"فستیوال فیلم های ایرانی در واشنگتن دی سی"
https://goo.gl/G9DQVB
نگارخانه های فریر و سکلر، از مجموعه موسسه ملی موزه های اسمیتسونین واشنگتن، به مناسبت بیستمین "فستیوال فیلم های ایرانی" که سالانه از سوی این موسسه برگزار می شود، مجموعه ای از فیلم های ساخته کارگردانان جوان و قدیمی ایرانی را به نمایش گذاشته است. نمایش این فیلم ها که از روز دوم ژانویه آغاز شده است تا سیزدهم ماه فوریه ادامه دارد.
از جمله این فیلم ها، "قصه ها" از رخشان بنی اعتماد، مستند "اون شب که بارون اومد"، از احسان خوشبخت، "احتمال باران اسیدی" از بهتاش صناعی ها، "گاو" از داریوش مهرجویی، "رئیس جمهوری" از محسن مخملباف، "تاکسی" از جعفر پناهی، "بهمن" از مرتضی فرشباف، "منیر" از بهمن کیارستمی هستند.
حضور بازیگر فیلم “بهمن” در شب نمایش در ٣١ ژانویه:
فاطمه معتمد آریا هنرپیشه با سابقه سینمای ایران و بازیگر نقش اصلی فیلم "بهمن" در شب نمایش حضور خواهد داشت و درباره این فیلم با حاضران گفتگو خواهد کرد. او در این فیلم در مقابل همسرش احمد حامد نقش آفرینی کرده است.
داستان فیلم مربوط است به پرستار مجربی است که پیشنهاد شب کاری ده روزه را می پذیرد. بی خوابی های ناشی از این شب کاری ها بر نحوه رویارویی او با کار و خانواده اش تاثیر مخربی می گذارد.
خانم معتمد آریا تا کنون در جشنواره های بین المللی حضور موفقی داشته است و اخیرا در فستیوال "آسیا پاسیفیک" به عنوان بازیگر زن سال درخشید.
این برنامه با حمایت بنیاد فرهنگی ILEX برگزار می شود و برگزار کنندگان آن تام ویک از نگارخانه های فریر و سکلر، کارتر لانگ ازموزه هنرهای زیبای بوستون، و مارتین لونتس از موزه هنرهای زیبای هیوستون هستند.
موسسه اسمیتسونین برگزار کننده این برنامه، بزرگ ترین مجموعه موزه و مرکز پژوهشی جهان است که در سال ۱۸۴۶ با هدف آگاهی رسانی تاسیس شده است. این موسسه، بزرگترین مجموعه موزه ها و مراکز پژوهشی جهان را در خود جای داده است و دارای ۱۶ گالری و زیرمجموعه است.
نگارخانه های "فریر و ساکلر" از مجموعه موسسه ملی موزه های اسمیتسونین به طور فعال در راستای بهبود درک سنت های فرهنگی و هنری آسیا تلاش می کنند. نمایشگاه ها، برنامه های عمومی، و تحقیقات از جمله این تلاش ها هستند.
منبع:ShareAmerica
https://goo.gl/G9DQVB
نگارخانه های فریر و سکلر، از مجموعه موسسه ملی موزه های اسمیتسونین واشنگتن، به مناسبت بیستمین "فستیوال فیلم های ایرانی" که سالانه از سوی این موسسه برگزار می شود، مجموعه ای از فیلم های ساخته کارگردانان جوان و قدیمی ایرانی را به نمایش گذاشته است. نمایش این فیلم ها که از روز دوم ژانویه آغاز شده است تا سیزدهم ماه فوریه ادامه دارد.
از جمله این فیلم ها، "قصه ها" از رخشان بنی اعتماد، مستند "اون شب که بارون اومد"، از احسان خوشبخت، "احتمال باران اسیدی" از بهتاش صناعی ها، "گاو" از داریوش مهرجویی، "رئیس جمهوری" از محسن مخملباف، "تاکسی" از جعفر پناهی، "بهمن" از مرتضی فرشباف، "منیر" از بهمن کیارستمی هستند.
حضور بازیگر فیلم “بهمن” در شب نمایش در ٣١ ژانویه:
فاطمه معتمد آریا هنرپیشه با سابقه سینمای ایران و بازیگر نقش اصلی فیلم "بهمن" در شب نمایش حضور خواهد داشت و درباره این فیلم با حاضران گفتگو خواهد کرد. او در این فیلم در مقابل همسرش احمد حامد نقش آفرینی کرده است.
داستان فیلم مربوط است به پرستار مجربی است که پیشنهاد شب کاری ده روزه را می پذیرد. بی خوابی های ناشی از این شب کاری ها بر نحوه رویارویی او با کار و خانواده اش تاثیر مخربی می گذارد.
