آموزشکده توانا
48.7K subscribers
42.1K photos
41.8K videos
2.57K files
21.9K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Forwarded from گفت‌وشنود

نیره ارجنه، نوکیش مسیحی ساکن گرمسار، روز سه‌شنبه ۲ دی برای اجرای حکم پنج سال حبس تعزیری خود را به زندان سمنان معرفی کرد. وی پیش‌تر در ۱۷ تیرماه سال جاری به همراه همسرش در منزل شخصی‌شان بازداشت شده بود.

خانم ارجنه در مجموع به ۱۰ سال زندان محکوم شده است که طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، تنها اشد مجازات یعنی پنج سال حبس قابل اجراست. این حکم شامل پنج سال حبس تعزیری، ۱۶۵ میلیون تومان جریمه نقدی، دو سال اقامت اجباری در شهرستان کوهبنان کرمان و دو سال ممنوعیت خروج از کشور به اتهام «تبلیغ مخل و آموزش انحرافی مغایر با شرع اسلام» است.

او همچنین به دلیل پرداخت ۱۱ میلیون تومان هدیه و اعانات دینی، به «تأمین و حمایت مالی گروه‌های مرتبط با مسیحیت صهیونیستی» متهم و به پنج سال حبس و پرداخت حدود ۶۰ میلیون تومان جریمه محکوم شده است. فرشید صفدری، قاضی شعبه دادگاه انقلاب گرمسار، وی را از اتهام «توهین به مقدسات» تبرئه کرده است.

نیره ارجنه پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۱ به دلیل فعالیت‌های مسیحی به شش ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود. او پس از شرکت در سمیناری در ترکیه و در پی جنگ دوازده‌روزه بازداشت شد. وی حدود ۴۰ روز در بازداشت بود و ابتدا با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد که این مبلغ بعدها به دو میلیارد تومان افزایش یافت.

به گفته منابع مطلع، او در دوران بازداشت تحت فشار شدید روحی و تهدید به اعدام قرار داشته است. همسرش، قاسم اسماعیلی، نیز به سه سال و شش ماه حبس محکوم شده اما به دلیل ابتلا به سرطان، اجرای حکم او فعلاً متوقف مانده است. گزارشگران سازمان ملل پیش‌تر نسبت به تشدید فشار بر اقلیت‌های دینی، به‌ویژه نوکیشان مسیحی، هشدار داده بودند.

منبع سازمان ماده ۱۸


#نوکیش_مسیحی #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
16💔10
مرگ را داغ عزیزان بر من آسان کرده است؛
در پاسداشت صادق منصوری
✍️یکی از همراهان توانا

صادق منصوری، استاد خوشنویسی مشهد، در مراسم هفتم زنده‌یاد خسرو علیکردی، تنها با یک برگه کاغذ و قلمش حضور یافت. بر آن کاغذ، جمله‌ای کوتاه و اندوهناک نوشته بود:
«مرگ را داغ عزیزان بر من آسان کرده است.»
نه شعار بود، نه خشونت، نه تهدید. تنها کلامی برخاسته از دل جمعی سوگوار، جاری شده در سنتی که خوشنویسی ایرانی همواره حافظ احساس و معنا بوده است؛ سنتی که هر خط، زخمی است و هر نقطه، فریادی خاموش.
اما همین یک جمله، کافی بود تا قلم استاد، ابزار جرم قلمداد شود. پرسش ساده و بنیادی است: چرا ابراز اندوه، بیان جمعی، و هنر، باید تهدید تلقی شود؟ چرا کاغذ و خط، به بند کشیده می‌شوند؟
صادق منصوری، سال‌ها عمر خود را صرف آموزش، زیبایی و فرهنگ کرده است؛ او وارث هنری است که در سوگ نیز معنا می‌آفریند و به جامعه امید می‌دهد. بازداشت او نه تنها عدالت را نقض می‌کند، بلکه سنتی را که فرهنگ ایرانی در آن رنج و زیبایی را با هم پیوند داده، تهدید می‌کند.
این یادداشت، در پاسداشت استاد خوشنویسی است؛ در دفاع از حق نوشتن، حق سوگواری و حق بیان مسالمت‌آمیز.
کاغذ را نمی‌توان زندانی کرد و معنا، با زندان خاموش نمی‌شود.

#صادق_منصوری #خسرو_علیکردی #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔27🕊71
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM

با گذشت دو هفته از مراسم هفتم جاویدنام خسرو علیکردی، بازداشت تعداد زیادی از دستگیرشدگان ادامه دارد و خبرهای رسیده حکایت از پرونده‌سازی سنگین علیه این عزیزان دارد. علاوه بر افراد بازداشت شده در روز مراسم، در روزهای بعد هم تعداد دیگری از شهروندان بازداشت شده‌اند.
از جمله بازداشتی‌های روز ۲۱ آذر، دو تن از اعضای خانواده‌های دادخواه، طیبه نظری مادر جاویدنام مریم آروین و علی آدینه‌زاده پدر جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده هستند. جواد علیکردی، برادر خسرو علیکردی همچنان در بازداشت است و پسر خاله و پسر دایی‌اش هم در روزهای گذشته بازداشت شده‌اند. نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، از دیگر بازداشت شدگان است، بازداشت او با واکنش‌های بین‌المللی زیادی مواجه شده است. پوران ناظمی، سپیده قلیان، هستی امیری، عالیه مطلب‌زاده، نورا حقی، حیدر چاه‌چمندی، از جمله بازداشت شدگان روز ۲۱ آذر ماه هستند. علی وثوقی‌نیا، محمدرضا صالحی‌فر، جواد جلالی، محمود خانعلی، کیوان کیوانلو، بهروز علیکردی، احمد کلمیشی، حسن پژوم، سینا کراچی، یحیی لندرانی، صادق منصوری و مهدی صدر حافظ از دیگر بازداشت شدگان هستند.

