از این دوست ویدئو‌های آموزشی به زبان ترکی استانبولی برای نوجوانان و جوانان در ترکیه بسیار تولید و دوبله می‌شود. این یکی برام جالب بود چون در مورد ایران و شاهنشاهی شکوهمند هخامنشیان بود.

براتون ترجمه و زیر نویس کردم امیدوارم لذت ببرید و با دیگران هم به اشتراک بگذارید.

Vahid Bahman وحید بهمن

@TwitterMamnoe

شکست هیمنه ضحاک و سکوت چهل‌ساله زنان ایران، لرزه بر اندام ستمگر ملایان انداخته است؛ گواه آن، حبس‌ها و تهدیدهای زنان و فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از ایران.

بخش کوچکی از فعالیتهای میدانی اعضای کمپین #زنان_فیروزه‌_ای
در استان #آذربایجان

Turquoise Women of Iran زنان فیروزه ای

@TwitterMamnoe

از حدود ۶۰۰ تن تکاوران ارتش شاهنشاهی ایران که از روز نخست جنگ تا زمان سقوط خرمشهر و پس از آزادی اون که شامگاه شنبه یک خرداد ۶۱ ماه بود، پس از ۵۷۴ روز جنگاوری، تنها همین تعداد باقی ماندند.
نامتان به بلندای آسمان جاودانه باد سربازان رشید ایران زمین.

bolandaye.aseman

@TwitterMamnoe

لیبراسیون
تا وقتی که شرم نکنیم و شرمنده ی کثافت کاری هایمان و تاریخ تلخ و سیاه مان نشویم همواره خوار و ذلیل خواهیم شد و صرفا به وراجی کفایت خواهیم کرد.اگر این جماعت پفیوز و بی صفت نیستند پس حقیقتن چه ماهیتی دارند؟ [رشته_توئیت]
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
Arsam Mahmoudi
در مواجهه با #شورای_گذار_از_ایران با جماعتی طرفیم که به دوربین نگاه می‌کنند و دروغ می‌گویند! به ۸۰ میلیون دروغ می‌گویند!
نوری‌زاده و شریعتمداری تصویر منتشر شده از روزنامه خلق مسلمان را که در آن خبر برگزاری بزرگداشت برای نواب صفوی توسط خلق مسلمان انعکاس یافته بود، جعلی خواندند!
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

@TwitterMamnoe

یاران نازنینم
پس از سازگارا
حسن شریعتمداری هم در تاریخ 1398/7/11 در تلویزیون کانال 1 مدعی شد
عبدالله مهتدی به یکپارچگی ایران اعتقاد دارد
این تصویر مهتدی و این هم پرچم
پشت سر مهتدی
داوری با شما
این میزان از دروغ گویی و انکار حقیقت شرم آور نیست؟
@hassanshariatm5

ordinary man

@TwitterMamnoe

1. فکر میکنم به نکته اصلی مصاحبه قاسم سلیمانی پرداخت نشده.

و این نکته آنقدر وحشتناک است که اگر به آن فکر کنید قطعا شب‌ها راحت نخواهید خوابید.

2. قاسم سلیمانی برای توصیف وضعیت جنگ، اثبات حقانیت و برتری نظامی از رویای صادقه دوستی مذهبی شاهد می‌آورد که حضرت زهرا را در خواب دیده دستمالی می‌اندازد و در نتیجه هلیکوپتر دشمن اسرائیلی ساقط می‌شود.

3. ظاهر امر خنده‌دار است اما به این فکر کنید که چرا یکی از بلند مرتبه ترین فرماندهان نظامی کشوری باید در مقابل میلیون‌ها نفر برای نشان دادن واقعیت از رویای صادقه مذهبی یک نفر دیگر شاهد بیاورد؟

4. مشخصا تنها دلیل این موضوع اعتقادات راسخ و تردید ناپذیر مذهبی است.

فکر نمی‌کنم کسی شک داشته باشد که امثال قاسم سلیمانی اگر به این باور برسند که باید بمب اتمی را در آغوش بگیرند و خود را وسط اسرائیل منفجر کنند قطعا این کار را خواهند کرد.

5. اما این جریان یک رویه بدتر هم دارد.

فرض کنید یکی از اعضا انجمن حجتیه، که ظاهرا جواد ظریف را هم تعلیم داده‌اند، به سلیمانی بقبولاند برای ظهور امام زمان دنیا باید به فساد کامل برسد و جمهوری اسلامی جلوی این کار را گرفته پس باید وسط تهران یک بمب اتمی منفجر کرد!