خانم معتمد آریا تا کنون در جشنواره های بین المللی حضور موفقی داشته است و اخیرا در فستیوال "آسیا پاسیفیک" به عنوان بازیگر زن سال درخشید.
این برنامه با حمایت بنیاد فرهنگی ILEX برگزار می شود و برگزار کنندگان آن تام ویک از نگارخانه های فریر و سکلر، کارتر لانگ ازموزه هنرهای زیبای بوستون، و مارتین لونتس از موزه هنرهای زیبای هیوستون هستند.
موسسه اسمیتسونین برگزار کننده این برنامه، بزرگ ترین مجموعه موزه و مرکز پژوهشی جهان است که در سال ۱۸۴۶ با هدف آگاهی رسانی تاسیس شده است. این موسسه، بزرگترین مجموعه موزه ها و مراکز پژوهشی جهان را در خود جای داده است و دارای ۱۶ گالری و زیرمجموعه است.
نگارخانه های "فریر و ساکلر" از مجموعه موسسه ملی موزه های اسمیتسونین به طور فعال در راستای بهبود درک سنت های فرهنگی و هنری آسیا تلاش می کنند. نمایشگاه ها، برنامه های عمومی، و تحقیقات از جمله این تلاش ها هستند.
منبع:ShareAmerica
تصویر روز: ۱۳ ژانویه، پرزیدنت اوباما در حومه شهر اوماها ایالت نبراسکا و در دیدار با لیسا مارتین (سمت راست) و والدینش در خانه وی، با پسر یک ساله او کوپر بازی می کند. لیسا مارتین مادر جوانی است که برای پرزیدنت اوباما نامه ای درباره امیدها و ترسهایش برای آینده فرزندش نوشته بود.
وزیراموخارجه کری به مناسب آغاز اجرایی شدن «برجام»: ایالات متحده و اتحادیه اروپا رفع تحریم های مربوط به برنامه هسته ای ایران را آغاز خواهند کرد که منجر به گسترش افق فرصت ها برای مردم ایران خواهد شد.
گزیده هایی از سخنان پرزیدنت اوباما در رابطه با روز اجرای برنامه جامع اقدام مشترک:
« در اینجا یک بار دیگر می خواهم مستقیما با مردم ایران صحبت کنم. شما تمدن بزرگی هستید، با فرهنگی زنده که قابلیت ارائه چیزهای زیادی برای عرضه به دنیا در زمینه های مختلف از جمله بازرگانی، علوم و هنر دارد. اما برای دههها تهدیدها و اقدامات حکومت شما برای بی ثبات کردن منطقه، ایران را از بخش عمدهای از جهان منزوی کرده است.
حال دولت های ما با یک دیگر صحبت می کنند. پس از توافق هسته ای شما، به ویژه جوانان ایرانی فرصت خواهید داشت که روابط جدیدی با جهان آغاز کنید. فرصت نادری برای ما فراهم شده تا مسیری تازه و متفاوت، آینده ای بهتر که پیشرفت را برای مردم مان و جهان به ارمغان می آورد را دنبال کنیم. این فرصتی است دکه پیش روی ایرانیان است. ما باید از این فرصت استفاده کنیم.»
« در اینجا یک بار دیگر می خواهم مستقیما با مردم ایران صحبت کنم. شما تمدن بزرگی هستید، با فرهنگی زنده که قابلیت ارائه چیزهای زیادی برای عرضه به دنیا در زمینه های مختلف از جمله بازرگانی، علوم و هنر دارد. اما برای دههها تهدیدها و اقدامات حکومت شما برای بی ثبات کردن منطقه، ایران را از بخش عمدهای از جهان منزوی کرده است.
حال دولت های ما با یک دیگر صحبت می کنند. پس از توافق هسته ای شما، به ویژه جوانان ایرانی فرصت خواهید داشت که روابط جدیدی با جهان آغاز کنید. فرصت نادری برای ما فراهم شده تا مسیری تازه و متفاوت، آینده ای بهتر که پیشرفت را برای مردم مان و جهان به ارمغان می آورد را دنبال کنیم. این فرصتی است دکه پیش روی ایرانیان است. ما باید از این فرصت استفاده کنیم.»
بیانیه وزیر امور خارجه درخصوص حل و فصل دعاوی دیوان داوری لاهه
۱۷ ژانویه، واشنگتن دی سی
ایالات متحده و ایران امروز یک پرونده حل نشده را در دیوان داوری دعاوی ایران-آمریکا در لاهه حل و فصل کردند.
این پرونده به میزان ۴۰۰ میلیون دلار صندوقی بود که ایران قبل از قطع روابط دیپلماتیک، از آن برای خرید تجهیزات نظامی از آمریکا استفاده میکرد. ایران در سال ۱۹۸۱ و با معاهده الجزایر و تشکیل دیوان داوری ایران-آمریکا، با طرح ادعائی برای آن صندوق آن را به دعاوی مطرح در دیوان مرتبط کرد.