ویدیو، تازه به دستمان رسیده است و نشان می‌دهد که در داخل محوطه مسجد محل برگزاری مراسم جمعی از مردم خواهان همبستگی هستند.

سرکوب سوگواران، خود مهر تاییدی است بر قتل حکومتی جاویدنام خسرو علیکردی.
همزمان با سرکوب سوگواران در مراسم، ارتش سایبری در شبکه‌های اجتماعی تلاش کرد با ترویج روایت‌های جعلی و انکار بازداشت افراد، فضای مشوشی ایجاد کند و این روایت‌های جعلی هم از سازماندهی حکومت برای سرکوب فعالان سیاسی گواه می‌دهد.

#خسرو_علیکردی #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔29👍21
محمود و قاسم قره‌لی، شهروندان اهل سبزوار، به خاطر شرکت در مراسم هفتم جاویدنام خسرو علیکردی بازداشت شدند


به نوشته شهرام سدیدی، فعال سیاسی، نیروهای امنیتی دو شهروند اهل سبزوار به نام‌های #قاسم_قره‌قلی (۳۵ساله، سمت چپ) و #محمود_قره‌قلی (۳۳ساله سمت راست) را در روز چهارشنبه سوم دی ماه ۱۴۰۴، به‌خاطر شرکت در مراسم هفتم خسرو علیکردی، در محل کارشان در سبزوار بازداشت کرده‌اند.

طبق آخرین خبر این دو نفر به قرنطینه‌ی زندان سبزوار منتقل شده‌اند و از اتهامات و وضعیت آن‌ها اطلاعی در دست نیست.

علاوه بر چند ده نفر که در روز ۲۱ آذر ماه در مراسم هفتم خسرو علیکردی بازداشت شدند، از آن روز تا کنون هر روز تعدادی از شهروندان از جمله زندانیان سیاسی سابق در شهرهای مشهد، سبزوار و جغتای بازداشت شده‌اند.

#خسرو_علیکردی #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊2012💔2

مسعود هاشمی، از دیگر بازداشت‌شدگان اخیر در مشهد، روز ۲۶ آذرماه در جریان حضور در رحمانیه ۲۲ بازداشت شد. بر اساس اطلاعات موجود، او در این محل مشغول خواندن بنرها و ابراز تسلیت به خانواده علیکردی بوده است.
گزارش‌ها حاکی است که نیروهای امنیتی، مسعود هاشمی را دو خیابان آن‌سوتر، در رحمانیه ۲۸، بازداشت کرده‌اند. پس از بازداشت، برای او وثیقه‌ای به مبلغ ۵ میلیارد تومان تعیین شده است؛ با این حال، علی‌رغم اعلام این قرار، تاکنون از پذیرش وثیقه و آزادی موقت وی خودداری شده است.

لیست بازداشتی‌های مشهد (به‌روزشده):
ابوالفضل ابری
احمد کلمیشی
امیر خاوری
بهروز علیکردی
پوران ناظمی
حامد حسینی
حامد زارع
حسن پژوم
حسین محبی
حیدر چاه‌چمندی (سروش)
جواد جلالی قمصری
جواد علیکردی
رضا قره‌باغی
زهرا شریفی
سپیده قلیان
سینا کراچی
صادق منصوری
طیبه نظری
عالیه مطلب‌زاده
علی آدینه‌زاده
علی وثوقی‌نیا
قاسم قره‌قلی
کیوان (مرتضی) کیوانلو
محمد کارگر
محمدحسین محبی‌زاده
محمدرضا بابایی
محمدرضا صالحی‌فر
محمود خانعلی
محمود قره‌قلی
مهدی رسولخانی
مهدی صدر حافظ
میلاد فتاح
مختار کلمیشی
نرگس محمدی
نورا حقی
هستی امیری
یحیی لندرانی
محمد سدیدی
مسعود هاشمی


شهرام سدیدی فعال سیاسی اهل سبزوار، در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است که تعداد بازداشت شدگان در دو هفته گذشته، بیش از صدها نفر هستند که اغلب آن‌ها گمنام مانده‌اند.

خانواده‌های بازداشت‌شدگان، باید اطلاع‌رسانی را جدی بگیرند و نگذارند در سکوت و بی‌خبری، حکومت عزیزانشان را تحت فشار بیشتر بگذارد.

#مسعود_هاشمی #خسرو_علیکردی #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
23💔7🕊4👍2
گزارشی نگران‌کننده از وضعیت حیدر چاه‌چمندی و دیگر بازداشتی‌های مراسم هفتم خسرو علیکُردی در زندان وکیل‌آباد مشهد