6. واقعا فکر می‌کنید اگر سلیمانی به یقین برسد این کار را نخواهد کرد؟

چنین رویداد‌هایی پیش از این رخ داده، مانند خودکشی دست جمعی اعضا گروه جیمز جونز یا پخش گاز سارین در ژاپن توسط گروه اوم‌شینریکیو.
7. افراد دگم اندیش با اعتقادات راسخ مذهبی بسیار خطرناک‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کنیم.

و از آن خطرناک‌تر این است که چنین افرادی به مقادیر زیادی منابع مالی و تسلیحاتی دسترسی داشته باشند.

روی عدم خریت مذهبی‌هایی با تفکر جادویی-خرافی شرط بندی نکنید!

8. ختم کلام این که ...

امثال قاسم سلیمانی یا خود را خواهند کشت یا ما را.

خیالتان راحت، دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد!

پایان

💀

رشته‌توییت از Terminus

‏این رشته توئیت را بخوانید و مصاحبه ‎#قاسم_سلیمانی را بدقت نگاه کنید
بلاهت و مسخ شدگی در مقابل تعلیمات مذهبی و باور به اینکه هدف وسیله را توجیه می‌کند در این سردار عارف موج میزند
سراسر مصاحبه سلیمانی از تقارنهای ماورالطبیعه و رویاهای صادقه در جنگ گفت اما نه رندانه،کودکانه و ابلهانه
بروس وین ©

@TwitterMamnoe1

‏و این بود قصه ما
روزی 6 میلیون بشکه نفت میفروختیم
قیمت آنرا هم خودمان تعیین میکردیم
ارتشی داشتیم که بازمانده قتل عام نشده آن توسط ‎#لشکریان_تاریکی
حماسه کمان 99 را در قلب تاریخ نظامی دنیا ثبت کرد
کادیلاک مونتاژ میکردیم
کارمان رسید به مبارزه منفی
با محوریت رب گوجه!
ای روزگار

ordinary man


‏حربه جمهوری اسلامی عادی کردن مشکلات و ظلمی که به مردم میشه هستش، مدتهاست که به عناوین مختلف به مردم تلقین می‌کنه که شما قوی هستید و میتونید از پس این مشکلات بر بیایید، بدون اینکه کوچکترین اشاره ای به مقصر بودن حکومت بکنه!
jannan Khoram

@TwitterMamnoe

جز خرابی و ویرانی ذخیره دیگری برای من در مملکت انباشته نشده. از قصر گلستان تهران تا بنادر خلیج فارس و دریای خزر همه جا خراب است. خزانه مملکت تهی‌ است. اخلاق عمومی در منتها درجه انحطاط است. هیچکس به وظیفه خود آشنا نیست...

سالها نهال چاپلوسی و دروغ را آبیاری کردند و من باید آن را بچینم. اما من تصمیم گرفته‌ام مملکت خود را آباد کنم. تمام افکاری را که راجع به عمران مملکت اندیشیده‌ام قطعا باید به موقع به اجرا گذارم چون تصمیم گرفته‌ام و تغییر پذیر نیست.

بخشی از سفرنامه مازندران، نوشته رضاشاه

@TwitterMamnoe

🎖👑
پيِر ارپلز Pierre Arpels طراح و سازنده ساعت و جواهر، از خانواده ارپلز، متولّد ١٩٣٩ در موناكو و خالق نسل جديد ساعت در ١٩٤٩

کار در سال ١٩٦٦ آغاز شد هنگامی که پيِر دریافت که از ميان پنجاه پیشنهاد برای طراحی تاج سلطنتى ايران که توسط بزرگترین جواهرسازان آن دوره ارائه شد، دولت ایران طرح "ون کلیف و آرپِلز" Van Cleef & Arpels را برگزیده بود. این تاج مطابق با سنت ایرانی با جواهرات ملّى واقع در بانک مرکزی ایران تزئین ميشد.

به دليل آنكه پیِر اجازه نداشت جواهرات را از خزانه بانك ايران به پاریس ببرد، روزهاى زيادى را در زیرزمین بانک گذراند و با شور و اشتیاق هر سنگی را که زینت بخش تاج ملكه ايران بود انتخاب ميکرد. وی با کمک همكار خود، کارگاه کاملی را در اتاق بانك مركزى تأسیس کرد تا بتواند در زمان تعيين شده و تحت امنیت ويژه و پس از ٢٤ سفر ميان ايران و فرانسه اين سفارش تاريخى را به سرانجام برساند. پس از يازده ماه کار، تاج ساخته شده از مخملی سبز رنگ شامل ٣٦ زمرّد كه بزرگترينِ آن زمرّدى ١٥٠ قيراطى و به وزن ٤.٣ پوند، ٣٦ یاقوت ، ١٠٥ مروارید و ١٤٦٩ الماس ارائه شد.

