آموزشکده توانا
48.7K subscribers
42.1K photos
41.8K videos
2.57K files
21.9K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مسعود فرهیخته: در «دادگاه‌های تشریفاتی و غیرعلنی» جمهوری اسلامی شرکت نخواهم کرد

مسعود فرهیخته، معلم زندانی و فعال صنفی فرهنگیان محبوس در زندان مرکزی کرج، در بیانیه‌ای که از طریق تماس تلفنی خوانده شد، اعلام کرد که در جلسه رسیدگی به پرونده جدید خود که قرار است روز هفتم تیرماه در شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج برگزار شود، شرکت نخواهد کرد.

آقای فرهیخته در این بیانیه با اشاره به پرونده‌سازی‌های صورت‌گرفته علیه خود در دوران حبس، تأکید کرده است: «زندان نقطه پایان مطالبه‌گری نیست، بلکه شروع دیگری برای ایستادگی در مقابل ظلم و ستم دستگاه سرکوب است.»

وی همچنین از تحمل «چهار نوبت حبس در سلول انفرادی»، «نزدیک به پنج ماه محرومیت از ملاقات با خانواده» و تشکیل دو پرونده جدید در شعب بازپرسی دادگاه کرج خبر داده است. به گفته او، بر اساس ابلاغیه‌ای که در زندان دریافت کرده، قرار است روز هفتم تیرماه به اتهام «تبلیغ علیه نظام» در شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی سبزه‌واری محاکمه شود.

این معلم زندانی در بخشی از بیانیه خود اعلام کرده است: «از این پس در بیدادگاه‌های تشریفاتی و غیرعلنی جمهوری اسلامی که قضات آن اصل استقلال قوه قضائیه را زیر سؤال برده‌اند و تحت سلطه اوامر نیروهای امنیتی حکم صادر می‌کنند، شرکت نخواهم کرد.»

او همچنین افزوده است: «قاضی سبزه‌واری و سایر قضات سرسپرده، صلاحیت صدور حکم برای فعالان صنفی و مدنی، کارگری، کنشگران حقوق بشر و هیچ قشری از مردم آزادی‌خواه ایران را ندارند.»

فرهیخته با اشاره به محکومیت پیشین خود، یادآور شده است که دو سال قبل به دلیل «ارتباط با خانواده‌های جاویدنامان راه آزادی»، «حضور بر سر مزار مهسا امینی، نیکا شاکرمی، حدیث نجفی، حمیدرضا روحی و دیگر جان‌باختگان»، «عضویت در شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان» و «ثبت و انعکاس اسامی ۵۴ دانش‌آموز جان‌باخته از جمله کیان پیرفلک» به شش سال حبس محکوم شده بود.

وی در پایان ابراز امیدواری کرده است که مردم ایران بتوانند «بدون دخالت کشورهای خارجی» و از طریق «تشکل‌ها، سندیکاها و گروه‌های مدنی» زمینه تغییرات بنیادین و تحقق آزادی را فراهم کنند.

#بیانیه #مسعود_فرهبخته

@Tavaana_TavaanaTech
💔21🕊5👍3
⭕️ پیوستن زندان کرمان به «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

🔴 تداوم کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوبیست‌وششم در ۵۷ زندان مختلف

در روزگاری که کرامت انسانی باید محور قانون، عدالت و حکمرانی باشد، ماشین کشتار و اعدام حکومت اعدامی در ایران همچنان پرشتاب ادامه دارد. بر اساس گزارش‌های دریافتی روز ۱۷خرداد دو زن ۲۸ و ۳۲ ساله با اسامی آسیه فرهمند و زینب زرینی در زندان قزوین به دار آویخته شدند که به دلیل عدم اطلاع‌رسانی شفاف خبر اعدام آن‌ها به تازگی به دست‌مان رسیده است.

همچنین در روز ۲۶ خرداد دو زندانی سیاسی اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در شاهرود به اسامی ابوالفضل ساعدی و جواد زمانی اعدام شدند. بر همین اساس آمار زندانیان اعدام شده در خرداد ماه به ۱۳۴ تن رسیده است.

مجازات اعدام در ایران نه ابزاری برای تحقق عدالت بلکه سازوکاری برای گسترش هراس، خاموش کردن صدای مخالفان و تحکیم ساختار استبدادی قدرت است.

از طرفی دیگر پس از ماه‌ها جنگ نظامی و هزینه‌ای که بر زندگی مردم ایران تحمیل کرد، در هفته‌ اخیر حکومت ولایت فقیه با آمریکا به یک تفاهم ابتدایی رسیدند که بر اساس بندهای منتشر شده هیچ‌گونه توجهی به حقوق‌بشر و سرکوب و اعدام‌های وحشتناک در ایران در آن لحاظ نشده است. این موضوع نشان می‌دهد قدرت‌ها به فکر تغییر نیستند و مردم باید برای تغییر به خود متکی باشند و نه هیچ نیروی خارجی و قدرتی.

سازمان عفو بین الملل و خانم مای‌ساتو گزارش‌گر ویژه سازمان ملل همراه با شماری از کارشناسان سازمان ملل در بیانیه‌‌های جداگانه نسبت به نادیده گرفتن نقض حقوق‌بشر در ایران و ادامه مصونیت ناقضان حقوق بشر مردم ایران از پیگرد و حساب‌رسی بین‌المللی، هشدار دادند.

ما رو به وجدان‌های بیدار، نهادهای بین‌المللی و حامی حقوق‌بشر و مخالف اعدام اعلام می‌کنیم:

ما زندانیان کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که صدوبیست‌وشش هفته بی‌وقفه هر سه‌شنبه در زندان‌های سراسر ایران با اعتصاب غذا و آن‌چه در توان داشتیم به اعدام‌های قرون وسطایی در ایران اعتراض کردیم، بار دیگر اعلام می‌کنیم که حقوق‌بشر مردم ایران به‌ ویژه زندانیان قابل معامله نیست و هم‌صدا با عموم مردم ایران تا آخرین نفس و توان‌مان از آزادی، برابری و لغو حکم اعدام، دفاع خواهیم نمود.

ما از تمامی مردم شریف و آگاه ایران و همچنین وجدان‌های بیدار جهان و نهاد‌های حقوق بشری بین‌المللی درخواست داریم که نسبت به موج فزاینده اعدام‌ها در ایران بی‌تفاوت نمانند و برای توقف این جنایت سازمان‌یافته توسط فاشیسم دینی حاکم بر ایران مسئولانه و موثر اقدام کنند.

تاریخ نشان داده است که هیچ استبدادی با تکیه بر خشونت پایدار نمانده و هیچ حکومتی نتوانسته است صدای حق‌طلبی مردمان را برای همیشه خاموش کند. آن‌چه ماندگار خواهد بود، آرمان آزادی، برابری و احترام به حق حیات و کرامت انسان است؛ ارزش‌هایی که مردم ایران برای تحقق آن بهای سنگينی پرداخته و همچنان بر آن پای می‌فشارند.

کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» به آگاهی عموم مردم می‌رساند که جمعی از زندانیان زندان کرمان نیز در اعتراض به احکام اعدام، به این کارزار پیوسته‌اند و هر سه‌شنبه، همراه با دیگر زندانیان، دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۲ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوبیست‌وششم در  ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان.