این جدیدترین مورد از مجموعه ای از تسویه حساب های مهمی است که در طول ۳۵ سال گذشته در دیوان لاهه به نتیجه رسیده است. ما با گفتگوهای دوجانبه سازنده، به حل و فصل منصفانه ای برای این پرونده رسیده ایم که بخاطر خطر دعوی قضایی، منافع ایالات متحده را تامین می کند. ایران مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار موجود در این صندوق، به علاوه حدودا ۱/۳ میلیارد دلار حاصل از سود آن را دریافت خواهد کرد. استرداد این پول به ایران با نرخ بهره مناسبی محاسبه شده است و بنابراین ایران نمی تواند علیه ما مبلغ دعوی بیشتری را دنبال کند و بدین ترتیب مالیات دهندگان آمریکایی ملزم به پرداخت مبلغ بیشتری نخواهند بود.
کلیه تقریبا ۴۷۰۰ دعوی که ایالات متحده علیه دولت ایران در دیوان داوری اقامه کرده بود در طول ۲۰ سال اول تشکیل دیوان حل و فصل شد و به پرداخت بیش از ۲/۵ میلیارد دلار به اتباع و شرکتهای آمریکایی منجر شد.
هنوز دعاوی حل و فصل نشده ای ، اغلب توسط ایران علیه ایالات متحده باقی مانده است. ما به رسیدگی مناسب به این دعاوی ادامه می دهیم.
۱۷ ژانویه، واشنگتن دی سی
ایالات متحده و ایران امروز یک پرونده حل نشده را در دیوان داوری دعاوی ایران-آمریکا در لاهه حل و فصل کردند.
این پرونده به میزان ۴۰۰ میلیون دلار صندوقی بود که ایران قبل از قطع روابط دیپلماتیک، از آن برای خرید تجهیزات نظامی از آمریکا استفاده میکرد. ایران در سال ۱۹۸۱ و با معاهده الجزایر و تشکیل دیوان داوری ایران-آمریکا، با طرح ادعائی برای آن صندوق آن را به دعاوی مطرح در دیوان مرتبط کرد.
این جدیدترین مورد از مجموعه ای از تسویه حساب های مهمی است که در طول ۳۵ سال گذشته در دیوان لاهه به نتیجه رسیده است. ما با گفتگوهای دوجانبه سازنده، به حل و فصل منصفانه ای برای این پرونده رسیده ایم که بخاطر خطر دعوی قضایی، منافع ایالات متحده را تامین می کند. ایران مبلغ ۴۰۰ میلیون دلار موجود در این صندوق، به علاوه حدودا ۱/۳ میلیارد دلار حاصل از سود آن را دریافت خواهد کرد. استرداد این پول به ایران با نرخ بهره مناسبی محاسبه شده است و بنابراین ایران نمی تواند علیه ما مبلغ دعوی بیشتری را دنبال کند و بدین ترتیب مالیات دهندگان آمریکایی ملزم به پرداخت مبلغ بیشتری نخواهند بود.
کلیه تقریبا ۴۷۰۰ دعوی که ایالات متحده علیه دولت ایران در دیوان داوری اقامه کرده بود در طول ۲۰ سال اول تشکیل دیوان حل و فصل شد و به پرداخت بیش از ۲/۵ میلیارد دلار به اتباع و شرکتهای آمریکایی منجر شد.
هنوز دعاوی حل و فصل نشده ای ، اغلب توسط ایران علیه ایالات متحده باقی مانده است. ما به رسیدگی مناسب به این دعاوی ادامه می دهیم.
**زندگی و میراث مارتین لوتر کینگ جونیور**
مارتین لوترکینگ جونیور زندگی خود را وقف مبارزه بدون خشونت برای برابری نژادی در ایالات متحده کرد. سومین دوشنبه ماه ژانویه، روز مارتین لوتر کینگ و یک روز تعطیل رسمی در ایالات متحده برای گرامیداشت میراث او است و شهروندان در این روز برای انجام خدمات داوطلبانه در جوامع شان به چالش کشیده می شوند.
**آغاز راه
کینگ در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۹ در خانواده ای که پدران آن سابقه ای طولانی در خدمت به عنوان کشیشان باپتیست داشتند، متولد شد. او در آتلانتا در زمانی که قوانین جیم کرو جدا سازی و تبعیض را به صورت یک واقعیت روزمره برای سیاهان در جنوب در آورده بود، بزرگ شد.
کینگ در کالج مورهاس در آتلانتا تحصیل کرد، جایی که او دریافت مذهب یک کاتالیزور قوی برای تغییر اجتماعی است. او پیش از مراجعت به جنوب، مدرک دکترای خود را از دانشکده معارف دانشگاه بوستون دریافت کرد و به عنوان کشیش در کلیسای باپتیست خیابان دکستر در شهر مونتگمری، آلاباما خدمت کرد.
