"رده بندی ایران در گروه "کشورهای پرخطر" برای مبادلات در سیستم مالی بین المللی"
جمهوری اسلامی ایران تنها تا ماه فوریه فرصت دارد تا تغییرات ضروری را در قوانینش بر ضد پولشویی و تامین مالی تروریسم ایجاد کند، یا با خطر باقی ماندن در کنار کره شمالی، به عنوان تنها دو کشوری که در فهرست سیاه شرکت کنندگان در در سیستم مالی جهانی قرار دارند، روبرو شود.
به نقل از "گروه ویژه اقدام مالی" (FATF) که در پاریس مستقر است، رژیم ایران از ایجاد ۹ تغییر از ۱۰ تغییری که برای مبارزه با تروریسم مالی وعده آنها را داده بوده ناکام بوده است. این گروه ویژه مسوول برقرار کردن استانداردها برای مبارزه با تروریسم مالی در سیستم مالی جهانی است.
این گروه در بیانیه ای گفت: "گروه ویژه اقدام مالی از ناتوانی ایران در اعمال برنامه اقدامش برای پرداختن به ناتوانیهای عمده اش (در مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم) متاسف است."
در این حال گروه ویژه اقدام مالی، که متشکل از ۳۷ کشور عضو است، به موسسات مالی سراسر دنیا هشدار داده است تا در معامله با ایران، که این گروه در حال حاضر آن را در گروه کشورهای "پرخطر" می گذارد، مراقبت ویژه ای اعمال کنند.
تغییراتی که ایران وعده داده اما از ایجاد آنها ناتوان بوده شامل، شناسایی و مسدود کردن داراییهای تروریستی، در تطابق با قطعنامه های مربوطه سازمان ملل متحد، اطمینان حاصل کردن از اینکه موسسات مالی ارزیابی کنند که نقل و انتقالات مالی واجد همه اطلاعات لازم باشند، و برقراری مجازاتهای گسترده تر برای موارد نقض پولشویی، است.
جمهوری اسلامی ایران تنها تا ماه فوریه فرصت دارد تا تغییرات ضروری را در قوانینش بر ضد پولشویی و تامین مالی تروریسم ایجاد کند، یا با خطر باقی ماندن در کنار کره شمالی، به عنوان تنها دو کشوری که در فهرست سیاه شرکت کنندگان در در سیستم مالی جهانی قرار دارند، روبرو شود.
به نقل از "گروه ویژه اقدام مالی" (FATF) که در پاریس مستقر است، رژیم ایران از ایجاد ۹ تغییر از ۱۰ تغییری که برای مبارزه با تروریسم مالی وعده آنها را داده بوده ناکام بوده است. این گروه ویژه مسوول برقرار کردن استانداردها برای مبارزه با تروریسم مالی در سیستم مالی جهانی است.
این گروه در بیانیه ای گفت: "گروه ویژه اقدام مالی از ناتوانی ایران در اعمال برنامه اقدامش برای پرداختن به ناتوانیهای عمده اش (در مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم) متاسف است."
در این حال گروه ویژه اقدام مالی، که متشکل از ۳۷ کشور عضو است، به موسسات مالی سراسر دنیا هشدار داده است تا در معامله با ایران، که این گروه در حال حاضر آن را در گروه کشورهای "پرخطر" می گذارد، مراقبت ویژه ای اعمال کنند.
تغییراتی که ایران وعده داده اما از ایجاد آنها ناتوان بوده شامل، شناسایی و مسدود کردن داراییهای تروریستی، در تطابق با قطعنامه های مربوطه سازمان ملل متحد، اطمینان حاصل کردن از اینکه موسسات مالی ارزیابی کنند که نقل و انتقالات مالی واجد همه اطلاعات لازم باشند، و برقراری مجازاتهای گسترده تر برای موارد نقض پولشویی، است.