هفته صدوبیست‌وششم
سه‌شنبه ۲ تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#بیانیه
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
12🕊9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM

«از عطر مشهدی تا ادکلن فرانسوی؛ از حاکم فقیه تا شهریار فهیم»

این عنوان سخنان تازه رسول آزادی (عبدالرسول مرتضوی)، زندانی سیاسی و جانباز جنگ، از درون زندان اصفهان است؛ روایتی که بر پایه خاطرات و تجربه‌های زیسته شکل گرفته است.

او در این فایل صوتی با مرور سه خاطره از تغییر نام‌ها، تغییر سبک زندگی و تغییر مناسک مذهبی در جامعه ایران، از دگرگونی عمیقی سخن می‌گوید که طی دهه‌های گذشته در ارزش‌ها، سلیقه‌ها و نگاه نسل‌های جدید رخ داده است.

رسول آزادی معتقد است جامعه ایران امروز با جامعه‌ای که انقلاب ۱۳۵۷ را رقم زد تفاوتی بنیادین دارد؛ جامعه‌ای که به گفته او بیش از گذشته به آگاهی، ارتباطات جهانی، پرسشگری و انتخاب‌های فردی گرایش پیدا کرده است. او همچنین با اشاره به کاهش نفوذ نهادهای سنتی مذهبی و تغییر الگوهای فرهنگی، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا حاکمیت تاکنون این تحولات اجتماعی را دیده و پیام آن را دریافت کرده است؟

این زندانی سیاسی که سال‌ها از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده، در بخش پایانی سخنانش از شکاف میان ارزش‌های رسمی حکومت و گرایش‌های واقعی جامعه سخن می‌گوید و معتقد است هیچ نظام سیاسی نمی‌تواند بدون همراهی اکثریت مردم و بدون انطباق با تحولات زمانه، پایدار بماند.


#رسول_آزادی
#عبدالرسول_مرتضوی
#زندانی_سیاسی
#زندان_اصفهان
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
👌208👍2💯2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM

امین (پیمان) فرح‌آور، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، در یک پیام صوتی اعلام کرد که هیچ‌گونه عضویتی در سازمان‌های سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران، نداشته و ندارد.


این زندانی سیاسی محکوم به اعدام که اخیرا خبر رسید که برای چهارمین بار درخواست اعاده دادرسی او در شده تأکید کرد: «من در هیچ سازمان سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران عزیزمان، عضویت ندارم. من یک شاعر مستقل با دغدغه‌های اجتماعی هستم.»

این زندانی سیاسی همچنین با اشاره به باورهای مذهبی خود افزود: «از کودکی گرایشات مذهبی داشتم و دارم و یقین راسخ به موعود شیعیان دارم.»

وی در پایان بار دیگر تأکید کرد که عضو هیچ سازمان سیاسی نبوده و نیست و سخنان خود را با عبارت «یا حق» به پایان رساند.

لازم به ذکر است، در حکم صادره علیه آقای فرح‌آور جمهوری اسلامی او را به دو گروه سیاسی، یکی در داخل و دیگری در خارج از ایران منتسب کرده است، در حالی که آقای فرح‌آور در طی دوران بازجویی بارها اعتقاد و عضویت در گروه‌های گفته‌شده را تکذیب کرده است.

#پیمان_فرح_آور #امین_فرح_آور #نه_به_اعدام
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
💔25🕊61
نه به اعدام: نامه حسین افراسیاب، رپر زندانی از زندان دستگرد اصفهان

حسین افراسیاب، رپر زندانی در زندان دستگرد اصفهان، در نامه‌ای تکان‌دهنده با عنوان «نه به اعدام» از هم‌اتاقی‌ها و دوستان محکوم به مرگش می‌نویسد؛ از عرفان کیانی که ناگهان برای اجرای حکم برده شد و از مهنام نواب‌صفوی و شروین باقریان که هر لحظه را با تصویر طناب دار در ذهن‌شان زندگی می‌کنند، تا نشان دهد پشت هر حکم اعدام، امیدهای ناتمام، زندگی‌های بدهکار و انسان‌هایی ایستاده‌اند که هیچ‌کس حق گرفتن جان‌شان را ندارد.

متن این نامه به شرح زیر است:

نه به اعدام
برای هم‌اتاقی عزیزم مهنام نواب‌صفوی
برای شروین باقریان و تمام اسرای محکوم به اعدام

خیلی از عزیزامون لحظه‌به‌لحظه‌شون رو با تصویر لحظه‌ای که طناب دار دور گردنشونه می‌گذرونن،
اما بازم هر طور که شده روحیه‌شون رو حفظ می‌کنن و سعی می‌کنن خودشونو سرپا نگه دارن چون هنوز امیدوارن، هنوز کلی کار نکرده دارن، هنوز یه زندگی خوب به خودشون بدهکارن.
«فراموش نکنیم بودن ما کنارشون بی‌شک تأثیرگذار و امیدبخشه، صداشون باشیم».

به یاد عرفان کیانى
لحظه‌ای که برده‌ بودنش انفرادی برای اجرای حکم، خواب بودم و نشد که برای آخرین بار ببینمش. وقتی از خواب بیدار شدم، یکی از بچه‌ها بهم گفت یه نفر رو بردن برای اجرا (اعدام)، اسمش رو نمی‌دونست، مشخصاتش رو که پرسیدم گفت: قدش بلنده و یه ۱۳ روی گردنش تتو داره.
فهمیدم که عرفان رو میگه. همون موقع بلند شدم و دویدم سمت اتاقش و دیدم که بله…
همه هم‌اتاقی‌هاش مات و مبهوت…
و رفیق‌های صمیمیش بی‌تاب و گریون…
فردای اون روز عرفان اعدام شد…
دو سه روز قبل از اجرای حکمش درباره پرونده‌اش باهم صحبت کردیم، سرشار از امید بود این پسر…

هیچ دلیل، توجیه یا استدلالی نمی‌تونه این کار کثیف و غیرانسانی رو مشروع جلوه بده. هیچ‌کس حق گرفتن جون یه انسان دیگه رو نداره، چون زندگی آدم‌ها ارزشمنده و هیچ‌کس حق گرفتن زندگی رو نداره.
این حکم باید متوقف بشه.
تا ابد نه به اعدام

حسین افراسیاب - زندا⁩ن دستگرد اصفهان ۵ / ۴ / ۱۴۰۵

#حسین_افراسیاب #بیانیه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
💔388🕊5
تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۷ زندان مختلف در هفته صدوبیست‌وهفتم

ماشین اعدام و سرکوب حکومت مستبد حاکم همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و روزانه شاهد اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی در سراسر کشور هستیم.

دستگاه قضائیه حکومتی اعلام کرده است که از آغاز جنگ اخیر تاکنون، ۳ هزار و ۲۹۲ نفر را به اتهام «همکاری با دشمن» بازداشت کرده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که پس از سرکوب اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای نظامی و امنیتی، روند برخورد با معترضان وارد مرحله تازه‌ای شده و بخش زیادی از دستگیرشدگان در معرض صدور احکام اعدام یا زندان‌های طولانی‌مدت هستند.

دادستان ساری گفته ۷۰۰ پرونده علیه معترضان دی‌ماه تشکیل شده، علم‌الهدی امام جمعه فاسد مشهد نیز از هزارها پرونده برای دستگیرشدگان قیام دی‌ماه خبر داده است.

آمار اعدام‌ها در خردادماه سال جاری به حدود ۱۴۰ تن بالغ می‌شود.