امروز محل تولد کینگ به عنوان یک مکان ملی تاریخی در اداره خدمات پارک ملی به ثبت رسیده است.
**مبارزه حقوق مدنی در سال های دهه ۱۹۵٠
کینگ به سازماندهی تحریم اتوبوس مونتگمری کمک کرد. این مبارزه یک ساله زمانی آغاز شد که خانم روزا پارک بعد از امتناع از دادن صندلی خود در اتوبوس به یک مسافر سفید پوست دستگیر شد. سپس دیوان عالی کشور قوانین جداسازی در اتوبوس در آلاباما را در سال ۱۹۵۶ لغو کرد، کینگ به تشکیل کنفرانس رهبری مسیحی در جنوب کمک کرد و فعالیت بدون خشونت برای حقوق مدنی را در سرتاسر جنوب افزایش داد. او تحت تأثیر تعالیم ماهاتما گاندی قرار داشت و در سال ۱۹۵۹ به هندوستان سفر کرد.
**شخصیت نمادین سال های ۱۹۶٠
کینگ با ملحق شدن به پدرش به عنوان کمک کشیش کلیسای باپتیست اِبِنیزر در آتلانتا با استفاده از استعدادهای سخنوری خود در ضرورت پایان دادن به جدا سازی و نابرابری قانونی ادامه داد. در طول سال های ۱۹۶٠ او طی تظاهرات های مسالمت آمیز در آلاباما، فلوریدا و جورجیا دستگیر شد. کینگ مسیر راه پیمایی ۵۴ مایلی سلما تا مونتگمری را برای حقوق رأی دادن) و بسیاری از اعتراض های دیگر رهبری کرد. کینگ هنگامی که در سال ۱۹۶۳ در حبس بود “نامه ای از زندان شهر بیرمینگهام” نوشت که پایه های معنوی و فلسفی را برای جنبش حقوق مدنی مورد تائید قرار می دهد. در همان ماه اوت او سخنرانی مشهورخود” من رویایی دارم” را برای بیش از ۲٠٠ هزار نفر از مردم که در پارک ملی واشنگتن جمع شده بودند ارائه کرد.
در ۷ مارس ۱۹۶۵ هنگامی که مدافعان حق رأی از پل ادمون پیتوس در سلما، آلاباما عبور می کردند، توسط پلیس ایالتی و غیرنظامیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و به این خاطر این روز یکشنبه خونین نام گرفت. این خشونت باعث شد آنها بازگردند ولی کینگ مردم را به برگزاری یک راهپیمایی بزرگتر و طولانی تر فراخواند- راهپیمایی ۸۷ کیلومتری از سلما تا مونتگمری برای بدست آوردن حق رای.
**پیروزی های حقوق مدنی
در سال ۱۹۶۴ پرزیدنت لیندون جانسون قانون تاریخی حقوق مدنی را امضاء کرد، که تبعیض در استخدام، تعیین محل سکونت مردم و کنترل سایر جنبه های زندگی را ممنوع ساخت. کینگ در مراسم امضاء قانون و تبدیل آن به یک قانون فدرال حضور یافت. او برای قانونی که اطمینان می دهد سیاه پوستان نمی توانند از حق رأی دادن به دلیل روش های تبعیضانه مانند آزمایش های سواد محروم شوند به مبارزه ادامه داد، و در سال ۱۹۶۵ جانسون قانون حقوق رای دادن را امضاء کرد. کینگ جایزه صلح نوبل را برای تلاش های خود در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد.
کینگ در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در بالکن بیرون اتاق هتل خود در ممفیس، ایالت تنسی، مورد سوء قصد قرار گرفت. در مراسم خاکسپاری او هزاران عزادار در پشت ارابه ای که توسط قاطر کشیده می شد در شهر آتلانتا راه پیمایی کردند.
در مقاله ای که تحت عنوان “میثاق امید” پس از مرگ وی چاپ شد، کینگ سیاه پوستان آمریکا را به ادامه تعهد خود به عدم خشونت تشویق کرد، ولی همچنین هشدار داد که “عدالت نمی تواند برای مردم سیاه پوست بدون تغییرات اساسی در ساختار جامعه ما حاصل شود.”
**میراث کینگ: اعتراض مسالمت آمیز
کینگ در سال ۱۹۵۹ در یک سخنرانی رادیویی در طول دیدارش از هند گفت، “امروز دیگر مسئله انتخاب بین حرکت خشونت آمیز و مسالمت آمیز نیست؛ مسئله یا حرکت مسالمت آمیز است و یا نیستی.” فلسفه او الهام گرفته از اقدام بدون خشونت گاندی برای پایان دادن به استیلای انگلیس در هند بود. درعوض کینگ به افراد بی شماری در تغییر جوامع خود از طریق ابزار مسالمت آمیز الهام بخشیده است، از جنبش یکپارچگی که شکافی در اشغال اتحاد جماهیر شوروی در لهستان ایجاد کرد، تا مبارزه نلسون ماندلا برای پایان دادن به آپارتاید در آفریقای جنوبی.