طبق گزارش رسیده به آموزشکده توانا، حیدر چاه‌چمندی هم‌اکنون به‌همراه دیگر بازداشتی‌های مراسم هفتم زنده‌یاد خسرو علی‌کُردی در بند امنیتی ۶/۱ زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس است. به نقل از یک منبع مطلع، حیدر چاه‌چمندی حدود ۱۰ روز در سلول انفرادی نگهداری شده و در این مدت تحت فشارهای شدید روانی و جسمی قرار داشته است تا وادار شود به اتهاماتی که مرتکب آن‌ها نشده اعتراف کند. با وجود این فشارها، او با قاطعیت و شجاعت تمامی اتهامات منتسب به خود را رد کرده است.
بر اساس اطلاعات همین منبع، حیدر چاه‌چمندی در مدت نگهداری در بند ۶/۱ توسط وکیل‌بندها و با تحریک و همراهی مسئولان زندان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. همچنین در جریان بازجویی‌ها تلاش شده او را مجبور کنند بپذیرد که آسیب واردشده به پیشانی‌اش ناشی از «خودزنی عامدانه» بوده است.
این در حالی است که، طبق اطلاعات موجود، آسیب به پیشانی او در مراسم هفتم خسرو علی‌کُردی و بر اثر شلیک گاز اشک‌آور توسط یگان ویژه نیروی انتظامی ایجاد شده است. با وجود این، از او خواسته‌اند اعتراف کند که با «تیغ» به خود آسیب زده تا عمداً از پیشانی‌اش خون جاری شود؛ ادعایی که با واقعیت‌های میدانی و شواهد موجود در تضاد آشکار است.
در همین پرونده، بازپرس سه اتهام را علیه حیدر چاه‌چمندی مطرح کرده است:
تبلیغ علیه نظام
اجتماع و تبانی به نفع گروه‌های معاند
اخلال در نظم عمومی
این در حالی است که هیچ‌یک از این اتهامات از مصادیق روشن، مشخص و قابل استناد حقوقی برخوردار نیست. اقدام او به شعرخوانی در مقابل درِ مسجد به‌خودی‌خود اخلالی در نظم عمومی ایجاد نکرده بود. بنا بر روایت شاهدان، این طرفداران حکومت بودند که با ورود تحریک‌آمیز، شعاردهی و ایجاد تنش، موجب برهم خوردن فضا و شکل‌گیری درگیری شدند.
از سوی دیگر، همه‌ی بازداشتی‌های مراسم هفتم خسرو علی‌کُردی در بند امنیتی ۶/۱ زندان وکیل‌آباد نگهداری می‌شوند؛ بندی که شرایط آن از سوی منابع مطلع نامناسب و نگران‌کننده توصیف شده است. به گفته‌ی این منابع، زندانیان این بند تنها دو بار در روز و هر بار حدود نیم ساعت امکان هواخوری دارند و باقی ساعات شبانه‌روز را ۲۴ ساعته در اتاق‌های دربسته و در فضایی نامناسب سپری می‌کنند. همچنین به‌دلیل کمبود امکانات، بسیاری از زندانیان این بند کف‌خواب هستند.
همچنین بنابر آخرین گزارش‌ها، مجید شیعه‌علی که پیش‌تر و در پرونده‌ای جداگانه بازداشت شده است، در حال حاضر در بند امنیتی ۶/۱ زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. بر اساس این گزارش‌ها، او نیز همچون حیدر چاه‌چمندی در دوران نگهداری در این بند، با برخوردهای خشونت‌آمیز و ضرب‌وشتم مواجه بوده است. این موضوع نشان می‌دهد که خشونت اعمال‌شده در این بند، محدود به یک پرونده یا یک بازداشتی خاص نبوده است.
مجموعه‌ی این شرایط، از جمله نگهداری طولانی‌مدت در انفرادی، فشار برای اخذ اعترافات خلاف واقع، اعمال خشونت در زندان و شرایط غیرانسانی بند امنیتی ۶/۱، نگرانی‌های جدی درباره‌ی سلامت جسمی و روانی حیدر چاه‌چمندی، دیگر بازداشتی‌های مراسم هفتم خسرو علی‌کُردی و سایر زندانیان این بند از جمله مجید شیعه‌علی ایجاد کرده و نیازمند توجه فوری افکار عمومی و نهادهای مسئول است.


#حیدر_چاه_چمندی #خسرو_علیکردی #سرکوب_سوگواری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔13🕊95
عفو بین‌الملل: حمله ماموران سرکوب به بیمارستان در ایلام نقض حقوق بین‌الملل است

سازمان عفو بین‌الملل در واکنش به حمله ماموران سرکوب به یک بیمارستان در ایلام با محکوم کردن این اقدام اعلام کرد حمله به یک بیمارستان جایی که معترضان مجروح برای دریافت مراقبت‌های پزشکی یا پناه گرفتن حضور داشتند، نقض حقوق بین‌الملل است.
عفو بین‌الملل در این بیانیه افزود: این اقدام نشان می‌دهد که مقامات جمهوری اسلامی تا چه حد حاضرند برای سرکوب اعتراضات و خاموش کردن صدای مخالفان پیش بروند.

#اعتراضات_سراسری #سرکوب #ایلام #عفو_بین_الملل #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍282
Forwarded from گفت‌وشنود
عصر روز دوشنبه ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، مأموران امنیتی با یورش به منزل معین محمدی شهروند بهائی ساکن یزد، وی را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

بر اساس اطلاعات دریافتی، مأموران امنیتی پس از ورود به منزل آقای معین محمدی، اقدام به تفتیش کامل محل کرده و شماری از وسایل الکترونیکی، کتاب‌ها و لوازم شخصی او را ضبط کردند.

به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده، آقای محمدی پیش‌تر نیز سابقه بازداشت داشته و با پابند آزاد بوده است. این سومین بار است که توسط نیروهای امنیتی بازداشت می‌شود. همچنین دختر ۱۰ ساله او، نارین، از سن ۳سالگی تاکنون شاهد بازداشت و زندانی شدن پدر خود بوده است؛ موضوعی که فشار روانی قابل توجهی بر این کودک وارد کرده است.

تا این لحظه، از محل نگهداری، اتهامات انتسابی و وضعیت حقوقی این شهروند اطلاع دقیقی در دست نیست.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊105
Forwarded from گفت‌وشنود
دادستان تربت‌حیدریه از صدور حکم ۶۰ سال حبس و ۲۰ سال تبعید و مجازات تکمیلی برای چند تن از هواداران جریان “یمانی” خبر داد. او بدون اشاره به تعداد محکومان، آنان را «لیدرها و فعالان مجازی وابسته به جریان بهائیت نوظهور» توصیف کرد.