کارنامه این حکومت پر از نقض گسترده و آشکار حقوق بشر و استفاده از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب و ارعاب است. هزاران خانواده در ایران داغدار عزیزانی هستند که در فرآیندی غیر انسانی قربانی اراده سرکوبگر حکومت شده‌اند. در این میان صدای پدری که می‌پرسد : «مزار پسرم کجاست؟» صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی‌عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین‌ماه امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را به آن‌‌ها تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض آشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.

در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون وسطایی صدای زندانیان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدو بیست و هفتم در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار( واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان.

هفته صد‌وبیست‌وهفتم
سه‌شنبه ۹تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
🕊112💔2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پیام صوتی پیمان فرح‌آور، زندانی سیاسی محکوم به اعدام از زندان لاکان؛ دکلمه یکی از اشعارش

۱۲ تیر ماه ۱۴۰۵


امین (پیمان) فرح‌آور، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، در یک پیام صوتی از بند میثاق زندان لاکان رشت، یکی از اشعار خود را دکلمه کرده است:

تاکه باران میزند هاشور بر ایوان ما
طعم شیرین غزل می ریزد از دیوان ما
خام گاهی پخته و گاهی گوارا میشویم
این شرابی را که می ریزند در لیوان ما
دل به دریاها زده طوفان تر از طوفان شده
کشتی نوحی که باشد قلب بی سکّان ما
باد سیلی میزند گلبرگ در گوشم سرود
سرزنش‌های قشنگی می‌کند باران ما
این غبار سینه را شلاق طوفان شسته است
تا نرنجیدیم در غم‌های بی‌پایان ما
شادمانی کن بیا یعقوب جان با ما بخند
یوسف دل می‌رسد تا کلبه‌ی احزان ما
باخیالش عشقبازی می‌کنم اما زمین
نیست جای بازی ارواح سرگردان ما
ازلجن در آمدیم و در خدا مدفون شدیم
آیه آیه کفر می‌بارد از این ایمان ما
چشمه‌ی شعریم و در صحرای سوزان غزل
جوی خون جاری شده بین انارستان ما
برسر نی می‌رود آن ماه، قدّش را ببین
برسر نی می‌رود هر روز این قرآن ما
رقص می‌کردیم شاید پای نی‌ها بیگمان
تاکه نامیزان شده میزان قرآن خوان ما


آقای فرح‌آور اخیرا در یک فایل صوتی دیگر اعلام کرده بود که هیچ‌گونه عضویتی در سازمان‌های سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران، نداشته و ندارد.

این زندانی سیاسی محکوم به اعدام که چندی پیش خبر رسید که برای چهارمین بار درخواست اعاده دادرسی او در شده تأکید کرد: «من در هیچ سازمان سیاسی، چه در داخل و چه در خارج از ایران عزیزمان، عضویت ندارم. من یک شاعر مستقل با دغدغه‌های اجتماعی هستم.»


لازم به ذکر است، در حکم صادره علیه آقای فرح‌آور جمهوری اسلامی او را به دو گروه سیاسی، یکی در داخل و دیگری در خارج از ایران منتسب کرده است، در حالی که آقای فرح‌آور در طی دوران بازجویی بارها اعتقاد و عضویت در گروه‌های گفته‌شده را تکذیب کرده است.

#پیمان_فرح_آور #امین_فرح_آور #نه_به_اعدام
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
29🕊7💔5
بهفر لاله‌زاری، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با توجه به تقارن مراسم خاک‌سپاری علی خامنه‌ای با سالگرد قیام دانشجویی سال ۱۳۷۸، بیانیه‌ی کوتاهی به شرح زیر نوشت:
«بهفر لاله‌زاری: چه تلاقی شایسته‌ای! دیکتاتور را نسل ما (جنبش دانشجویی) در تیرماه ۷۸ به خاک سپرد.
حالا که جمهوری اسلامی بر آن شده است هزاران میلیارد از اموال مردم ایران را صرف حیف‌ومیل و چپاول و بریز و بپاشِ گران‌ترین و مجلل‌ترین نمایش تراژدیِ طول تاریخ کند، تنها گزینش به‌جا و درست مافیای مذهبیِ حاکم، انتخاب سالگرد روزهای قیام خونین دانشجویان و جنبش دانشجویی برای به خاک سپردن دیکتاتور سابق است.
زندان اوین، تیرماه ۱۴۰۵.»

لازم به ذکر است که شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» از جمله شعارهایی بودند که در روزهای قیام دانشجویان در تیرماه ۷۸، پایه‌های اقتدار پوشالی دیکتاتور را در پایتخت ایران لرزاندند. تا آن زمان این شعارها به این صورت، در کف خیابان سر داده نشده بود.
بهفر لاله‌زاری، در حالی دوران حبس خود را در زندان اوین سپری می‌کند که همسر و کودک خردسالش نیز در بند زنان اوین به سر می‌برند.

#بهفر_لاله_زاری #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
🕊226💔1
🔴 تداوم کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوبیست‌وهشتم در ۵۷ زندان مختلف

⭕️ ابقای محسنی اژه‌ای تهدیدی جدی برای زندانیان و حقوق بشر در ایران است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در آستانه ۱۸ تیر، سالروز جانباختن دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، یاد جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی می‌دارد. روزی که اعتراض دانشجویان توسط حاکمیت سرکوب شد و کوی دانشگاه را به خاک و خون کشیده.

طبق آمار منتشر شده حکومت نامشروع «ولایت فقیه» از ابتدای تیر ماه تا کنون دستکم ۱۵ تن را به دار آویخته است و برای تعدادی از زندانیان جرایم عمومی و سیاسی حکم غیرانسانی اعدام را صادر کرده‌است.

هفته گذشته قاضی صلواتی برای زندانی زن سیاسی محبوس در بند زنان اوین، ارغوان فلاحی، حکم قرون وسطایی اعدام صادر کرد. این حکم در حالی توسط این قاضی بدنام صادر شده که روند پرونده در شرایط ناعادلانه و زیر فشار نهادهای امنیتی طی شده است.
همچنین برای تعدادی از بازداشتی‌های قیام دی ۱۴۰۴ حکم اعدام صادر شده است؛ که می‌توان به حکم اعدام کمال خان‌بهایی در زندان چوبیندر قزوین اشاره نمود. همچنین  وحید خان‌صنمی محبوس در زندان تهران بزرگ در یک روند ناعادلانه به اعدام محکوم شد و برای ارعاب جامعه یک زوج به نام‌های مهدی نظر و مهناز چاردولی ظالمانه به اعدام محکوم شدند.

این احکام غیر انسانی در حالی صادر می‌شود که اخیراً محسنی اژه‌ی رئیس قضایه حکومتی مجدداً توسط حاکم خودکامه مجتبی خامنه‌‌ای  بر منصب خود ابقا شد. اژه‌ای کارنامه‌ای سراسر نقض حقوق بشر دارد و در چهار سال اخیر رکورد بیشترین احکام اعدام را در سه دهه اخیر از آن خود کرده‌است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکومیت احکام ناعادلانه اعدام، تمامی مجامع بین‌المللی و وجدان‌های بیدار را نسبت به واکنش به فاجعه‌انسانی که در زندان‌های ایران در حال روی دادن است فرا می‌خواند. احکام اعدام  در اصل در پشت‌ درب‌های بسته و با فشار و شکنجه‌های روحی و جسمی در اتاق‌های بازجویی صادر می‌شود. لذا بر همگان ضروری است به هر شکل ممکن اقدامی جدی برای فشار بر حکومت جهت رعایت اصول دادرسی عادلانه به ویژه برگزاری علنی دادگاه‌هایی که اتهامات مطروحه در آن منجر به سلب حیات و حکم اعدام می‌شود، انجام گیرد.