مارتین لوترکینگ جونیور زندگی خود را وقف مبارزه بدون خشونت برای برابری نژادی در ایالات متحده کرد. سومین دوشنبه ماه ژانویه، روز مارتین لوتر کینگ و یک روز تعطیل رسمی در ایالات متحده برای گرامیداشت میراث او است و شهروندان در این روز برای انجام خدمات داوطلبانه در جوامع شان به چالش کشیده می شوند.
**آغاز راه
کینگ در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۹ در خانواده ای که پدران آن سابقه ای طولانی در خدمت به عنوان کشیشان باپتیست داشتند، متولد شد. او در آتلانتا در زمانی که قوانین جیم کرو جدا سازی و تبعیض را به صورت یک واقعیت روزمره برای سیاهان در جنوب در آورده بود، بزرگ شد.
کینگ در کالج مورهاس در آتلانتا تحصیل کرد، جایی که او دریافت مذهب یک کاتالیزور قوی برای تغییر اجتماعی است. او پیش از مراجعت به جنوب، مدرک دکترای خود را از دانشکده معارف دانشگاه بوستون دریافت کرد و به عنوان کشیش در کلیسای باپتیست خیابان دکستر در شهر مونتگمری، آلاباما خدمت کرد.
امروز محل تولد کینگ به عنوان یک مکان ملی تاریخی در اداره خدمات پارک ملی به ثبت رسیده است.
**مبارزه حقوق مدنی در سال های دهه ۱۹۵٠
کینگ به سازماندهی تحریم اتوبوس مونتگمری کمک کرد. این مبارزه یک ساله زمانی آغاز شد که خانم روزا پارک بعد از امتناع از دادن صندلی خود در اتوبوس به یک مسافر سفید پوست دستگیر شد. سپس دیوان عالی کشور قوانین جداسازی در اتوبوس در آلاباما را در سال ۱۹۵۶ لغو کرد، کینگ به تشکیل کنفرانس رهبری مسیحی در جنوب کمک کرد و فعالیت بدون خشونت برای حقوق مدنی را در سرتاسر جنوب افزایش داد. او تحت تأثیر تعالیم ماهاتما گاندی قرار داشت و در سال ۱۹۵۹ به هندوستان سفر کرد.
**شخصیت نمادین سال های ۱۹۶٠
کینگ با ملحق شدن به پدرش به عنوان کمک کشیش کلیسای باپتیست اِبِنیزر در آتلانتا با استفاده از استعدادهای سخنوری خود در ضرورت پایان دادن به جدا سازی و نابرابری قانونی ادامه داد. در طول سال های ۱۹۶٠ او طی تظاهرات های مسالمت آمیز در آلاباما، فلوریدا و جورجیا دستگیر شد. کینگ مسیر راه پیمایی ۵۴ مایلی سلما تا مونتگمری را برای حقوق رأی دادن) و بسیاری از اعتراض های دیگر رهبری کرد. کینگ هنگامی که در سال ۱۹۶۳ در حبس بود “نامه ای از زندان شهر بیرمینگهام” نوشت که پایه های معنوی و فلسفی را برای جنبش حقوق مدنی مورد تائید قرار می دهد. در همان ماه اوت او سخنرانی مشهورخود” من رویایی دارم” را برای بیش از ۲٠٠ هزار نفر از مردم که در پارک ملی واشنگتن جمع شده بودند ارائه کرد.
در ۷ مارس ۱۹۶۵ هنگامی که مدافعان حق رأی از پل ادمون پیتوس در سلما، آلاباما عبور می کردند، توسط پلیس ایالتی و غیرنظامیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و به این خاطر این روز یکشنبه خونین نام گرفت. این خشونت باعث شد آنها بازگردند ولی کینگ مردم را به برگزاری یک راهپیمایی بزرگتر و طولانی تر فراخواند- راهپیمایی ۸۷ کیلومتری از سلما تا مونتگمری برای بدست آوردن حق رای.
**پیروزی های حقوق مدنی
در سال ۱۹۶۴ پرزیدنت لیندون جانسون قانون تاریخی حقوق مدنی را امضاء کرد، که تبعیض در استخدام، تعیین محل سکونت مردم و کنترل سایر جنبه های زندگی را ممنوع ساخت. کینگ در مراسم امضاء قانون و تبدیل آن به یک قانون فدرال حضور یافت. او برای قانونی که اطمینان می دهد سیاه پوستان نمی توانند از حق رأی دادن به دلیل روش های تبعیضانه مانند آزمایش های سواد محروم شوند به مبارزه ادامه داد، و در سال ۱۹۶۵ جانسون قانون حقوق رای دادن را امضاء کرد. کینگ جایزه صلح نوبل را برای تلاش های خود در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد.