اين تاج اكنون در كنار ديگر جواهرات ملّى ايران در بانك مركزى تهران نگهدارى و بصورت موزه مورد بازديد قرار ميگيرد.

از آنجا كه نمونه ديگرى با عنوان Replica به معنى "كپى دقيق" يا "المثنى" از جواهرات سلطنتى و معروف جهان ساخته ميشود، نمونه دوم تاج شهبانو فرح نيز در مجموعه Van Cleef & Arples فرانسه نگهدارى ميشود. تفاوت ميان تاج اصلى و المثنى در نوع جواهرات (كه در نمونه دوم، طلاى سفيد، نقره و الماسهاى ساده بكار رفته است)، اتفاع آنها و نحوه سوار شدن سنگها در پايينترين رديف ميباشد.


Tout a commencé en 1966, lorsque Pierre Arpels a appris que sur les cinquante propositions de dessin de la couronne impériale présentées par les plus grands joailliers de l’époque, le gouvernement iranien avait choisi un dessin de Van Cleef & Arpels. Selon la tradition Iranienne, la couronne serait ornée de joyaux du Trésor national situé à la Banque centrale d’Iran.

Incapable de ramener ces précieux bijoux à Paris, Pierre Arpels passa plusieurs jours dans le sous-sol de la Banque Centrale à sélectionner avec passion chaque pierre qui ornerait la couronne lmpériale. Avec l'aide de son contremaître et concepteur, il a mis en place un atelier complet dans la salle du Trésor National à de réaliser, en six mois et sous haute sécurité, cette commande spéciale historique.


#lionsunsword
@lionsunorder

شاهنشاه آریامهــرمحمد رضا شاه پهلوی در بازدید از ادوات و وسایل نظامی.
در تصویر تیمسار ارتشبد حسن طوفانیان دیده می‌شود.
اگر او میبود هیچگاه جنگی شکل نیمگرفت یا اگر جنگی شروع میشد در مدت کوتاهی به نفع ارتش شاهنشاهی از قدرتمندترین ارتش های جهان در مدت کوتاهی به پایان میرسید همانگونه که با عراق قبل از فاجعه ۵۷ در زمان کوتاهی به اتمام رسید! میلیونها ایرانی در جنگ ایران و عراق آواره و کشته نمیشدند و منطقه خاورمیانه در آرامش و امنیت بود همانگونه که در گذشته بود.