در پایان لازم به ذکر است در این مدت بسیاری در حمایت از کارزار برای ما محتوا تولید کرده‌اند یا خواسته‌اند محتوای نه به اعدام خود از طریق «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام»  منتشر گردد. کارزار سراسری و متعلق به تمام زندانیان اعتصابی با تمام گرایش‌هاست و بنابراین خواسته‌اش فراگیر و فراتر از گروه‌ها، احزاب و جریان‌هاست. علاوه بر این مطالب متعددی برای صفحات کارزار ارسال می‌شود. اگر ما در صفحات مجازی کارزار محتواهای ارسالی را بازنشر نکرده‌ایم، دلیلش اولاً این است که تا این کارزار فراتر از گروه‌ها و گرایش‌های سیاسی، متعلق به تمام اعضا و حامیانش و مخالفان اعدام بماند. دلیل دوم آن است که هدف اصلی صفحات کارزار در فضای مجازی اطلاع‌رسانی بیانیه‌های هفتگی و ایجاد آرشیوی از این بیانیه‌هاست. ما از حامیان کارزار و تمامی مخالفان اعدام به خاطر تولید محتواها و حرکت‌های مترقی ضداعدام و مدافع حق زندگی سپاسگزاریم و دستان همگی را به مهر می‌فشاریم.

بی‌شک با مقاومت وهمبستگی جمعی علیه اعدام ما پیروز خواهیم شد!

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوبیست و هشتمین هفته در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:

زندان اوین (بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان.

هفته صدوبیست‌وهشتم
۱۶ تیرماه ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#بیانیه #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
🕊121
🔴 تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۸ زندان در هفته صدوبیست‌ونهم

⭕️ پیوستن زندان بروجن به کارزار

📍فراخوان برای نجات جان زندانیان غیرسیاسی محکوم به اعدام قزلحصار  و هشدار نسبت به تشدید صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی

بعد از گذشت دو سال از زمان بر سرکار آمدن دولت پزشکیان، رئیس جمهور انتصابی حکومت ولایت فقیه، آمار اعدام‌ها به طور وحشتناکی بالا رفته است به طوری که تاکنون دست‌کم ۳۸۸۸ تن به چوبه‌های دار سپرده شده‌اند.

طبق اخبار در هفته گذشته یک زن زندانی ۵۲ ساله در زندان عادل‌آباد شیراز حلق آویز شد.
در ادامه این کشتار و سرکوب‌ها شاهد احکام سنگین و اعدام برای زندانیان، به‌ویژه بازداشتی‌های قیام دی ۱۴۰۴، هستیم. علاوه بر ده‌ها نفری که در ارتباط با خیزش دی‌ماه اعدام شده‌اند، بیش از ۱۰۰ زندانی سیاسی دیگر که اسامی آن‌ها منتشر شده، در حالا حاضر زیر حکم اعدام‌ هستند. در آخرین خبر برای ۱۲ زندانی مرتبط با پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» احکام اعدام زیر صادر شده‌است:
علیرضا سپاهی، متولد ۱۳۸۰، محکوم به چهار بار اعدام
ابوالفضل سپاهی، متولد ۱۳۸۲، محکوم به سه بار اعدام
علیرضا رئیسی، متولد ۱۳۸۳، محکوم به دو بار اعدام
قائم حسینی متولد ۱۳۸۴، محکوم به دو بار اعدام
گل‌محمد محمدی متولد ۱۳۸۱، شهروند افغانستان، محکوم به دو بار اعدام
امیرحسین صفری، متولد ۱۳۷۷، محکوم به اعدام
امیرحسین ملکی، متولد ۱۳۸۵،محکوم به اعدام
علی دشتی، متولد ۱۳۸۵، محکوم به اعدام
امیرحسین ابراهیمی انالوجه متولد ۱۳۸۵، محکوم به اعدام
شروین باقریان، متولد ۱۳۸۶، محکوم به اعدام
عرفان اسفندیاری متولد ۱۳۸۶، محکوم به اعدام
ابوالفضل ابراهیمی، متولد ۱۳۸۶، محکوم به اعدام
سه تن از این زندانیان سیاسی، در زمان بازداشت، طبق پیمان‌نامه حقوق کودک در سن کودکی بودند.

در یک اقدام سرکوب‌گرانه و زن‌ستیزانه دیگر، روز یکشنبه ۲۱ تیرماه، گارد زندان اوین به بند زنان زندانی سیاسی حمله و اقدام به سرکوب زنانی کرد که به افزایش جمعیت بند معترض بودند.

طبق اخبار رسیده به کارزار، از روز دوشنبه ۲۲ تیرماه زندانیان واحد ۲ قزلحصار در اعتراض به انتقال ۶ تن از هم‌بندیان خود به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام، دست به اعتراض و اعتصاب غذا زده‌اند.

لازم به ذکر است در مرداد ماه گذشته ۱۵۰۰ تن از زندانیان این واحد در اعتراض به اعدام هم‌بندیان خود طی یک هفته اعتصاب، موفق شدند اعدام زندانیان متهم به مواد مخدر را در این زندان متوقف نموده و عوامل زندان قول دادند که در رابطه اعدام این زندانیان تجدید نظر شود.

در زندان‌ها نبردی نابرابر در جریان است؛ حکومت مستبد برای پیش‌گیری از اعتراضات مردمی دست به اعدام‌ می‌زند و هم‌زمان نیز از جنگ خارجی عقب نمی‌کشد تا سرکوب داخلی را توجیه کند.
در مقابل زندانیان و اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صدوبیست‌ونه هفته بی‌وقفه در هر سه‌شنبه دست به اعتصاب غذا و اعتراض علیه جنایتی کرده‌اند که روزانه توسط حاکمیت در زندان‌ها در حال اجرا است زده و در این مسیر کوتاه نیامده‌اند.

این هفته نیز جمعی از زندانیان زندان بروجن در استان خراسان جنوبی به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوستند.

اعضای کارزار نسبت به اجرای حکم زندانیان زندان قزلحصار هشدار می‌دهند و از همه می‌خواهند صدای زندانیان محکوم به اعدام قیام دی ماه باشند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوبیست و نهم در ۵۸ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز‌ (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام ، زندان کرمان و زندان بروجن.

هفته صدوبیست‌ونهم
سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#بیانیه #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
🕊2011💯1
جمعی از مردان زندانی سیاسی و عقیدتی محبوس در اندرزگاه هفت زندان اوین با انتشار بیانیه‌ای، ضمن اعلام حمایت از زنان زندانی این زندان، مقاومت آنان در دفاع از هم‌بندی‌های محکوم به اعدام‌شان را ستودند و برخورد مأموران با زنان زندانی را به‌شدت محکوم کردند. امضاکنندگان این بیانیه همچنین خواستار ورود نهادهای حقوق بشری برای بررسی این رویداد و پیگیری مسئولیت مقام‌های مرتبط شدند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

درود بر شرف شیرزنان دژ اوین!

