسلحه جنگی در میان مردم، بیش از آنکه از اقتدار حکایت کند، نشانه‌ی نگرانی است. حکومتی که به هراس تکیه می‌کند، پیش‌تر اعتماد را باخته است.
در این میان، قطع طولانی‌مدت اینترنت و محدودسازی جریان اطلاعات، تلاشی برای یک‌سویه‌سازی روایت‌هاست؛ اما در جهانی که آگاهی بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره شده، اقناع با محدودیت جایگزین نمی‌شود. اعتماد، محصول شفافیت است، نه سانسور.
بازداشت فعالان مدنی و سیاسی، و طراحی کمپین‌هایی که مردم را به حضور در موقعیت‌های پرخطر فرامی‌خواند، نیز بیش از آنکه نشانه‌ی همبستگی باشد، بیانگر بحرانی در نسبت دولت و ملت است. مردمی که خود را ابزار ببینند، نه شریک، در لحظات سرنوشت‌ساز همراهی پایدار نخواهند داشت.
سرمایه اجتماعی اگر فرسوده شود، با نمایش‌های خیابانی بازسازی نخواهد شد. قدرتی که بر ترس استوار باشد، ناپایدار است؛ و حکومتی که جای خود را در دل‌ها از دست بدهد، با تسلط بر بدن‌ها دوام نخواهد آورد.
نگران‌کننده‌تر آن است که در چنین مسیری، حفظ قدرت به هر قیمت در اولویت قرار گیردحتی به بهای فرسایش منابع انسانی، اقتصادی و زیست‌محیطی کشور. این رویکرد، آینده را تضعیف می‌کند و این بیم را به‌جا می‌گذارد که آنچه برای نسل‌های بعدی باقی می‌ماند، نه امکان بازسازی، بلکه زمینی فرسوده و تهی باشد.
فریادها بلندتر شده‌اند؛ اما مسئله صدا نیست. مسئله، اعتمادی است که دیگر شنیده نمی‌شود.

#جنگ #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech
9👌2
Forwarded from گفت‌وشنود
مسیحیان در سوریه مراسم عید پاک امسال را پس از یک هفته خشونت‌های فرقه‌ای در شهر سقیلبیه لغو کردند. این درگیری‌ها پس از آن آغاز شد که دو مرد مسلمان زنان مسیحی را مورد آزار و اذیت قرار دادند.
منابع محلی گزارش داده‌اند که پس از اعتراض مردان مسیحی و اخراج مهاجمان از شهر، آنها با ده‌ها موتورسوار مسلح بازگشتند. این گروه خشمگین سپس به یک عبادتگاه مسیحیان حمله و آن را تخریب کردند و به مغازه‌ها، خانه‌ها و خودروها آسیب رساندند. همچنین، گفته می‌شود که برخی از اعضای سرویس‌های امنیتی سوریه نیز در این حملات نقش داشته‌اند.
دولت سوریه پیشتر متعهد شده بود که حقوق اقلیت‌ها را در این کشور رعایت کند. با این حال، به دلیل وجود گروه‌های مسلح متعدد در کشوری که بیش از یک دهه جنگ داخلی را تجربه کرده است، اجرای این تعهد با چالش‌هایی مواجه است.
در پی این حوادث، کلیساهای کاتولیک، ارتدکس یونانی و ارتدکس سریانی اعلام کردند که جشن‌های برنامه‌ریزی‌شده عید پاک برگزار نخواهد شد.
#عید_پاک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
Forwarded from گفت‌وشنود
وقتی «دیگری» ابزار توهین و نزاع درون‌گروهی می‌شود

این تصویر فقط یک شعار تند سیاسی نیست؛ نشانه یک الگوی عمیق‌تر از عدم وجود رواداری است. در جمهوری اسلامی حتی یک دیدگاه و یا مقاله از سوی یک مقام سیاسی باعث حمله با برچسب «بهایی» می‌شود، در حالی‌که موضوع اصلی، اختلافی درون حاکمیت است. یعنی حتی در دعواهای داخلی، پای تخریب یک «دیگری» به میان کشیده می‌شود.

در اینجا «بهایی» یا «یهودی» نه به‌عنوان یک هویت واقعی، بلکه به‌عنوان ناسزا به‌کار می‌رود. این یعنی یک باور دینی، که برای میلیون‌ها انسان بخشی از هویت و زندگی‌شان است، به سطح یک ابزار تحقیر فروکاسته می‌شود. این اتفاق فقط متوجه یک فرد یا یک جریان نیست؛ بلکه مستقیما شان و کرامت پیروان آن باورها را هدف قرار می‌دهد.

