🔴 مطلب دریافتی از همکار

خواستم مطلبی از درد و دل پرسنل سامانه جانبازان و معلولین خدمت شما عرض کنم.

سامانه جانبازان بخاطر شرایط خاص مشترکین و نوع خدمت رسانی به آنها از طرف رانندگان و پرسنل همکار شرایط ویژه و خاصی دارد که با کل مجموعه واحد متفاوت است، و با این توصیفات نوع مدیریت و برنامه ریزی های ان هم باید متفاوت باشد.

حدود شش ماهی میشود آقای محمد جواد محمدی رئوف از اداره مرکزی به این سامانه منتقل شدند به عنوان معاون بهره برداری، ایشان قبلن هیچ کار اجرایی بهره برداری انجام نداده بودند و فقط در ابتدای خدمت کنترل بودند و چند ماه در قسمت اداری امداد و بعد هم در دفتر اقای نوروزی برای پیاده سازی BIS. ایشان با عدم اشراف به شرح وظایف معاونت خود به این پست گمارده شدند، بماند که معاونت بهره‌برداری سامانه جانبازان و معلولین کلن با تمام سامانه ها متفاوت است، ایشان بشدت دستوری، و با نگاه از بالا با پرسنل برخورد میکند، و در مدت کوتاهی با جابجایی نیرو های قدیمی و کار بلد این سامانه جوی بشدت غیر طبیعی و ملتهب و همراه با استرس را به وجود اوردند. در کنار ایشان با انتقال اقای علی بشیری از سامانه پنچ به سامانه جانبازان این دو نفر بشدت شرایط را بر رانندگان سخت کردند، اقای بشیری در چندین مورد در برخورد با رانندگان جدید الورود از شهرداری که همگی از خانواده یا خود پرسنل ایثارگران و جانبازان میباشند از این عبارت که ( میخواستید نرید جبهه یا اگر رفتید از مزایای و پول آن استفاده کردید ) به کرات استفاده نموده است، و در اعتراض این رفتار اقای رئوف از ایشان حمایت کردند و بعضا عنوان کردند که مرا اقای جعفر فرهمند انتساب کرده است و صلاح را من میدانم. در ضمن از راننده پایه یک در دفتر رزرو استفاده میکنند که وقتی رانندگان اعتراض کردند، با لحنی جاه طلبانه اقای رئوف گفتند با اقای فرهمند هماهنگ کردم و هر کسی را در هر جایی که صلاح بدانم قرار میدهم.

رانندگان عزیز با توجه به شرایط خاصی که دارند بعضا سن بالا و یا تازه استخدام شده و قرار دادی بودند، راه به جایی نمیبرند، و ایشان با تهدید به اینکه هر کسی اعتراض کند فسخ قرارداد میشود و... جو رعب و وحشت و ترس از دست دادن کار را ایجاد کرده است.

♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️

📌 سپاس از پیامهای همکاران

چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۵ خرداد ۱۴۰۳

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏https://twitter.com/VahedSyndicate
vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

🔴 نامه‌ی سرگشاده‌ی کارگران زندانی، رضا شهابی و داود رضوی، به‌ نمایندگان تشکلات‌ کارگری جهان در صد و دوازدهمین کنفرانس سازمان بین المللی کار
 
درود بر همکاران و دوستان گرامی و به امید پیروزی کارگران در تمام کشورهای جهان  
 
فکر نمی کردیم نیازی باشد باز هم در مورد سرکوب جنبش کارگری و نقض مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی در مورد آزادی تشکل‌ها، پیمان‌های دسته‌جمعی، حق کار و زندگی و ایمنی کار در ایران بنویسیم. گمان نمی‌کردیم که نیاز به این یادآوری مجدد وجود دارد که ما و بسیاری از دیگر کارگران، اخراج و ‌اذیت و آزار و زندانی شده‌ایم، چرا که به فعالیت کارگری و تشکل مستقل کارگری باورمند بوده‌ایم. در عین حال متاسفیم که به اجبار باز هم در مورد اذیت و آزار، پرونده‌سازی و حبس‌های طولانی و ظالمانه که بر ما تحمیل شده می‌نویسیم و انتظارات برحق خود را طرح می‌کنیم.
 