بی‌شک، حماسه‌آفرینی شما بانوان عزیز در روز یکشنبه، ۲۱ تیر ۱۴۰۵، تلنگری است برای بخش منفعل و مسخ‌شده‌ی جامعه ایران تا شاید کمی به خود آیند و هرچه زودتر از این ماتریکسِ رعب و وحشتِ سپاه تروریستی خارج شوند و منتظر پایان جنگ فعلی نمانند.

مقاومت و اتحاد شما در برابر انتقال هم‌بندی‌های محکوم به اعدام‌تان، در نوع خود، قابل ستایش است و این ایستادگی اقدامی فراجناحی بود. اما عمق فاجعه، حمله‌ی داعش‌گونه و ناجوانمردانه مشتی گماشته بی‌شرف و بی‌وطن به عزیزان و نورچشم‌های ملت است.

ما، جمعی از زندانیان عقیدتی ـ سیاسیِ محبوس در اندرزگاه هفت اوین، ضمن محکوم کردن این هتک حرمت و تجاوز بی‌سابقه به خطوط قرمز ملت، خواستار ورود تمامی نهادهای حقوق بشری برای تنظیم دادخواست و همچنین صدور کیفرخواست علیه آقایان غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوهٔ قضائیه؛ ذبیح‌الله جمشیدی، رئیس سازمان زندان‌ها؛ محمد حاجی‌مزدرانی، رئیس زندان اوین؛ و حسین یوسفی، معاون سلامت زندان اوین، هستیم.

ما و تمام ملت ایران، صلیبی را که شما تنها و دست‌خالی در برابر مشتی مذکرِ بی‌وجود بر دوش کشیدید، در خط مقدم مقاومت به چشم دیدیم و درک کردیم. جانانه از دژتان دفاع کردید و از آن مراقبت نمودید.

دورادور سر تعظیم فرود می‌آوریم و دستانتان را نیز می‌بوسیم.

زندانیان سیاسی اوین – اندرزگاه هفت

#یا_مرگ_یا_آزادی
#آزادی #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
30🕊6💔4
صدای زندانیان سیاسی، در دل زندان نیز خاموش نشده است. در شرایطی که سیاست‌های جنگ‌طلبانه جمهوری اسلامی، ایران را با بحران‌های عمیق، ویرانی، ناامنی و انزوای بیشتر روبه‌رو کرده و هزینه آن را مردم ایران می‌پردازند، زندانیان سیاسی نیز از پشت دیوارهای زندان نسبت به سرنوشت کشور هشدار می‌دهند.

نامه پیش‌رو، دیدگاه سرهنگ سجاد آزاده، یکی از زندانیان سیاسی، درباره وضعیت امروز ایران و نقش نیروهای نظامی در این مقطع حساس است. انتشار چنین نامه‌هایی یادآور این واقعیت است که زندانیان سیاسی حق دارند دیدگاه‌های خود را بیان کنند و صدایشان به جامعه برسد.

در جامعه‌ای که بسیاری از صداهای منتقد با زندان، سرکوب و سانسور روبه‌رو می‌شوند، شنیدن صدای زندانیان و دفاع از حق آزادی بیان آنان، بخشی جدایی‌ناپذیر از دفاع از حقوق بشر و حق دسترسی جامعه به دیدگاه‌های گوناگون است.

متن کامل این نامه را در ادامه می‌خوانید:

به نام نامی ایران‌زمین

خطاب به هم‌رزمان وطن‌پرستم در ارتش؛ در سمت درست تاریخ بایستید‌

۴۸ سال حکومت جمهوری اسلامی دستاوردی جز نابودی ملت ایران، گستراندن سیطره اختاپوسی به نام سپاه تروریستی انقلاب اسلامی و به حاشیه راندن ارتش نداشته است. در حال حاضر هم به خاطر شرارت‌های فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، نیروی دریایی و هوایی ارتش نابود شده‌اند، نیروی پدافند هوایی از کار افتاده است و نوبت به نیروی زمینی رسیده است تا آن هم در پای شرارت‌آفرینی‌های سپاه جنایتکار و حکومت آخوندی به مسلخ برده شود. سپاه، با بزک‌کردن مجتبی خامنه‌ای در صدد بلعیدن همه ارکان کشور است و در توهماتش برای فردای پس از پیروزی، ارتش به عنوان نهادی پرهزینه، ناکارآمد و مزاحم، دور ریخته خواهد شد.

با قاطعیت به همه هم‌رزمانم در ارتش گفته بودم که عاقبت این حکومت جنگ و ویرانی کشور خواهد بود و با قاطعیت بیشتر به همه شما اعلام می‌کنم؛ دنیای متمدن بر اساس خرد و عقلانیت سیاسی و نظامی هرگز اجازه پیروزی به جنایتکاران مذهبی و تروریست‌های شرور نخواهد داد و جمهوری اسلامی در نهایت از بین خواهد رفت. کار شما در حال حاضر دفاع از ایران و مردم نیست و جز کمک به جمهوری اسلامی برای ادامه شرارت‌آفرینی و چپاولگری، مصداق دیگری ندارد. برای یک‌بار هم که شده بر اساس شرافت سربازی به شعار «ارتش فدای ملت» عمل کنید و اجازه تباه‌شدن زندگی میلیون‌ها ایرانی و نابودی سرزمین عزیزمان را به سپاه تروریست و آخوندهای جنایتکار ندهید و با برگرداندن لوله‌های تفنگ‌هایتان به سمت دشمنان اصلی این آب و خاک، به وظیفه ملی و میهنی خود عمل کنید.

سرباز پرچم شیر و خورشید: سرهنگ سجاد آزاده

زندان اوین، اندرزگاه ۷، سالن ۲

۱۴۰۴/۴/۲۵

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بیانیه #سجاد_آزاده

@Tavaana_TavaanaTech
38👌7
تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان نیشابور در هفته صدوسی‌ام در ۵۹ زندان
اعتصاب زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار با بیش از ۱۵۰۰ زندانی زیر حکم اعدام

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ضمن محکومیت اعدام‌های فزاینده در ایران، یاد تمامی زندانیان اعدام شده به ویژه آنان که برای آزادی و مبارزه با دیکتاتوری خودکامه جانشان را فدا کردند، گرامی می‌دارد.

حکومت مستبد حاکم، در هفته گذشته بار دیگر جان چهار زندانی سیاسی با نام‌های عارف خوشکار در زندان قزلحصار و محمد امینی دهاقانی، عرفان اسفندیاری و گل محمد محمدی در زندان اصفهان، را به شیوه قرون وسطایی اعدام گرفت.

این چهار زندانی ستم‌دیده نیز همچون بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام در یک دادرسی ناعادلانه محاکمه و اعدام‌ شدند. روحشان شاد و یادشان گرامی‌باد.

براساس آمار موثق تعداد زندانیان اعدام شده در سال ۱۴۰۵ تا کنون دستِ کم ۲۸۰ نفر بوده است.
در مخالفت و اعتراض به اعدام‌های غیرانسانی، بیش از ۱۵۰۰ زندانی در واحد ۲ زندان قزلحصار بیش از یک هفته‌ است که دست به اعتراض و اعتصاب زده و خواهان لغو حکم اعدام می‌باشند.

زندانیان این بند تماماً محکوم به اعدام و عمدتاً با اتهام مواد مخدر می‌باشند. بر همگان روشن است که واردکننده و تولیدکننده مواد مخدر در ایران سران حکومت و سرداران سپاه پاسداران هستند و برای سرپوش گذاشتن بر این خیانت آشکار، افرادی که از روی فقر و ناداری در دام مواد مخدر افتاده‌اند را همه‌روزه به چوبه‌های دار می‌سپارند.

