بنیاد سیاست، مذاکره است. کسی که از مذاکره گریزان است، ابلهی‌ست که خود را از پیش باخته می‌داند و به این «باور» دارد که نمی‌تواند از پس رقیب هوشمند و هوشیار خویش بر بیاید. قهر و بی‌محلی، از مختصات دنیای کودکان است و هزار دریغ که زمام هشتاد میلیون انسان به دست کودک هشتاد سالهٔ لجبازی افتاده است که سی سال از دخمهٔ مملو از محافظانش خارج نشده است.
____
@ajibzad

سنتکام فیلمی را منتشر کرده است که احتمالاً توسط یکی از پهپادهای آمریکایی تهیه شده و در آن یک قایق گشتی سپاه نیمه‌شب امروز، جمعه، در حال جدا کردن یک مین عمل‌نکرده از روی بدنهٔ یکی از نفتکش‌های حادثه‌دیده است. مین عمل‌نکرده، ردّ پای عامل خرابکاری و بمب‌گذاری در نفتکش‌هاست و این احتمال قویاً وجود دارد که این قایق گشتی در حال از میان بردن این رد پا است.
همین دوشنبهٔ پیشین بود که جواد ظریف رسماً اعلام کرد «نمی‌شود توقع داشت که جنگ اقتصادی علیه مردم ایران ادامه داشته باشد و کسانی که این جنگ را راه‌ انداخته‌اند و یا از آن حمایت می‌کنند در امان باشند».

_______
@ajibzad

روزگاری همین سلیمانی‌ها به مجاهدین خلق می‌گفتند «منافق». منافق اما کسی است که حرف و عملش متفاوت است، درست مثل سردار عارف سپاه اسلام، درست مثل بچه حزب‌اللهی‌های مریدش که «دختر بدحجاب که دختر من و شماست» را با قهر و جبر اسلحه‌های روسی‌شان، تحقیر کردند.
نفاق، زینت مؤمن است.
______
@ajibzad

ده سال پیش در چنین روزی (۲۴ خرداد ۸۸) و در جریان تظاهرات‌ پساانتخاباتی سال ۸۸، فهیمه سلحشور بر اثر اصابت ضربهٔ باتوم به سرش دچار خونریزی داخلی شد و ساعتی بعد در بیمارستان جان باخت.
خامنه‌ای باری گفته بود که این نظام را خدا حفظ کرده است؛ خدایی با جنودی از آدمخواران!

پ.ن: فیلم، «تزئینی» است.
____
@ajibzad

هانا آرنت، فیلسوف آلمانی، در توضیح و تشریح مفهوم ابتذال شر، به انتخاب میان بد و بدتر اشاره می‌کند. آرنت می‌گوید، کسانی که در یک نظام توتالیتر، بد را در برابر بدتر انتخاب می‌کنند، به سرعت فراموش می‌کنند که بد را انتخاب کرده‌اند و به لحاظ روانی خود را به «انتخابشان» نزدیک می‌کنند. این مسیرِ استحالهٔ بد به خوب است که به ابتذال شر، عمومیت و مشروعیت می‌بخشد.

جنبش سبز که روی مرز ده‌سالگی است، نمونه‌ای نغز از این یادزدودگی جمعی‌ست. مردمی که در خرداد ۷۶ به خاتمی رأی دادند تا ناطق نوری نیاید و در تیر ۸۴، احمدی نژاد را انتخاب کردند تا هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور نشود، خرداد ۸۸ هم به میدان آمدند که به میرحسین موسوی رأی دهند تا از حضور مجدد احمدی‌نژاد پیشگیری کنند. کم‌کم اما حافظهٔ جمعی آن مردم چنان نقصان یافت که حمایت از موسوی و آرمانِ «بازگشت به دورانِ طلاییِ! امامِ» او به بخشی از مانیفست اخلاقی همان مردم بدل شد. ۲۵ خرداد ۸۸، بزرگترین راهپیمایی اعتراضی چهل سال اخیر در تهران شکل گرفت و این پتانسیل را داشت که تغییراتی اساسی به نفع مردم ایران به حکومت تحمیل کند و لااقل به اخذ امتیازات بزرگ از نظام بیانجامد، اما سران وابستهٔ جنبش سبز از تبدیل آن به تهدیدی برای اصل نظام جلوگیری کردند. به تدریج، رهبران جنبش سبز، جمعیتی که آمده بودند تا بنیاد این نظام را دیگرگون کنند و آثار دوران سیاه امام را از صورت این سرزمین بسترند را به لشگری قلب کردند که برای بازگشت به دوران طلایی امام جان‌فشانی می‌کردند. مردمی که از ۳۰ خرداد ۸۸ در خیابان ماندند، چنان بی‌پشتیبان بودند که از به خاک و خون افتادنشان، حتی خم بر ابروی رهبران آن جنبش هم نیامد.
وابستگی، همان مرزی است که جنبش سبز را از قیام دی‌ماه ۹۶ جدا می‌کند؛ قیامی که طبقهٔ فرودست در آن محوریت داشت و به کمتر از پایان حکومت شرور و اوباش‌سالارِ خانوادگیِ جمهوری اسلامی رضایت نمی‌داد و همین دلیل کافی است که اعتراض‌کنندگان، «کرکس‌های سرنگونی طلب» و «تروریست‌های منافق» و «ناچیز» خوانده شوند و امروز محسن کدیور، طلبهٔ آمریکایی اصلاح‌طلب، آنان را «نانجیب» بخواند.
یاد کشته‌شدگان جنبش سبز و قیام دی ۹۶ که برای پایان سلطهٔ شر جان شیرینشان را فدا کردند، گرامی باد!
____
@ajibzad

