امروز سوم ژوئن روز جهانی دوچرخهسواری است.
در ایران ممنوعیت دوچرخهسواری زنان همواره خبرساز است.
از یاد نبریم دادستانی اصفهان به نیروی اتتطامی این شهر دستور داده بود که بانوان دوچرخه سوار رامتوقف، مدارک شناسایی آنان را جلب و در صورتی که مدرک شناسایی نداشته باشند، دوچرخه آنان توقیف وبه پارگینگ منتقل شود.
چند سال پیش هم امام جمعه اصفهان دوچرخهسواری زنان را عامل ناامنی معرفی کرده بود.
در ایران، طبق فتوای خامنهای دوچرخهسواری زنان در اماکن عمومی ممنوع است. البته این فتوا خیلی وقتها توسط زنان زیر پا گذاشته شده و با مقاومت زنان مواجه شده است.
طرح از شاهرخ حیدری
https://tavaana.org/bikewomwn/
#کارتون #دوچرخه_سواری_زنان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
در ایران ممنوعیت دوچرخهسواری زنان همواره خبرساز است.
از یاد نبریم دادستانی اصفهان به نیروی اتتطامی این شهر دستور داده بود که بانوان دوچرخه سوار رامتوقف، مدارک شناسایی آنان را جلب و در صورتی که مدرک شناسایی نداشته باشند، دوچرخه آنان توقیف وبه پارگینگ منتقل شود.
چند سال پیش هم امام جمعه اصفهان دوچرخهسواری زنان را عامل ناامنی معرفی کرده بود.
در ایران، طبق فتوای خامنهای دوچرخهسواری زنان در اماکن عمومی ممنوع است. البته این فتوا خیلی وقتها توسط زنان زیر پا گذاشته شده و با مقاومت زنان مواجه شده است.
طرح از شاهرخ حیدری
https://tavaana.org/bikewomwn/
#کارتون #دوچرخه_سواری_زنان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤14👍6👌2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آلودگی هوا/دوچرخههای دپو شده/مدیریت ناکارآمد
دوچرخه در کشورهای توسعهیافته بهویژه برخی از کشورهای اروپایی، یکی از اصلیترین وسایل حملونقل شهری است. میلیونها نفر هر روز بدون سوزاندن سوخت فسیلی مسیر خانه تا محل کارشان را میپیمایند و از ترافیک و پارکینگ خلاص میشوند و همچنین سلامتی خود را حفظ میکنند.
در برخی کشورها دوچرخهسواران از معافیتهای مالیاتی و یارانه بهرهمند میشوند، این اتفاق یکشبه نیفتاده؛ دولتها طی سالها زیرساخت ایجاد کردهاند: مسیرهای جدا، پارکینگ امن، تسهیلات و تشویق دوچرخهسواری در نظر گرفته شده و حتی مقاماتشان از دوچرخه استفاده میکنند.
در کشور ما همه چیز برعکس است در هیچیک از شهرهای بزرگ کشورمان، دوچرخه به عنوان «وسیله نقلیه جدی» به رسمیت شناخته نمیشود. این مسیرهای مصنوعی که چند کیلومتر برای تفریح و ورزش هست یا مجموعههایی که مستقیم یا غیر مستقیم با دولت، خدمات دوچرخه ارائه میکنند را جدی نگیرید، منظورم ایجاد زیرساخت واقعی یعنی مسیری که راننده خودرو جرأت نکند وارد آن شود، یعنی تقاطعی که دوچرخهسوار در آن اولویت دارد، یعنی پارکینگی که دوچرخهات شب تا صبح گم نشود! هیچکدام وجود ندارد چون اساسا قوانین کشور عقبمانده است. قوانین متحجرانه اجازه نمیدهد نیمی از جمعیت کشور، یعنی خانمها رسماً از دوچرخه و موتور استفاده کنند! همین قانون بخوبی وضعیت حاکمان در کشورداری را در قرن بیست و یکم نشان میدهد.
دولت در سالهای گذشته به جای ایجاد زیرساخت دوچرخه یا نوسازی ناوگان اتوبوس و مترو، سیاست «فروش خودرو» را دنبال کرده است، سالی بیش از یک میلیون خودرو (با کیفیت پایین و مصرف بالا) به خیابانها اضافه میشود، اما از خودروهای فرسوده و موتورسیکلتهای کاربراتوری کم نمیشود. حدود ۹۰ درصد خودروهای کشور تولید داخلاند و استاندارد آلایندگی اکثرشان پایینتر از اروپا است و خیلی بیشتر از خودروهای دنیا آلایندگی ایجاد میکنند.