مسئله مهم‌تر این است که این الگو تکرارشونده در جمهوری اسلامی است: هرگاه اختلافی سیاسی شکل می‌گیرد، به‌جای نقد روشن، از برچسب‌های هویتی برای بی‌اعتبارسازی استفاده می‌شود. این کار، هم سطح گفتار سیاسی را پایین می‌آورد و هم به بازتولید تبعیض دامن می‌زند.

در حالی‌که یک اصل ساده باید بدیهی باشد: باور دینی یا هویت جمعی، نه جرم است، نه مایه شرم، و نه می‌تواند ابزار توهین باشد. احترام به تنوع باورها، حتی در اوج اختلاف سیاسی، حداقل اخلاق عمومی است مرزی که عبور از آن، بیش از آنکه رقیب را تخریب، به جامعه آسیب می‌زند.

#رواداری #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍7
خبرگزاری تسنیم روز ۱۵ فروردین با انتشار یک گزارش تصویری از حضور کاروان «فاطمیون» در تهران خبر داد؛ لشکر فاطمیون گروهی شبه‌نظامی وابسته به سپاه قدس است که متشکل از نیروهای شیعه افغانستانی است.

در این گزارش، این تجمع به‌عنوان نمایش «همبستگی با آرمان‌های انقلاب اسلامی» توصیف شده، اما حضور چنین نیروهایی در فضای شهری ایران، به‌ویژه در شرایطی که کشور با تنش‌های امنیتی و نظامی مواجه است، نگرانی‌هایی جدی ایجاد کرده است.

لشکر فاطمیون پیش‌تر در جنگ سوریه و در برخی موارد در سرکوب اعتراضات داخلی نیز نقش داشته است.
این رخداد در حالی است که طی روزهای گذشته نیز تصاویری از حضور نیروهای «حشدالشعبی» در شهرهای ایران منتشر شده بود؛ موضوعی که نشان‌دهنده تداوم همکاری ساختاری سپاه پاسداران با گروه‌های تروریستی در منطقه است.

هم‌زمان، شهروندان از افزایش فضای امنیتی در شهرهایی مانند تهران خبر می‌دهند؛ فضایی که با حضور گسترده نیروهای نظامی و شبه‌نظامی، بیش از پیش بر زندگی روزمره مردم سایه انداخته است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔41👍1

حسین رزاق، زندانی سیاسی سابق، که در جریان آتش‌سوزی اوین در سال ۱۴۰۱ در زندان حضور داشت، در پی اعلام خبر اعدام ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان، خاطره‌ای از آن شب به شرح زیر نوشت:

«شب آتش‌سوزی اوین، وقتی یگان‌ویژه داخل بند آمد و گاز اشک‌آور زد، قفل در هواخوری را شکستیم و بیرون رفتیم که بتوانیم نفس بکشیم. اما تک‌تیراندازها بالای پشت‌بام تهدید کردند که برگردید داخل. #ابوالحسن_منتظر که از همه سن‌بالاتر بود جلو رفت و سینه‌اش را باز کرد که «این سینه من، اگر جرات دارد بزنید»
امروز ج‌ا این پیرِ مبارزِ دوست‌داشتنی را همراه #وحيد_بنى‌عامريان اعدام کرد. یقین دارم روی چهارپایه هم فریاد زده‌اند مرگ بر جمهوری اسلامی.»


ـ جنایت جمهوری اسلامی و ماشین اعدام این رژیم در شرایط جنگی هم تعطیل نمی‌شود.

رژیمی که به نظر می‌رسد، قصد دارد از ایران زمین سوخته بر جای بگذارد و آب از سرش گذشته و سرمایه‌های ایران را در معرض نابودی قرار داده، با اعدام زندانیان سیاسی می‌خواهد این پیام را بدهد که بر اوضاع کنترل دارد و می‌تواند همچنان ایجاد رعب و وحشت کند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔9
تداوم بی‌خبری از زندانیان سیاسی بند ۴ زندان‌قزلحصار
شامگاه یکشنبه، نیروهای گارد زندان و ماموران امنیتی با حمله به بند ۴، دست‌کم ۲۲ زندانی سیاسی، که تعدادی از آنها به اعدام محکوم شده بودند، را با خشونت از بند خارج کردند و به مکان نامعلوم منتقل کردند. این اقدام با ضرب و شتم شدید سایر زندانیان همراه بود و از همان زمان، ارتباط تعدادی از زندانیان با خانواده‌ها قطع شده است.
اسامی تعدادی از زندانیانی که در جریان یورش یکشنبه‌شب به مکان نامعلوم منتقل شدند: سعید ماسوری، احمدرضا حائری، افشین بایمانی، حمزه سواری، علی یونسی، سپهر امام‌جمعه، رضا محمدحسینی، اکبر باقری، علی معزی، میثم دهبان‌زاده، لقمان امین‌پور، آرشام رضایی و مصطفی رمضانی