دادستان عمومی و انقلاب تربت‌حیدریه از صدور حکم حبس برای چند تن از هواداران جریان “یمانی” خبر داد.
محمدحسین حسن‌نژاد در این خصوص گفت: “بر اساس حکم صادره، لیدرها و فعالان مجازی این گروه مذهبی در مجموع به ۶۰ سال حبس، ۱۶۰ سال محرومیت از خدمات اجتماعی و ۲۰ سال تبعید به مناطق گرمسیر مرزی محکوم شدند. علاوه بر این هرکدام از این افراد مشمول پرداخت ۸۰۰ میلیون ریال جزای نقدی نیز شدند.”
وی این شهروندان را «متهمان اصلی پرونده عناصر وابسته به جریان انحرافی احمد اسماعیل بصری ملقب به بهائیت نوظهور» عنوان کرد.

به گفته او، این احکام بر اساس مواد ۴۹۹ و ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی صادر
شده‌اند.

جریان یمانی به رهبری احمد الحسن، جنبشی مذهبی درون فضای شیعه است که ‌باور دارند احمد الحسن «یمانی موعود» و فرستاده امام دوازدهم (امام مهدی) است. پیروان این جریان معتقدند او مأمور هدایت مردم پیش از ظهور مهدی است و اطاعت از او را واجب می‌دانند. این جریان با تفسیر خاص خود از روایات آخرالزمانی، بسیاری از مراجع و ساختار سنتی مرجعیت شیعه را رد می‌کند و به همین دلیل از سوی علمای رسمی شیعه، جریانی انحرافی و فاقد اعتبار دینی شناخته می‌شود.

#یمانی #احمدالحسن #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍72🕊1💔1
Forwarded from گفت‌وشنود
احضار بابک شادابی، شهروند بهایی، به دادگاه انقلاب کرج

براساس ابلاغیه رسمی صادرشده از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج، بابک شادابی، شهروند بهایی، برای حضور در جلسه رسیدگی قضایی احضار شده است. در این ابلاغیه که به تاریخ ۶ دی ۱۴۰۴ صادرشده، از او خواسته شده است در ۲۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۸ صبح در محل دادگاه حاضر شود.

بابک شادابی پیشتر بازداشت شده بود و این دومین احضار او طی هفته‌های اخیر است؛ او در ۱۸ آذر ۱۴۰۴ نیز به دادگاه فراخوانده شده بود.

این احضار در حالی صورت می‌گیرد که طی ماه‌های گذشته گزارش‌های متعددی از افزایش فشارها، بازداشت‌ها و احضارهای گسترده علیه اقلیت‌های دینی، به‌ویژه جامعه بهایی در ایران منتشر شده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند روند احضار و بازداشت شهروندان بهایی در سال جاری شدت یافته و نگرانی‌ها درباره برخوردهای قضایی و امنیتی با آنان افزایش پیدا کرده است.
بهاییان در ایران همچنان با محدودیت‌های گسترده در حوزه‌های آموزشی، شغلی، مذهبی و مدنی روبه‌رو است و نهادهای مدافع حقوق بشر بارها نسبت به تداوم این فشارها هشدار داده‌اند.

#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔17🕊1
Forwarded from گفت‌وشنود
عدالتِ جغرافیایی؛ استاندارد دوگانه مرجعیت در برابر سرکوب و کشتار

از سنگ صدا آمد، از علما نه

پیام همراهان


در بسیاری از بحران‌های سیاسی سال‌های اخیر، رفتاری که از سوی مراجع تقلید شیعه مشاهده شده، تصویری روشن از یک استاندارد دوگانه به‌دست می‌دهد؛ شکافی که میان ملاحظات فقهی ادعایی و تعلقات سیاسی واقعی آنان دهان باز کرده است. آن‌جا که سرکوب در خارج از مرزها رخ می‌دهد، مواضع تند و کلام آتشین است؛ اما همان صحنه‌ها در داخل ایران، ناگهان «فتنه»، «اغتشاش» یا «حفظ نظام» نام می‌گیرد.

در بحران بحرین سال ۲۰۱۱، زمانی که معترضان میدان لؤلؤ با سرکوب سنگین روبه‌رو شدند، بسیاری از مراجع قم از «نسل‌کشی» سخن گفتند. در عربستان نیز پس از اعدام شیخ نمر، بیانیه‌ها پر بود از واژه‌هایی چون «جنایت» و «استکبار». در این موقعیت‌ها، مرجعیت شیعه نقابِ مدافع مظلوم را به چهره داشت.

اما همین نگاه، در مواجهه با اعتراضات داخلی، رنگ می‌بازد. در دی‌ماه ۹۶ و آبان ۹۸، هنگامی که گزارش‌ها از صدها کشته حکایت داشت، برخی مراجع حکومتی نه تنها هشدار یا انتقادی مطرح نکردند، بلکه معترضان را «مزدور دشمن» نامیدند و از «برخورد قاطع» دفاع کردند. در جنبش مهسا امینی نیز، بخش مهمی از مرجعیت قم عملا در کنار نیروهای امنیتی ایستاد و معترضان را «اهل باطل» خواند؛ چنان‌که حتی در سال‌های بعد نیز بر لزوم «برخورد با هنجارشکنان» تاکید می‌شود. امروز هم در اعتراضات سراسری از سنگ صدا آمد اما از مراجع و علما نه.

این تضاد، تصادفی یا صرفا برداشت عمومی نیست؛ نشانه‌ای ساختاری از جغرافیایی‌کردن عدالت است. ظلم، وقتی در خیابان‌های منامه و قطیف اتفاق می‌افتد، محکوم و «حرام» است؛ اما همان رفتار در تهران و زاهدان، لباس فقهی می‌پوشد و «صیانت از نظام» نامیده می‌شود. چنین رویکردی جایگاه تاریخی مرجعیت را که مدعی پناه مظلومان و سخنگوی اخلاق دینی معرفی کرده است، به نهادی تقلیل می‌دهد که در بزنگاه‌های سیاسی، بیش از آنکه نگران جان مردم باشد، دغدغه تثبیت قدرت و منافع خود را دارد.

