پاسخ به کامنتی در فیسبوک قائد:
در آلمان، نسل بعد از جنگ که از روحیات خرکیــنیچهای عبور کرده بود به پاپا مامان و معلم اعتراض میکرد چرا با فاشیسم حیوانی قرن نوزدهمی همراه شدند با ارتش و نیروی هوایی مهیب روی سر مردمان دیگر بمب ریختند تا معادن آنها را تصرف کنند و خودشان را به بردگی بکشند (در کتاب "مبارزه علیه وضع موجود" که ترجمه کردهام به روشنی بحث شده).
در ایرونآباد، دکتر علی جاده قدیم خاکبرسر برای نوجوانها نطق میکرد که پدرمادرها باید ما را برای "یا بمیران یا بمیر" تربیت میکردند اما گفتند بنشینید درستان را بخوانید ماستتان را بخورید از زندگی لذت ببرید.
یک دهه پیش عرض کردم "برخی نشریات ملیـمذهبی و اصلاحطلب و نواندیش دینی نهایتاً با نشریات ارزشی همداستانند که نه مدّاح، قاری، پیشنماز، مسئلهگو، روضهخوان، جنگیر، رمـّال، بازاری، بلکه درسخواندهها و منوّرالفکرها را باید سرزنش کرد که به اندازهٔ بزغاله شعور نداشتند و ندارند، و مسبـّب تمام گرفتاریها بودهاند."
yun.ir/9fbxf7
همچنان شواهدی بیشتری میبینم که روشنفکرستیزی برنامهای جدی با قصد کاربرد عملی در حال و آینده است. به درسخواندهها میگویند روشنفکرا، و به گروه اخیر کلا برچسب چپیا میزنند تا مثل بازیهای کامپیوتری یک کلیک بزنی پرسوناژ روی مانیتور پودر شود.
پارسال در مطلبی که کمی پائینتر در همین ستون لینک دادهام عرض کردم پنجاه سال دیگر به احتمال ۵١ درصد ’چپیا، روشنفکرا‘ را متهم خواهند کرد به دستور آمریکا مسبب برنامهٔ بمب اتمی بودند و از چند دکترمهندس مکتبی اسم خواهند برد (برچسب "باند نیویورکیها" از همین الان آماده است).
پس انتظار نداشته باشید احوال قربانیها را بپرسند. تازه قرار است نسلهای بعدی را هم برای اوجب واجبات پودر کنند. در مسیری که افتادی باید تا آخر رفت.
دختری از همکاران سابق را در خیابان دیدم پریشانحال. گفت ریختند خانهشان به او و خواهرها و مادرشان گفتند بدون برداشتن چیزی و سویچ ماشین با دمپایی بروند بیرون پی کارشان، و پدرشان را بازداشت کردند. از دانشگاه و محل کار نیموقت اخراج، و پیدا بود جایی ندارد یله شود به حال خودش زار بزند. فنای فیالله. حتی پیشنهادی صادقانه یا از باب تسلی که میتواند تا روشنشدن وضع در خانهٔ من بماند در دهنم نچرخید. گریپاژ کلامی. روشن است که اسباب اثاثیهٔ را شبانه بردند و بعد از کشتن صاحبخانه که مهندس و از سران بهایی بود خانه را گودبرداری کردند و آپارتمانها ساختند و دستبهدست کردند.
تقریبا محال است امثال پاچهٔورمالیدهٔ خداجو که "ساعت ١۰ شب تا ۶ صبح" خانه خالی میکردند و مردم را به کوچه میریختند و عبدالسروش کریم که دانشجو پاکسازی میکردند تن به مسئولیت اعمالشان بدهند و از امثال حسن فریدون (سابق) دکتر در حقوق و مزایا بشنوی از کجا آوردهاند. مثل بلبل چهچه میزنند که مفاد فرمان هشت مادهای را متخلفان ندیده گرفتند و تقصیر چپیا بود که فکرهای رادیکال به بچهمسلمانها تنقیه میکردند.
اما این کارها تخلف اداری نیست، جنایت علیه بشریت است. یقین دارم رسیدگی به آنها به قرن بیستودوم خواهد کشید.
همه را کچل کردند که ’چپیا روشنفکرا‘ بر رساله نقد ننوشتند تا مردم بدانند کیبهکی است. همین چند روز پیش شاهد از غیب برای عرض من در آن مطلب رسید: اسم امام راحل را حذف کردهاند. قافیه تنگ بیاید و زیر فشار بروند خواهند گفت کار نفوذیهای چپ و مجاهدین بود.
شخصاً از استیلای حکومت اسلام صدمهٔ اساسی ندیدهام. برعکس، کنفیکون شدن شاید به اندازهٔ بیست سال مرا جلو انداخت و بین همان چهارتا آدم خواصپسند یکشبه به شهرت و اعتباری رساند که در وضعیت سابق بیست سال کار داشت. و امروز به نظر خودم در همان موقعیتیام که باید باشم.