کینگ در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در بالکن بیرون اتاق هتل خود در ممفیس، ایالت تنسی، مورد سوء قصد قرار گرفت. در مراسم خاکسپاری او هزاران عزادار در پشت ارابه ای که توسط قاطر کشیده می شد در شهر آتلانتا راه پیمایی کردند.
در مقاله ای که تحت عنوان “میثاق امید” پس از مرگ وی چاپ شد، کینگ سیاه پوستان آمریکا را به ادامه تعهد خود به عدم خشونت تشویق کرد، ولی همچنین هشدار داد که “عدالت نمی تواند برای مردم سیاه پوست بدون تغییرات اساسی در ساختار جامعه ما حاصل شود.”
**میراث کینگ: اعتراض مسالمت آمیز
کینگ در سال ۱۹۵۹ در یک سخنرانی رادیویی در طول دیدارش از هند گفت، “امروز دیگر مسئله انتخاب بین حرکت خشونت آمیز و مسالمت آمیز نیست؛ مسئله یا حرکت مسالمت آمیز است و یا نیستی.” فلسفه او الهام گرفته از اقدام بدون خشونت گاندی برای پایان دادن به استیلای انگلیس در هند بود. درعوض کینگ به افراد بی شماری در تغییر جوامع خود از طریق ابزار مسالمت آمیز الهام بخشیده است، از جنبش یکپارچگی که شکافی در اشغال اتحاد جماهیر شوروی در لهستان ایجاد کرد، تا مبارزه نلسون ماندلا برای پایان دادن به آپارتاید در آفریقای جنوبی.
کینگ در طی راهپیمایی در واشنگتن در سال ۱۹۶۳، اعلام کرد که همه مردم باید نه “بر اساس رنگ پوست آنها بلکه بر اساس محتوای شخصیت آنها” مورد قضاوت قرار گیرند. مرکز کینگ در آتلانتا بنای یادبود زنده ای است که به دیدگاه کینگ از یک دنیای آزاد و برابر برای گسترش فرصت، مبارزه با نژاد پرستی و پایان دادن به تمام اشکال تبعیض، اختصاص داده شده است.
موسسه پژوهش و آموزش مارتین لوترکینگ جونیور در دانشگاه استنفورد مرکزی برای طرح بررسی مقاله های کینگ است. یک مجموعه جامع از تمام سخنرانی های کینگ، مکاتبه ها و سایر نوشته ها در او در طول زندگی است. مؤسسه هم چنین درگیر طرح ابتکاری برنامه آموزشی آزادی و اجتماع گاندی- کینگ است، که هر دوی آنها زندگی و افکار کنیگ را برای ارتباط دادن فعالان اجتماعی سراسر دنیا درتلاش برای ارتقاء حقوق بشر مورد استفاده قرار می دهند.
**میراث کینگ: خدمت به دیگران
در ایالات متحده، روز مارتین لوترکینگ به عنوان روز ملی خدمت اختصاص داده شده است. آمریکایی ها به گرامیداشت” یک روزکاری نه یک روز تعطیل” به افتخار تعهد کینگ به بهبود بخشیدن به زندگی دیگران تشویق شده اند. پرزیدنت اوباما خدمت داوطلبانه را به عنوان راهی در کمک به پاسخگویی به چالش هایی که جهان ما با آنها روبرو است ترغیب کرده است.
**زنده نگهداشتن این رویا
بنای یادبود ملی کینگ در نزدیکی بنای یادبود لینکلن جایی که کینگ سخنرانی خود “من رویایی دارم” را در سال ۱۹۶۳ ایراد کرد، ساخته شد. بنای یادبود مارتین لوتر کینگ گردشگران را به تامل درباره زندگی و میراث کینگ دعوت می کند.
برگرفته از: ShareAmerica
موسسه پژوهش و آموزش مارتین لوترکینگ جونیور در دانشگاه استنفورد مرکزی برای طرح بررسی مقاله های کینگ است. یک مجموعه جامع از تمام سخنرانی های کینگ، مکاتبه ها و سایر نوشته ها در او در طول زندگی است. مؤسسه هم چنین درگیر طرح ابتکاری برنامه آموزشی آزادی و اجتماع گاندی- کینگ است، که هر دوی آنها زندگی و افکار کنیگ را برای ارتباط دادن فعالان اجتماعی سراسر دنیا درتلاش برای ارتقاء حقوق بشر مورد استفاده قرار می دهند.
**میراث کینگ: خدمت به دیگران
در ایالات متحده، روز مارتین لوترکینگ به عنوان روز ملی خدمت اختصاص داده شده است. آمریکایی ها به گرامیداشت” یک روزکاری نه یک روز تعطیل” به افتخار تعهد کینگ به بهبود بخشیدن به زندگی دیگران تشویق شده اند. پرزیدنت اوباما خدمت داوطلبانه را به عنوان راهی در کمک به پاسخگویی به چالش هایی که جهان ما با آنها روبرو است ترغیب کرده است.