#اعتراضات_سراسری #سرکوب #مرجعیت_شیعه #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍61
Forwarded from گفت‌وشنود

غزل مرزبان، فعال مدنی و نوکیش کاتولیک مسیحی، نیمه‌شب چهارشنبه ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش خشونت‌آمیز مأموران لباس‌شخصی وابسته به اطلاعات سپاه به منزل شخصی‌اش در تهران بازداشت شد. این بازداشت در حالی صورت گرفت که او در خواب بود.

بر اساس گزارش‌های رسیده، مأموران با شکستن درِ منزل، او را با فحاشی، اجبار و خشونت از خواب بیدار کرده و تنها به او فرصت پوشیدن یک دست لباس داده‌اند. در جریان این یورش، برخی وسایل شخصی او از جمله کتاب مقدس (انجیل) و حتی درخت کریسمس نیز توقیف و به انباری منتقل شده است.

غزل مرزبان کارمند یک فروشگاه بزرگ زنجیره‌ای بوده و طبق گفته نزدیکانش، از صبح زود تا غروب مشغول کار روزانه بوده است. مأموران در زمان بازداشت هیچ‌گونه توضیحی درباره اتهام یا دلایل بازداشت ارائه نکرده‌اند.

از زمان بازداشت تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری یا شرایط جسمی و روانی او در دست نیست. تنها تماس کوتاه او با همسرش حاکی از نگهداری‌اش در بازداشتگاه اطلاعات بوده است. نگرانی‌ها درباره احتمال اعتراف اجباری و شکنجه به‌شدت افزایش یافته است.

با گذشت بیش از یک هفته از بازداشت (تا سوم بهمن‌ماه)، همسر او به دلیل بی‌خبری مطلق، اقدام به اعلام مفقودی و ثبت شکایت رسمی در دادسرا کرده است.

غزل مرزبان پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مذهبی و اعتقاداتش با فشارهای امنیتی مواجه بوده و در سال ۱۴۰۲ بازداشت شده بود. اتهامات او معمولاً تحت عناوینی چون «تبلیغ علیه نظام» یا «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل کلیساهای خانگی» مطرح شده؛ اتهاماتی که به‌طور گسترده علیه نوکیشان مسیحی در ایران به‌کار می‌رود.

فعالان حقوق بشر خواستار اطلاع‌رسانی فوری درباره وضعیت او و پایان بازداشت‌های خودسرانه مبتنی بر باورهای دینی هستند.

#نوکیش_مسیحی #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔107
Forwarded from گفت‌وشنود
سیاست جمهوری اسلامی در قبال آزادی باور و ادیان، همواره بر پایه سرکوب سیستماتیک، امنیتی‌سازی عقیده و حذف سازمان‌یافته اقلیت‌های دینی استوار بوده است. این سرکوب نه‌تنها مستمر، بلکه در بزنگاه‌های سیاسی و اجتماعی به‌طور محسوسی تشدید می‌شود؛ از خیزش «زن، زندگی، آزادی» پس از قتل مهسا امینی گرفته تا جنگ دوازده‌روزه و موج‌های اخیر اعتراضات سراسری. در چنین مقاطعی، حکومت با بهره‌گیری از فضای امنیتی، فشار بر اقلیت‌های دینی را افزایش داده و با پرونده‌سازی، بازداشت و اتهامات ساختگی، آنان را به ابزاری برای انحراف افکار عمومی و توجیه سرکوب گسترده‌تر جامعه تبدیل می‌کند.

اکانت رسمی وزارت خارجه ایالات متحده امریکا نوشت:

‏در پی اعتراضات اخیر، رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر سرکوب خود علیه اقلیت‌های دینی را تشدید کرده است. بهائیان، که تحت‌سخت‌ترین آزارهای مذهبی در ایران قرار دارند، به اتهامات دروغین جاسوسی و ارتباط با صهیونیسم بازداشت می‌شوند. این الگوی همیشگی رژیم است: هرگاه جمعیتی گسترده را سرکوب می‌کند، از این فرصت برای مقصر جلوه دادن بهائیان و دیگر اقلیت‌های دینی، از جمله مسیحیان، یهودیان، زرتشتیان و سنی مذهب‌ها، با استفاده از اتهامات بی‌اساس برای توجیه سرکوب بهره می‌برد. این حملات سیستماتیک نقض آشکار حقوق بشر است. هیچ‌کس فریب نمی‌خورد، ما می‌دانیم این بخشی از تلاش گستردهٔ رژیم برای ساکت کردن هر کسی است که از حکومت تبعیت نمی‌کند.

@usabehfarsi

‏⁧#آزادی_دین #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊73💔1
Forwarded from گفت‌وشنود
آفرین بشاش شهروند ۴۵ سالهٔ بهائی ساکن مشهد، روز یکشنبه ۲۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محل کار خود توسط مامورین اطلاعات دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل شد. او پس از چند روز بازجویی به زندان وکیل‌آباد منتقل شده و تاکنون در وضعیتی نامشخص در این زندان به‌سر می‌برد.

خانم بشاش هیچ‌ فامیل نزدیکی در مشهد ندارد که بتواند در زندان با او ملاقات کند. به همین دلیل خالهٔ او که در تهران سکونت دارد، به ناچار به مشهد سفر کرده تا بتواند وضعیت خواهرزاده‌اش را پیگیری کند. با این‌حال در ابتدا به او نیز اجازهٔ ملاقات داده نشد و پس از مدتی از طریق نامه‌نگاری از داخل زندان و نیز پیگیری‌های خالهٔ خانم بشاش، امکان ملاقات فراهم گردید.