مهمتر از همه، اسلام عزیز اجازه داد زنده بمانم. دست خلخالی و لاجوردی افتاده بودم الان نیمسطر پانویس بودم در مطلبی ته کتابی.
اما یک لحظه فراموش کرده نتانم که دهها سال است دهها میلیون آدم مثل شما شب و روز در این مملکت میپرسند: یعنی چه؟ کی تمام میشود؟ چی شد جوانی و عمر و آرزوهای ما؟
جواب: متأسفانه خورد به انقلاب.
yun.ir/sl0ew7
در آلمان، نسل بعد از جنگ که از روحیات خرکیــنیچهای عبور کرده بود به پاپا مامان و معلم اعتراض میکرد چرا با فاشیسم حیوانی قرن نوزدهمی همراه شدند با ارتش و نیروی هوایی مهیب روی سر مردمان دیگر بمب ریختند تا معادن آنها را تصرف کنند و خودشان را به بردگی بکشند (در کتاب "مبارزه علیه وضع موجود" که ترجمه کردهام به روشنی بحث شده).
در ایرونآباد، دکتر علی جاده قدیم خاکبرسر برای نوجوانها نطق میکرد که پدرمادرها باید ما را برای "یا بمیران یا بمیر" تربیت میکردند اما گفتند بنشینید درستان را بخوانید ماستتان را بخورید از زندگی لذت ببرید.
یک دهه پیش عرض کردم "برخی نشریات ملیـمذهبی و اصلاحطلب و نواندیش دینی نهایتاً با نشریات ارزشی همداستانند که نه مدّاح، قاری، پیشنماز، مسئلهگو، روضهخوان، جنگیر، رمـّال، بازاری، بلکه درسخواندهها و منوّرالفکرها را باید سرزنش کرد که به اندازهٔ بزغاله شعور نداشتند و ندارند، و مسبـّب تمام گرفتاریها بودهاند."
yun.ir/9fbxf7
همچنان شواهدی بیشتری میبینم که روشنفکرستیزی برنامهای جدی با قصد کاربرد عملی در حال و آینده است. به درسخواندهها میگویند روشنفکرا، و به گروه اخیر کلا برچسب چپیا میزنند تا مثل بازیهای کامپیوتری یک کلیک بزنی پرسوناژ روی مانیتور پودر شود.
پارسال در مطلبی که کمی پائینتر در همین ستون لینک دادهام عرض کردم پنجاه سال دیگر به احتمال ۵١ درصد ’چپیا، روشنفکرا‘ را متهم خواهند کرد به دستور آمریکا مسبب برنامهٔ بمب اتمی بودند و از چند دکترمهندس مکتبی اسم خواهند برد (برچسب "باند نیویورکیها" از همین الان آماده است).
پس انتظار نداشته باشید احوال قربانیها را بپرسند. تازه قرار است نسلهای بعدی را هم برای اوجب واجبات پودر کنند. در مسیری که افتادی باید تا آخر رفت.
دختری از همکاران سابق را در خیابان دیدم پریشانحال. گفت ریختند خانهشان به او و خواهرها و مادرشان گفتند بدون برداشتن چیزی و سویچ ماشین با دمپایی بروند بیرون پی کارشان، و پدرشان را بازداشت کردند. از دانشگاه و محل کار نیموقت اخراج، و پیدا بود جایی ندارد یله شود به حال خودش زار بزند. فنای فیالله. حتی پیشنهادی صادقانه یا از باب تسلی که میتواند تا روشنشدن وضع در خانهٔ من بماند در دهنم نچرخید. گریپاژ کلامی. روشن است که اسباب اثاثیهٔ را شبانه بردند و بعد از کشتن صاحبخانه که مهندس و از سران بهایی بود خانه را گودبرداری کردند و آپارتمانها ساختند و دستبهدست کردند.
تقریبا محال است امثال پاچهٔورمالیدهٔ خداجو که "ساعت ١۰ شب تا ۶ صبح" خانه خالی میکردند و مردم را به کوچه میریختند و عبدالسروش کریم که دانشجو پاکسازی میکردند تن به مسئولیت اعمالشان بدهند و از امثال حسن فریدون (سابق) دکتر در حقوق و مزایا بشنوی از کجا آوردهاند. مثل بلبل چهچه میزنند که مفاد فرمان هشت مادهای را متخلفان ندیده گرفتند و تقصیر چپیا بود که فکرهای رادیکال به بچهمسلمانها تنقیه میکردند.
اما این کارها تخلف اداری نیست، جنایت علیه بشریت است. یقین دارم رسیدگی به آنها به قرن بیستودوم خواهد کشید.