سی‌ان‌ان به نقل از یک مقام آگاه در دولت آمریکا: ایران پیش از حمله به نفتکش‌ها، با موشک‌های زمین به هوا به پهپادهای آمریکایی که منطقه را زیر نظر داشتند، حمله کرده اما موشک‌ها به هدف برخورد نکردند.
______
@ajibzad

سال ۹۷، سال دردناکی برای عدالت قضایی بود. اگرچه انتظار عدالت در یک نظام تمامیت‌خواه که بقای خود را مدیون احکام سبعانهٔ حاکمان و خوش‌رقصی همدستان خود است، چشمداشتی ژاژ شمرده می‌شود، اما عبور از مرز وقاحت برای افتخار و جارزنیِ جنایت‌ها و بی‌عدالتی‌های آشکار، حتی در میان سخیف‌ترین دیکتاتورها هم امری نامعمول است. در سال ۹۷، در میان انبوهی از احکام ناعادلانهٔ قضایی، چند حکم، سوز بر دلِ هر آزاده‌ای افکند که اعدام زانیار و لقمان مرادی و همچنین اعدام محمد ثلاث سرآمد آنها بودند.
ماجرای گلستان هفتم با همهٔ پیچیدگی‌هایش یک پردهٔ نمایان داشت و آن هماوردِ لشگری تا به دندان مسلح با گروهی دست خالی بود که در پیشگاه دیدگان عریان مردم کوچه و خیابان اتفاق می‌افتاد. هزار روایت مخدوش از اتوبوسی که سه لباس‌شخصی بسیجی را زیر گرفت منتشر شد و هرگز مشخص نشد که ابعاد ماجرا چه بوده است. بشخصه حتی در اصل ماجرا یعنی مرگ آن افراد به واسطهٔ زیر گرفته شدن توسط اتوبوس هم تشکیک دارم. اما از اینها که بگذریم، فضاسازی رسانه‌ای شب حادثه که در آن لشگر رسانه‌ای اصلاح‌طلبان در دفاع از نظام، شانتاژ خبری گسترده‌ای را پیش گرفت، نشان داد که جمهوریِ مظلوم اسلامی در برنامه‌ای از پیش مشخص، قصد انتقامی خونین از دراویش گنابادی را دارد. و سرانجام حسین حدادیان را کشتند تا بهانهٔ انتقام از دراویش را بیافرینند.
۲۸ خرداد امسال، یک بهار است که هم مادر حسین‌ حدادیان، داغدارِ فرزندِ اوباش‌مسلک خویش است و هم فرزندان محمد ثلاث، بار اندوه یتیم شدن را از ولی امر مسلمین جهان، صله گرفته‌اند. از آن سو، هم خبرنگاران اصلاح‌طلبی که نان مشروعیت‌بخشی به خونخواری نظام متبوعشان را می‌خورند هنوز در سودای فریب مردم برای حفظ این حکومت ستم‌پیشه هستند و هم دژخیمان طراحی‌کنندهٔ این سناریوی غم‌انگیز، تکیه‌داده بر سریر قدرت به ریش ملت مبهوت ایران می‌خندند.