در روزهای اول زمستان با وجود درخواست لباس گرم از سوی خانم بشاش، مسئولین از تحویل لباس‌هایی که خاله‌اش برای او برده بود خودداری کردند. این موضوع به بیمار شدن خانم بشاش در زندان منجر شد.

لازم به ذکر است طی هفته‌های اول، او و دیگر بازداشتی‌ها را در بند قرنطینه نگه می‌داشتند که محیطی بسیار شلوغ و کثیف است. پس از مدتی او را به بند دیگری منتقل کردند که آن‌جا اجازهٔ برقراری تماس تلفنی نیز وجود نداشت. در نهایت او به بندی منتقل شد که به او امکان برقراری تماس‌های تلفنی بسیار کوتاه، در حد دو یا سه دقیقه، با خاله‌اش را می‌دهد.

در این مدت، بارها به دادگاه انقلاب مشهد مراجعه شده و پروندهٔ او مورد پیگیری قرار گرفته است، اما تا به امروز هیچ جواب مشخصی دریافت نشده و اتهامات مطروحه علیه او عنوان نشده است.

آفرین بشاش در پایان ملاقات حضوری که دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه با خاله‌اش داشته، از طرف مامور زندان برای شرکت در جلسهٔ دادگاه در داخل زندان فراخوانده ‌شده است. گفته می‌شود که او و تعدادی دیگر از دستگیرشدگان اخیر در داخل زندان محاکمه شده‌اند و در حال حاضر او و بستگانش نگران صدور حکم هستند.

در این مدت تمام تلاش‌ها برای تبدیل بازداشت موقت یک ماههٔ خانم بشاش به تعیین قرار وثیقه و آزادی موقت، با شکست مواجه شده است. این در حالی است که همان یک ماه بازداشت موقت نیز در تاریخ ۲۱ بهمن‌ماه خاتمه پیدا کرده است. تداوم بازداشت و بلاتکلیفی وضعیت او بر نگرانی نزدیکان وی افزوده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
21💔7🕊6
Forwarded from گفت‌وشنود
رویا استوار، شهروند بهایی، توسط شعبه ۱۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب اصفهان به ریاست وحید همت‌نژاد به پنج سال حبس، ۱۶۵ میلیون تومان جزای نقدی و ۱۵ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده است.

بر پایه این گزارش، خانم استوار در اول تیر ۱۴۰۳ هنگام ورود به ایران در فرودگاه اصفهان مورد بازجویی قرار گرفت و تمامی لوازم الکترونیکی و گذرنامه وی ضبط شد. او دو ماه بعد به اطلاعات اصفهان احضار و بازجویی شد و در چهارم آبان همان سال، پس از مراجعه به دادگاه در پی دریافت ابلاغیه، با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد گردید.

جلسه رسیدگی به پرونده در یکم بهمن ۱۴۰۴ بدون حضور متهم و با حضور وکیل وی برگزار شد. بنا بر گزارش، قاضی پرونده در جریان رسیدگی اظهار داشته است که «نصف این شلوغی‌ها به‌خاطر بهایی‌هاست». در نهایت، دادگاه وی را به اتهام فعالیت تبلیغی مخل به شرع اسلام و اهانت به اسلام به پنج سال حبس، ۱۶۵ میلیون تومان جزای نقدی و پانزده سال محرومیت از حقوق اجتماعی و همچنین به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس محکوم کرد که بر اساس حکم صادره، مجازات اشد یعنی پنج سال حبس قابل اجرا اعلام شده است.

#بهائیان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا #داستان_ما_یکیست

@Dialogue1402
🕊148💔5
Forwarded from گفت‌وشنود
گزارش چهار سازمان مسیحی: موج بی‌سابقه بازداشت و صدور احکام سنگین برای مسیحیان ایران در سال ۲۰۲۵

هشتمین گزارش سالانه چهار سازمان مسیحی با عنوان «قربانی‌سازی»، از تشدید بی‌سابقه سرکوب مسیحیان در ایران حکایت دارد. بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۲۵ تعداد بازداشت مسیحیان دو برابر شده و احکام زندان صادر شده علیه آنها، از جمله محکومیت‌های ۱۰ ساله، افزایش چشمگیری داشته است.

سازمان “ماده ۱۸” با همکاری سه سازمان جهانی مسیحی، شامل “درهای باز” (Open Doors)، “همبستگی جهانی مسیحی” (CSW) و “دیده‌بان خاورمیانه” (Middle East Concern)، هشتمین گزارش سالانه خود را درباره وضعیت مسیحیان در ایران منتشر کرد. این گزارش با عنوان «قربانی‌سازی» (Scapegoats) که وضعیت مسیحیان در سال ۲۰۲۵ میلادی را بررسی می‌کند، از افزایش بی‌سابقه بازداشت‌ها و صدور احکام سنگین‌تر برای نوکیشان مسیحی خبر می‌دهد.
 
موج بازداشت‌ها و اتهامات بی‌اساس
گزارش مذکور به‌طور ویژه به موج بازداشت نوکیشان مسیحی پس از جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی با اسرائیل اشاره دارد. این بازداشت‌ها با اتهاماتی همچون «جاسوسی» و «مسیحیت صهیونیستی» و بدون ارائه مستندات معتبر صورت گرفته‌اند.
این گزارش در تاریخ ۳۰ بهمن ماه (۱۹ فوریه) و همزمان با سالگرد قتل ارسطو سیاح، کشیش نوکیش کلیسای اسقفی که تنها هشت روز پس از استقرار جمهوری اسلامی در شیراز به قتل رسید، منتشر شده است. در بخش دیگری از این گزارش، به سرکوب اعتراضات سراسری پایان سال ۲۰۲۵ اشاره شده و آمده است که «واکنش به این اعتراضات هولناک بوده است؛ گزارش‌ها از کشته شدن هزاران نفر، از جمله دستکم ۱۹ مسیحی، حکایت دارد». سازمان ماده ۱۸ و ائتلاف جهانی مسیحیان ایرانی این سرکوب و کشتار گسترده را محکوم کرده‌اند.