برای ما این ملاحظه جدی همواره مطرح بوده است که با وجود گزارشات متعدد و موثق طی سالیان طولانی توسط معدود تشکل‌های کارگری مستقل ایران، از جمله سندیکای ما، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، و تشکل سراسری معلمان، شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، و همچنین توسط اتحادیه‌ها و فدراسیونهای کارگری در سطح بین‌المللی به سازمان ‌جهانی کار در رابطه با نقض حقوق اولیه کارگران و سرکوب تشکل‌های مستقل کارگری و افزایش روز‌افزون تعداد کودکان کار در ایران، چرا سازمان جهانی کار تاکنون اقدامات محسوس و مؤثری حتی در چهارچوب مقاوله‌نامه های بنیادین سازمان بین‌المللی کار که تمامی اعضا مؤظف به "رعایت، ترویج و تحقق" آنها هستند، صورت نداده است؟ چرا این سازمان همچنان نمایندگان ‌جعلی حکومت را تحت‌عنوان نمایندگان ‌کارگران ایران به اجلاس سالیانه دعوت می کند و در موارد متعددی حتی آنها را به عضویت در هیئت مدیره و کمیته‌های کارگری انتخاب می کند؟!
 
به یاد داریم که بدنبال بازداشت‌های گسترده در آستانه و بدنبال روز جهانی کارگر در سال ۱۴۰۱، به همت شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، که مورد حمایت سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه نیز قرار گرفته بود، طوماری با امضای بیش از ۵۵۰۰ نفر به صد و دهمین اجلاس جهانی کار ارسال شد. در آن طومار از هیئت های کارگری شرکت کننده در اجلاس درخواست شده بود که اقدام دولت ایران در نقض فزاینده حقوق کارگران و معلمان و به خصوص نقض حق تشکل‌یابی مستقل و نیز نقض حق آزادی ‌بیان و تجمع را محکوم کنند. اما به یاد نمی‌آوریم که پاسخی به آن طومار که در آن شرایط دشوار جمع‌آوری گردیده بود از جانب سازمان جهانی کار دریافت شده باشد.  
 
فدراسیون بین‌المللی کارگران حمل و نقل ITF ، که سندیکای ما عضو آن می ‌باشد، در سال ۲۰۰۵ نسبت به سرکوب و بازداشت فعالین سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و هجوم سازمان یافته به سندیکای ما، علیه دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان جهانی کار شکایت کرد، ولی این سازمان، با وجود مفتوح بودن این پرونده و قطور شدن هر ساله آن با شکایت های جدید، خود را با پاسخ‌ها و ادعاهای دروغین نمایندگان دولت ایران در آن سازمان مشغول کرده و در نتیجه نزدیک به دو دهه است که اقدام عملی و‌ مؤثری صورت نداده است.
 
ما اعضای سندیکا، به خاطر ایجاد تشکل مستقل کارگری و فعالیت سندیکایی در چهارچوب مقاوله ‌نامه‌ها و استانداردهای بین‌المللی کار از سال ۱۳۸۴ مورد غضب کارفرما، حکومت ایران، عوامل وزارت اطلاعات و قوه قضاییه قرار گرفته‌ایم و بارها بازداشت، زندانی و از کار اخراج  شده‌ایم. در طول این مدت صدها عضو سندیکا بازداشت و ضرب و شتم شدند و‌ دهها نفر اخراج و یا تعلیق شدند و ماموران به خانه‌هایشان هجوم برده‌اند. سه عضو زندانی سندیکا در بازداشتگاه اوین، بدون وقفه هدف این سیاست کارگرستیز بوده‌ و محکوم به زندان های طویل المدت شده‌ایم و با وجود بیماری‌های شدید جسمانی، مسئولین زندان و عوامل وزارت اطلاعات، حتی از اعطای مرخصی درمانی به ما جلوگیری می‌کنند.

ادامه نامه سرگشاده را اینجا بخوانید:

https://bit.ly/3UWotI6

لینک به ترجمه نامه به زبان انگلیسی:

https://bit.ly/3Ki5fI4

منتشر شده توسط سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۷ خرداد ۱۴۰۳
 
htps://www.instagram.com/vahedsyndica
‏https://twitter.com/VahedSyndicate
https://t.me/vahedsyndica
vsyndica@gmail.com
@Vahed_Syndica