روز گذشته وزیر امور خارجه مایک پمپئو در تماسی تلفنی با همتای دانمارکی خود، آندرس ساموئلسون، در مورد دستگیری مربوط به یک طرح رژیم ایران برای ترور یکی از اعضا یک گروه مخالف این رژیم در دانمارک، گفتگو کردند. در این تماس وزیر خارجه پمپئو اهمیت اقدام گروهی اتحادیه اروپا در مسوول نگاه داشتن رژیم ایران به خاطر ادامه استفاده اش از ترور در خاک این اتحادیه را بر شمرد. وی ضمن تمجید از واکنش سریع و قاطع دانمارک، بر ایستادن ایالات متحده در کنار همپیمانان و شرکای اروپایی اش در مقابل خطر حمایت رژیم ایران از تروریسم تاکید کرد.
“گزیده هایی از سخنان نماینده ویژه هوک در مورد خطری که فقدان بیمه برای کشتیرانی ایران دربر دارد”
اگر تانکرهای ایرانی از بنادرتان درخواست [پهلو گرفتن] کنند و یا از آبهایتان بگذرند، این با مسوولیت بزرگی همراه خواهد بود. ایالات متحده شما را تشویق می کند تا توصیه نامه ای را که ما امروز صادر می کنیم در نظر بگیرید.
ایالات متحده در ۵ نوامبر باقیمانده تحریمهایی را که بر اساس قرارداد ایران لغو شده بودند دوباره برقرار کرد. این دربرگیرنده تحریم فعالیتهای بندری ایران و همچنین بخشهای انرژی، کشتیرانی و کشتی سازی است. شرکت ملی کشتیرانی ایران، "کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران" و شرکت نقل و انتقال نفت آن، "شرکت ملی نفتکش ایران" این هفته مجددا در فهرست تحریمها قرار گرفتند.
تحریمها بر خدمات بیمه ای، بیمه و بیمه مجدد نیز بار دیگر اعمال شدند. فراهم کردن این خدمات برای شرکتهای کشتیرانی ایرانی تحت تحریم می تواند موجب وضع تحریمهای ایالات متحده شوند.
درحالی که شرکتهای حمل و نقل دریایی و شناورهای ایران مجددا تحریم می شوند و دسترسی به بیمه را در بازار جهانی از دست می دهند، احتمالا در پی بیمه شدن توسط شرکتهای ایران خواهند رفت.
درصورت بروز تصادفی که یک تانکر ایرانی در آن باشد، این شرکتهای بیمه ایرانی به هیچ وجه قادر نخواهند بود به تعهدات مالیشان عمل کنند.
نشت نفت و حوادثی که برای نفت کشها رخ می دهند بسیار پر هزینه هستند. هزینه اولیه پاسخگویی به چنین سوانحی و نفت زدایی می توانند از صدها میلیون دلار تا میلیاردها دلار باشد. با افزودن هزینه دادرسی کل مبالغ از این هم بالاتر می رود.
اکنون نفتکشهای ایرانی از کانال سوئز تا تنگه مالاکا و همه نقاط حساس میان آنها، دردسرهای شناور هستند. کشورها، بنادر، مسوولین کانالها و شرکتهای خصوصی باید بدانند که در صورت بروز تصادفی که یک نفتکش بیمه شده توسط ایران در آن دخیل باشد، احتمالا ناچار به پرداخت هر هزینه ای خواهند شد.
ما خالصانه امیدواریم که سانحه ای رخ ندهد، اما با توجه به سابقه ایران بروز چنین حوادثی بسیار محتمل است. تنها ده ماه پیش در ماه ژانویه یک نفتکش ایرانی که تحت کنترل "شرکت ملی نفتکش ایران" بود با شناوری در دریای شرقی چین تصادف کرد.
نفتکشهای ایرانی با بیمه ایرانی خطری هستید برای بنادری که به آنها اجازه پهلو گرفتن می دهند، برای کانالهایی که به آنها اجازه عبور می دهند و برای شناورهایی که از کنارشان می گذرند. این دشواری بزرگی را متوجه کل شبکه حمل و نقل دریایی می کند.
اگر شرکتها به تجارت با نفتکشهای ایرانی ادامه دهند، آنها شاید گمان می کنند که بیمه های ایرانی می توانند و با حسن نیت کل مسوولیت ناشی از هر سانحه احتمالی آینده را می پذیرند. این یک خیال است و می تواند شما را مسوول پرداخت میلیونها دلار کند.