#مسیحیان_ایران #سرکوب_آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊174💔2
Forwarded from گفت‌وشنود
گزارشگر ویژه سازمان ملل: متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی» بخشی از الگوی سرکوب در ایران است

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با اشاره به نقض گسترده حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی اعلام کرد که متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی برای کشورهای خارجی» یکی از رویه‌های رایج حکومت در برخورد با منتقدان و معترضان است.

ساتو روز دوشنبه ۲۵ اسفند در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو گفت از زمان آغاز مأموریت او به‌عنوان گزارشگر ویژه در اوت ۲۰۲۴، روند نقض حقوق بشر در ایران تشدید شده است. او در گزارش خود به سرکوب معترضان در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه اشاره کرد و گفت ده‌ها هزار نفر، از جمله اعضای کادر درمان و وکلا، بازداشت شده‌اند و از برخی بازداشت‌شدگان اعترافات اجباری گرفته شده است.

او همچنین از رویه حکومت در «تروریست» خواندن معترضان و طرح اتهام جاسوسی علیه اقلیت‌های دینی انتقاد کرد و افزود گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد شماری از کودکان در ارتباط با اعتراضات به اعدام محکوم شده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در ادامه به قطع مجدد اینترنت در ایران، آوارگی حدود سه میلیون نفر در داخل کشور، وخامت وضعیت بازداشت‌شدگان و کمبود غذا و خدمات پزشکی برای زندانیان اشاره کرد و گفت نبود پناهگاه کافی برای مردم نیز از دیگر مشکلات موجود در شرایط جنگی است.

ساتو در پایان خواستار مذاکره میان طرف‌های درگیر شد، اما تأکید کرد جامعه جهانی نباید مطالبات مردم ایران را نادیده بگیرد. به گفته او، مردم ایران خواهان آینده‌ای متفاوت و برخورداری از حق تعیین سرنوشت هستند و این موضوع باید محور اصلی هر راه‌حلی برای بحران ایران قرار گیرد.

#سرکوب_آزادی_باور #اقلیت_دینی #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍51👌1
Forwarded from گفت‌وشنود
تناقض بقا
چرا توافق سیاسی در جمهوری اسلامی به «گشایش داخلی» نمی‌انجامد؟

این پرسش که آیا جمهوری اسلامی «اصلاح‌پذیر» است، بیش از آنکه یک بحث تئوریک باشد، تجربه‌ای است که جامعه ایران در چهار دهه گذشته با گوشت و پوست خود لمس کرده است. بسیاری امیدوارند که با نهایی شدن توافقات احتمالی با آمریکا و آزادسازی منابع ارزی، حکومت دست به گشایش‌های سیاسی و اجتماعی بزند؛ اما شواهد موجود، روایت متفاوتی از «ذات بقای ایدئولوژیک» این نظام ارائه می‌دهد.

سیاست جمهوری اسلامی همواره «سینوسی» بوده است؛ به این معنا که در بزنگاه‌های مرگ و زندگی، چه در مواجهه با جنگ و چه در اعتراضات و بحران های داخلی، حکومت از برخی مواضع ایدئولوژیک خود به‌صورت تاکتیکی عقب‌نشینی می‌کند تا «امنیت نسبی» را بازسازی کند. اما بلافاصله پس از عبور از بحران و رسیدن به ثبات، نه تنها گشایشی رخ نمی‌دهد، بلکه سرکوب‌ها با شکل‌های نو بازمی‌گردند.

دقیقا در شرایطی که مردم زیر فشار تورم افسارگسیخته و دلار ۱۸۰ هزار تومانی در حال فروپاشی اقتصادی هستند، حاکمیت نه تنها «قرارداد اجتماعی» را بازنگری نمی‌کند، بلکه برای حفظ ابزار ترس، فشار بر سبک زندگی را به اوج رسانده است. همزمان با اخبار توافق، شاهد پلمب گسترده کافه‌ها و اماکن فرهنگی هستیم. صدور حکم شلاق برای پرستو احمدی و اعضای گروهش به جرم برگزاری یک کنسرت مجازی در یوتیوب، گواهی است بر این حقیقت که «آزادی» برای این حکومت، یک خط قرمز غیرقابل‌عبور است، حتی اگر در اوج نیاز به مشروعیت و آرامش باشد.

این اقدامات نشان می‌دهد که برای حاکمیت، «ثبات سیاسی» از طریق «سرکوب» به دست می‌آید، نه از طریق «رضایت عمومی». توافق با غرب برای جمهوری اسلامی نه راهی برای گشایش فضای تنفسی جامعه، که «اکسیژنی برای دستگاه سرکوب» است. حکومت با استفاده از درآمدهای حاصل از توافق، نه زیرساخت‌های اقتصادی را ترمیم می‌کند و نه به فشارهای اجتماعی پایان می‌دهد؛ بلکه منابع را صرف تقویت نهادهای امنیتی و بازتولید ایدئولوژی‌اش می‌کند.

در واقع، تداوم پلمب‌ها و احکام قضایی علیه هنرمندان در میانه بحران معیشتی، پیامی روشن به جامعه است: حکومت نه تنها اصلاح‌پذیر نیست، بلکه هرگونه گشایش در سیاست خارجی را فرصتی برای «تسویه‌حساب» با جامعه مدنی می‌بیند.