**زنده نگهداشتن این رویا
بنای یادبود ملی کینگ در نزدیکی بنای یادبود لینکلن جایی که کینگ سخنرانی خود “من رویایی دارم” را در سال ۱۹۶۳ ایراد کرد، ساخته شد. بنای یادبود مارتین لوتر کینگ گردشگران را به تامل درباره زندگی و میراث کینگ دعوت می کند.
برگرفته از: ShareAmerica
آمریکا و سرگذشت پاپ کورن/ پف فیل / ذرت بو داده و ... از وبلاگ پنجره ای به واشنگتن به مناسبت روز ملی پاپ کورن در آمریکا
http://go.usa.gov/cUXsB
ظاهرا همه در آمریکا پاپ کورن دوست دارند. پاپ کورن خوراکی ثابت سینماها، مسابقه های ورزشی، پارکهای بازی و تقریبا هرجایی است که گروهی از مردم دور هم جمع می شوند. با اینکه آمریکاییها به شدت مشتری پر و پا قرص پاپ کورن هستند و اصولا ذرت از تاریخچه کشاورزی طولانی ای برخوردار است، خود پاپ کورن سابقه تجاری چندان طولانی ای ندارد. درواقع تا حدود سالهای ۱۸۸۰ نام پاپ کورن در مجلات و مقالات کشاورزی یا کاتالوگهای دانه های خوراکی برده نشده بود، اما زمانی که آمریکایی ها این خوراکی خوشمزه را کشف کردند، محبوبیت آن بسرعت رو به افزایش گذاشت. ایالات متحده تنها سرزمین عاشقان پاپ کورن نیست بلکه سرزمین تولیدکنندگان پاپ کورن هم هست. تقریبا تمام ذرت دنیا محصول ایالات متحده است. ۲۵ ایالت در آمریکا به تولید ذرت می پردازند و یک چهارم کل تولید ذرت ایالات متحده در نبراسکا و ایندیانا صورت می گیرد. البته ایالتهای ایلینوی، اوهایو و میزوری نیز جزء تولید کنندگان بزرگ ذرت هستند.
پژوهشگران معتقدند که پاپ کورن در قاره آمریکا متولد شده اما چگونگی آن تا به امروز مورد بحث است. کاوشگران اروپایی در سراسر قاره آمریکا با این محصول آشنا و به آن بسیار علاقمند شدند. اولین گروههای مهاجران به آمریکا نیز بسرعت این محصول را در رژیم غذایی شان گنجاندند. برخی از اولین خانواده های اروپایی که به آمریکا مهاجرت کرده بودند پاپ کورن را با شکر و خامه برای صبحانه می خوردند.
محبوبیت پاپ کورن بیشتر در سالهای ۱۸۹۰ و در دوران بحران بزرگ اقتصادی به اوج خود رسید. دستفروشانی که چرخهای فروش پاپ کورنشان با گاز یا بخار کار می کرد، تقریبا به هرجایی که گروهی از مردم دور هم جمع می شدند، سرک می کشیدند. در آن زمان این چرخ دستی ها تقریبا در نزدیکی هر پارک، سینما، نمایشگاه یا رستورانی دیده می شدند. در دوران بحران بزرگ اقتصادی یک پاکت ۵ یا ۱۰سنتی پاپ کورن یکی از لذتهای معدودی بود که خانواده های آمریکایی می توانستند داشته باشند. بااینکه ایالات متحده در این دوران شاهد افول بسیاری از کسب و کارهای مختلف بود، تجارت و فروش پاپ کورن رونق بسیار یافت.
در دوران جنگ جهانی دوم ، زمانی که شکر در لیست محصولات جیره بندی شده قرار گرفت، عادات غذایی آمریکایی ها نیز به شدت تغییر کرد. در دوران جنگ، شکر برای سربازان فرستاده می شد و مقدار کمی برای تولید آبنبات و شکلات باقی می ماند. به همین دلیل آمریکایی ها بیشتر و بیشتر به مصرف پاپ کورن روی آوردند بطوریکه مصرف پاپ کورن در ایالات متحده سه برابر شد. آمریکایی ها عاشق تماشای فیلم و خوردن پاپ کورن در سینما بودند و در سالهای ۱۹۵۰ که پای تلویزیون به خانه های آمریکایی ها باز شد، فروش پاپ کورن دستخوش تغییراتی نه چندان مطلوب شد اما همکاری شرکتهایی مانند کوکاکولا، نمک مورتون و شرکتهای مختلف پاپ کورن فروشی در تبلیغاتی وسیع و موفق، مصرف خانگی پاپ کورن را دوباره به اوج رساند.