اکنون زندانیان قزلحصار و کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، که در مخالفت با حکم اعدام در ایران صدوسی هفته پیاپی است، به پاخاسته‌اند و ایستادگی می‌کنند.

در همین خصوص جمعی از زندانیان زندان نیشابور نیز در بیانیه‌‌ای اعلام کردند که به کارزار می‌پیوندند؛ بنابراین کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدوسی‌ام در ۵۹ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن و زندان نیشابور.

هفته صدوسی‌ام
۳۰ تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
11🕊6👍2💯1
یادداشتی از سوی #عباس_واحدیان_شاهرودی
از پشت میله‌های #زندان_وکیل‌آباد مشهد

به نام ایران و برای آزادی،

پنج سال است که در زندان وکیل‌آباد مشهد، بدون حتی یک روز مرخصی، دیوارهای سنگی را شاهد پایداری خویش کرده‌ام.
اما این اولین بار نیست؛ سال‌هاست که زندگی من با بازداشت‌های پی‌درپی، سلول‌های انفرادی، فشارهای امنیتی و احکام سنگین حبس گره خورده است. از بازداشت‌های سال‌های گذشته و دوران محکومیت‌های قبلی گرفته تا بازداشت پس از بیانیه ۱۴ و نهایتاً صدور بیش از ۲۱ سال حبس، مبارزه برای من نه یک اتفاق، بلکه مسیر تمام زندگی‌ام بوده است.
پنج سال محرومیتِ مداوم از آغوش خانواده، تنفس در هوای آزاد و حتی ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی، بهایی است که برای یک آرمان بزرگ می‌پردازم.

اخیراً مطلع شده‌ام که نهادهای امنیتی و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، بار دیگر و این‌بار رسماً لقب «معاند» را بر من نهاده‌اند. بر کسی که سال‌های طولانی از عمر و جوانی‌اش در سلول‌ها و پشت میله‌ها گذشته، اما اندیشه‌اش هرگز محبوس نشده است.

می‌خواهم از همین کنج زندان روشن و بی‌پرده بگویم:
«لقب معاند را به کسی داده‌اند که سال‌هاست در کنج زندان به‌سر می‌برد و بارها و بارها به خاطر مواضعش طعم حبس را چشیده، اما تنها دغدغه‌اش آزادی ایران و حفظ یکپارچگی این مرز و بوم است؛ آن هم به دور از هرگونه تعصب، عقیده سیاسی یا باور دینی. اگر داشتن چنین طرز تفکری و عشق ورزیدن به خاک و مردم ایران جرم است و خشم آقایان را برمی‌انگیزد، من با افتخار و سربلندی این نام و لقب را می‌پذیرم.»

مخالفت من، مخالفت با تمام زنجیرهایی است که بر دست و پای این ملت بسته شده است. اگر «عناد» در قاموس شما به معنای ایستادگیِ بی‌وقفه‌ بر سر حق آزادی‌خواهی و تمامیت ارضی ایران است، پس بدانید که این عنوان برای من نه یک برچسب یا اتهام، بلکه نشان افتخاری بر سینه است.
سال‌ها زندان توانست جسم مرا محصور کند، اما اندیشه را نمی‌توان زندانی کرد. تا روزی که نفس می‌کشم، تمام وجودم برای ایران یکپارچه، آزاد و آباد خواهد تپید.

عباس واحدیان شاهرودی
بند ۶/۱ زندان وکیل‌آباد مشهد
پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵
.
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#بیانیه #بیانیه_۱۴_نفر

@Tavaana_TavaanaTech
39🕊9💔4👍2
سه زندانی سیاسی اوین: جمهوری اسلامی شکست در جنگ را با اعدام معترضان جبران می‌کند

بیانیه سه زندانی سیاسی از زندان اوین در اعتراض به اعدام‌ها:

نظام فاسد جمهوری اسلامی بار دیگر جنگ را به مجوز کشتار شهروندان تبدیل کرده است. هرچه در میدان نبرد از اقتدار پوشالی‌اش فروریخت، اکنون می‌کوشد در میدان اعدام بازسازی کند.

اعدام معترضان با حکم دادگاه‌ها‌ی فرمایشی اجرای عدالت نیست؛ گدایی اقتدار در مسیر خون است.

حکومت "تونل‌نشینان" با شتاب‌بخشیدن به اعدام‌ها بر آن است تا انتقامی را که نمی‌تواند از آمریکا و اسرائیل بگیرد از شهروندان بی‌دفاع و بی‌گناهش بگیرد.

جمهوری اسلامی‌ امید دارد از مسیر اعدام‌ها جامعه را به اقلیم هراس براند و هر دست و دهان معترضی را بشکند و خرد کند.
حکومت همچون قاتلی حرفه‌ای، جنگ را سرپوش بسیار خوبی یافته است تا سلاخی معترضان کمتر دیده و شنیده شود.

امروز حکومت موروثی مجتبی خامنه‌ای که به مانند پدرش مستبدی است خونریز و تبهکار و در تمامی جنایات و چپاول‌های پدرش سهیم و شریک بوده‌ است، از حکمرانی و کشورداری به تونل‌داری سقوط کرده‌ است. او و باندهای امنیتی-نظامی‌اش به‌جای مدیریت ابر‌بحران‌های اقتصادی و اجتماعی، با اتکا به سه‌گانه اعدام، سرکوب و زندان می‌کوشند ایران و ایرانیانِ بیرون از تونل‌های قدرت خود را مهار کنند.

ما، اعدام‌های فله‌ای قوه قضاییه و پروژه سازمان‌یافته سرکوب و بازداشت‌های گسترده را محکوم می‌کنیم و هشدار می‌دهیم که هیچ حکومتی با انباشت جنازه و خط تولید هراس به امنیت و مشروعیت دست نخواهد یافت. اگر بقایای فرقه‌ی حاکم، تسلیم اراده مردم نشوند، ایران ویران‌تر خواهد شد.

امضا کنندگان:
ابوالفضل قدیانی
رضا ولی‌زاده
محمد نجفی

#بیانیه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
34🕊10💔7💯3👍2
بیانیه زرتشت احمدی‌راغب و مسعود فرهیخته از زندان کرج خطاب به نیروهای ارتش و سپاه

زرتشت احمدی‌راغب و مسعود فرهیخته، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان کرج، با انتشار بیانیه‌ای خطاب به نیروهای ارتش و سپاه، از آنان خواستند با کنار گذاشتن سلاح و پیوستن به مردم، سرنوشت خود را به جمهوری اسلامی گره نزنند. آنان با تأکید بر اینکه نیروهای نظامی نیز «فرزندان این آب‌وخاک» هستند، از آنان خواستند پس از پایان جمهوری اسلامی، در کنار مردم از مرزها و امنیت ایران دفاع کنند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

خطاب به نیروهای ارتش و سپاه؛

برای نجات جان خود و عزیزانتان و برای پایان دادن به چرخه خشونتی که ناخواسته به ابزاری برای تداوم آن تبدیل شده‌اید، اکنون که حکومت استبدادی جمهوری اسلامی در سراشیبی سقوط دست‌وپا می‌زند، اسلحه را زمین بگذارید و به مردم بپیوندید.