در ادامه بامداد دوشنبه، اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگ‌دهی به‌طور ناگهانی و بدون اطلاع قبلی به خانواده‌ها و بدون ملاقات آخر اعدام شدند.
بامداد سه‌شنبه ۱۱ فروردین هم پویا قبادی‌بیستونی و بابک علیپور اعدام شدند.
امروز هم ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان اعدام شدند.
گزارش‌ها همچنان از تداوم اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در انفرادی حکایت دارد.
@Tavaana_TavaanaTech
💔31
رایتل نیز ارائه «اینترنت پرو» را آغاز کرد؛ اما نه برای همه!

این‌که بعد از پنج هفته خاموشی سراسری اینترنت، به‌جای بازگرداندن دسترسی عمومی، حالا نسخه‌ای به‌نام «اینترنت پرو» برای گروهی خاص عرضه می‌شود، نه یک راه‌حل، بلکه یک اعتراف آشکار به ایجاد تبعیض ساختاری در دسترسی به اینترنت است.

در شرایطی که میلیون‌ها کاربر عادی کاملا از اینترنت جهانی حذف شده‌اند و هزاران کسب‌وکار کوچک و متوسط در این مدت یا تعطیل شده‌اند یا در آستانه نابودی قرار گرفته‌اند، ارائه اینترنت به‌صورت گزینشی و مشروط، چیزی جز تثبیت اینترنت طبقاتی نیست. این یعنی همان زیرساختی که باید یک حق عمومی باشد، حالا تبدیل شده به امتیازی برای کسانی که بتوانند از فیلترهای اداری و امنیتی عبور کنند.

🔹فرآیندی که رایتل برای این سرویس تعریف کرده، از نامه‌نگاری رسمی تا تأیید «مراجع ذی‌صلاح» و احراز هویت در سامانه‌های حکومتی، به‌وضوح نشان می‌دهد که دسترسی به اینترنت دیگر یک سرویس ارتباطی نیست، بلکه به یک مجوز کنترل‌شده تبدیل شده است. اینترنتی که باید ابزار رشد، شفافیت و ارتباط آزاد باشد، حالا به کالایی سهمیه‌بندی‌شده با نظارت سیاسی بدل شده است.

از طرف دیگر، قیمت این بسته خودش نشان می‌دهد ماجرا فقط یک سرویس ساده نیست، بلکه یک امتیاز ویژه برای عده‌ای خاص است. در شرایطی که خیلی از کسب‌وکارهای کوچک حتی برای هزینه‌های اولیه‌شان هم به مشکل خورده‌اند، حالا اینترنت به یک سرویس گران و محدود تبدیل شده که همه توان پرداختش را ندارند. نتیجه هم مشخص است: کسانی که ارتباط و پارتی دارند، همچنان به اینترنت دسترسی دارند و کارشان را ادامه می‌دهند، اما بقیه عملا از بازی حذف می‌شوند و کنار گذاشته می‌شوند.

🔹در حقیقت هزاران کسب‌وکار خانگی، فروشگاه‌های کوچک اینستاگرامی و فریلنسرهایی که تمام سرمایه و زندگی‌شان در بستر اینترنت جهانی تعریف شده بود، در پنج هفته گذشته به خاک سیاه نشسته‌اند، حاکمیت با همکاری اپراتورها به دنبال فروش قطره‌چکانی حق طبیعی مردم به «نور چشمی‌ها» است. کسب‌وکارهای عادی که فاقد «ماهیت حقوقی» یا نامه‌های رسمی هستند، عملا از چرخه اقتصاد حذف شده‌اند تا راه برای شرکت‌های بزرگ و متصل به رانت باز بماند.

از طرفی نام‌گذاری این سرویس به نام «پرو» (Professional) یک فریب بزرگ است. اینترنتی که فاقد استانداردهای جهانی باشد و دسترسی نیمی از جامعه را قطع کند، حرفه‌ای نیست؛ بلکه یک شبکه ایزوله و رانتی است.