من نگرانیهای جدی ای را درمورد مسوولیت [ناشی از بیمه شدن شناورهای ایرانی توسط ایران] را شرح دادم، اماهمه کشورها فراتر از نگرانی در مورد این مسوولیت باید از استانداردهای ایمنی و شیوه های عملیاتی نفتکشهای ایرانی آگاه باشند.
گزارشهای روزافزونی هستند حاکی از آن که نفتکشهای ایرانی سیستم اوتوماتیک شناسایی خود را در دریا خاموش می کنند. این سیستمها وسیله های ایمنی هستند که برای پیشگیری از تصادف و ناوبری استفاده می شوند. آنها به کشتیها اجازه می دهند تا دیگر شناورها را دیده و با مقامات ساحلی تماس برقرار کنند.
بر اساس داده های معتبر ما اکنون می دانیم که بیش از ده نفتکش ایرانی اخیرا این سیستمها را از کار انداخته اند و در عمل تاریک شده اند.
خاموش کردن این سیستمها رهیابی نفتکش را دشوارتر کرده و یک شیوه رژیم ایران برای در رفتن از تحریمهاست که در گذشته هم از آن استفاده کرده است.
این راهکار یک تهدید برای امنیت دریانوردی است.
نفتکشهای بیمه شده توسط ایران که با داشتن چندین تن نفت خام به فعالیتهای غیر ایمن دست می زنند، با فاجعه بازی می کنند.
اگر تانکرهای ایرانی از بنادرتان درخواست [پهلو گرفتن] کنند و یا از آبهایتان بگذرند، این با مسوولیت بزرگی همراه خواهد بود. ایالات متحده شما را تشویق می کند تا توصیه نامه ای را که ما امروز صادر می کنیم در نظر بگیرید.
ایالات متحده در ۵ نوامبر باقیمانده تحریمهایی را که بر اساس قرارداد ایران لغو شده بودند دوباره برقرار کرد. این دربرگیرنده تحریم فعالیتهای بندری ایران و همچنین بخشهای انرژی، کشتیرانی و کشتی سازی است. شرکت ملی کشتیرانی ایران، "کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران" و شرکت نقل و انتقال نفت آن، "شرکت ملی نفتکش ایران" این هفته مجددا در فهرست تحریمها قرار گرفتند.
تحریمها بر خدمات بیمه ای، بیمه و بیمه مجدد نیز بار دیگر اعمال شدند. فراهم کردن این خدمات برای شرکتهای کشتیرانی ایرانی تحت تحریم می تواند موجب وضع تحریمهای ایالات متحده شوند.
درحالی که شرکتهای حمل و نقل دریایی و شناورهای ایران مجددا تحریم می شوند و دسترسی به بیمه را در بازار جهانی از دست می دهند، احتمالا در پی بیمه شدن توسط شرکتهای ایران خواهند رفت.
درصورت بروز تصادفی که یک تانکر ایرانی در آن باشد، این شرکتهای بیمه ایرانی به هیچ وجه قادر نخواهند بود به تعهدات مالیشان عمل کنند.
نشت نفت و حوادثی که برای نفت کشها رخ می دهند بسیار پر هزینه هستند. هزینه اولیه پاسخگویی به چنین سوانحی و نفت زدایی می توانند از صدها میلیون دلار تا میلیاردها دلار باشد. با افزودن هزینه دادرسی کل مبالغ از این هم بالاتر می رود.
اکنون نفتکشهای ایرانی از کانال سوئز تا تنگه مالاکا و همه نقاط حساس میان آنها، دردسرهای شناور هستند. کشورها، بنادر، مسوولین کانالها و شرکتهای خصوصی باید بدانند که در صورت بروز تصادفی که یک نفتکش بیمه شده توسط ایران در آن دخیل باشد، احتمالا ناچار به پرداخت هر هزینه ای خواهند شد.
ما خالصانه امیدواریم که سانحه ای رخ ندهد، اما با توجه به سابقه ایران بروز چنین حوادثی بسیار محتمل است. تنها ده ماه پیش در ماه ژانویه یک نفتکش ایرانی که تحت کنترل "شرکت ملی نفتکش ایران" بود با شناوری در دریای شرقی چین تصادف کرد.