حکومت ولایت فقیه در واپسین روزهای عمر خود، می‌کوشد از طریق جنگ خارجی، سرکوب گسترده و اعدام‌های جنایت‌بار، این سرزمین را به ویرانه‌ای تبدیل کند که روزی نامش ایران بود. اما جمهوری اسلامی، دیر یا زود، سقوط خواهد کرد.
شما نیز فرزندان همین آب‌وخاک هستید. ایران پس از پایان جمهوری اسلامی، بیش از هر زمان دیگری به نیروهایی نیاز خواهد داشت که از مرزها، تمامیت ارضی و امنیت کشور دفاع کنند. سرنوشت خود را به حکومتی گره نزنید که هزاران نفر از هم‌وطنانتان را در خیابان‌ها کشته، به مجروحان تیر خلاص زده و زندگی میلیون‌ها ایرانی را تباه کرده است.

ما این پیام را با امید به صلح، آرامش و نجات جان همه ایرانیان خطاب به شما می‌نویسیم. هنوز فرصت آن هست که راه خود را از این حکومت ستمگر جدا کنید و در کنار مردم بایستید. امید داریم که پیش از آنکه دیر شود، با انتخابی مسئولانه، زمینه بخشش و آشتی ملی را فراهم کنید.

پاینده ایران
زرتشت احمدی راغب
مسعود فرهیخته
زندان مرکزی کرج
۸ مرداد ۱۴۰۵

#مسعود_فرهیخته #زرتشت_احمدی_راغب #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
👍284🕊3💯1

دلنوشته عباس واحدیان شاهرودی در روز تولد ۱۸ سالگی دخترش...

عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در دل‌نوشته‌ای به مناسبت هجدهمین سالروز تولد دخترش، پارمیدا، از رنج چهار سال دوری اجباری از فرزندش نوشت و با ابراز عشق و دلتنگی، آرزو کرد روزی فرا برسد که هیچ دیواری میان او و دخترش نباشد و بتوانند سال‌های از دست‌رفته را در کنار یکدیگر جبران کنند.

متن این نامه به شرح زیر است:

دختر عزیزم پارمیدا،

امروز هجده‌سالگی‌ات را جشن می‌گیری؛ سنی که هر پدری آرزو دارد کنارش باشد، دست دخترش را بگیرد، به چشمانش نگاه کند و برای آینده‌اش آرزوهای بزرگ داشته باشد. اما از شهریور ۱۴۰۰ تا امروز، حتی یک روز هم فرصت در آغوش گرفتن تو را نداشته‌ام. سال‌هایی که باید در کنار هم می‌گذشت، پشت دیوارهای زندان وکیل‌آباد مشهد از ما گرفته شد.

می‌دانم در این سال‌ها، روزهای سخت زیادی را پشت سر گذاشتی؛ تولدها، عیدها و لحظه‌های مهم زندگی‌ات را بدون حضور پدرت سپری کردی. باور کن هیچ دردی برای یک پدر سنگین‌تر از این نیست که بزرگ شدن دخترش را از پشت میله‌ها تصور کند و نتواند کنار او باشد.

با این حال، همیشه به تو فکر کرده‌ام و به استقامت و بزرگی قلبت افتخار می‌کنم. امیدوارم بدانی که دوری، عشق مرا کم نکرده است. تو بزرگ‌ترین امید و انگیزه من برای ایستادگی هستی.

آرزو می‌کنم هجده‌سالگی‌ات آغاز روزهایی باشد که دیگر هیچ دیواری میان ما نباشد؛ روزهایی که بتوانیم تمام تولدهای از دست‌رفته را با هم جشن بگیریم و خنده‌هایمان جای سال‌های دوری را پر کند.

تولدت مبارک، دختر نازنینم.
دوستت دارم و به وجودت افتخار می‌کنم.

با تمام عشق،
پدرت، عباس واحدیان شاهرودی
از زندان وکیل‌آباد مشهد
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#بیانیه_۱۴_نفر #بیانیه #بیانیه۱۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔455
بیانیه جدید تاجزاده: به اعدام جوانان فورا پایان دهید


مصطفی سیدمصطفی تاجزاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با انتشار بیانیه‌ای نسبت به ادامه اعدام معترضان بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هشدار داد و خواستار توقف فوری اجرای احکام اعدام، برگزاری دادگاه‌های علنی، دسترسی متهمان به وکیل مستقل و تشکیل یک کمیته ملی و مستقل حقیقت‌یاب برای بررسی وقایع ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه شد.

 متن کامل بیانیه جدید مصطفی تاجزاده در محکومیت اعدام‌ معترضان دی‌ماه به شرح زیر است:

ملت ما در یکی از سرنوشت‌سازترین لحظات تاریخی خود قرار گرفته است. این حقیقت دارد که ایران در مصاف با قدرت‌مندترین دولت دنیا، به‌رغم ضربات سهمگین و صدمات کمرشکن وارده، تاب‌آوری ستایش‌انگیزی از خود نشان داده و آمریکا و اسرائیل را در تحقق اهداف اصلی خود ناکام گذاشته است، اما این‌هم حقیقت دارد که ایرانیان افزون بر مصائب بی‌شمار جنگ، از شدیدترین تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی رنج می‌برند؛ گرانی، بیکاری، رکود و تورم طاقت‌فرسا ازیک‌سو و فساد، شکاف طبقاتی و سیاسی، تبعیض و بی‌عدالتی ازسوی‌دیگر بیداد می‌کند‌. با کمال تاسف اوضاع اقتصادی میهن و معیشت مردم روز‌به‌روز بدتر و نفس‌گیرتر می‌شود.

در چنین شرایطی که ایران و ایرانی بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، آرامش، همدلی، همبستگی، گفت‌وگو، صلح و آشتی ملی نیاز دارد، هر اقدامی که بر شدت خشم و استیصال شهروندان بیفزاید، ناامیدی را گسترش دهد و جامعه را دوقطبی‌تر کند، عملی به‌غایت نابخردانه محسوب می‌شود که راه بر ظهور تضادهایی آشتی‌ناپذیر می‌گشاید و زمینه را برای وقوع نزاع‌های خونین داخلی و لیبی‌کردن ایران مساعد می‌کند.

فاصله کوتاه شش ماهه جنگ ۱۲ روزه با اعتراضات سراسری در دی‌ماه ۱۴۰۴ به حاکمیت زنهار می‌دهد که از آن تجربه تلخ و اسف‌بار درس بگیرد؛ با اصلاحات اساسی و فوری به جلب اعتماد، رضایت و مشارکت آحاد شهروندان همت گمارد؛ و فکر اداره کشور با راهبرد «النصر بالرعب» یا «سیاست مشت آهنین» را از سر به‌در کند؛ به وادی لجاجت و انتقام‌جویی نیفتد و به اعدام جوانان معترض پایان دهد.

فرستادن شتاب‌زده و سریع‌تر از روال معمول جوانان عمدتا کم‌سن‌وسال به پای چوبه‌های دار، آن‌هم به حکم دادگاه‌هایی که روند رسیدگی حقوقی و قضایی در آنها با ایرادها و ابهام‌های جدی مواجه است و از شفافیت بی‌بهره‌اند، نسبتی با رحمت محمدی و عدالت علوی ندارد، شرط عقل و اخلاق نیز نیست؛ بازی با آتشی است که می‌تواند بار دیگر میهن را گرفتار شعله‌های خانمان‌سوز کند.