_______
@ajibzad

فقه، ابزارِ تطوّر و تبدیل هر کثافتی به یک امر قدسی و اسباب مشروع کنندهٔ هر عمل غیر اخلاقی است. فقه است که زنبارگی را در قالب ازدواج‌های شرعی، مجاز می‌کند؛ به مردم‌آزاری، لباس مشروع امر به معروف و نهی از منکر می‌پوشاند؛ با وضع مجازات‌های مالی نظیر دیه، کفاره و... به ثروتمندان جایگاه ممتاز می‌دهد و با تکفیر و جهاد یک جامعه را به خاک و خون می‌کشد.
فقه، فقط مجموعه‌ای از هنجارها و بینش‌های برآمده از نصّ شرع نیست، خطری سهمگین برای کیانِ خردورزی در یک جامعهٔ دین‌محور است.
_____
@ajibzad

یک سال پیش در توییتر نوشتم که اگر بخواهم یک نفر را مثال بزنم که بتوان همهٔ ابعاد جمهوری اسلامی را در او خلاصه کرد، محسن رفیقدوست را مثال می‌زنم. از عاملیت تا معاونت و آمریت قتل، اختلاس، خویشاوندسالاری، وطن‌فروشی، تجاوز، زورگویی، جعل مدرک، همه را در کارنامه دارد. نه اصولگراست و نه اصلاح‌طلب، ولی بیسواد و پرمدعاست.
برادرش، مرتضی رفیقدوست (از قضا باجناق مصطفی تاجزاده هم است) یکی از همان «بخش خصوصی متخلف» بود که به حبس ابد محکوم شد و با اعمال نفوذ خان‌داداشش پس از چند ماه با عنوان مأمور خرید زندان به ژاپن اعزام گردید و پس از آن هم هرگز زندانی نشد.
از فساد اقتصادی پسر آقا محسن در فوتبال و خرید و فروش باشگاه‌ها و شرکت‌های خصولتی هم صرف نظر نمی‌توان کرد.
______
@ajibzad

یک کشور، نظام حکومتی یا حتی فرمانروای مجنون را مثال بیاورید که ملت تحت حکومت خودش را به شکستن قانونی که خودش وضع کرده است دعوت می‌کند. شاید به نظر کمی عجیب برسد، اما از یک دیکتاتور خرفت و زائل‌العقل هیچ انتظاری بعید نیست.
هر گاه که یکی از خطاهای آشکار سازمان‌یافتهٔ نظام، علنی می‌شود، جمهوری اسلامی با منسوب کردن آن به خودسری نیروهایش، گریزگاهی می‌یابد، انگار نه انگار که مقام فراقانونی رهبری، خودسری را در زَروَرق «آتش‌به‌اختیار» مشروعیت بخشیده است. خودسری نشانهٔ بی‌کفایتی، بی‌لیاقتی و ناتوانی یک حاکم در ادارهٔ امور و بی‌ارجی قانون است، وگرنه در جایی که حاکم باکفایت و حکومت قانون حکم می‌کند، نیروی خودسر وجود ندارد، مجرم وجود دارد.
البته نکتهٔ مثبت ماجرا هم این است که علی خامنه‌ای قدرتمندترین کسی‌ست که معتقدست هم قانون جمهوری اسلامی باید برانداخته شود و هم مجری آن قانون.
لذا، شاخه‌ای که روی آن نشسته‌ای را محکمتر ببُر، پیرمرد!
____
@ajibzad

عکسی از سه چماقدار دههٔ هشتادی منتشر شده است که گفته می‌شود احتمالاً خودشان را برای نمایندگی هواداران جمهوری اسلامی در مجلس فرمایشی شورای اسلامی نامزد کنند. این وسط چماقداران دههٔ شصتی که این روزها کراوات و ادوکلن می‌زنند، غوغای جدیدی به راه انداخته‌اند که ملت به پا خیزید که اگر باز به اصلاح‌طلبان رأی ندهید این آدمخواران به مجلس راه می‌یابند.
خطاب به این دلسوزان چندچهرهٔ نظام اسلامی باید بگوییم که اولاً سگ همین سه لاتِ آتش‌به‌اختیار می‌ارزد به ژن خوبِ علی مطهری و دختر صفدر، که لااقل اینها همانی هستند که خودشان ادعا می‌کنند، نه گرگی در لباس میش مانند شما. ثانیاً ملت چنان از شما بیزار و بریده شده‌اند که این لشگر متوحش هر که را نامزد کنند، نماینده خواهد شد. ثالثاً شیطان مرحلهٔ قبلی‌تان که هم «بی‌شیله و پیله» از آب در آمد و هم امروز که رئیس قوهٔ قضاییه است، مرادِ التماس‌های زبونانه‌تان؛ پس چه فرقی می‌کند که در آن طویلهٔ سیصد نفری چه گونه‌هایی از پول نفت ملت مستضعف ارتزاق کنند و مجیز پیرمرد لجباز خِردباخته را بگویند.
___
@ajibzad