نفتکشهای ایرانی با بیمه ایرانی خطری هستید برای بنادری که به آنها اجازه پهلو گرفتن می دهند، برای کانالهایی که به آنها اجازه عبور می دهند و برای شناورهایی که از کنارشان می گذرند. این دشواری بزرگی را متوجه کل شبکه حمل و نقل دریایی می کند.
اگر شرکتها به تجارت با نفتکشهای ایرانی ادامه دهند، آنها شاید گمان می کنند که بیمه های ایرانی می توانند و با حسن نیت کل مسوولیت ناشی از هر سانحه احتمالی آینده را می پذیرند. این یک خیال است و می تواند شما را مسوول پرداخت میلیونها دلار کند.
من نگرانیهای جدی ای را درمورد مسوولیت [ناشی از بیمه شدن شناورهای ایرانی توسط ایران] را شرح دادم، اماهمه کشورها فراتر از نگرانی در مورد این مسوولیت باید از استانداردهای ایمنی و شیوه های عملیاتی نفتکشهای ایرانی آگاه باشند.
گزارشهای روزافزونی هستند حاکی از آن که نفتکشهای ایرانی سیستم اوتوماتیک شناسایی خود را در دریا خاموش می کنند. این سیستمها وسیله های ایمنی هستند که برای پیشگیری از تصادف و ناوبری استفاده می شوند. آنها به کشتیها اجازه می دهند تا دیگر شناورها را دیده و با مقامات ساحلی تماس برقرار کنند.
بر اساس داده های معتبر ما اکنون می دانیم که بیش از ده نفتکش ایرانی اخیرا این سیستمها را از کار انداخته اند و در عمل تاریک شده اند.
خاموش کردن این سیستمها رهیابی نفتکش را دشوارتر کرده و یک شیوه رژیم ایران برای در رفتن از تحریمهاست که در گذشته هم از آن استفاده کرده است.
این راهکار یک تهدید برای امنیت دریانوردی است.
نفتکشهای بیمه شده توسط ایران که با داشتن چندین تن نفت خام به فعالیتهای غیر ایمن دست می زنند، با فاجعه بازی می کنند.
روز سه شنبه ۶ نوامبر و در نتیجه انتخابات میاندوره ای در آمریکا، ۴ زن ایرانی-آمریکایی برای مشاغل مختلف ایالتی انتخاب شدند. خانم آنا اِسکمانی به عنوان نماینده در مجلس ایالتی نمایندگان در فلوریدا، خانم آنا کاپلان به عنوان سناتور در مجلس سنای ایالتی نیویورک، خانم زهرا کارینشک به عنوان سناتور در مجلس سنای ایالتی جورجیا و خانم سم همدانی مجددا به عنوان قاضی در بخشداری "وِیک" در ایالت کارولینای شمالی، برگزیده شدند. ما در سفارت مجازی ایران به این چهار تن تبریک گفته و برایشان در خدمت به کشورمان موفقیت آرزو می کنیم.
"ثروت نجومی مقامات موجب خشم ایرانیان شده است"
تقریبا ۴۰ سال پیش آیت الله خمینی ادعا کرد که انقلاب اسلامی ایران برابری و عدالت اجتماعی را برای ایرانیان به ارمغان می آورد. اما درعوض اعضا طبقه حاکم رژیم ایران از طریق دهه ها فساد و برخورداری از امتیازاتی که شهروندان معمولی از آنها بی نصیب بوده اند، خود و خانواده هایشان را ثروتمند کرده اند.
بسیاری از مقامات ایرانی که بر تزویر خود واقفند همیشه تلاش می کنند تا از جلوه نمایی عمومی ثروتشان خودداری کنند. اما فرزندان آنها کمتر احتیاط می کنند و به همین خاطر شهروندان معمولی ایرانی که تصاویر زندگی مرفه و پر ریخت و پاش آنها را در رسانه های اجتماعی می بینند، به آنها لغب توهین آمیز "آقازاده" را داده اند.