همه را کچل کردند که ’چپیا روشنفکرا‘ بر رساله نقد ننوشتند تا مردم بدانند کیبهکی است. همین چند روز پیش شاهد از غیب برای عرض من در آن مطلب رسید: اسم امام راحل را حذف کردهاند. قافیه تنگ بیاید و زیر فشار بروند خواهند گفت کار نفوذیهای چپ و مجاهدین بود.
شخصاً از استیلای حکومت اسلام صدمهٔ اساسی ندیدهام. برعکس، کنفیکون شدن شاید به اندازهٔ بیست سال مرا جلو انداخت و بین همان چهارتا آدم خواصپسند یکشبه به شهرت و اعتباری رساند که در وضعیت سابق بیست سال کار داشت. و امروز به نظر خودم در همان موقعیتیام که باید باشم.
مهمتر از همه، اسلام عزیز اجازه داد زنده بمانم. دست خلخالی و لاجوردی افتاده بودم الان نیمسطر پانویس بودم در مطلبی ته کتابی.
اما یک لحظه فراموش کرده نتانم که دهها سال است دهها میلیون آدم مثل شما شب و روز در این مملکت میپرسند: یعنی چه؟ کی تمام میشود؟ چی شد جوانی و عمر و آرزوهای ما؟
جواب: متأسفانه خورد به انقلاب.
yun.ir/sl0ew7
yun.ir
کوتاه کننده لینک
سرویس کوتاه کننده لینک با قابلیت انتخاب آدرس دلخواه برای لینک کوتاه شده و همچنین رمز عبور جهت مشاهده، ارائه خدمات متنوع دیگری از قبیل ایجاد لینک لیست و کوتاه کردن متن و ایجاد نظر سنجی آنلاین علاوه بر قابلیت کوتاه کردن لینک در این وبسایت فراهم آمده است
❤1
گرامیداشت محمد قائد، نویسنده و مترجم معاصر
گفتگویی دربارهی او و آثارش در کلابهاوس
جمعه 29 مرداد 1400 ساعت 18:30 تا 20 به وقت تهران
(لندن: جمعه 20 آگوست ساعت 3 بعدازظهر
نیویورک: جمعه 20 آگوست ساعت 10 صبح ،
ونکوور: جمعه 20 آگوست 7 صبح
سیدنی: جمعه 20 آگوست، نیمهشب)
https://www.clubhouse.com/event/xkLjLE82
گفتگویی دربارهی او و آثارش در کلابهاوس
جمعه 29 مرداد 1400 ساعت 18:30 تا 20 به وقت تهران
(لندن: جمعه 20 آگوست ساعت 3 بعدازظهر
نیویورک: جمعه 20 آگوست ساعت 10 صبح ،
ونکوور: جمعه 20 آگوست 7 صبح
سیدنی: جمعه 20 آگوست، نیمهشب)
https://www.clubhouse.com/event/xkLjLE82
Clubhouse
گرامیداشت محمد قائد / Tribute to M. Ghaed
Saturday, August 21 at 12:00am AEST with Ali Sadr, Ali Nobari, Saeed Zavareh. گرامیداشت محمد قائد، نویسنده و مترجم معاصر - گفتگویی دربارهی او و آثارش - «این جلسه جهت آرشیو و اشتراک، ضبط خواهد شد». The session will be recorded
مارتين واكر
همراه با
وقايع نگارى ِ يك شكست: بازتاب آخرين سالهاى رژيم شاه
در دوازده روزنامۀ بزرگ جهان
٥۲٥ صفحه
چاپ سوم
نشر نو
مرداد ٤٠٠
نشرمركز، ۷۲، ويراست دوم ٨۲

يادداشت مؤلف
مقدمه
تايمز
يادداشتي در معرفى سرمقاله
لوموند
دى ولت
كوريه رِه دلاّ سِرا
پراودا
الاهرام
آساهى شيمبون
نيويورك تايمز
واشنگتن پست
گلُوب اَند مِيل
اِيج
راند دِيلى مِيل
و قايعنگارىِ يك شكست: مطالب هر يك از دوازده روزنامه دربارۀ ايران از سال ١٣٥٠ تا سقوط شاه
نتيجه گيرى
نمايه
همراه با
وقايع نگارى ِ يك شكست: بازتاب آخرين سالهاى رژيم شاه
در دوازده روزنامۀ بزرگ جهان
٥۲٥ صفحه
چاپ سوم
نشر نو
مرداد ٤٠٠
نشرمركز، ۷۲، ويراست دوم ٨۲

يادداشت مؤلف
مقدمه
تايمز
يادداشتي در معرفى سرمقاله
لوموند
دى ولت
كوريه رِه دلاّ سِرا
پراودا
الاهرام
آساهى شيمبون
نيويورك تايمز
واشنگتن پست
گلُوب اَند مِيل
اِيج
راند دِيلى مِيل
و قايعنگارىِ يك شكست: مطالب هر يك از دوازده روزنامه دربارۀ ايران از سال ١٣٥٠ تا سقوط شاه
نتيجه گيرى
نمايه