پابلو اسکوبار سلطان کوکایین جهان و یکی از ثروتمندترین افراد زمان خودش بود. روزی که سازمان‌های مبارزه با مواد مخدر با همکاری شرکای پیشینش دست او را از فروش کوکایین قطع کردند فهمید که کارش تمام است. در آغاز جنگ پیشدستی نمود و شروع کرد به بمبگذاری و ترورهای کور در کلمبیا و به همین سادگی پنجاه هزار نفر را به کام مرگ فرستاد. هدفش این بود که هزینهٔ بقایش را مردم عادی بپردازند.
روش جمهوری اسلامی هم همین روش تبهکارانه است. بمبگذاری در کشتی‌ها در فجیره، حمله به نفتکش‌ها در دریای عمان، ساقط کردن یک پهپاد در آب‌های بین‌المللی و... فقط شیطنت‌های نظامی نیستند، بر هم زدن معادله‌ای هستند که بدون جنگ در حال به زانو در آوردن جمهوری اسلامی است. علی خامنه‌ای دروغ گفت که جواب ترامپ را نمی‌دهد. او دیروز یک بار دیگر به ترامپ پیام داد که «ما خواهان جنگ هستیم!».
نیویورک‌تایمز گزارش داده است که ترامپ دیشب دستور حمله به ایران را صادر داشته اما ساعتی بعد آن را لغو کرده است. بعید است امتداد این رفتارها به چیزی جز یک بحران بزرگتر ختم شود.
__
@ajibzad

آنچه بسیاری از خبرگزاری‌های غربی به آن پرداخته‌اند این است که احتمالاً حملهٔ نظامی تلافی‌جویانهٔ آمریکا لغو نشده و احتمالاً فقط به تعویق افتاده است. از یک سو احتمالاً دولت آمریکا به دنبال کسب مشروعیت ملی (از طریق تصویب کنگره) و جهانی (با رایزنی‌های بین‌المللی) برای حملهٔ نظامی به ایران خواهد بود و از سوی دیگر کارشناسان و مقامات ارشد نظامی آمریکا، ابعاد و حجم حمله‌ها را ارزیابی خواهند کرد.
فعلاً دولت آمریکا پرواز هواپیماهای مسافربری بر فراز ایران را ممنوع کرده است (اصطلاحاً فرمان NOTAM) که خبر از احتمال وقوع اتفاقاتی در آینده می‌دهد.

_____
@ajibzad

کو خواجه نصیری که هلاکوخان را رام و خلیفهٔ خدا روی زمین را نمدمال کند؟
____
@ajibzad

گالیله‌ها مجازات می‌شوند، چون آینهٔ حقیقتی را روبروی سست‌عنصران می‌گیرند که تحمل تصویرش بر آنان گران است.
همهٔ آدم‌های عافیت‌طلبِ راحتی‌خواه و منفعت‌گرا در کل خود را به اخلاق پایبند می‌دانند و خود را دوستانِ جانبِ خیر و دشمنانِ مدامِ شر می‌پندارند. حال آنکه این موضع مادامی برقرار است که حریم منافع فرد از کارزارِ خیر و شر چنان دور باشد که هزینه‌ای از آن بابت متوجه فرد نگردد. همین که پای همپوشانی منافع و هزینه به میان بیاید، عمدهٔ آدم‌ها چنان تعاریف خیر و شر را به دلخواهشان دگرگون می‌کنند که گاه جای آن دو با هم عوض می‌شود. لطمه‌ای که نوع بشر در تکامل اجتماعی خود از رجحان منافع شخصی به منافع جمعی خورده، بی‌شک از آسیب‌های میادین نبرد سخت‌تر بوده است.
یاد داستان گالیله می‌افتم. در دید منفعت‌طلبان این خیر و شر هستند که به دور ما در حرکتند و تغییر می‌کنند در حالی که در منظر گالیله، خیر و شر ثابتند و این انسان است که بنا به جهت بادِ منافع و بوی کباب، خود را میهمان یکی از آنها می‌کند. افسوس که گالیله‌ها مجازات می‌شوند.

____
@ajibzad