شاشنگ بنگالی و رامین مستقیم، روزنامه نگاران لس آنجلس تایمز نوشتند: "جوانان بیست و چند ساله جذاب صندلهای ۱۰۰۰ دلاری "هرمز" و زندگی شاد خود را در کنار استخر در خانه های مجلل در پایتخت به رخ می کشند در حالیکه در دیگر بخش شهر افرادی به ناچار کلیه های خود را می فروشند تا خانواده هایشان را سیر کنند.آنها در این مقاله خود در ژانویه ۲۰۱۸ به حساب اینستاگرمی "بچه پولداریهای تهران" اشاره می کردند.
واکنش به ریاکاری
استاندارد دوگانه طبقه ثروتمند حاکم که برای عموم توصیه به زندگی ساده اسلامی می کنند و خود درست بر ضد آن عمی می کنند، خشم مردم عادی و سختکوش ایرانی را بر انگیخته است.
در ژانویه ۲۰۱۸ امیر احمدی آرین، روزنامه نگار مقیم شهر نیویورک، در مقاله ای تحت عنوان "چرا ایران تظاهرات می کند" در نیویورک تایمز نوشت: "ایرانیان تصاویر اعضا خانواده مقامات را در حال نوشیدن[الکل] در سواحل سراسر دنیا می بینند، درحالی که دخترانشان صرفا به خاطر افتادن روسریشان دستگیر می شوند و پسرانشان به خاطر خرید نوشیدنی الکلی به زندان می افتند."
وزیر امور خارجه، مایک پمپئو در این مورد گفت: "مثلا صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ایران، ثروتی بالغ بر ۳۰۰ میلیون دلار دارد. او این ثروت را از طریق اختلاس منابع عمومی و واریز آنها به حساب شخصی اش کسب کرده."
دولت ترامپ در ژانویه ۲۰۱۸ لاریجانی را به خاطر موارد نقض حقوق بشر تحریم کرد.
اکنون برخی از شبکه های رسانه ای ایران، علیرغم خطرات موجود، رسواییهای فساد مالی مقامات ارشد نظام، مانند لاریجانی، را پوشش می دهند. سارا بازوبندی، یک اقتصاددان و اندیشمند پیشرو مسائل خاورمیانه، می گوید در رسانه های ایرانی آمده بود که یک نماینده مجلس ایران که پرسیده بود چرا لاریجانی "۶۳ حساب بانکی شخصی داشت که میلیاردها ریال سود بانکی دریافت می کردند"، نزدیک بود راهی زندان شود.
بازوبندی می گوید: "تزویر طبقه حاکم که از طریق این رسواییها آشکارتر شده است، موجب خشم گسترده ای در سراسر ایران شده است."
تقریبا ۴۰ سال پیش آیت الله خمینی ادعا کرد که انقلاب اسلامی ایران برابری و عدالت اجتماعی را برای ایرانیان به ارمغان می آورد. اما درعوض اعضا طبقه حاکم رژیم ایران از طریق دهه ها فساد و برخورداری از امتیازاتی که شهروندان معمولی از آنها بی نصیب بوده اند، خود و خانواده هایشان را ثروتمند کرده اند.
بسیاری از مقامات ایرانی که بر تزویر خود واقفند همیشه تلاش می کنند تا از جلوه نمایی عمومی ثروتشان خودداری کنند. اما فرزندان آنها کمتر احتیاط می کنند و به همین خاطر شهروندان معمولی ایرانی که تصاویر زندگی مرفه و پر ریخت و پاش آنها را در رسانه های اجتماعی می بینند، به آنها لغب توهین آمیز "آقازاده" را داده اند.
شاشنگ بنگالی و رامین مستقیم، روزنامه نگاران لس آنجلس تایمز نوشتند: "جوانان بیست و چند ساله جذاب صندلهای ۱۰۰۰ دلاری "هرمز" و زندگی شاد خود را در کنار استخر در خانه های مجلل در پایتخت به رخ می کشند در حالیکه در دیگر بخش شهر افرادی به ناچار کلیه های خود را می فروشند تا خانواده هایشان را سیر کنند.آنها در این مقاله خود در ژانویه ۲۰۱۸ به حساب اینستاگرمی "بچه پولداریهای تهران" اشاره می کردند.