جمهوری اسلامی آموخته است که امتیاز دادن به «دشمن خارجی»، هزینه بقا برای «سرکوب داخلی» است. بنابراین، انتظار گشایش از سیستمی که موجودیتش را در گرو تقابل با سبک زندگی مدرن و خواسته‌های جامعه مدنی می‌داند، نوعی خوش‌خیالی تاریخی است. تا زمانی که ایدئولوژی حاکم بر ستون «دشمن‌تراشی» و «نظارت بر بدن و افکار مردم» استوار است، هیچ توافق خارجی نمی‌تواند منجر به «آزادی داخلی» شود؛ چرا که برای این نظام، آزادیِ شهروندان، بزرگ‌ترین تهدید برای امنیت حکومت است.

#توافق #سرکوب #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍81👌1💯1
تعلیق دکتر احمد بنی‌جمالی استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد

بر اساس گزارش دریافتی، دکتر احمد بنی‌جمالی، استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد، از خرداد ۱۴۰۴ با دستور مستقیم رئیس واحد دانشگاه و بر اساس رأی کمیته حقوقی و انضباطی، برای سومین بار از فعالیت آموزشی تعلیق شده است.

در پی این تصمیم، تمامی کلاس‌های آموزشی، دسترسی‌های اداری و فعالیت‌های دانشگاهی این استاد تا اطلاع ثانوی مسدود شده است.
دکتر احمد بنی‌جمالی پیش‌تر نیز در جریان جنبش سبز و همچنین در پی خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ با احکام تعلیق از دانشگاه مواجه شده بود. در پاییز ۱۴۰۱، او به اتهام «تشویش اذهان عمومی» و «تحریک دانشجویان به شرکت در تجمعات اعتراضی» با رأی کمیته انتظامی و حقوقی به یک سال تعلیق محکوم شده بود.
تعلیق اخیر، سومین مورد از محرومیت او از فعالیت دانشگاهی در ارتباط با تحولات سیاسی و اجتماعی سال‌های گذشته محسوب می‌شود.

#احمد_بنی_جمالی #سرکوب_اساتید

@Tavaana_TavaanaTech
💔20🕊21
من و وکیلم، در یک روز، در دادسرای امنیت و در دو شعبه کنار هم برای دفاع از خودمان احضار شدیم

گلشن فتحی، فعال مدنی، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی ایکس، از احضار هم‌زمان خود و وکیلش به دادسرای امنیت خبر داد و این وضعیت را نمادی از عملکرد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی دانست؛ سیستمی که به گفته او، نه‌تنها شهروندان، بلکه وکلای مدافع را نیز به جای حمایت از حق دفاع، در جایگاه متهم قرار می‌دهد.

فتحی نوشت که امروز برای سومین بار به دادسرای امنیت احضار شده است. او پیش از حضور در دادسرا با وکیل خود تماس گرفته و از او خواسته بود این بار حتماً در جلسه حاضر شود، زیرا در احضار قبلی اجازه ورود وکیل به شعبه داده نشده بود. اما وکیلش پس از بررسی تاریخ احضاریه به او پاسخ داده است: «نمی‌تونم… همون روز و همون ساعت، خودم به‌عنوان متهم، تو شعبه بغلی باید حاضر بشم.»

این فعال مدنی با اشاره به این هم‌زمانی نوشت: «تلخ‌تر از این طنزی سراغ دارید؟»

او سپس به یکی از اصول بنیادین دادرسی عادلانه اشاره کرده و نوشته است: «می‌گویند هر متهمی حق دارد وکیل داشته باشد؛ اما اینجا، وکیل هم باید برای پرونده خودش از شعبه‌ای به شعبه دیگر بدود.»

فتحی با بیان اینکه «من و وکیلم، در یک روز، در دادسرای امنیت و در دو شعبه کنار هم برای دفاع از خودمان احضار شدیم»، تأکید کرده است که این وضعیت، خلاصه منطق سیستمی است که آن‌قدر «متهم» بی‌دلیل تولید می‌کند که حتی مدافعان حقوق متهمان نیز از اتهام در امان نمی‌مانند.

او افزوده است: «روزی که وکیل در اتاق بغلی، همزمان با موکلش، در جایگاه متهم می‌ایستد، خودِ حق دفاع، امنیت قضایی و عدالت، روی صندلی اتهام نشانده شده‌اند.»

به گفته این فعال مدنی، در چنین شرایطی، حق برخورداری از وکیل که یکی از اساسی‌ترین اصول دادرسی عادلانه است، عملاً بی‌اثر می‌شود؛ زیرا وکلایی که باید از موکلان خود دفاع کنند، خود با پرونده‌های امنیتی مواجه شده و تحت تعقیب قرار می‌گیرند. در نتیجه، هم شهروندان از حق دفاع مؤثر محروم می‌شوند و هم وکلای دادگستری به دلیل انجام وظیفه حرفه‌ای خود در معرض فشار، تعقیب و اتهام قرار می‌گیرند.

گلشن فتحی در ادامه نوشته است: «در شرایط فعلی ایران، دادسرای امنیت کارخانه تولید پرونده و متهم است؛ جایی که مرز میان "دفاع" و "اتهام" عمداً محو می‌شود تا متهم بودن، نه یک استثنا، بلکه به وضعیت عادی جامعه تبدیل شود.»

او در پایان، این روند را خطرناک‌ترین بخش عملکرد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی دانسته و تأکید کرده است که عادی‌سازی پرونده‌سازی علیه شهروندان و حتی وکلای مدافع، عدالت را به ابزاری برای سرکوب و ارعاب حکومت تبدیل کرده است.


#گلشن_فتحی #عدالت #سرکوب

@Tavaana_TavaanaTech
👍20🕊65