@TwitterMamnoe

یادش بخیر
مرداد داغ تهرانه و ده دقیقه ست که منتظر تاکسی‌ام. حوالی میدون سپاه. طبق معمول حواسم میره به گذشته‌ها و خاطرات سالیان دور از خیابون شاهرضا...
بی اختیار به تاکسی‌ای که برام بوق میزنه و میگذره میگم: مستقیم سر پهلوی!
بیست سی متر جلوتر میزنه روی ترمز و بعد از کمی مکث، دنده عقب میگیره و جلوی پام وایمیسته. راننده جوانکیه همسن و سال خودم. موی و ریش سپید و عینکی. نیش خودش و مسافرش تا بنا گوشش بازه.
کله شو به طرف پنجره دراز میکنه و با همون نیش باز میگه: کجا؟؟ یه بار دیگه بگو؟
خنده‌م میگیره. میگم: ببخشید، از دهنم پرید. سر ولیعصر.
میگه: نه آبجی، همونی که اون اول گفتی رو یه بار دیگه‌م بگو، کجا؟ میگم: عرض کردم چهارراه پهلوی.
یه وری میچرخه و در عقب رو باز میکنه و میگه: امر فرمودین قربان.
گردن مسافر جلویی که جوانک نوزده بیست ساله‌ی هدفون به گوشیه میچرخه به طرف من. احساس میکنم همون سگ اصحاب کهف هستم که دارم با لباس مبدّل تو خیابونا پرسه میزنم.
راننده روشو میکنه به پسرک: جَوون شیشه تو بده بالا میخوام واسه آبجیم کولر بیگیرم.
همونجوری که ریز ریز میخنده و سر تکون میده، کولرو روشن میکنه. بعد دراز میشه و از توی داشبورد یه نوار کاست درمیاره: بیا آبجی، اینم الان واسه‌ت پلِی میکنم شوما گوش بیگیر به یاد همون روزا که ولی عصرمون پهلوی بود.
میگم: لطف میکنید.
شروع آهنگ آشناست، همینجور که ته ذهنم دارم خواننده رو حدس میزنم، صدای غمگین مهرپویا می‌پیچیه تو تاکسی:
آن زمان‌ها کز نگاه خسته‌ی مرغان دریایی...
دلم فشرده می‌شه، سال‌ها بود که این ترانه رو نشنیده بودم.
از تو آینه میگه: دمت گرم آبجی، سر صبحی انگاری پس کله مونو گرفتی انداختی تو دامن عَلضرت.
میگم: بعله، گرماست وحواس پرتی دیگه.
بعد از چند دقیقه همینجوری که با انگشتاش ریشای سپیدشو شونه میکنه میپرسه: حالا مسیرتون کجاس؟
گفتم: شما تا کجا میرید؟
می‌خنده، دنده رو عوض میکنه و سیگاری که پشت گوششه برمیداره و همونجور خاموش میذاره کنج لبش: مستقیم از آیزنهاور میرم تا خود میدون شهیاد.
حالا که اونم افتاده تو دامن طرف میگم: پس منم ۲۴ اسفند پیاده میشم.
میگه رو جف چشام.
از چهار راه که رد میشیم یهویی میزنه روی شونه‌ی پسرک: هعععییی... ببین شازده، یه وقتی اینجا موسسه ملّی زبان بود، بعد از دانشگاه میومدم اینجا انگلیسی کار میکردم. (پسرک هدفون به گوش چرتش پاره میشه و گیج و منگ دور و برش رو نگاه میکنه.) دوباره از تو آینه میگه: یادته آبجی اینجاها رو؟ آندره رو یادته؟ صفحه فروشی بتهوونو چی؟
میگم: بله یادمه، اینجا خیلی چیزا بود که الان نیست. تهرون خیلی خاطره‌ها داشت که طوفان بُردش.
آه میکشه: حیف... حیف... چه روزایی بود… ای روزگار... هااای پیشانی ما را به کجا میکشانی...
علوم اجتماعی خوندم، همینجا تو دانشگاه تهران لیسانس گرفتم. الانمم که میبینی.
مهرپویا داره مرگ قو رو میخونه که راننده محکم میزنه رو پاش و میگه: واااای... خاطرت هست خانوم؟ به این بنده خدا میگفتیم عباس گاو صدا.
همونجوری که سرم رو به شیشه پنجره تکیه دادم و با بغض بیرون رو نگاه میکنم میگم:
ـ بعله آقا خاطرم هست، یه وقتایی هم سیتار میزد این عباس آقا.
آروم گفت: عباس آقا رو خیلی دوست دارم. خیلی.
به میدون ۲۴ اسفند که میرسیم میزنه بغل: بیا... محض گل روی آبجیم مسافر نزدم. جلوی سینما کاپری‌ام پیاده‌ت کردم، به یاد گوزن‌ها.
تشکر میکنم و یه پنج هزار تومنی میگیرم طرفش. برمیگرده رو به من، غمگین توی چشام نگاه میکنه و با اون صدای خش دارش میگه: بذ جیبت آبجی، این دفه رو مهمون ما.
میگم: نه آقا ممنون، آخه اینجوری که نمیشه.
یه تلخ خندی میزنه: اتفاقا اینجوری میشه. دُنت وُری، یو مِید مای دِی آبجی. حالام بپر پایین که کار دارم.
پیاده میشم،
غم دنیا میشینه رو دلم
صدای مهرپویاست که میخونه:
تو از قبیله لیلی
من از قبیله مجنون
تو از سپیده و نوری
من از شقایق پر خون

این داستان را کسانی که پنجاه ساله یا بالاتر هستند خوب درک می‌کنند
اما بقیه هم بدونن روزگاری اینطور بود
یکی بود یکی نبود…

اون قدیما که تو شهر ما انتخاباتی در کار نبود و شاه خائن، هنوز خائن بود،

خیابونا خلوت بودن و آسمونا آبی...

اون قدیما که هنوز آدما زندگی یادشون نرفته بود،

یه روزایی می‌رفتیم چهارراه پهلوی فروشگاه بتهوون دنبال صفحه‌ی جدید
بعدشم می‌رفتیم آندره ساندویچ می‌خوردیم

یا اگه پول داشتیم، می‌رفتیم کارتیه لاتن تو خیابون کاخ و اسپاگتی می‌خوردیم.

اون قدیما، یه روزایی که هنوز انقلاب نشده بود، بعدازظهرا می‌رفتیم کافه قنادی بامداد که یه کم پایین تر از آندره بود.
گاهی هم پیراشکی خسروی و بعدشم کافه نادری.

خاطره یک بانوی ایرانی

@TwitterMamnoe