واکنش به ریاکاری
استاندارد دوگانه طبقه ثروتمند حاکم که برای عموم توصیه به زندگی ساده اسلامی می کنند و خود درست بر ضد آن عمی می کنند، خشم مردم عادی و سختکوش ایرانی را بر انگیخته است.
در ژانویه ۲۰۱۸ امیر احمدی آرین، روزنامه نگار مقیم شهر نیویورک، در مقاله ای تحت عنوان "چرا ایران تظاهرات می کند" در نیویورک تایمز نوشت: "ایرانیان تصاویر اعضا خانواده مقامات را در حال نوشیدن[الکل] در سواحل سراسر دنیا می بینند، درحالی که دخترانشان صرفا به خاطر افتادن روسریشان دستگیر می شوند و پسرانشان به خاطر خرید نوشیدنی الکلی به زندان می افتند."
وزیر امور خارجه، مایک پمپئو در این مورد گفت: "مثلا صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ایران، ثروتی بالغ بر ۳۰۰ میلیون دلار دارد. او این ثروت را از طریق اختلاس منابع عمومی و واریز آنها به حساب شخصی اش کسب کرده."
دولت ترامپ در ژانویه ۲۰۱۸ لاریجانی را به خاطر موارد نقض حقوق بشر تحریم کرد.
اکنون برخی از شبکه های رسانه ای ایران، علیرغم خطرات موجود، رسواییهای فساد مالی مقامات ارشد نظام، مانند لاریجانی، را پوشش می دهند. سارا بازوبندی، یک اقتصاددان و اندیشمند پیشرو مسائل خاورمیانه، می گوید در رسانه های ایرانی آمده بود که یک نماینده مجلس ایران که پرسیده بود چرا لاریجانی "۶۳ حساب بانکی شخصی داشت که میلیاردها ریال سود بانکی دریافت می کردند"، نزدیک بود راهی زندان شود.
بازوبندی می گوید: "تزویر طبقه حاکم که از طریق این رسواییها آشکارتر شده است، موجب خشم گسترده ای در سراسر ایران شده است."
تحریم های آمریکا: چه چیزهای را شامل می شود و چه چیزهایی را شامل نمی شود
هدف تحریم های ایالات متحده که در روز ۱۴ آبان بازگشتند، رژیم ایران است که به جای حمایت از مردم خود ثروت کشور ایران را صرف تروریسم می کند. « برای مردم ایران که سالهاست قربانی رژیم شان هستند این پیام را دارم: مردم آمریکا در کنار شما ایستاده اند.» پرزیدنت ترامپ
هدف تحریم های ایالات متحده که در روز ۱۴ آبان بازگشتند، رژیم ایران است که به جای حمایت از مردم خود ثروت کشور ایران را صرف تروریسم می کند. « برای مردم ایران که سالهاست قربانی رژیم شان هستند این پیام را دارم: مردم آمریکا در کنار شما ایستاده اند.» پرزیدنت ترامپ
DrmFII5XQAEP6zU.jpg
204.2 KB
روز گذشته وزیرخارجه پمپئو و وزیر دفاع متیس میزبان همتایان چینی خود در ساختمان وزارت خارجه ایالات متحده بودند. طرفین درمورد مسائل کلیدی دیپلماتیک و امنیتی گفتگو کردند.
"آمریکا صدمین سالگرد ترک تخاصم در جنگ جهانی اول را گرامی می دارد"
صد سال پیش در ساعت ۱۱ صبح روز ۱۱ از ماه ۱۱ سال ۱۹۱۸ نیروهای متفق و آلمان در کابین یک قطار در کشور فرانسه پیمان آتش بس را امضا کردند و این درگیریهای جنگ جهانی اول را پایان داد.
پیمان آتش بس در یازدهم نوامبر ۱۹۱۸ پایانی بود بر بیش از چهار سال جنگ که در خلال آن ۴۰ میلیون نفر کشته و یا زخمی شدند. این آمار جنگ جهانی اول را به یکی از خونینترین جنگهای تاریخ بشریت تبدیل کرد. با اعلام آتش بس مردم در نقاط مختلف دنیا به شادمانی در خیابانها پرداختند.