واقعیت این است که اینترنت پرو نه اینترنت آزاد است و نه حتی بازگشت به شرایط عادی. این فقط نسخه‌ای مدیریت‌شده از همان دسترسی قبلی است که حالا با برچسب «ویژه» و برای گروهی خاص عرضه می‌شود. در چنین شرایطی، صحبت از حمایت از کسب‌وکارها بیشتر شبیه یک تناقض تلخ است؛ چرا که همان سیاستی که دسترسی عمومی را قطع کرده، حالا با ارائه محدود و گزینشی، عملاً به نابودی گسترده‌تر کسب‌وکارهای مستقل دامن می‌زند.

💸 tavaanatech
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍6
در شرایطی که اینترنت را قطع کرده‌اند و ارتباط با جهان بیرون محدود شده، گزارش‌هایی از صدور احکام سنگین اعدام، منتشر می‌شود.
این وضعیت، نقض گسترده حقوق بشر است؛ وضعیتی که مصداق نقض جدی قوانین بین‌المللی و حتی «جنایت» در سایه قطع ارتباط است.
مرضیه محبی، حقوقدان، در شبکه اجتماعی اکس‌نوشت:
«و در زندگی زیر سیطره جمهوری اسلامی
‏دردهایی هست،که هیچگاه نمی‌توان به عمق آن راه یافت
‏مثل درد وکیلی
‏که پس از یک ماه
‏از چاه خاموشی اینترنت
‏با فیلترشکن چند میلیونی
‏سر بر آورده
‏تا فقط بگوید
‏یک قاضی دادگاه انقلاب
‏که خودش از ترس جان بی‌مقدارش معلوم نیست، کجاست
‏در جلسه‌ای که از زمان و مکان آن کسی خبر ندارد
‏موکل نوزده ساله او را
‏به جرم جاسوسی از چیزی که از آن هیچ نمی‌دانسته
‏به اعدام محکوم کرده است.»

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔5👌1🕊1
هشدار درباره خطر اجرای حکم اعدام محمدامین بیگلری، معترض ۱۹ ساله

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، خطر اجرای حکم اعدام محمدامین بیگلری به‌شدت افزایش یافته است. گفته می‌شود او روز ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ به سلول انفرادی منتقل شده؛ اقدامی که معمولا در آستانه اجرای حکم انجام می‌شود و نگرانی‌ها درباره جان او را بیشتر کرده است.

محمدامین بیگلری از بازداشت‌شدگان دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پرونده‌ای است که چندین نفر از آن در روزهای اخیر به مکان نامعلوم منتقل شده‌اند. روز ۱۳ فروردین، امیرحسین حاتمی ۱۸ ساله، یکی دیگر از متهمان همین پرونده، اعدام شد؛ اتفاقی که احتمال اجرای حکم برای دیگر متهمان را به‌طور جدی افزایش داده است.

در روزهای گذشته نیز چند زندانی این پرونده از بند عمومی زندان قزلحصار خارج و برای اجرای حکم منتقل شده بودند؛ از جمله محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، ابوالفضل صالحی سیاوشانی و علی فهیم.

پرونده این افراد در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران بررسی و در مدت‌زمانی کوتاه حکم اعدام برای آن‌ها صادر شد.
@Tavaana_TavaanaTech
🕊4💔31
شبکه فاکس‌نیوز در گزارشی با استناد به داده‌های نهادهای حقوق بشری از جمله Iran Human Rights Society اعلام کرده است که جمهوری اسلامی در سه ماه نخست سال ۲۰۲۶ میلادی دست‌کم ۶۵۷ مورد اعدام را ثبت کرده؛ رقمی که در صورت ادامه این روند، می‌تواند از آمار کل اعدام‌های سال‌های گذشته نیز فراتر برود.

در این گزارش با عنوان «کشتار خاموش» تأکید شده که هم‌زمان با افزایش تنش‌ها و تحولات منطقه‌ای، اجرای احکام اعدام در ایران شدت گرفته و این روند در سایه همین تحولات کمتر مورد توجه افکار عمومی جهانی قرار گرفته است.

به گفته نهادهای حقوق بشری، استفاده از مجازات اعدام در ایران صرفاً محدود به پرونده‌های کیفری نیست و به‌عنوان ابزاری برای سرکوب و ایجاد فضای ترس در جامعه نیز به کار گرفته می‌شود. در همین چارچوب، به اعدام برخی از مخالفان و زندانیان سیاسی در هفته‌های اخیر نیز اشاره شده است.

هم‌زمان، یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز این روند را نشانه‌ای از رفتارهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی توصیف کرده و آن را «نقض جدی حقوق بشر» دانسته است.

@Tavaana_TavaanaTech