امروزه، هر آمریکایی بطور متوسط سالانه ۱۴۶پوند پاپ کورن مصرف می کند و شما می توانید در همه سینماها ایستگاههایی از کره مایع پیدا کنید و برای خوش طمع کردن پاپ کورنتان کره را به آن بیافزایید. امروز یعنی نوزدهم ژانویه نیز بطور غیر رسمی روز ملی پاپ کورن نام گرفته است.
http://go.usa.gov/cUXsB
ظاهرا همه در آمریکا پاپ کورن دوست دارند. پاپ کورن خوراکی ثابت سینماها، مسابقه های ورزشی، پارکهای بازی و تقریبا هرجایی است که گروهی از مردم دور هم جمع می شوند. با اینکه آمریکاییها به شدت مشتری پر و پا قرص پاپ کورن هستند و اصولا ذرت از تاریخچه کشاورزی طولانی ای برخوردار است، خود پاپ کورن سابقه تجاری چندان طولانی ای ندارد. درواقع تا حدود سالهای ۱۸۸۰ نام پاپ کورن در مجلات و مقالات کشاورزی یا کاتالوگهای دانه های خوراکی برده نشده بود، اما زمانی که آمریکایی ها این خوراکی خوشمزه را کشف کردند، محبوبیت آن بسرعت رو به افزایش گذاشت. ایالات متحده تنها سرزمین عاشقان پاپ کورن نیست بلکه سرزمین تولیدکنندگان پاپ کورن هم هست. تقریبا تمام ذرت دنیا محصول ایالات متحده است. ۲۵ ایالت در آمریکا به تولید ذرت می پردازند و یک چهارم کل تولید ذرت ایالات متحده در نبراسکا و ایندیانا صورت می گیرد. البته ایالتهای ایلینوی، اوهایو و میزوری نیز جزء تولید کنندگان بزرگ ذرت هستند.
پژوهشگران معتقدند که پاپ کورن در قاره آمریکا متولد شده اما چگونگی آن تا به امروز مورد بحث است. کاوشگران اروپایی در سراسر قاره آمریکا با این محصول آشنا و به آن بسیار علاقمند شدند. اولین گروههای مهاجران به آمریکا نیز بسرعت این محصول را در رژیم غذایی شان گنجاندند. برخی از اولین خانواده های اروپایی که به آمریکا مهاجرت کرده بودند پاپ کورن را با شکر و خامه برای صبحانه می خوردند.
محبوبیت پاپ کورن بیشتر در سالهای ۱۸۹۰ و در دوران بحران بزرگ اقتصادی به اوج خود رسید. دستفروشانی که چرخهای فروش پاپ کورنشان با گاز یا بخار کار می کرد، تقریبا به هرجایی که گروهی از مردم دور هم جمع می شدند، سرک می کشیدند. در آن زمان این چرخ دستی ها تقریبا در نزدیکی هر پارک، سینما، نمایشگاه یا رستورانی دیده می شدند. در دوران بحران بزرگ اقتصادی یک پاکت ۵ یا ۱۰سنتی پاپ کورن یکی از لذتهای معدودی بود که خانواده های آمریکایی می توانستند داشته باشند. بااینکه ایالات متحده در این دوران شاهد افول بسیاری از کسب و کارهای مختلف بود، تجارت و فروش پاپ کورن رونق بسیار یافت.
در دوران جنگ جهانی دوم ، زمانی که شکر در لیست محصولات جیره بندی شده قرار گرفت، عادات غذایی آمریکایی ها نیز به شدت تغییر کرد. در دوران جنگ، شکر برای سربازان فرستاده می شد و مقدار کمی برای تولید آبنبات و شکلات باقی می ماند. به همین دلیل آمریکایی ها بیشتر و بیشتر به مصرف پاپ کورن روی آوردند بطوریکه مصرف پاپ کورن در ایالات متحده سه برابر شد. آمریکایی ها عاشق تماشای فیلم و خوردن پاپ کورن در سینما بودند و در سالهای ۱۹۵۰ که پای تلویزیون به خانه های آمریکایی ها باز شد، فروش پاپ کورن دستخوش تغییراتی نه چندان مطلوب شد اما همکاری شرکتهایی مانند کوکاکولا، نمک مورتون و شرکتهای مختلف پاپ کورن فروشی در تبلیغاتی وسیع و موفق، مصرف خانگی پاپ کورن را دوباره به اوج رساند.
امروزه، هر آمریکایی بطور متوسط سالانه ۱۴۶پوند پاپ کورن مصرف می کند و شما می توانید در همه سینماها ایستگاههایی از کره مایع پیدا کنید و برای خوش طمع کردن پاپ کورنتان کره را به آن بیافزایید. امروز یعنی نوزدهم ژانویه نیز بطور غیر رسمی روز ملی پاپ کورن نام گرفته است.