امسال بسیاری در آمریکا و در سراسر دنیا صدمین سالگرد پایان جنگ جهانی اول را جشن می گیرند.
موزه و یادمان ملی جنگ جهانی اول در شهر کانزاس در ایالت میسوری به همین مناسبت جلسات روخوانی نامه های سربازان این جنگ را در کنار نمایشگاهی از مجسمه های گلهای شقایق توسط آدا کوک، که یاد زنان و مردان نیروهای مسلح آمریکایی را که در این جنگ جان باختند، گرامی می دارد، برگزار می کند.
مدیر این موزه، دکتر متیو نیلِر، گفت: "پس از جنگ جهانی اول گل شقایق نماد یادمان و یادآوری، امید و استقامت شد. برگزاری نمایشگاه آدا در صدمین سالگرد آتش بس جنگ جهانی اول شیوه ای مناسب است برای ادای احترام به زنان و مردانی که جانشان را نثار کشورشان کردند."
در گورستان ملی آرلینگتون در خارج از شهر واشنگتن دی سی، مکانی که آرامگاه ابدی بسیاری از قهرمانان نیروهای مسلح آمریکایی است، نیز مراسمی رسمی با حضور گارد احترام برای قراردادن گل بر مزار سرباز گمنام برگزار خواهد شد.
پرزیدنت ترامپ و وزیر امور خارجه مایک پمپئو نیز برای ادای احترام به میلیونها تن، از جمله ۱۱۶۵۱۶ آمریکایی، که در این جنگ کشته شدند، به دهها رهبر جهان در پاریس ملحق خواهند شد. پرزیدنت و وزیر خارجه در دیدارشان از فرانسه از گورستان آمریکاییان در فرانسه نیز دیدار خواهند کرد و ملاقاتی نیز با رئیس جمهوری فرانسه، امانوئل ماکرون، خواهند داشت.
مراسم صدمین سالگرد همچنین شروع به کار "انجمن صلح پاریس" را نیز در خود خواهد داشت. این انجمن فرصتی خواهد بود برای رهبران دنیا، جوامع مدنی و نهادهای بین المللی تا گرد هم آیند و ایده های خود را در مورد حکومت داری خوب، صلح و امنیت با هم به اشتراک بگذارند.
جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ و پس از حوادثی شروع شد که در پی ترور آرچ دوک فرانز فردیناند، از اتریش، رخ دادند و منجر به جنگ شدند. نیروهای متفقین (بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و روسیه) با نیروهای مرکزی (آلمان، اتریش-مجارستان، بلغارستان و امپراطوری عثمانی) جنگیدند.
اگرچه ایالات متحده در دوسال اول جنگ رسما بی طرف بود، یک فراهم کننده کمک، پول و تجهیزات عمده به نیروهای متفق بود. آمریکا به طور رسمی و در کنار نیروهای متفق در سال ۱۹۱۷ وارد جنگ شد.
در بیش از یک سال از شرکت در جنگ، ۴ / ۱ میلیون آمریکایی به جبهه های غربی جنگ در اروپا اعزام شدند. الحاق نیروهای تازه نفس آمریکایی به جبهه های جنگ در اروپا عاملی تعیین کننده و موجب پیروزی متفقین قلمداد شده است.
همانطور که پرزیدنت ترامپ اخیرا در یک اعلامیه ریاست جمهوری در گرامیداشت روز کهنه سرباز و خانواده های سربازان گفت: "نسل بعد از نسل، زنان و مردان، ندای دفاع از کشور و آزادیمان را، علیرغم روبرو شدن با خطر و تردید، با شهامتی بی نظیر، پاسخ داده اند."
صد سال پیش در ساعت ۱۱ صبح روز ۱۱ از ماه ۱۱ سال ۱۹۱۸ نیروهای متفق و آلمان در کابین یک قطار در کشور فرانسه پیمان آتش بس را امضا کردند و این درگیریهای جنگ جهانی اول را پایان داد.