حاکمیت نباید از یاد ببرد که مردم همچنان داغدار خون‌های به‌ناحق‌ریخته‌شده در دی‌ماه گذشته‌اند. پس باید التیام‌بخشیدن به زخم‌ها را سرلوحه سیاست داخلی خود قرار دهد، نه اینکه با اعدام‌ها به زخم ملی نمک بپاشد و اشتباهات پیشین را در این شرایط واقعاً حساس تکرار کند و ناآگاهانه بذر فتنه و فاجعه بعدی را بکارد.

پیش از این گفته‌ام که چندوچون آنچه در ۱۸ و ۱۹ دی سال پیش گذشت، باید با تحقیقات همه‌جانبه یک کمیته مستقل و ملی حقیقت‌یاب روشن شود‌. تا آن زمان لازم است تک‌تک متهمان به وکیل مستقل، دادگاه علنی و حق دفاع واقعی دسترسی داشته باشند. صد البته خانواده‌های همه‌ی قربانیان، نه فقط وابستگان به حکومت و یا حامیان آن نیز از حق دادخواهی برخوردار گردند.

روشن است که مخالفت من با اعدام به‌معنای انکار جرم یا نادیده‌گرفتن رنج قربانیان نیست. اما معتقدم عدالت ترمیمی باید هم از حقوق متهمان دفاع کند، هم حقوق تمام قربانیان و خانواده‌های آنها را به‌رسمیت بشناسد و هم در صدور حکم و یا اجرای آن مصالح ملی را در نظر بگیرد.

اکنون می‌گویم که اعدام‌ها، صرف‌نظر از مغایرتشان با موازین حقوق بشر، دردی از ایران را دوا نمی‌کند و ترسی هم در دل‌ها نمی‌اندازد. حتی اگر بپذیریم که ممکن است هراس موقت ایجاد کند، اما تردید نیست که مشروعیت، رضایت و ثبات پایدار نمی‌سازد و چرخه تخاصم و انتقام را سرعت می‌بخشد و عمیق‌تر می‌کند.

به باور من اعدام‌ها شکاف حکومت و ملت را عمیق‌تر می‌کند، امکان گفت‌وگو و تغییرات مسالمت‌آمیز را کاهش می‌دهد و خطر ورود مجدد جامعه به چرخه خشونت متقابل را جدا افزایش می‌دهد. به همین دلیل و به حکم وظیفه انسانی و ملی با دادن هشدار در مورد ادامه این روند فاجعه‌بار، که حاصلی جز تزاید خشم و خشونت در جامعه نخواهد داشت، از تمام دلسوزان این سرزمین اهورایی، با هر گرایش سیاسی و اعتقادی، می‌خواهم به هر نحو قانونی و مدنی که صلاح و موثر می‌بینند، مخالفت خود را با این مجازات بی‌بازگشت صریحا اعلام کنند و برای توقف اعدام‌ها چاره‌ای بیندیشند.

سیدمصطفی تاجزاده
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
 زندان اوین

#نه_به‌_اعدام #بیانیه #مصطفی_تاجزاده

@Tavaana_TavaanaTech
38👍6🕊2
ادامه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در هفته ۱۳۲ در ۵۹ زندان کشور
فراخوان به همبستگی جمعی علیه اعدام

همان‌طور که در هفته‌های اخیر شاهد بودیم حکومت بحران‌زا و بحران‌زی حاکم بر جان و زندگی مردم، اعدام‌ها را گسترش داده ‌است. به طوری که از ابتدای مرداد ماه تاکنون ۳۵ تن را اعدام کرده که یکی از اعدام‌شدگان کودک و یک تن دیگر زن بوده‌است. ۲۸ تن از این افراد در فاصله بین ۶ مرداد تاکنون اعدام شده‌اند که ۳ تن از سربداران از معترضان قیام دی‌ماه بودند.
حکومت ولایت فقیه که ادامه حاکمیت خود را در گرو سرکوب و استثمار مردم به خصوص طبقات محروم و زحمت‌کشان قرار داده‌است به بهانه جنگ، زندگی و معیشت مردم را مورد هجمه سنگین قرار داده‌ است؛ با اقلیتی معلوم‌الحال خیابان‌ها را شبانه اشغال کرده و به ابتذال کشانده و یگان‌های زرهی و ایست‌های بازرسی را در معابر اصلی مستقر کرده و تلاشی برای توقف جنگ ندارد، زیرا از جنگ واهمه ندارد و تهدید بیگانه برایش به سان هشت‌سال جنگ با عراق نعمت تلقی می‌گردد. همه هراس باندهای مختلف حاکم علی‌رغم اختلافات زیاد از پا گرفتن قیام داخلی است. آن‌ها نیک می‌دانند به واسطه شهرهای موشکی می‌توانند در مقابل آمریکا و اسرائیل تا حد امکان زمان بخرند تا بقای خود را تضمین نمایند.
هیچ کشور و قدرت خارجی علی‌رغم جنگ‌افروزی حکومت ایران، حامل صلح، دموکراسی، برابری و حقوق بشر برای ایران و منطقه نیست. ما به عنوان مخالفان اعدام طبیعتاً با جنگ و مداخله خارجی نیز مخالفیم و بارها این را اعلام کرده‌ایم.
رفاه، برابری، آزادی، شادی و نفی هر شکل از استثمار و استبداد تنها به دست مردم و قدرت جمعی ممکن است. به خاطر همین مجتبی خامنه‌ای رهبر دیده نشده مستبد، به وصیت پدرش عمل می‌کند: خدای دهه شصت را فرا می‌خواند و جرثقیل‌های اعدام را به خیابان می‌آورد تا جان امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی را در ملاءعام بگیرد و جوان ۱۹ ساله، آروین خیرخواهان که از شور زندگی مملو است را در شاهرود اعدام می‌کند و کشتار و قتل عام دی ماه را به این شکل ادامه دهد تا مانع هر شکلی از اعتراض برای تحول انقلابی و بنیادین باشد و نمایندگانش در نماز جمعه و صدا وسیما از ثمرات اعدام می‌گویند و جلادان را ستایش می‌کنند. حال هر وجدان بیداری به این می‌اندیشد که اگر این جوانان معترض مجرم و قاتل بودند و در انظار عمومی به دار کشیده می‌شوند، چرا دادگاهای آنها علنی برگزار نشده و مخفیانه شکنجه و محاکمه می‌شوند؟!


ادامه را در اینجا بخوانید

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
🕊15👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امیر محمد احمدی، زندانی سیاسی ۱۹ ساله: «صدای ما باشید؛ ما را فراموش نکنید»

امیر محمد احمدی، زندانی سیاسی ۱۹ ساله، در پیامی از داخل زندان تهران بزرگ از مردم خواست صدای زندانیان سیاسی باشند و زندانیان را فراموش نکنند.
او که متولد سال ۱۳۸۶ است، در این پیام می‌گوید از ۱۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده و اکنون بیش از هفت ماه است که در زندان به سر می‌برد. به گفته او، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری، وی را به پنج سال حبس، دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرده است.
آقای احمدی همچنین می‌گوید با وجود اعتراض به حکم صادرشده، پس از حدود شش ماه، دادگاه تجدیدنظر بدون رسیدگی مؤثر، حکم اولیه را تأیید کرده است.

او در پایان این پیام از مردم خواست صدای زندانیان سیاسی باشند و گفت:
«ما را فراموش نکنید. ما همیشه کنار مردم بوده‌ایم، هستیم و خواهیم بود؛ شما هم پشت ما باشید.»

#امیرمحمد_احمدی #بیانیه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech
💔58👍6🕊41