علاوه بر وسائل نقلیه، مازوتسوزی پالایشگاهها و نیروگاهها، هوای مرگباری ساخته که مردم تهران و شهرهای بزرگ را خفه میکند. طبق گزارشهای رسمی، سالانه بیش از ۴۰ هزار نفر و طبق برآوردهای مستقل تا ۸۰ هزار نفر مستقیماً به خاطر آلودگی هوا جانشان را از دست میدهند. سرطان ریه، بیماریهای قلبی و تنفسی کودکان چند برابر شده، کافی است این روزها از خانه بیرون بیایید؛ چشمها و گلو میسوزد، سر درد میگیرید و کاملا تاثیر هوای آلوده را لمس میکنید.
از صفحه سامان بنیادی، کارشناس حمل و نقل
samanboniady
#آلودگی_هوا #وسائل_نقلیه #دوچرخه #مسئولین_بی_کفایت #تهران
@Tavaana_TavaanaTech
آلودگی هوا/دوچرخههای دپو شده/مدیریت ناکارآمد
دوچرخه در کشورهای توسعهیافته بهویژه برخی از کشورهای اروپایی، یکی از اصلیترین وسایل حملونقل شهری است. میلیونها نفر هر روز بدون سوزاندن سوخت فسیلی مسیر خانه تا محل کارشان را میپیمایند و از ترافیک و پارکینگ خلاص میشوند و همچنین سلامتی خود را حفظ میکنند.
در برخی کشورها دوچرخهسواران از معافیتهای مالیاتی و یارانه بهرهمند میشوند، این اتفاق یکشبه نیفتاده؛ دولتها طی سالها زیرساخت ایجاد کردهاند: مسیرهای جدا، پارکینگ امن، تسهیلات و تشویق دوچرخهسواری در نظر گرفته شده و حتی مقاماتشان از دوچرخه استفاده میکنند.
در کشور ما همه چیز برعکس است در هیچیک از شهرهای بزرگ کشورمان، دوچرخه به عنوان «وسیله نقلیه جدی» به رسمیت شناخته نمیشود. این مسیرهای مصنوعی که چند کیلومتر برای تفریح و ورزش هست یا مجموعههایی که مستقیم یا غیر مستقیم با دولت، خدمات دوچرخه ارائه میکنند را جدی نگیرید، منظورم ایجاد زیرساخت واقعی یعنی مسیری که راننده خودرو جرأت نکند وارد آن شود، یعنی تقاطعی که دوچرخهسوار در آن اولویت دارد، یعنی پارکینگی که دوچرخهات شب تا صبح گم نشود! هیچکدام وجود ندارد چون اساسا قوانین کشور عقبمانده است. قوانین متحجرانه اجازه نمیدهد نیمی از جمعیت کشور، یعنی خانمها رسماً از دوچرخه و موتور استفاده کنند! همین قانون بخوبی وضعیت حاکمان در کشورداری را در قرن بیست و یکم نشان میدهد.
دولت در سالهای گذشته به جای ایجاد زیرساخت دوچرخه یا نوسازی ناوگان اتوبوس و مترو، سیاست «فروش خودرو» را دنبال کرده است، سالی بیش از یک میلیون خودرو (با کیفیت پایین و مصرف بالا) به خیابانها اضافه میشود، اما از خودروهای فرسوده و موتورسیکلتهای کاربراتوری کم نمیشود. حدود ۹۰ درصد خودروهای کشور تولید داخلاند و استاندارد آلایندگی اکثرشان پایینتر از اروپا است و خیلی بیشتر از خودروهای دنیا آلایندگی ایجاد میکنند.
علاوه بر وسائل نقلیه، مازوتسوزی پالایشگاهها و نیروگاهها، هوای مرگباری ساخته که مردم تهران و شهرهای بزرگ را خفه میکند. طبق گزارشهای رسمی، سالانه بیش از ۴۰ هزار نفر و طبق برآوردهای مستقل تا ۸۰ هزار نفر مستقیماً به خاطر آلودگی هوا جانشان را از دست میدهند. سرطان ریه، بیماریهای قلبی و تنفسی کودکان چند برابر شده، کافی است این روزها از خانه بیرون بیایید؛ چشمها و گلو میسوزد، سر درد میگیرید و کاملا تاثیر هوای آلوده را لمس میکنید.
از صفحه سامان بنیادی، کارشناس حمل و نقل
samanboniady
#آلودگی_هوا #وسائل_نقلیه #دوچرخه #مسئولین_بی_کفایت #تهران
@Tavaana_TavaanaTech
👍19🕊4