پیمان آتش بس در یازدهم نوامبر ۱۹۱۸ پایانی بود بر بیش از چهار سال جنگ که در خلال آن ۴۰ میلیون نفر کشته و یا زخمی شدند. این آمار جنگ جهانی اول را به یکی از خونینترین جنگهای تاریخ بشریت تبدیل کرد. با اعلام آتش بس مردم در نقاط مختلف دنیا به شادمانی در خیابانها پرداختند.
امسال بسیاری در آمریکا و در سراسر دنیا صدمین سالگرد پایان جنگ جهانی اول را جشن می گیرند.
موزه و یادمان ملی جنگ جهانی اول در شهر کانزاس در ایالت میسوری به همین مناسبت جلسات روخوانی نامه های سربازان این جنگ را در کنار نمایشگاهی از مجسمه های گلهای شقایق توسط آدا کوک، که یاد زنان و مردان نیروهای مسلح آمریکایی را که در این جنگ جان باختند، گرامی می دارد، برگزار می کند.
مدیر این موزه، دکتر متیو نیلِر، گفت: "پس از جنگ جهانی اول گل شقایق نماد یادمان و یادآوری، امید و استقامت شد. برگزاری نمایشگاه آدا در صدمین سالگرد آتش بس جنگ جهانی اول شیوه ای مناسب است برای ادای احترام به زنان و مردانی که جانشان را نثار کشورشان کردند."
در گورستان ملی آرلینگتون در خارج از شهر واشنگتن دی سی، مکانی که آرامگاه ابدی بسیاری از قهرمانان نیروهای مسلح آمریکایی است، نیز مراسمی رسمی با حضور گارد احترام برای قراردادن گل بر مزار سرباز گمنام برگزار خواهد شد.
پرزیدنت ترامپ و وزیر امور خارجه مایک پمپئو نیز برای ادای احترام به میلیونها تن، از جمله ۱۱۶۵۱۶ آمریکایی، که در این جنگ کشته شدند، به دهها رهبر جهان در پاریس ملحق خواهند شد. پرزیدنت و وزیر خارجه در دیدارشان از فرانسه از گورستان آمریکاییان در فرانسه نیز دیدار خواهند کرد و ملاقاتی نیز با رئیس جمهوری فرانسه، امانوئل ماکرون، خواهند داشت.
مراسم صدمین سالگرد همچنین شروع به کار "انجمن صلح پاریس" را نیز در خود خواهد داشت. این انجمن فرصتی خواهد بود برای رهبران دنیا، جوامع مدنی و نهادهای بین المللی تا گرد هم آیند و ایده های خود را در مورد حکومت داری خوب، صلح و امنیت با هم به اشتراک بگذارند.
جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ و پس از حوادثی شروع شد که در پی ترور آرچ دوک فرانز فردیناند، از اتریش، رخ دادند و منجر به جنگ شدند. نیروهای متفقین (بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و روسیه) با نیروهای مرکزی (آلمان، اتریش-مجارستان، بلغارستان و امپراطوری عثمانی) جنگیدند.
اگرچه ایالات متحده در دوسال اول جنگ رسما بی طرف بود، یک فراهم کننده کمک، پول و تجهیزات عمده به نیروهای متفق بود. آمریکا به طور رسمی و در کنار نیروهای متفق در سال ۱۹۱۷ وارد جنگ شد.
در بیش از یک سال از شرکت در جنگ، ۴ / ۱ میلیون آمریکایی به جبهه های غربی جنگ در اروپا اعزام شدند. الحاق نیروهای تازه نفس آمریکایی به جبهه های جنگ در اروپا عاملی تعیین کننده و موجب پیروزی متفقین قلمداد شده است.
همانطور که پرزیدنت ترامپ اخیرا در یک اعلامیه ریاست جمهوری در گرامیداشت روز کهنه سرباز و خانواده های سربازان گفت: "نسل بعد از نسل، زنان و مردان، ندای دفاع از کشور و آزادیمان را، علیرغم روبرو شدن با خطر و تردید، با شهامتی بی نظیر، پاسخ داده اند."